25
-Ես միայն կարող եմ ասել, որ......չի հասցնում ավարտել, երբ Ջինի հեռախոսին զանգ է գալիս փակ օգտատիրոջից, տղան պատասխանում է,-այո՛, լսում եմ,- հենց այդ վայրկյանին Ջինի դեմքը գունատվում է ամբողջությամբ, նա սկսում է ծանր շնչել ու մատներով անհանգիստ ծալել վերնաշապիկի ծայրը։
Ներկաները զարմացած աչքերով զննում են նրան ու չեն հասկանում, թե բանն ինչումն է։
-Ուշադիր ինձ լսի՛ր, տխմար,-գոռում է Ջինը ողջ ձայնով,-ես երդվում եմ, եթե նրան որևէ բան պատահի, ես քեզ կգտնեմ ու կանդամահատեմ, հասկացա՞ր դու ինձ,-իսկ խոսակիցը սկսում է ինչ֊որ բան պատասխանել, երբ Ջինը ձայնը իջեցնում է։
Վայրկյաններ անց Ջինը կատաղած ցած է դնում հեռախոսն ու սկսում նյարդային շարժումներ անել։
-Ի՞նչ է պատահել, բժիշկ, դուք գունատ եք, ո՞վ էր զանգում,-դիմում է նրան Չիմինը։
-Այդ նա՛ էր, գրողի տարած Նամջունը։
-Ի՞նչ էր ուզածը,-հանգիստ խոսում է Չիմինը նայելով բժշկին։
-Նա տարել է իմ ընկերուհուն, ու պահանջում է, որ իր ասած վայրը գնամ, եթե չգնամ կսպանի,-գոռում է Ջինը, նրա ձայնը գրեթե դողում է, նա ափերի մեջ է առնում երեսն ու անշարժանում։
-Նախ հանգստացի՛ր, դրանով չե՛ս լուծի խնդիրներդ,-սկսում է Չիմինը հանգստացնել նրան,-սա հենց այն է, ինչ մեզ պետք է, ասա այդ հասցեն, ես մի հիասքանչ պլան ունեմ։
-Ի՞նչ պլան Չիմին,-զարմանում է Յունը։
-Ամեն ինչ կբացատրեմ բոլորիդ,մեզ պետք է շատ զգույշ լինել, որովհետև ինչպես հասկացա, նրանից կարելի է սպասել ամեն ինչ,-Չիմինն ամենայն լրջությամբ հռետորի դերում բացատրում է ամեն բան։
Այդ ընթացքում բոլորը լսում են նրան, բացի մեկից, ով անջատված նայում է իր սիրեցյալին ու հիանում նրա խիզախ տոնով։ Որքան գեղեցիկ է նայվում Չիմինն այս տեսքով, անհնար է նկարագրել Յունի համար։ Փայլող աչքերը հայացքով շոշափում են Չիմինին վերից վար ու չեն հագենում աննկարագրելի գեղեցկությունից։
-Ամեն ինչ պա՞րզ է բոլորիդ,- ավարտում է խոսքը Չիմն ու նայում տղաներին, բոլորը գլխով են անում, իսկ Յունգին դեռ հիմարի հայացքով նայում է նրան առանց ինչ֊ որ միմիկայի,-Յունգի ամեն ինչ կարգին է՞,֊ շրջվում է նա դեպի տղան։
-Օ՜ այո՛, այո, իսկ ի՞նչ է պատահել,- կարծես քնից արթնանալով կակազում է Յունգին,- ես, մմմ, ես ուղղակի...
-Պարզ է,-սառը ընդհատում է նրան Չիմինը,-մդե, ինչպես պայմանավորվել ենք, դուք գնում եք հիմա, իսկ մենք ձեզ ենք միանում ավելի ուշ։
-Շատ լա՛վ,-վեր են կենում Գուկն ու Ջինը։
Տղաները դուրս են գալիս, իսկ Չիմինը տեղից վեր է կենում ու սկսում դանդաղ մոտենալ Յունին.
-Եվ այդ ի՞նչ ենք մենք այստեղ խորացած մտածում,-ձեռքը դնում է Յունի մազերին,-կարծում ես չէ՞ի նկատել, թե ինչպես ես քարացած ինձ նայում, մմ՞մ։
Յունգին շփոթված հայացքով թափառում է սենյակի պատերով ու աշխատում է չնայել նրան.
