12
Երևում է, որ նրանք վաղուց են այստեղ կանգնած, այդ պատճառով էլ Հոսոկը պարզապես քարանում է տեղում։ Տիկին Փակը նկատելով Հոսոկի դրությունը շրջվում է դեպի դուռն ու տեսնում որդուն։
-Մայրի՛կ, դա ճի՞շտ է,-բղավում է ողջ ձայնով Թեն ու արցունքները խտանում են։
-Թե՜, խնդրում եմ հանգստացի՛ր,-գրկում է նրան թիկունքից Գուկը,-վստահ եմ, որ այդպես չէ, Յունգին սիրում է Չիմինին, նա չէր կարող այդպես վարվել։
-Կարող է, ու վարվել է,-կոպիտ հավելում է Հոսոկը։
-Դո՛ւ,, դո՛ւ ասում էիր, որ նրանք երկրից մեկնել են, որ հայրս նրանց չգտնի, Ջոնգկու՛կ,-բղավում է ողջ ձայնով Թեհյոնը ու հարվածում նրա կրծքավանդակին,-դու ստու՞մ էիր, այո՞, ասա՛, ստում էի՛ր,-նա սկսում է հրել իրենից Գուկին ու հիստերիայի մեջ հայտնվել։
-Թե՜ե, այո՛, ես ասել ե՛մ, որովհետև Յունգին ինձ այդ օրը այդպես ասաց, ես երդվում եմ, որ նա ինձ այդպես է ասել,-Գուկի ձայնը մեղմանում է խոսքի վերջում։
-Նա քեզ խաբե՛լ է,-կոպտում է Հոսոկը,-իսկ կարո՞ղ ես ասել Ջոնգկու՛կ, վերջին անգամ որտե՞ղ ես տեսել Յունգիին ու Չիմինին,-նա հարցը այնքան խորամանկ տոնով է տալիս, որ Գուկի մարմինը սառը քրտինք է պատում։
-Դա ի՞նչ հարց է, իհարկե ես գնալուց առաջ չեմ տեսել նրանց, Յունն ինձ զանգ էր տվել,-Գուկը փորձում է հանգիստ պահել իրեն ու չխառնվել այս խորամանկ հարցերից, միառժամանակ հիշում է հիվանդանոցի հանդիպումը։
Թեն ու Սակուրան այս ընթացքում լուռ հետևում են նրանց ու այդ պահին ներս է մտնում գործավարուհին.
-Տիկին Փա՛կ, ներողություն եմ խնդրում, բոլորն արդեն ձեզ են սպասում, ժողովը սկսելու համար։
-Թե՜ե տանը կխոսենք, ես հիմա շտապում եմ,-շոյում է տղայի մազերն ու դուրս գալիս։
Գուկն ու Հոսոկը իրար են նայում չափազանց կատաղած հայացքով։
-Մի բան կա Թեե, որ պետք է իմանաս,֊ Հոսոկը քմծիծաղով նայում է Գուկի վրա ու դանդաղ առաջ գալիս,-նա ով հիմա հրեշտակի դեմքով կանգնած է կողքիդ, քեզ խաբել է։
-Ի՞նչ,-բղավում է Թեն։
-Այո՛, նրան Յունգին այդ օրը չի զանգել, նրանց վերջին տեսակցությունը եղել է հիվանդանոցում, իսկ թե ինչո՞ւ էին նրանք այնտեղ, ես դա պարզել եմ օրեր անց հիվանդանոցի իմ ընկերոջից,-Հոսոկը ավելի է մոտենում Գուկին,-քո սիրելի փեսացուն քեզ չի հայտնել այն մասին, որ այդ օրը քո եղբորը մահացու բռնաբարել էր Յունգին ու բժիշկները հազիվ են փրկել նրա կյանքը։
-Ա՛խխխ դու տխմա՛ր, ձայնդ կտրի՛ր,-գոռում է Գուկն ու ձեռքի ողջ ուժով հարվածում Հոսոկի ծնոտին, սկսվում է ծեծկռտուք հենց աշխատասենյակում։ Թեն նախ նայում է այս ամենին հանգիստ կանգնած հետո.
-Հանգստացե՛ք,-բղավում է Թեն ու ձեռքի ողջ ուժով բռնում Գուկի վերնաշապիկից,-ասա՛ ինձ, դա ճի՞շտ է։
Գուկը հայացքը իջեցնում է ներքև, այդ պահին նրա սիրտը սեղմվում է ներսից.
