5
-Շշշշշ՜, հանգի՜ստ, դեռ կհասցնես բղավել,-դարձյալ քմծիծաղով վեր է կենում Ջինն ու մոտենում նրան, հետո ցած է դնում ձեռքից բաժակն ու լրջանում,-իսկ հիմա ես քեզ կստիպեմ զղջալ քո բոլոր արարքների համար։
-Ջի՛ն, խնդրում եմ լսի՛ր ինձ,-սկսում է տոնը իջեցնել,-ես հասկանում եմ, որ քեզ շատ եմ վիրավորել ու ցավեցրել, բայց երդվում եմ հիմա ամեն ինչ այլ է, ես հասկացել եմ, որ սիրում եմ քեզ, խնդրում եմ ինձ մի հնարավորություն տո՛ւր։
-Ի՞նչ, սիրու՞մ ես, գրողը տանի թող այդ խղճուկ ճառը, դու ունակ չե՛ս հասկանալ ի՞նչ է սերը, ու քո բերանով այլևս այդ բառը չարտասանե՛ս։ Ես քեզ այսօր ցույց կտամ, թե ի՜նչքան է փոխվել քո փոքրիկ, անպաշտպան եղբայրը։
Սա ասելով Ջինը մոտենում է նրան ու արձակում մահճակալից, հետո գետնի վրա սողեսող քարշ տալիս նկուղ։ Նրա մտքին սարսափելի ծրագիր կա, ու հիմա ոչ ոք չի կարող խանգարել նրան անելու Ջունի հետ վատագույն բաները։ Նա լցված է վրեժի ծարավով, միայն Աստծուն է հայտնի, թե նա որքան է սպասել այս պահին։
Հասնելով նկուղ, նա Ջունի ձեռքի պարանը կապում է մոտակա անհասկանալի ամրակին որ պատի վրա է հայտնվել չգիտես որտեղից(նո լոգիկա🤷♀️🤦♀️)։
Հետո հետ է քաշվում ու Ջունը զգում է իր մեջքին մի կայծակնային ու սուր հարված ոտքով, նա ծնկի է գալիս հարվածից։ Հետո Ջինը սկսում է ոտքով հարվածներ հասցնել նրա որովայնին ու մարմնի տարբեր հատվածներին, այնքան մինչև նկատում է եղբոր բերանից հոսող արյունը։
Այս ամենը նրան դուր է գալիս, քանի որ նա հիշում է իր հետ կատարված բոլոր դաժանությունները ու սիրտը կարծես հովանում է այս ամենից։ Նամջունը չի դիմադրում, բայց սուր ցավ է զգում, ինչի պատճառով էլ աչքերից սկսում են հոսել արցունքները։ Նա հասկանում է, որ արժանի է այս ամենին, զուգահեռ նաև մեղադրում է ինքն իրեն, որ այս նույն ցավը մի բան էլ ավելի ինքն է պատճառել Ջինին։
Մեկ ժամ տևողությամբ այս դաժան վերաբերմունքը դադարում է։ Ջինը մաքրում է ճակատի քրտինքն ու մոտենում եղբոր ականջին.
-Իսկ հիմա, փտի՛ր այստեղ մեկընդմիշտ,-սա ասելով նա շրջվում է ու հանդարտ քայլերով դուրս գալիս նկուղից, իսկ մի քանի րոպե անց արդեն բնակարանից։
Նամջունը կորցնում է գիտակցությունը ու շարունակում են արնահոսել նրա վերքերը։
***
Չիմինի սենյակում սպասուհու գնալուց հետո մնացել են երկու հոգի, ու հիմա Յունգիի աչքերը մանրակրկիտ զննում են իր առաջ կանգնած էակի իդեալական մարմինը։ Ցանկություն կա հենց այստեղ, հենց կանգնած պահին տղային սեղմել պատին ու հնարավորինս ուժեղ ցավեցնել նրան, այսքան անթերի լինելու համար։ Յունը խանդում է, ու հիմա խանդում է, ոչ թե այն պատճառով, որ Չիմինը այս տեսքով երևաց սպասուհու առաջ, այլ այն որ այս ամենը, այս ողջ գեղեցկությունը այլևս չի տրվում իրեն ինքնակամ։ Այդ խնդիրը հեշտությամբ կարելի է շտկել, չէ որ նա մշտապես սովոր է ստանալ այն, ինչը շատ է ուզում։ Իսկ Չիմինը բացառություն չէ։
Նա արագ քայլերով մոտենում է տղային ու բռնում մազերից, հետո գլուխը սեղմում պատին այնպես, որ Չիմինի հայացքը ուղղվում է դեպի առաստաղը.
