Любовь в объятиях монстра

-Ֆիլիպ պարզեցիր, թե ո՞վ էր այն անասունը, որ ցանկացել էր բռնաբարեր Իզաբելին։

-Դեռ չէ։

-Դու զգու՞մ ես, որ մեր ընկերություն  քիչ չի մասնատվել է, մի հատ էլ մենք առաջվանը չենք։ Ես չգիտեմ Ժանն ուր է, ես չեմ կարողանում առաջվա պես մարդկանց սպանեմ։ Մենք փոխվել ենք։

-Էրիկ, դու ճիշտ ես, բայց ինձ թվում է սրա պատճառը միայն մեկն է։

-Ու ո՞րն է դրա պատճառը,-զարմացած հարցրեց Էրիկը։

-Գռազը, Իզաբելը։

-Իզաբելը այստեղ կապ չունի։

-Ունի։ Դու գիտես, որ Ժանը սիրահարվել էր Իզաբելին և դրա համար էլ հիմա նա երկրում չի։ Նա պարզապես չցանկացավ ցավեցնել Իզաբելին։

Էրիկը ձեռքերը բռունցք արեց և զայրացած տոնով մտքում ասաց.

-《Ես Ժանին կսպանեմ։ Ինքն ո՞վ է որ Իզաբելին սիրի։ Ինձանից լավ տղա չլինի։ Իբր չի ուզում ցավ պատճառի Իզաբելին։ Պարզապես ծիծաղելի է》։

-Էրիկ ինչի՞ ես լռում։

-Ես գնում եմ տուն։ Դուրսը անձրև և քամի է։ Ես գնամ տուն։

-Լավ։ Ես էլ եթե մի բան պարզեմ Իզաբելի դեպքի հետ կապված անպայման տեղյակ կպահեմ քեզ։

Էրիկը դուրս եկավ Ֆիլիպի տանից։ Դրսում իսկապես քամի էր, փոթորիկ թր բարձրացել։Արդեն իրիկուն էր։ Անձրևը երկնքից վարար կերպով թափվում էր ցած։

Էրիկը նստեց իր մեքենան և քշեց դեպի տուն։

Մոտ 1 ժամ անց Էրիկը արդեն տան բակում էր։ Քամին ծառների տերևներ պոկում և քշում էր։ Անգամ այգում մի քանի ծառի ճյուղեր պոկվել և ցած էին ընկել։ Էրիկը մտավ տուն և բացականչեց.

-Անժելիկա։

Տիկին Նոնան եկավ դեպի էրիկը և ասաց.

-Տանը չի։

-Այսի՞նքն։ Բա ու՞ր է։

-Ասաց գնում է ընկերուհուն տեսնի։

-Պարզ է։ Իսկ Իզաբելը քնե՞լ է արդեն։

Տիկին Նոնան գլուխը կախեց և ոչինչ չասեց։

Էրիկը նայեց Նոնայի դեմքին և ասաց.

-Ի՞նչ է եղել տիկին Նոնա։ Ասեք այն ինչ իրականում տեղի է ունեցել։

-Էէէէ Էրիկ ջան։ Իզաբելը արդեն քանի ժամ է դուրս է եկել և չի վերադարձել։ Ես չգիտեմ այս եղանակին ու՞ր պետք է գնար։ Բացի այդ նա շատ նեղված գնաց այստեղից։ Ես վախենում եմ հանկարծ նրա հետ վատ բան եղած չլինի։

-Ի՞նչ։ ինչի՞ էր նեղված ու ինչի՞ է տանից գնացել։

-Քո ընկերուհին է մեղավոր։ Նա Իզաբելին վիրավորեց նեղացրեց և այնպես արեց, որ Իզաբելը լաց լինի։

-Չեմ հավատում։ Իռենը նման աղջիկ չի։ Նա նման կերպ իրեն չէր կարող պահեր։ Ես կներես տիկին Նոնա,  բայց ես քո խոսքին չեմ հավատում։

Տիկին Նոնան սկսեց ամեն ինչ պատմել։ Էրիկը զարմացած հայացքով նայում էր տիկին Նոնային։ Երբ Նոնան վերջացրեց պատմելը Էրիկն ասաց.

-Չեմ հասկանում ինչու՞ համար պատմեցիք այս հեքիաթը։ Անժելիկան նման աղջիկ  չի։ Երևի Իզաբելի հետ պայմանավորվել եք այս հեքիաթը ինձ պատմելու համար։

-Էրիկ, ես չեմ հավատում, որ դու այդպես կուրորեն հավատում ես այդ Անժելիկային։ Ես ինքս ասում եմ, դուրս գամ աշխատանքից,  եթե այդ աղջիկը իրեն նման կերպ պահի։

Էրիկի դեմքը խոժոռվեց։ Նա ասաց.

-Ես հիմա կգնամ Իզաբելին։

Էրիկը ցանկանում էր դուռը բացել և դուրս գար տանից, երբ այդ պահին դուռը բացվեց և ներս մտավ Լոռենսը։

Լոռենսը մտավ տուն և ասաց

-Չգիտեի, որ տանն ես։

-Իզաբելին տեսե՞լ ես,-հարցրեց Էրիկը ։

-Չէ, խի՞ որտե՞ղ է Իզաբելը այս ժամին եւ այս եղանակին։

-Իռենի պատճառով նեղված դուրս է եկել տանից և մինչև հիմա տուն չի վերադարձել։Վախենում ենք վատ բան եղած չլինի։

Լոռենսը նայեց Էրիկին և զայրացած ասաց.

-Եթե Իզաբելի հետ մի բան  եղած լինի ես քո Իռեն կոչվածին իմ ձեռքերով կսպանեմ։

-Արա հլը ներմալ խոսի,- գոռալով ասաց Էրիկը։

Լոռենսը արագ տանից դուրս եկավ։ Էրիկը նույնպես նրա հետևից դուրս եկավ։Նրանք միասին սկսեցին փնտրել Իզաբելիմ։

-Իզաբել.... Իզաբել....... Իզաբել։

************************************

-Շնորհակալ եմ Դանի այս հիասքանչ գիշերի հանար։ Դեռ ես ոչ մեկի հետ այսպես սիրով չէի զբաղվել։

-Ես եմ շնորհակալ  իմ սիրուն Անժել։ Բայց նեղվում եմ, որ հիմա տղեւ հետ ես ապրում։

-Մի նեղվի սերս։ Ես դա անում եմ իմ եւ քո համար։ Ես կամուսնանամ, ամբողջ հարստություն կվերցնեմ դրս ձեռքից եւ մենք ապահով կապրենք։

-Սիրում եմ քեզ Անժելս։

-Ես էլ քեզ կյանքս։

Անժելիկան  սկսես համբուրել Դանիելին։ Հետո Իռենն ասաց.

-Ես արդեն գնամ։

-Մի քիչ էլ մնա խնդրում եմ։

- Բա՞յց։

Այդ պահին Դանիելը սկսեց համբուրել  Անժելիկայի շուրթերը, հետո վիզը և նրանք սկսեցին նորից սիրով զբաղվել։