21
-Իսկ եթե բաց չթողնե՞մ, մմ՞մ, ի՞նչ ես անելու, նորից ինձ նրանց ձեռքն ես հանձնելու՞, բայց հիշեցնեմ, որ այստեղ իմ առաջ հիմա նրանք չեն այլ դո՛ւ,- վերջին բառերը նա կռանալով տղայի ականջի բլթակին շատ մոտ գրեթե շնչում է դրա վրա, Չիմինը փշաքաղվում է միանգամից։
Հետո զգում է, թե ինչպես են Յունգիի ձեռքերը թափառում իր մարմնով։ Յունի սև աչքերը հայացքով ուղղակի խժռում են նրան, իսկ շուրթերը հպվում են պարանոցին։
-Եթե հենց հիմա վերջ չտա՛ս սրան, կզրկվես լոգանք ընդունելու հնարավորությունից,-խիստ տոնով արտասանում է Չիմինը, միառժամանակ նա չի կարողանում զսպել իր մեջ առաջացած խառնաշփոթը, նրա աչքերն ուղղակի մթնում են չափազանց շատ բավականությունից։
Յունգին անգամ չի էլ շարժվում իր տեղից ու չի դադարեցնում գործունեությունները, հակառակը՝ ողջ ուժով հրում է նրան ցնցուղի տակ ու միացնելով տաք ջուրը, կրքոտ հպվում է շուրթերին։ Ցնցուղից հոսող ջուրն ամբողջությամբ թրջում է երկուսի մարմինը։
-Ուղղակի ասա՛, որ կարոտել ես ինձ, այդքան հպարտ մի՛ եղիր Չիմի՜ն,֊ համբույրների միջից հևում է Յունն ուղիղ նրա բերանում։
Չիմինը ոչինչ չի պատասխանում, նա հիմա մտավոր պայքարի մեջ է ինքն իր հետ։ Մի կեսն ասում է դուրս գալ ցնցուղի տակից ու մի լավ ապտակ հասցնել Յունին այսպիսի հանդգնությանը համար, մյուս կեսը պարզապես գոռում է նրա վրա, որ սիրով զբաղվի տղայի հետ մինչև գիտակցության կորուստը։
Մինչ նա մտածում է այս ուղղությամբ, Յունգին չնկատելով ոչ մի դիմադրություն, վստահորեն հանում է տղայի վերնաշապիկն ու շուրթերով հպվում կրծքավանդակին։ Չիմինին թվում է, որ հենց այս պահին էլ պատրաստ է սերմնազատվել։ Նա ուղղակի չի կարող չընդունել, որ Յունը միակն է, ով կարողանում է իրեն էսպես թուլացնել։
Այնուամենայնիվ չմոռանանք, որ Չիմինը հիմա փոխվել է ու նրան այսպիսի քնքշանքներով անհնար է խաբել։ Նա ոչ մի կաթիլ չի ցանկանում հաճույք պատճառել Յունգիին, հակառակը՝ ուզում է տանջել նրան, ստիպել, որ զղջա, ոչ թե այսքան հեշտ ստանա իր ուզածը։
-Գնա՛ գրողի ծոցը,-հրում է Յունին հեռու ու փորձում դուրս գալ, շրջվելուն պես նրան նորից գրկում են ու դեմքով սեղմում պատին։
-Մի՛ խաբիր ինքդ քեզ, հերի՛ք է, վերջ տո՛ւր այս ամբողջ ձևականությանը, ախր ես գիտեմ, թե որքան ես ուզում նորից զգալ դա,-Յունը շարունակում է ճնշել նրան պատին։
Կտրուկ ու ուժեղ սեղմումից Չիմինը խորը տնքում է, նա անսպասելիությունից խառնվում է իրար, սկսում է հրել Յունին, բայց ապարդյուն։
-Նույնիսկ եթե ուզում եմ, դա ոչինչ չի՛ փոխում, դու կաս ու մնում ես նույն տխմարը, այնպես որ բաց թո՛ղ,-հևում է Չիմինն ու նորից փորձեր անում դուրս պրծնելու։
Նա վերջապես ազատվում է տղայի ձեռքերից ու հետո հրում։ Նայում է ինքն իրեն ու նկատում, որ այդ վիճակով չի կարող դուրս գալ միջանցք։ Վերցնում է պահարանի սրբիչներից մեկն ու չորացնելով ինքն իրեն վերցնում է վերնաշապիկը հատակից։
-Սա քեզ վրա թանկ կնստի,- շշնջում է նա, նախքան լոգարանից դուրս գալը։
Յունգին մնացել է մենակ լոգարանում ու հիմա հանգիստ լոգանք է ընդունում։ Նա չի էլ պատկերացնում, թե իրեն ինչ է սպասվում։
~
Չիմինը մտնելով իր աշխատասենյակ վերնաշապիկը տալիս է ենթակային.
