Գլուխ 31
Գլուխ 31
Էրիկը դուրս եկավ լոգարանից և ասաց.
-Կարաս մտնես։
Հետո նայեց շուրջը և ինքն իրեն ասաց.
-Չհասկացա՞, ու՞ր է գնացել։
Նա արագ դուրս եկավ իր ննջասենկայից և գնաց Իզաբելի ննջասենյակ։
Էրիկը բացելով Իզաբելի ննջասենյակի դուռը բացականչեց.
-Ի՞նչ ես անում։
Նա արագ ներս վազեց, բռնեց Իզաբեծի գոտկատեղից և ձգեց դեպի իրեն։ Իզաբելը պատուհանագոգի վրայից ցած ընկավ։ Նա սկսեց լաց լինել։ Էրինը զայրացած ասաց.
-Այս ի՞նչ ես անում Իզաբել։
-Ես ուզում եմ մեռնեմ։ Թող։
Էրիկը ջեռքերը դրեց Իզաբելի այտերին, իսկ գլուխը մոտեցրեց Իզաբելի գլխին և ասաց.
-Դու աննորմա՞լ ես։ Մյուս անգամ նման բան չանես։ Մտածել ես, եթե ես չհասցնեի գայի դու կթռնեիր ու կմահանայիր։ Ծնողներդ իրենց ողջ կյանքում սև հագուստ կկրեն, մորդ աչքերից արցունքները չեն չորանա։
-Դու ինձ օգտագործեցիր քո հաճույքի համար։ Այսքանից հետո ես ինչպե՞ս ապրեմ։ Ասա իմանամ, մի խորհուրդ տուր։
Էրիկը գիրկն առավ Իզաբոլին և դրեց մահճակալին։ Հետո ասաց.
-Կյանքը շարունակվում է։ Պետք չի ինքնասպան լինել, մենակ նրա համար, որ քեզ հետ քնել եմ։ Այդպես էլ է պատահում։
Էրիկը արագ դուրս եկավ ննջասենյակից։ Իզաբելը պառկեց անկողնու վրա և սկսեց լաց լինել։
Մոտ 30 րոպե հետո Լոռենսը եկավ Իզաբելի ննջասենյակ։ Մտնելով ներս հարցրեց.
-Ինչպե՞ս ես գողեցկուհի Իզաբել։
Իզաբելը միանգամից նստեց մահճակալի վրա և ասաց.
-Լավ եմ։ Լոռենս կարո՞ղ եմ քեզ մի բան խնդրել։
-Իհարկե։
-Կպարզես ինձ ո՞վ է բերել հիվանդանոց։
Լոռենսը մի պահ լռեց։ Հետո ասաց.
-Ես եմ բերել։
-Այսինքն դու ես փրկե՞լ ինձ։
Լոռենսը հիշեց Էրիկի խոսքերը.
《Լավ կլինի Իզաբել չիմանա, որ ես եմ փրկել իրան։ Չեմ ուզում, որ իմանա ես մարդ եմ սպանել》։
Հետո ինքն իր մտքում ասաց.
-《Սա միակ շանսն է Իզաբելին ինձամով անելու》։
Նա բարձրաձայն ասաց.
-Հա ես եմ փրկել։
Իզաբելը արահ ոտքի կանգնեց և գրկախառնվեց Լոռենսի հետ։ Նա կամաց ասաց.
-Շնորհակալ եմ։ Անչափ շնորհակալ եմ։
Այդ պահին Էրիկը կանգնել էր դռան մոտ' ձեռքին բաժակ և բուտերբրոտ։ Նա նայում էր Իզաբելին և Լոռենսին գրկախառնված։
Իզաբելը նկատեց Էրիկին, սակայն արձագանք չտվեց։ Հակառակը նա միանգամից շրթունքները մոտեցրեց Լոռենսի շրթունքներին և համբուրեց նրան։