6
Յունգին վեր է կենում ու վերցնելով սկուտեղը ուղևորվում այն սենյակ, որտեղ երկու օր առաջ թողել է Փակին, հասնելով սենյակի դռան մոտ նա դանդաղ բաց է անում այն։
Չիմինը սենյակում չէ։ Յունը նախ շուրջն է նայում հետո տեսնելով, որ սենյակը դատարկ է, մոտենում է լոգարանին, այնտեղից լսվում է հեկեկոց։ Յունը բաց է անում դուռը, նրա առաջ է պարկած Փակը՝ սառը հատակին ձեռքին ինչ֊որ անհասկանալի իր է։ Տղան միայն ուշադիր նայելուց հետո է հասկանում, որ Փակի ձեռքին ածելի է, որով փորձում է վնասել իրեն։ Նա կատաղած միանգամից խլում է տղայի ձեռքի սուր ածելին ու բռնելով ձեռքից կոպիտ բարձրացնում է վեր։ Սեղմում է պատին.
-Լրիվ ես՞ վախդ կորցրել ինձնից հա՞,-շարունակելով սեղմել նրան ավելի ամուր Յունը գրեթե շնչում է այս բառերը տղայի ականջի մեջ։
-Վաղուց,-միայն դանդաղ շշնջում է Փակն ու հայացքը դարձնում այլ կողմ։
-Ուրեմն էդպես հա՞, պատրաստվում ես մեռնե՞լ, բայց ես քեզ թույլ չե՛մ տա առանց տանջանքի մեռնել, դու ինձ բարկացրիր, ես պատրաստվում էի անձամբ կերակրել քեզ, բայց երևում է ինչպես միշտ քեզ պատժել է պետք,-սա ասելով Յունը արագ բռնում է նրա ձեռքից ու տանում անհասկանալի ուղղությամբ։
Փակը թուլացած է, նրա մարմինը ունակ չէ որևէ դիմադրություն ցույց տալու, այդ պատճառով էլ արցունքներով լցված աչքերը դարձյալ նայում են Յունին ու գթության խնդրում, որը սակայն չեն ստանում։
Դուռը բացվում է ու Յունը հրում է տղային մի տարօրինակ սենյակ։ Այստեղ կա ընդհամենը մեկ մեծ մահճակալ ու մի պահարան։
Յունը հրում է նրան ու ստիպում ծնկի գալ։ Փակում է դուռը ներսից ու մոտենում պահարանին։
Եթե միայն Չիմինը իմանար, թե ինչ է իրեն սպասվում, երբեք չէր պատասխանի Յունի հարցին այդպիսի հանդգնությամբ։
Պահարանից մի արկղ հանելով Յունգին սկսում է հանել դրա մեջ եղած պարունակությունը։ Ամենասարսափելին այն է, որ Չիմինը միայն վերջում է նկատում, որ դրա մեջ տարբեր տեսակի 《սեքս խաղալիքներ》են, որոնցից շատերին նույնիսկ նա առաջին անգամ է հանդիպում, դրանք տարբեր չափսերի վիբրատորներ ու անալային խցաններ են, որոնք նախատեսված են դաժան սեքս նախընտրող մարդկանց համար ու չեն օգտագործվում զույգերից մեծամասնության մոտ։
Չիմինը սարսափով նայում է այս ամենին ու նրա մարմինը պատվում է դողով։ Յունգին դա արագ է նկատում։ Նա շրջվում է ու քմծիծաղը դեմքին ծաղրում.
-Մմմ, փոքրիկս, վախեցա՞ր, մեզ անմոռանալի գիշեր է սպասվում,-նրա լկտի աչքերը շարունակում են սնվել Փակի անօգնական դրությամբ։
Յունգին մոտենում է նրան ու բռնելով մազերից քարշ է տալիս մահճակալի մոտ։ Չիմինը տեսնելով այս ամենը, հասկանում է, որ պետք չէ հակառակվել, նա ընդհամենը շարունակում է լուռ արտասվել։
-Իսկ հիմա մի հաճելի բան ա՛րա քո սիրելի տիրոջ համար։
Փակը չի էլ հասկանում, թե ինչի մասին է խոսքը, նա անհասկանալի հայացքով նայում է վեր ու սառում։
Մի քանի վայրկյան անց Յունը ստիպողաբար իր օրգանը տեղավորում է տղայի բերանում ու ձեռքով ստիպում է հանդուրժել այն։ Փակը մի քանի րոպե շարունակ իր ողջ ուժերով հակառակվում է նրան, բայց դրան պատասխան Յունը բռնում է նրա մազերից ու ավելի խորացնում սեղմումը։ Ծանր է այո, նա գրեթե շնչել չի կարողանում, իսկ ստորացումը, այս աստիճանի ստորացումը իսկապես վիրավորական է, բայց նա կհանդուրժի, որովհետև այլ ելք չունի, որովհետև պարտավոր է, որովհետև նա հիմա պատկանում է այս անձնավորությանը ում 《Տեր》է կոչում։
Կես ժամ անց Յունը վերջ է տալիս այս բարբարոսությանն ու վերջապես բաց է թողնում նրան։ Չիմինը սկսում է անհագ շնչել օդը ու հասկանում է, որ հազիվ փրկվեց խեղդվելուց։
-Առաջին անգամվա համար վատ չէ՛ր,-ծաղրում է նրան Յունն ու դարձյալ բռնելով մազերից գցում մահճակալին,-բայց գիտես ի՞նչ, դա բավական չէր ինձ։
-Խնդրում եմ ո՜չ, միայն թե ոչ նորից դա....,-շշնջում է Չիմը այնքան ցածր, որ հազիվ է լսվում, բայց Յունը խուլ չէ, նա հիանալի լսում է դա ու մոտենալով նրա ականջին շշնջում է.