-Ինձ չոր հագուստ բե՛ր ու արա՛գ,- շարունակում է սրբիչով մազերը չորացնել։
-Լավ պարո՛ն,-տղան կանգնել ու զարմացած նայում է նրա կիսամերկ ու թաց մարմնին, նա առաջին անգամ է իր պարոնին այս վիճակում տեսնում։
-Շարունակելու ես նայե՞լ, արթնացի՛ր քնից,-բղավում է Չիմինը, իսկ տղան մի վայրկյանում անհետանում է տեսադաշտից։
Կես ժամ անց նա արդեն նստած է բոլորովին չոր հագուստով ու կոկիկ սանրած մազերով, նրա առաջ է կանգնած ենթական։
-Ուզում եմ, որ այսօր երեկոյան նորից աճուրդ կազմակերպես,-հանդարտ դիմում է նրան Չիմինը խմելով ալկոհոլի բաժակից մի փոքր։
-Պարո՛ն, բայց.....
-Գիտեմ, դրա օրը կիրակին է, բայց մենք երբևէ տղաների աճուրդ չենք կազմակերպել այնպես չէ՞։
-Այո՛ պարոն, բայց.....
-Էլ ոչ մի՛ բայց, կարգի բե՛ր Յունգիին, այսօր նա ևս այդ շարքերում պետք է լինի։
Տղան քարացած նայում է, նա այս օրերի ընթացքում հասկացել է ամեն բան իր տնօրենի և Յունգիի միջև, բայց ուղեղում դեռ չի տեղավորվում իր տնօրենի դաժանության աստիճանը։
Նա հանդարտ խոնարհվում ու դուրս է գալիս սենյակից։
~
Թունդ խմիչքներ ու գունավոր լուասային էֆեկտներ։ Հարբած ու հարուստ մասսա։ Այս հաստատությունը հիմա լիքն է ամեն տեսակ երևույթով։ Թվում է երեկույթը հասել է իր սպասված ավարտին, բայց ոչ, հիմա տեղի ունենում մի բան, որը բոլորովին անսպասելի է Յունի համար։
Հաղորդավարի առաջ են կանգնած բոլոր նրանք, ովքեր մնացել են այս գիշերն այստեղ անցկացնելու։ Սկզբում Յունը նույնիսկ չի էլ հասկանում ինչ է կատարվում, կամ էլ հասկանում է, բայց ընդունել չի ուզում։
Տալիս են նրա անունն ու էկրանին հայտնվում է նրա նկարը։ Այո՛, հենց այստեղ ու հենց հիմա, այս մեծահարուստները տարբեր թվեր են առաջադրում տղայի համար։ Նա նայում է Չիմինին, ով նստած է ինչպես իրական տխմարը։ Նա նստել ու հանգիստ նայում է, թե ինչպես են իր զուգընկերոջը գնում, սա չափազանց է մի մարդու համար, ով հոգեպես թույլ է նման նվաստացում տանելու համար։
Բայց որ ամենազարմանալին է Չիմինն իրոք վաճառում է նրան մի գիշերով ինչ֊որ հարուստի ում անգամ չի ճանաչում։ Այլևս անհնար է տանել այս ամենը։
Յունին հիմա բռնի ուժով երկու թիկնապահ քարշ են տալիս ինչ֊որ անծանոթ սենյակ։ Այստեղ նստած է մի բարձրահասակ, գեղեցիկ ու բավական հմայիչ երիտասարդ.