-Թեե՜, ինձ լսիր խնդրում եմ,- սկսում է աղաչել Գուկը, բայց չի հասցնում արտաբերել, երբ տղան բռունցքի ուժեղ հարված է հասցնում նրա դեմքին։ Գուկն ընկնում է հատակին։
-Չքվի՛ր աչքիցս,-շշնջում է Թեն, արցունքներից խեղդվող ձայնով,-դու՛րս,-գոռում է ողջ ձայնով։
Գուկը փորձում է նորից խոսել, երբ վեր է կենում, բայց Թեն բռնում է նրա թևից ու բառի բուն իմաստով դուրս շպրտում աշխատասենյակից։
Մի քանի րոպե անց սենյակը լքում է նաև Հոսոկը։ Թեն կուչ է գալիս գետնին ու սկսում է հեկեկալ, նրան տանջում է մեղքի զգացումը։ Մինչ նա երջանիկ կյանքն է վայելում այն մարդու հետ, ով Չիմինին հենց այնպես հանձնել է այդ հրեշին, նրա եղբորը ստորացնում ու բռնաբարում են առանց մի կաթիլ խղճի։
Նա որոշում է չվերադառնալ Գուկի մոտ ու մոր հետ մեկնել եղբոր հետևից ու դա քննարկման ենթակա չէ, մտածում է նա։
~
Գուկը տուն է մտնում ու սկսում կոտրել ձեռքն ընկած ամեն հնարավոր բան։ Նա լաց է լինում, բարձրաձայն լաց է լինում ու խելագարի պես քայլում այս ու այն կողմ, ձեռքերով բռնելով մազերից քաշում է դրանք ու նորից գոռում։
Նրա սիրտը դուրս է թռչում այս իրավիճակից և հիմա նույնիսկ մայրը չի կարողանում հանգստացնել նրան։ Սոյունը փորձում է իմանալ, թե ինչ է եղել, բայց տղան չի պատասխանում ոչ մի հարցի։
***
Չիմինն ու Յունգին խոհանոցում նստած հանգիստ ճաշում են։ Յունգին անընդհատ հայացքն ուղղում է տղան, հետո, երբ Չիմինը դա նկատում է Յունգին աչքերը շրջում է այլ կողմ։
Սա շարունակվում է այնքան մինչև Չիմինը խախտում է լռությունը.
-Տե՜ր, էլի ինչ֊որ բան կցանկանա՞ս, սո՞ւրճ միգուցե։
-Ո՛չ Չիմին, ո՛չ մի բան, արագ վերջացրո՛ւ էստեղ գործերդ ու վերև բարձրացի՛ր խոսելու բան ունենք,-Յունը միանգամայն լուրջ դեմքով վեր է կենում տեղից ու հեռանում։
Չիմինը մնում է քարացած։ Նա սկսում է դողալ այն մտքից, թե ինչ կարող է պատահած լինել և այդ ինչ լուրջ խոսակցություն է։ Դրանից նրա սիրտն արագ է բաբախում, իսկ որովայնի տակ սկսում են հուզմունքից սավառնել թիթեռնիկները։
Նա հնարավորինս դանդաղ է անում ամեն բան, որպեսզի հասցնի հոգեպես պատրաստվել Յունի հետ խոսելուն։ Հաշվի առնելով, որ վերջերս ամեն բան տարօրինակ է տղայի մոտ, Չիմինը վախենում է, որ Յունգին պատրաստվում է պատռել իր բարի դիմակը։
Անցնում է մեկ ժամ։ Խոհանոց է մտնում բարկացած Յունգին ու բռնելով նրա ձեռքից քարշ է տալիս դուրս.
-Ես քեզ հրամայել էի բարձրանալ վե՛ր, գրողը տա՛նի։
-Տե՛ր խնդրում եմ, պետք չի՛, խնդրում եմ, ինձ մի՛ պատժի՛ր, ես, ես չէի վերջացրել.....լաց է լինում Չիմն ու փորձում դիմադրել։
-Կրիա էս ի՞նչ է, բարկացնելու համար դեռ պատասխան կտաս,-բայց նա չի գոռում այլ շշնջում է, ինչի հետևանքով ահասկանալի դող է անցնում Փակի մարմնով։
Հասնելով սենյակ Յունը ներսից փակում է դուռն ու Փակին սեղմում նույն դռանը.
-Դե հիմա ասա՛ տեսնեմ ինչո՞ւ ես խուսափում ինձնից։
-Ես....ես...չեմ խ....խուսափում......
