Գլուխ 40
Էրիկը և Լոռենսը վիճում էին, երբ կսվեց տղամարդու ձայնը։ Էրիկը նայեց ձայնի ուղղությամբ և ասաց.
-Հոպա՞ր։
-Գրող,- զայրացած ասաց Բեռնառը։
-Պապ ի՞նչ ես անում այստեղ,-հարցրեց Լոռենսը։
Էրիկը և Լոռենսը ոտքի կանգնեցին։ Բեռնառը մոտեցավ նրանց և ամեն մեկին մի ապտակ տվեց։ Էրիկը զայրացած հարցրեց.
-Ինչի՞ համար։
-Հա էլի պապ ինչի՞ համար ապտակեցիր։
-Ձեններդ կտրեք շան լակոտներ։ Բա ես ու եղբայրս ձեզ սենց ենք դաստիարակե՞լ։ Գլխներիս դուխով տղեք եք խաղացնում։ Բա ամոթ ու պատիվ չունե՞ք։ Դու եղբայրներ եք ու իրար հետ վիճու՞մ եք։
-Առաջինը Էրիկը սկսեց,-ասաց Լոռենսը։
-Դե եթե դու քո քիթ չկոխես իմ անձնական հաստատ հարված բերանիդ չէիր ստանա։
-Լսի Էրիկ, դու երկու աղջկա ճակատագրի հետ ես խաղում։ Դու հասկանու՞մ ես, որ նրանց ցավ ես պատճառում։
-Ես իմ սիրած աղջկան ցավ չեմ պատճառում,-ասաց Էրիկը։
-Դե մի վերջացրե՛ք։ Երկուսդ էլ այդ աղջկանից հեռու եք մնալու։
-Պա՞պ։
-Զիբիլ,-զայրացած ասաց Բեռնառը։
-Հոպար տղուդ զգուշացրու հետու մնա Իզաբելից, թե չէ ոտքերիս տակ փալաս կսարքեմ, ու դուք լավ գիտեք, որ ես դա կանեմ։
Զայրացած Էրիկը դուրս եկավ տանից։ Դարպասների մոտ հանդիպեց Իզաբելին։
-Էրի՞կ,- զարմացած ասաց Իզաբելը։
Էրիկը միանգամից բռնեց Իզաբելի ձեռքը և սկսեց քայլել ու Իզաբելին էլ իր հետ տանել։
-Էրիկ ու՞ր ես ինձ տանում։
Էրիկը լուռ էր։
Մի փոքր քայլելուց հետո նրանք դաշտում էին։ Էրիկը կանգնեց դաշտում և հարցրեց.
-Որտե՞ղ էիր։ Գիտե՞ս, թե որքան եմ անհանգստացել քեզ համար։
-Շատ բարի մարդկանց տանն էի,-մուննաթով պատասխանեց Իզաբելը։
Էրիկը բռնեց Իզաբելի երկու ձեռքերը և սկսեց խոսել.
-Դու չես պատկերացնի, թե ես որքան էի տանջվում, որ դու ամբողջ գիշեր տուն չէիր եկել։
-Երևի դեմքիդ վերքերը, հոսող արյունն էլ անհանգստանալու արդյունքն են։
-Հա, բայց դու դրանց ուշադրություն մի դարձրու։ Իզաբել ես քեզ սիրում եմ։
Իզաբելը զարմացած նայեց Էրիկին։ Էրիկը շոյեց Իզաբելի դեմքը և ասաց.
-Ես քեզ առաջին իսկ օրվանից եմ սիրել։ Ես քեզ համար ուղղակի խելագարվում եմ։ Խնդրում եմ կդառնա՞ս իմ կինը։
Էրիկը ծնկի իջավ Իզաբելի առաջ և գրպանից հանեց գեղեցիկ փոքրիկ բրիլիանդով մատանի։ Իզաբելի աչքերից արցունքներն հոսում էին։
-Խնդրում եմ Իզաբել դարձիր իմ կինը։
Իզաբելը ասաց.
-Իսկ Իռե՞նը։
-Իռենի մասին մի մտածի։ Ես Իռենին չեմ սիրում։ Դու ինձ ասա, որ կդառնաս իմ կինը։
-Չնայած մեր հանդիպման առաջին իսկ վարկյանից դու միայն ցավ ես պատճառել, ինչպես հրեշն է ցավ պատճառում իր զոհին, բայց միևնույն է ես քեզ սիրահարվել էի։ Համաձայն եմ։
Էրիկը մատանին դրեց Իզաբելի մատը և նրանք գրկախառնվեցին։
Էրիկը մտքում ասաց.
-《Վրեժս շուտով կատարված կլինի》։