-Բազ թողե՛ք նրան,-հնչում է հանդարտ ձայնը առջևից։
Թիկնապահները բաց են թողնում ու փակելով իրենց հետևից դուռը հեռանում։ Այդ նույն պահին, Չիմինը լուռ հետևում է այս ամենին դարձյալ իր սենյակի համակարգչով։ Նա հազիվ է կարողանում նստել այնքան է խմել, հիմա նրա երեսը նման է ամենավերջին հարբեցողի երեսի, կարմրած ու կիսափակ աչքերով։
Յունգին կանգնած է տղայի դիմաց։ Իսկ տղան չի նայում նրա վրա, նա հանգիստ նստած սեղանի շուրջ գինի է խմում ու միրգ ուտում, ասես ոչինչ չի եղել.
-Երկա՞ր ես պատրաստվում էդտեղ կանգնե՞լ, արի նստի՛ր ինձ հետ, ատում եմ մենակ խմելը,-դարձյալ հանգիստ տոնով քաղաքավարի դիմում է նրան տղան։
-Գրողի ծոցը գնա՛, դու էլ քո խմիչքն էլ, ես գնում եմ,-շրջվում է ու փորձում դուռը բաց անել, բայց այն գրողի տարած թիկնապահները փակել են։
Մինչ կհասցնի շրջվել զգում է իր թիկունքի մոտ օտար շնչառություն։ Տղան բռնում է նրա մազերից ու սեղմում պատին.
-Ես պարզապես ուզում էի քաղաքավարի լինել, բայց ինչպես տեսնում եմ դու սիրում ես բռնություն,֊ շշնջում է նա Յունի ականջին։
Նա քարշ է տալիս Յունգիին մահճակալի մոտ հետո հրում դրա վրա։ Յունը ընկնում է, բայց երբ փորձում է վեր կենալ իր տեղից երկու կոպիտ ձեռքեր պինդ բռնում են նրան ու սեղմում հետ՝ իր տեղը։
-Բաց թո՛ղ, գրողի տարած տխմար,- ու Յունը իհարկե Յուն չէ, եթե չսկսի հայհոյել դիմացինին, նա ատում է երբ իրեն հրամայում կամ ստիպում են։
Նա երբեք չի եղել ներքևում, որովհետև վախենում է ցավից ու հատկապես բռնությունից։ Որովհետև հենց այդ նույն բռնության պատճառով է վաղ տարիքում փոխել սեռական կողմնորոշվածությունը։ Երբ իր անտաշ հոր ընկերը բռնաբարել է իրեն ու պղծել խեղճի մանկությունը։ Այդ օրվանից ի վեր նա դեռ չի եղել ներքևում ու հիմա նորից նրա մոտ արթնացել է այդ նույն օրվա հիստերիան։
Իրավիճակը դուրս է գալիս տիրապետումից, նա ողջ ուժով հրում ու հարվածում է տղային։ Մի կերպ ազատվելով նրա ճիրաններից վազում է դեպի դուռը ու սկսում ուժեղ հարվածել դռանը.
-Բաց արե՛ք, բացե՛ք այս անիծյալ դուռը գրողը ձեզ տա՛նի,-նա սկսում է լաց լինել։
-Ե՞րբ ես վերջապես հասկանալու, որ ես քեզ գնել եմ տղա՜, ու այսօր դու իմ տրամադրության տակ ես, այնպես որ վերջ տուր ձևականությանը,- տղան նույնքան հանգիստ տոնով խոսում ու միառժամանակ բարձրանում է գետնից ուղղելով հագուստը։
Յունգին հուսահատ նայում է հետ ու այդ պահին բացվում է սենյակի դուռը.............
Սիրելիներս շարունակությունը կլինի այսօր, շնորհակալ եմ ձեր համբերատարության համար😚