-Ես, մմ, ես ուղղակի Չիմին.....մմմմ....չի հասցնում խոսել, երբ Փակը նրա բերանը ծածկում է սեփական շուրթերով ու սկսում կծել դրանք։
Յունգին անակնկալի եկած պատասխանում է համբույրին ու չգիտի ինչպես թաքցնել շփոթմունքը։
-Մմմ..հհ..Չիմին ես,-հազիվ թոթովում է նա, երբ Չիմինը սեղմում է նրան աթոռին ու արձակում գոտին։
Չիմինն առանց թույլտվության ձեռքով ներխուժում է տղայի անդրավարտիքից ներս ու սկսում ճնշել Յունին, իսկ իր դեմքից չի անհետանում չարախինդ ժպիտը։
-Չիմին ի՞նչ ես անում,-անշարժացած տնքում է Յունը նրա բերանում։
-Շշ՜շ, ուղղակի քո փոքրիկն ուզում է վայելել քեզ այսօր,-այս բառերն այնքան տարօրինակ են հնչում Չիմինի բերանից, որ տղան մի քանի րոպե միայն անշարժ նայում է Փակի քայլերին, չհասկանալով ինչ անել։
Իսկ տղայի ձեռքերն արդեն տանջում են Յունին տաբատի ներսից, ստիպելով ավելի ուժեղ արթնանալ։
Յունի աչքերի առաջ սևանում է հաճույքի մեծ քանակությունից, երբ զգում է, ինչպես են հպվում նրան գոտկատեղից ներքև Չիմինի բարակ ու նուրբ մատները։
-Չիմին կանգ ա՛ռ, եթե դու սա անում ես, որ նորից ծաղրես ինձ, ես իրոք....մհհաաա....հհհհ,-Յունգին չի հասցնում ավարտել խոսքը, երբ Փակի շուրթերը հպվում են նրա օրգանին, նույնքան նրբորեն ու կրքոտ։
Յունը զարմացած նայում ու տրորում է աչքերը, հասկանալու համար արդյոք սա երազ չէ։ Իսկ Չիմինը շարունակում է, նրան այսպես հաճույք պատճառել ու ստիպել իր խռպոտ ձայնով կիսաձայն տնքալ։
Ուղղակի անկարագրելի հաճույքի չափաբաժնից Յունի տնքոցները լսվում են ողջ հարկով, էլի մի քիչ ու նա պատրաստ է սերմնազատվել զուգընկերոջ բերանում կորցնելով հիշողությունը։ Նրա հայացքը ուղղված է դեպի առաստաղը, բերանը կիսաբաց է, իսկ ձեռքերը թափառում են Փակի մազերի մեջ շոյելով գլուխը։
Իսկ Փակը չի կորցնում առիթը ավելի ու ավելի խորացնել սեղմումն ու բերանը վերցնել օրգանն ամբողջությամբ։
Այսպես շարունակում է այնքան մինչև Մինը չի դիմանում ի վերջո ու ազատվում է իրեն տանջող սերմերից, որից անմիջապես հետո իր մոտ է ձգում տղային ու հպվում շուրթերին, թույլ չտալով ուշքի գալ։
Նա սկսում է կրքոտ համբուրել Չիմինին ու շոյել նրա մարմնի բոլոր զգայուն մասերը։ Չիմինի ուղեղը մաղվում է հաճույքից, նա տնքում է տղայի բերանում ու մոռանում իր գտնվելու վայրի մասին։
***
Նամջունը նատած է կիսամութ սենյակում, իսկ նրա առաջ աթոռի վրա կապկպված է Սուլին։ Նա լաց է լինում, պատկերացում անգամ չունի որտեղ է և ում հետ, միայն նայում է իրեն առևանգողի դեմքին, իսկ բերանը կապված է չի կարողանում խոսել։
Շինության շուրջ կամաց կամաց սկսում են տարօրինակ մեքենաներ հավաքվել։ Նամջունի դեմքը այլայլվում է.
-Նա երբե՛ք չի սովորում, գրողը տանի,֊ շշնջում է քթի տակ ու փակելով վարագույրը նայում է աղջկան,-երևում է քեզ վիճակված չէ այսօր փրկվել փոքրիկ,-նա ձեռքով շոյում է աղջկա այտը ու դուրս գալիս սենյակից։
Աղջիկը սկսում է պարանը թուլացնելու փորձեր անել։ Իհարկե այս մեկ ժամվա ընթացքում նրան դա բավականին հաջողվել է, ու հիմա սկսվում է արդեն
ուժեղ պայքար նրա ու պարանի միջև։
Անցնում է տաս րոպե, իսկ Ջունը դեռ չի վերադարձել։ Աղջիկը կտրում է վերջապես պարանն ու ազատում մի ձեռքը։ Նա սկսում է ազատել երկրորդ ձեռքը, երբ վերջապես ազատվում է բոլոր կապանքներից, վազում է դուրս ու սկսում զգույշ առաջանալ դեպի ելքը։
Նամջունը ներքև է իջել ու իր առաջ է տեսնում Ջինին.
-Այսքան թիկնապահ ունի եղբայրս ու ես դրա մասին նոր եմ այո՞ իմանում,֊ միանգամից ծաղրում է Ջունը.....
Ներեցեք, որ ուշ եմ վերբեռնում, հաճելի ընթերցանություն💤💤💤💤💤💤💤💤💤💤💤💤💤💤💤💤սխալների համար էլ կներեք, չեմ ուղղել,,,,մինչ վաղը......