Любовь в объятиях монстра

Գլուխ 27

Էրիկը մտնելով հիվանդանոց Լոռենսին ասաց․

-Իզաբելի եղբորը կամ ընտանիքի անդամներին չասես, որ ոստիկանությունում էի։

-Չեմ ասի, բայց դու էլ վերանայի քո կյանքը։ Հերիք է կյանքդ կործանես։

Էրիկը զայրացած հայացքով նայեց Լոռենսին և ասաց․

-Բեր դու ինձ մի ասա, թե ես ինչ անեմ։ իմ կյանքնա, ինչպես ցականում եմ ապրում եմ։

-Էլի քո կյանքնա, բայց այսօր Իզաբելը քո պատճառով է այս վիճակում։

-Վատես այ տղա, Իզաբելը իմ պատճառով չի այս վիճակում։

-Լավ, ոնց կասես։

Էրիկը տեսնելով հիվանդասենյակի դիմաց կանգնած Դանիելին մոտեցավ և ասաց․

-Ինչպե՞ս է Իզաբելը։

-Կյանքին վտանգ չի սպառնում։

Էրիկը «թարս» հայացքով նայեց Դանիելին և նստեց աթոռներից մեկի վրա։ Դանիելը նկատելով Էրիկի այդ հայացքը հարցրեց․

-Էրիկ, ի՞նչ է կատարվում։ Արդեն քանի անգամ է հանդիպում ենք, ու դու միշտ վատ հայացքով ես նայում ես ինձ։ Ես քեզ վատ բան եմ արե՞լ։

-Քեզ միայն թվում ։ Ես քեզ նայում եմ այն  հայացքով, ինչպես բոլորին եմ նայում։

-Լավ, ուրեմն ինձ թվացել է։

Էրիկը մտքում ասաց․

-«Հիմարի մեկը, ձեռումս ճար լիներ, հենց հիմա քեզ մեծ հաճույքով կսպանեի»։

Այդ պահին լսվեց տղամարդու ձայն․

-Էրի՞կ։

Էրիկը գլուխը թեքեց ձայնի և միանգամից ոտքի կանգնեց։ Հետո մոտենալով տղային ասաց․

-Դու ի՞նչ ես անում այստեղ։

-Հեչ, հիվանդանոցում գործեր ունեի, դրա համար էլ եկել եմ։ Այն էլ տեսա քեզ ու ասի գամ բարևեմ։ Բա ի՞նչ ես անում այստեղ։ Իմ իմանալով հայրդ ուրիշ հիվանդանոցում էր պառկած։

-Այստեղ եմ Իզաբելի համար։

-Հաաաա,-ասաց Ֆիլիպը և խորամանկ քմծիծաղ տվեց։

Հիվանդասենյակից բժիշկը դուրս եկավ և ասաց․

-Աղջիկը ուշքի է եկել։

Բոլորը ուրախացան։ Էրիկը ասաց․

-Իսկ կարո՞ղ ենք տեսնել նրան։

-Կարող եք, բայց ոչ բոլորդ միասին։

-Ես կմտնեմ քրոջս մոտ,-ասաց Դանիելը և մտավ Իզաբելի մոտ։

Դանիելը ներս մտավ և մոտենալով քրոջը հարցրեց․

-Ո՞նց ես։

-Լավ եմ, - հազիվ լսելի ձայնով ասաց Իզաբելը։

-Դե պատմի տեսնեմ, ի՞նչ է եղել։ Ո՞վ է քեզ այս օրը գցել։

Իզաբելը լռեց։

-Իզաբել խոսի՛։

-Էրիկը այստե՞ղ է։

-Հա, բայց դու իմ հարցին պատասխանի։

-Կկանչե՞ս Էրիկին։

-Խի՞։

-Ուզում եմ տեսնեմ   նրան։ Բացի այդ ես ինձ թույլ եմ զգում։ Չեմ կարող պատասխանել քո հարցին։

-Հիմա կկանչեմ, բայց հիշի, որ դու ինձ պետք է ամեն ինչ պատմես։

Իզաբելը հայացքն ուղղեց լուսամուտը։ Դանիելը դուրս եկավ հիվանդասենյակից և ասաց․

-Էրիկ, Իզաբելը ցանկանում է քեզ տեսնի։

Էրիկը արագ ոտքի կանգնեց և մտավ հիվանդասենյակ։