-Ի՞նչ ես խնդրում, հ՞մմ, Փակ Չիմին, եթե ինձ ծնկաչոք խնդրես միգուցե դաժան չլինեմ այսօր։
Փակը մի վայրկյանում մոռանում է իր դրությունն ու բարկացած բղավում.
-Երբե՛ք, ես ստրուկ չե՛մ, հասկացա՞ր, ստրուկ չե՛մ։
Յունգիի աչքերը վերափոխվում են կատաղած գազանի աչքերի, նա կատաղած վերցնում է արկղից ձեռնաշղթաներն ու Չիմինի ձեռքերը ամրացնում մահճակալից.
-Այն էլ ինչպես ես խնդրելու, դեռ կտեսնենք,-բղավում է նա ու նույն վայրկյանին Փակի անալային անցքի մեջ տեղավորում լուրջ չափսերի մի վիբրատոր՝ միացնելով առավելագույն հզորությունը։
Լսվում է սարսափելի ու բարձր ճիչ։ Նույնիսկ այնքան բարձր, որ ողջ առանձնատան սպասուհիները սարսափած մի պահ թողնում են իրենց աշխատանքն ու նայում իրար։ Նրանք իհարկե խղճում են Փակին, այո՛, բայց ի՞նչ կարող են անել, նրանք անզոր են Յունգիի դեմ։
Փակի ձայնը լսվում է դեռ մի քանի րոպե, որից հետո Յունգին հանում է սարքն ու անմիջապես այն փոխարինում իր անդամով։
-Դե՛, հիմա է՞լ չես խնդրելու կանգ առնել հա՞,-բղավում է նա,-պատասխանի՛ր, դու քա՛ծ։
Նրա կատաղությանը զուգահեռ մեծանում է շարժման արագությունը, և այս ամենն ընդհամենը մի բառի պատճառով։
-Խնդրում....եմ......վերջ.....տուր, աղաչո՜ւմ եմ,-վերջապես չդիմանալով ճչում է Փակը, իսկ Յունը սա լսելով դանդաղեցնում է շարժումն ու մոտենում նրա ականջին.
-Այ՜ էդպես, պետք էր վաղուց մի կողմ դնել հպարտությունը, քաղցրիկ՜ս,-սա ասելով նա մի խորը սեղմում է անում տղայի մեջ՝ ստիպելով տնքալ։
Նա սկսում է նրբորեն համբուրել տղային ու իր օրգանով հպվել զուգընկերոջ նյարդային ու զգայուն հանգույցին՝ հաճույք պատճառելով նրան։ Անկախ իր կամքից Չիմինը այս ամենից սկսում է տնքալ, նրա մոտ արթնանում են էմոցիաները։ Յունգին թույլ ժպտում է ու պինդ գրկելով նրան շարունակում համբուրել արդեն պարանոցը.