-Իսկապե՞ս,- Յունը մոտեցնում է իր շուրթերը Փակի շուրթերին շատ մոտ ու սկսում շնչել դրանց վրա։
Նրա վրայից ուղղակի անասելի ձևով փչում է անանուխի հոտը։ Չիմինը փակում է աչքերը սիրելի հոտն առնելուն պես։ Նա մեխանիկորեն կծում է ներքևի շուրթը։ Յունգին զարմացած մի փոքր հեռանում է՝ նայելով նրա արձագանքին։
-Ես չգիտեմ, թե ինձ հետ ինչ է կատարվում, ես պետք է վերջդ տված լինեի արդեն այսքան կանոններ խախտելուց հետո, բայց չգիտեմ, թե ինչու՞ չեմ անում դա,-Յունգին սա ասում է շաաատ կամաց լսելի ձայնով ընթացքում ճակատով հենվելով Փակի կրծքավանդակին ու շարունակ հատակին նայելով։
Նա զգում է, թե ինչ արագ է բաբախում Չիմինի սիրտը.
-Տե՜ր...շշնջում է Չիմինն ու ձեռքերով բռնում Յունի այտերից, բարձրացնում է հայացքը վեր,-համբուրի՛ր ինձ։
-Ի՞նչ,-հանկարծակիի է գալիս Յունը։
-Համբուրի՛ր ինձ խնդրում ե՜մ,-Փակն ինքն էլ չի հասկանում, թե ինչ համարձակությամբ ասաց դա, իսկ Յունգին անհասկանալի ձևով ենթարկվում է նրան։
Նա իր ձեռքերը դնում է Փակի ձեռքերի վրա հետո թեթև իջեցնելով դրանք մարմնով սեղմվում է նրան։ Նրա լեզուն միանգամից թափանցում է Չիմինի բերանն ու շոյում վերջինիս ատամնաշարը։ Անկախ նրանից, որ ցավ Փակը չի զգում, լսելի են դառնում նրա կիսաձայն տնքոցները։ Դրանք հաճույքի տնքոցներ են, ոչ թե ցավի։
Յունգիի մեջ պայքարը շարունակվում է բարու և չարի միջև ու ի վերջո հաղթում է չարը։ Նա կտրուկ հետ է քաշվում տղայից ու շրջվում թիկունքով.
-Դուրս գնա՛ սենյակից։
-Ի՞նչ,-Փակը լայն բացում է աչքերը։
-Ասացի դուրս արի՛։
-Ո՛չ, չե՛մ գնա, եթե ինձ սպանելու էս ուրեմն խնդրեմ, բայց դուրս չե՛մ գնա,-նա բռնում է Յունգիի ձեռքն ու քաշելով դեպի իրեն հենում է նրան պատին, իսկ ինքը սկսում սեղմել ու ճնշել ազդրերով տղայի հինգերորդ կետը։
-Ի՞նչ ես անում,-փորձում է բարկացած արտահայտել Յունգին, բայց էնպես է ստացվում, որ բղավելու փոխարեն տնքում է։
Չիմինի դեմքի վրա վայրկենապես խաղում է ժպիտը, նա ձեռքի ափով բռնում է տղայի այտից ու ծայրահեղ նրբությամբ համբուրում է Յունի աչքերը, հետո այտը, հետո փոքրիկ քիթիկը, որ հիմա հուզմունքից արագ֊արագ թթվածին է քաշում օդից։ Վերջապես նրա շուրթերը հասնում են տղայի բաց վարդագույն շուրթերին ու խորը հպվելով դրանց իր լեզուն՝ առանց որևէ վախի նշույլի, ուղղում դեպի տիրոջ բերանի խոռոչը։
Յունգիի երակների մեջ կարծես կանգ է առնում արյունը, սկսում է չհերիքել նրան թթվածինը, իսկ Չիմինին սա չի բավարարում, նա ձեռով սաղոսկում է տղայի վերնաշապիկից ներս ու շոյում կրծքավանդակը.