-Տեսնում եմ հասցրել ես պատրաստվել, -լկտի տոնով տաք շնչում է Յունը ուղիղ տղայի պարանոցին,-չես մոռացել չէ՞, որ իմ խաղալիքն ես։
-Բա՛ց թող,-մի կերպ արտաբերում է Փակը ու սկսում հրել նրա ձեռքը։
Յունգին այս ամենից կորցնում է ինքնատիրապետումը.
-Երևում է լավ չե՛մ բացատրել քեզ, թե ով է այստեղ Տերը, դու պե՛տք է ինձ դիմես այդպես, հասկացա՞ր,-գոռում է ողջ ձայնով։
-Ո՛չ, ես քո խաղալիքը չե՛մ, չե՛մ կարող լինել, վերջ տու՛ր, ցավու՛մ է,-ու նորից, նորից այդ արցունքները, գալիս են ահարմար պահին ու լցվում Չիմինի աչքերը, մտքում տիրում է հիասթափությունը։ Նա ատում է իր 《տիրոջը》, ատում է նրա դաժան վերաբերմունքը։
Յունգին մի թեթև հրումով նրան գցում է մահճակալին, իսկ ինքը բարձրանում տղայի վրա, փորձում է հպվել նրա շուրթերն, բայց Չիմինը համառորեն հրում է նրան։ Յունգին ձեռքի ափով բռնում է նրա կոկորդից ու անշարժացնում, որից հետո թաց ու ամենայն լկտիությամբ համբուրում է նրան։ Փորձում է իր լեզվով ներխուժել տղայի բերանի խոռոչը, բայց չի հաջողվում։ Այդ ժամանակ նա զուգահեռ սկսում է հանել իր վրայից տաբատն ու մնացած խանգարող հանգուստը.
-Չես՞ ուզում ուրեմն քո կամքով բաց անել բերանդ, բան չկա՛, կստիպե՛մ,-սա ասելով նա անսպսելի ողջ ուժով սեղմում է իր օրգանը խեղճ տղայի մեջ՝ մտնելով ամբողջությամբ։
Չիմինը ցավից շատ բարձր ճիչ է արձակում ու սկսում արտասվել, իսկ Յունն օգտվելով հնարավորությունից իր լեզվով ներս է խուժում խոռոչ՝ մերսելով իդեալական ատամնաշարը։
Այլևս ոչ մի դիմադրություն չի կարող փրկել տղային Յունգիի ցասումից, քանի որ նա արդեն մի քանի ժամ է այսպես կոպտորեն շարժվում է տղայի մեջ, մերթընդմերթ հարվածելով հետույքին ու հինգերորդ կետին։ Ցավոտ է, շատ ցավոտ է հիմա Չիմինի համար, նա այլևս լաց չի լինում, նրա ձայնը կորել է մի քանի ժամ շարունակ անհույս ճչալուց հետո։
Հիմա նա կարողանում է անձայն հեկեկալ, երբեմն անսպսելի խորը սեղմումից արցունքներն ինքստինքյան թափվում են սպիտակեղենին։ Նա հևում է իր տաք շնչառությամբ Յունի կրծքին ու անօգնական նայում նրա աչքերի մեջ կարդալով այնտեղ անասելի մեծ կատաղություն ու ցանկություն։
Յունգին անջատված է ամբողջությամբ, նա վայելում է պահը, անգամ չզգալով ժամանակը կամ տարածությունը։
Ու նորից նա չի կարողանում գնահատել իր ունեցածը, ամեն բան կդասավորվեր այլ կերպ իհարկե, բայց ո՛չ, նա դարձյալ տանջում է այն էակին ում սիրում է։ Մի օր անպայման, մի գեղեցիկ օր, նա զղջալու է սրա համար, բայց ո՛չ հիմա։ Նրա սիրտը տենչում է տանջանք ու գազանություն առանց խղճի խայթի։
Փակի մարմնի վրա առողջ տեղ չի մնացել, քանի որ Յունը կծել ու կապտավուն հետքեր է թողել նրա գեղեցիկ պարանոցին։ Ողջ մարմինը ծեծված է, իսկ աչքերի մեջ հիմա տեսանելիորեն նկատվում է միայն մեկ գույն՝ կարմիր, ալ կարմիր արյան գույն։
Այս ժամերի ընթացքում Յունը հասցրել է մի քանի անգամ սերմնազատվել, իսկ Փակը՝ ոչ մի։ Նա ընդհանրապես հաճույք չի զգում, միայն ցավ, գրողի տարած ցավ, լսելով ականջին շշնջացող Յունի լկտի խոսքերը իր հասցեին։
Թվում է, սա կտևի հավերժություն, բայց ի ուրախություն Չիմինի մի քանի րոպե անց Յունը ուժեղ սեղմումով կանգ է առնում՝ ու ազատվելով հերթական անգամ իր սերմերից, բաց է թողնում նրան՝ ընկնելով մահճակալին։
Լսվում է արագ շնչառություն Յունից, իսկ Չիմը շարունակում է հեկեկալ։ Երկուսն էլ նայում են առաստաղին։ Յունը թեքվում է նորից տղան ու հրում մահճակալից.