-Ախ՜, փոքրիկ, ըհմ, քո ձայնը, այն ուղղակի հրաշալի է,-կրքոտ շշնջում է Յունն ու հպվում արդեն կարմրած շուրթերին։
Չիմինը փորձում է թուլանալ ու մոռանալ, թե ինչ է իր հետ կատարվում հիմա, որոշում է ուղղակի անջատել ուղեղը, բայց ինչպես կարելի է այսպես վերցնել ու անջատվել, նրա մոտ դա վատ է ստացվում։ Իսկ քսան րոպե անց Յունը հանգստանալով դուրս է գալիս նրանից ու գրկում տղային մարմնի բոլոր հնարավոր մասնիկներով։
Երկուսն էլ մի կերպ են շնչում, Չիմինը արդեն պատրաստվում է, որ հիմա իրեն կնետեն մահճակալից, բայց ոչ, ի զարմանս իրեն Յունգին շարունակում է բաց չթողնել նրան, միայն ավելի ամուր սեղմել իր կրծքին։
Գիտե՞ք, թե ինչ է հիմա կատարվում Յունի հետ, նրա մեջ պայքարում են երկու հավասար ուժեր՝ սերն ու սկզբունքները։ Նա դժվարանում է տեղի տալ դրանցից որևէ մեկին, միայն բնազդորեն անում է այն, ինչն այդ պահին իրեն հաճելի է։
Մինչ այս մտքերի մեջ նա քարացած նայում է մի կետի, զգում է, թե իր կրծքի մոտ պարանոցին ինչպես է արագորեն շնչում մի փոքրիկ հրեշտակ։ Չիմինը քնել է ու իր փոքր քիթիկը հպել Յունի պարանոցին, անգամ հաշվի չառնելով, որ իրեն կարող են պատժել դրա համար։
Յունը նայում է մի պահ այս տեսարանին, հետո թեթև ժպտալով ինքն էլ փակելով աչքերը բարձրանում յոթերորդ երկինք՝ երազների աշխարհ։
***
Առավոտ։ 10։15։
Առաջինը արթնանում է Չիմինը ու բախվում հիաշալի տեսարանի։ Իր կողքին պարկած գունատ ու աչքերը փակ երիտասարդը գրկել է նրան ու մարմնի ողջ տաքությունը փոխանցելով Փակին խորը քնել է։
Կա այսպիսի մի ֆակտ, երևի ձեզնաից շատերն են լսել դրա մասին, երբ զոհը սիրահարվում է իր դահիճին, ոչ՛, անգամ Չիմինը չի ուզում հավատալ դրան, նա չի կարող սիրել այնպիսի հրեշի ինչպիսին Յունգին է, նա պարզապես հիմա ուզում է պարզել մի բան՝ Ի՞նչու է Յունգին այսպիսին։ Նա կորցրել է հիշողությունը ու ամենևին չի ճանաչում տղային, դա բարդացնում է ամեն ինչ։ Նա մտքում որոշում է ամեն գնով պարզել Յունգիի մասին ամեն ինչ։ Եվ մինչ այդ մտքերով զբաղված Փակը նայում է առաստաղին ու ժպտում, Յունգին արթնացել է ու անհասկանալի հայացքով զննում է նրան։
Դե ամեն առավոտ չես տեսնի մի ժպտացող տղայի ում նախորդ գիշեր բռնաբարել են, այնպես չէ՞։ Ու մինչ Փակը նկատելով այս ամենը վախեցած հետ է քաշվում ու վերմակով փակում դեմքի կեսը մեծ աչուկներով նայելով նրան, լսվում է դռան զանգը։
Յունգին ոչինչ չի խոսում, միայն արագ վեր է կենում ու հագնվելով դուրս է գալիս սենյակից։ Չիմինը որոշում է գաղտնի հետևել նրան, մոռանալով, որ իրեն դա արգելված է։
Զանգը շարունակում են անխնա հնչեցնել, իսկ Յունգին կատաղած մոտենում է, որպեսզի բաց անի՝ մտքում երդվելով սպանել հյուրին ով էլ որ նա լինի։
Դուռը բացվում է, իսկ Յունի առաջ կանգնած է Հոսոկը։ Սա իսկապես անհասկանալի ու անսպասելի է Յունգիի համար նա կոպիտ տոնով բղավում է.
-Ի՞նչ ես անում այստեղ, չքվի՛ր,-փորձում է փակել դուռը, բայց նրան կանգնեցնում են։
-Որտե՞ղ է Չիմինը, վերադարձրո՛ւ նրան, դու իրավունք չունե՛ս ուժով պահել նրան քեզ մոտ։
-Դա քեզ չի՛ վերաբերում, ասացի չքվի՛ր, քանի կարող եմ կառավարել ինձ։
-Չեմ գնա՛, մինչև չտեսնեմ նրան, Չիմին՜,-փորձում է ներս խուժել Հոսոկը ու մի վայրկյանում դեմքի վրա զգում ուժեղ հարված։
Չիմինը կանգնած երկրորդ հարկի սանդուղքի մոտ, զարմացած նայում է այս տեսարանին ու չի շարժվում տեղից։
Սկսվում է հակամարտություն տղաների միջև, նրանք անխնա հարվածում են իրար բղավելով ու հայհոյելով միմյանց, այո՛, սրան կողքից հանգիստ նայել հնարավոր չէ։ Չիմինը միայն տեսնում է, թե ինչպես է Հոսոկը մի չափազանց ուժեղ հարված հասցնում Յունի դեմքին, ինչից հետո նա տապալվում է գետին.
-Յունգի հյո՜ն,-աչքերը լցվում են արցունքներով ու վազում է դեպի տղան փորձելով օգնել վեր կենալ,-ձեռք չտա՛ք նրան, գնացե՛ք, չդիպչե՛ք նրան,-կոկորդի ողջ ուժով գոռում է Չիմինը։
Հոսոկը կանգնել է ու պատրաստ է այս պահին մեռնել այսքան անհասկանալի իրադարձություններից հետո, Չիմինը չճանաչեց նրան, ի՞նչ է սա գրողը տանի........
ՊրիվեԾիկի ճուտիկներ, այսօր հավանաբար ամենաերկար գլուխն է ստացվել, չգիտեմ երևի հավեսս տեղն էր, հուսով եմ ձեզ դուր կգա, մինչ հանդիպում✨✨✨✨✨✨✨✨✨✨✨✨✨✨✨✨✨✨✨✨✨✨✨✨✨✨✨