-Ի՞նչ ես անում,-հևում է Փակի շուրթերի վրա Յունգին,նրա ձայնը դողում է։
-Իսկ ինչի՞ է նման,-պատասխան շշնջում է Փակը,-իմ տերը սիրահարվե՞լ է իր խղճուկ խաղալիքին, այո՞,-շարունակում է կրքոտ համբույրներն ու շոյանքները Չիմինը։
-Ահմ....ահ....հեռու գնա՛ ինձնից,-դարձյալ դիմադրում է Յունը։
-Թե չէ ի՞նչ,-քմծիծաղ է տալիս Փակը,-կպատժե՞ս, դու էլ էս հասկանում, որ ի վիճակի չես դրան։
Չիմինը ծաղրում է նրան, այս պահին Յունգին այնքան անօգնական է երևում, որ տղան հազիվ է զսպում ծիծաղը, դժվար է ասել, ինչ է զգում Փակը, բայց կարծում եմ հաստատ ոչ սեր։ Նա օգտագործում է Յունի վիճակը ու փարատում է սեփական տենչանքը։
Յունգիի ծնկները սկսում են դողալ, նա հիմա ոչինչ չի անում, անշարժ կանգնած փակել է աչքերը ու իր մարմնի վրա է ընդունում Փակի կողմից եկած անթիվ համբույրները։ Մթագնած ուղեղը գոռում է նրա վրա, որ հրի ու պատժի տղային այսքան լկտի վարվելու համար, իսկ սիրտը հրամայում է սիրով զբաղվել նրա հետ մինչև ուշագնացություն։
Այսպիսի հակամարտությունը տղային ստիպում է խճճվել իր քայլերի մեջ ու մեխանիկորեն ենթարկվել Փակին։
Չիմինը դեռ շարունակում է իր 《հանցանքը》՝ երեսին բավականության արտահայտություն։
Նա ձեռքերով արձակում է 《զոհի》 գոտին(չնայած դեռ հարց է, ով է էստեղ ում զոհը😄), ու նրա ձեռքը սահուն շարժումով խուժում է անդրավարտիքից ներս։
Յունգին փշաքաղվում է, նա այնքան արթնացած է, որ եթե Փակը ողջ մնա այսօրվանից հետո, ուրեմն նա ունակ չէ մահանալ։
《Բավական է թուլացած ենթարկվել 》
Մտածում է Յունգին, նա մի վայրկյանում որսում է Փակին ու դեմքով հրում դեպի պատը, բռնում է նրա մազերից ու շուրթերը մոտեցնում ականջին.
-Ի՞նչ էս փորձում անել, հ՞մմ, փոքրիկ սատանա,- նա ամբողջովին արձակում է տաբատը մի ձեռքով ու իր անդամը սեղմում տղայի փափուկ հետույքին։
Այդ սեղմումից Փակը մի ոչ բարձր տնքոց է արձակում կոկորդից ու փակում աչքերը։ Նա զգում է, թե Յունն ինչպես է պատռում իր բարակ ու կարճաթև շապիկը։ Մի քանի վայրկյան ու Չիմինի թիկունքը լրիվ մերկ է։ Յունգին սկսում է լեզուն սահեցնել նրա մեջքի վրա՝ ստիպելով դողալ ու արագ շնչել։
Փակը հևում է հաճույքից, նրա զգայարանները հանձնվում են այսպիսի քնքշանքից։ Յունը ձեռքերը սահեցնում է տղայի փորի մկանների վրայով ու սեղմում դեպի իրեն։ Նորից տնքոց, այս անգամ ավելի բարձր ու լսելի։
Հերթական շոյանքի արդյունքում Փակի վրայից անհետանում է նաև տաբատը ու Յունը առանց վայրկյան կորցնելու մտնում է նրա մեջ՝ սեղմելով դռանը ողջ ուժով։ Փակի բերանից հիմա առանց դադարի դուրս են թռչում բարձր տնքոցները, իսկ մատները ճանկռում են դռան փայտե մակերեսը։
Սա շարունակվում է այնքան մինչև Չիմինը վնասում է ձայնալարերը, նա այլևս չի կարողանում ճչալ, միայն հևել։
Ցավոք նա ստիպված կլինի այսպես հևել ևս մի քանի ժամ, որովհետև Յունը ոչ մի կերպ չի կորցնում ցանկությունը։
***
-Դա բացառվա՛ծ է, դու ոչ մի տեղ չե՛ս գալիս։
-Մայրի՛կ ես արդեն գնել եմ տոմսը, ու եթե ինձ ձեզ հետ չտանեք երդվում եմ առանձին մեկնել Ճապոնիա։
-Թեհյո՛ն, տղա՜ս, հասկացի՛ր, դա կարող է քեզ համար ծանր լինել, ես չեմ ուզում քեզ նորից սթրեսի մեջ տեսնել։
-Մայրի՛կ նա իմ եղբայրն է, ես ուզում եմ այնտեղ լինել, խնդրում ե՛մ ինձ մի՛ արգելիր,-երևում են արցունքի կաթիլներ աչքերում։
-Լա՜վ, միայն թե մի հուզվիր խնդրում եմ, Թե՜ե, սիրելի՜ս,-մոտենում է որդուն ու գրկում ամուր,-Հոսո՛կ, հարկավոր է շտապել, գնացինք, արագացրե՛ք։
Տիկինը դուրս է գալիս երկու երիտասարդների հետ ու ուղևորվում դեպի անձնական ինքնաթիռը.......
Բարի երեկո, ոնց ե՞ք, գիտեմ գիտեմ, չեմ ձգձգի, մի խոսքով, հուսով եմ հավանեցիք, կհանդիպենք վաղը հաջորդ գլխում.......բարի գիշեր☺☺☺☺☺☺☺☺☺☺👌👌👌👌👌👌👌👌👌👌👌👌👌👌👌👌👌👌