-Խաղալիքների տեղը հատակին է, չհամարձակվե՛ս քնել այստեղ,-Փակը ընկնում է հատակին ու խորը տնքոց արձակում ցավից, ասես նրան հենց նոր գլորեցին բարձր սանդուղքից։
Յունգին վեր է կենում ու հագնելով տաբատը մոտենում նրան.
-Իսկ հիմա ուշադիր ինձ լսի՛ր, կանոնները, որոնցով ապրելու ես այս տանը.
Կանոն համար առաջին՝ ինձ դիմում ես միայն մեկ անունով ՝《Տեր》,
Կանոն համար երկրորդ՝ առանց իմ թույլտվության չես խոսում, չես լքում սենյակը ու չես ուտում ոչինչ,
Եվ վերջապես կանոն համար երրորդ, եթե հանկարծ նկատեմ, որ փորձում ես փախչել, երդվում եմ քամել քո մեջ մնացած ողջ արյունը ու պատժել այնպես, որ ուշաթափվես ցավից։
Ցանկացած կանոն խախտելուց հետո կպատժվես այնպես, ինչպես այսօր, կամ ավելի դաժան ձևով։
Այս խոսքերից հետո նա բաց է թողնում տղայի ծնոտը, որ բռնել էր ամուր խոսելու ընթացքում ու նայում նրան.
-Պար՞զ են քեզ կանոնները։
-Ա՛յո Տե՛ր,-լսվում է թեթև շշնջյունը Փակից, որից հետո Յունը շրջվում ու ուղղվում է լոգարան, իսկ տղան ընկնելով հատակին սկսում է բարձրաձայն լաց լինել սեղմելով ձեռքի ափերը որովայնին։ Նա կծկվում է հատակին ու շարունակում հարվածել գետնին.
-Ատում ե՛մ, ատում ե՛մ, ատում ե՛մ ինձ, ես չկարողացա պաշտպանել ինձ, ատում եմ ծնողներիս, որ ինձ հանձնել են այս դահիճին, նա ինձ բռնաբարեց ինչպես վերջին պոռնիկի, գրողը տա՛նի ատում ե՛մ, ատում ե՛մ ինձ, մեռնել եմ ուզում........
Նրա լացը հիմա նման է հիստերիկ նոպայի, իսկ Յունը դեռ ամբողջությամբ չի փակել լոգարանի դուռն ու լուռ հետևում է այս տեսարանին, հետո փակում է դուռն ու սկսում լոգանք ընդունել։
***
Երկու օր է անցել այս դեպքից ու Չիմինը այս ընթացքում փակված է սենյակում։ Յունը չի այցելել նրան, երբեմն սպսուհին ուտելու բան է բերում նրան, իսկ նա հրաժարվում է սննդից։ Նրա մտքում միայն մի բան կա մահանալ որևէ տարբերակով, իսկ սովից մահանալը հավանաբար լավագույն եղանակն է այս իրավիճակում։
Յունգին այս օրերի ընթացքում կապվում է Նամջունի հետ, ում ինչպես պարզվում է գտել են իր տանը անգիտակից ու մահամերձ վիճակում, նա հիվանդանոցում է ու չի կարողանում ոչ մի նոր բան հայտնել իր ղեկավարին, միայն այն, որ շուտով դուրս կգրվի ու լրջորեն կհետևի ընկերությանը։
Իհարկե այս ամենը տհաճ նորություն է Յունի համար, բայց նա չի արտահայտում իր հիասթափությունը, միայն ցանկանալով առողջություն անջատում է հեռախոսը։
Ներս է մտնում սպասուհին.
-Պարոն Մի՛ն, նա դարձյալ հրաժարվեց ուտելիքից։
-Այդ սկուտեղը դի՛ր սեղանին ու վերադարձի՛ր աշխատանքիդ,-լսվում է Յունի խիստ ձայնը։
Աղջիկն այդպես էլ անում է։
Յունգին վեր է կենում ու վերցնելով սկուտեղը ուղևորվում այն սենյակ, որտեղ երկու օր առաջ թողել է Փակին........
Բարի երեկո սրտիկնե՜ր, տրամադրություններդ չգցեք, մի փոքր դաժան գլուխ է, այնուամենայնիվ լավ երեկո եմ մաղթում......I purple you 💜💜💜💜💜💜💜💜💜💜💜💜💜💜💜💜💜💜