Kızıl Esaret

Adam kolumdan tutup beni içeri sürüklerken birkaç kez kurtulmaya çalıştım ama bırakmadı. Koridordan geçerken insanların bana baktığını fark ettim. Kimse konuşmuyor, sadece sessizce beni izliyordu. Sonunda büyük bir odanın önünde durup kapıyı açtı ve beni içeri soktu.

İçeri girdiğimde karşımdaki adam dikkatimi çekti. Siyah saçları ve soğuk bakışları vardı. Yanımdaki adam, "Getirdim," dedi. Karşımdaki adam gözlerini benden ayırmadan, "Çık," dedi. Adam kolumu bırakıp odadan çıktı.

"Neden buradayım?" diye sordum. Bir süre sustuktan sonra, "Ailenin yaptığı bir hata yüzünden," dedi. Kaşlarımı çattım. "Ne yaptılar?" Adamın bakışları sertleşti. "Bu seni ilgilendiren bir konu değil." Başımı kaldırıp ona baktım. "Beni buraya getirdiler. Tabii ki ilgilendiriyor."

Yerinden kalkıp yanıma geldi. "Burada kurallar benim," dedi. "Konuşma, sorgulama, yap dediğimi yap. Anlaşıldı mı?" Birkaç saniye ona baktıktan sonra başımı salladım. "Anlaşıldı." Dudaklarında belli belirsiz bir ifade oluştu. "İyi."

Kapı açıldığında dışarıdaki adam tekrar içeri girdi. Bana yaklaşırken istemsizce geri çekildim.

"Benimle gel."

Ne yapacağımı bilemeden peşinden yürüdüm.

Aklımda hâlâ aynı soru vardı.

Ailem ne yapmıştı da beni buraya bırakmıştı?