8
Մտնելով խոհանոց տեսնում է, թե ինչպես է Փակը կուչ եկել հատակին ու գլուխը դրել ծնկներին.
-Չիմի՞ն,- Յունգին սկսում է դանդաղ մոտենալ նրան, հետո բռնում է ձեռքից ու վեր բարձրացնում, սեղմում է պատին։
-Բաց թո՛ղ,-սկսում է ձեռքով թուլացած հարվածել ու հրել տղային, իսկ աչքերից շարունակում են հոսել արցունքները։
-Ի՞նչ է պատահել, իմ սիրելի խաղալիքը խանդու՞մ է իր տիրոջը,- քմծիծաղ է տալիս Յունն ու մոտենում շուրթերին, արագ շնչելով ու արտաշնչելով դրանց վրա։
Փակը հայացքը շրջում է մի կողմ.
-Հեռո՛ւ գնա։
-Օօօ՜, այ սա արդեն համարձակ քայլ էր, չե՞ս վախենում ինձանից, Փակ Չիմին, մմ՞մ, ես կարող եմ ցավեցնել ախր քեզ,-մեղմ շշնջում է Յունը տղայի պարանոցին։
-Դու ինձ այսօր արդեն ցավեցրել ես,- Փակը չի էլ հասկանում, թե ինչպես են այս բառերը դուրս թռչում նրանից, նույնքան մեղմ ու գրեթե անձայն։
Յունը հետ է քաշվում նրա պարանոցից ու նայում ուղիղ աչքերի մեջ։ Փակի հայացքը նորից սկսում է թափառել խոհանոցի պատերով, խուսափելով ակն ընդ ական հանդիպել Յունին։
Յունը սա նկատելով կտրուկ գրկում է նրան ու դնում իր ուսին, շարժվելով դեպի ննջարան։
-Բաց թո՛ղ, ինձ ձեռք չտա՛ս, ցած դի՛ր ինձ, հեյ՜,-գոռում է Փակն իր ողջ ձայնալարերով ու բռունցքներով հարվածում տղայի թիկունքին ու ողնաշարին։
Յունգին անգամ ուշադրություն չի դարձնում նրան, ձեռքով հարվածելով Փակի հետույքին.
-Հանգիստ՜, հիստերի՛կ, քո ձայնից գլուխս սկսում է ցավել։
Նա նույնքան հանդարտ քայլերով բարձրացնում է Փակին վերև, իսկ սպասուհիները գաղտնի հետևում են այս զավեշտալի տեսարանին ու անձայն ծիծաղում նրանց վրա։
-Եթե դու հենց հիմա ինձ բաց չթողնես, խոստանում եմ, որ կզղջաս դրա համար,-սպառնում է Չիմինը, նրա աչքերից բացահայտ թափվում է կատաղությունը։
Յունգին հասնելով սենյակ դնում է նրան գետնին ու պինդ սեղմում կրծքին.
-Եվ այդ ի՞նչպես,-բարձրաձայն ծիծաղում է նա ու մոտենում նրա շուրթերին,-հմ՞մ, Չիմին,֊նորից սկսում է շնչել տղայի շուրթերի վրա։
Չիմինը իր մեջ եղած ողջ ուժով փորձում է հրել նրան ու հարվածել, բայց ապարդյուն։ Յունգին հպվում է նրա շուրթերին ու սկսում կրքոտ համբուրել, քանի որ տղան հիմա ավելի քան երբևէ Յունի աչքին երևում է սեքսուալ, այսպես բարկացած։
Մի քանի վայրկյան անց Յունգիի ձեռքերը իջնում են նրա կոնքերից ներքև ու սկսում են շոյել նրա հիասքանչ հետույքը։ Չնայած որ Չիմինը տղա է այո, բայց նրա մարմինն այնքան նուրբ է ու նման կանացի մարմնի, որ Յունը գլուխը կորցնում է ուղղակի։ Նա սկսում է խորացնել համբույրը, իսկ Չիմինը դեռ չի դադարում դիմադրել։
-Բաց թող Յունգի՛,-վերջապես մեծ ուժով հրում է նրան,-քո վրայից կանացի օծանելիքի հոտ է գալիս։
Ու այդ պահին նա հանկարծ ձեռքի ափով փակում է բերանն ու վազում լոգարան։ Յունգին զարմացած հետևում է սրան, հետո լսում է, թե տղան ինչպես է փսխում լոգարանում՝ կռացած զուգարանակոնքին։
Նա մի քանի րոպե անշարժ կանգնելուց հետո բաց է անում ննջարանի պատուհանը, որպեսզի օդափոխի այն։ Դրանից հետո սկսում է անձամբ փոխել անկողնու սպիտակեղենը, քանի որ այն նույնպես պարուրված է կանացի օծանելիքով։ Եվ վերջում հանում է իր տնային կարճաթև բլուզը։ Այժմ նրա հագին միայն տաբատն է։ Նա մտնում է լոգարան։
Փակը արդեն լվանում է երեսը, ու քանի որ կռացած է ներքև միանգամից չի նկատում իր թիկունքում կանգնած Յունին։ Բարձրացնելով երեսը նա հայելու մեջ նկատում է տղային ու սարսափած շրջվում։ Չիմինի երեսից կաթում են ջրի մնացորդները ու մի փոքր թրջվել են մազերը։
Յունգիի աչքերը պարզապես փայլում են Փակի այսպիսի տեսքից.
-Ես.....սկսում է կմկմալ Չիմինը։
-Շշշ...,-Յունը ցուցամատը դնում է նրա շուրթերին,-ոչ մի բան մի՛ ասա, ուղղակի լռի՛ր,- ինչ֊որ շատ մեղմ ու կրքոտ Յունը շնչում է այս բառերը նրա երեսին։
Փակը զգում է, թե ինչպես են նրան հպվում ամենայն նրբությամբ գրկելով իրանից ու սեղմելով օտար մարմնին։
Յունգիի ձեռքերը թափառում են նրա հիասքանչ մարմնով ու կանգ առնելով հետույքին թեթև սեղմում են այն, իսկ շուրթերը նրբորեն համբուրում են պարանոցը, հետո անցնում ուսին ու շարունակում իջնել ներքև։
Փակը փորձում է դիմադրել, բայց իր մտքում նա ինքն իրեն խոստովանում է, որ տղայի քայլերը անիծյալ հաճելի են իրեն։ Նա դողում է ամեն մի հպումից, ամեն մի համբույրից ձգվում են նրա մարմնի բոլոր մկանները։ Աչքերը մեխանիկորեն փակվում են, իսկ երեսը ուղղվում է դեպի առաստաղը։
-Ես հոգնել եմ, հոգնել եմ դիմադրել, Յունգի՛,-շշնջում է Չիմինը շատ դանդաղ, հազիվ լսելի ձայնով։
-Եվ պետք էլ չէ,-շշնջում է պատասխան Յունն ու բռնելով Փակի ձեռքից նրան տանում է ցնցուղի տակ, որն արդեն հասցրել է միացնել։ Տաք ջրի տակ հիմա երկու խենթացած մարմին համբուրում են մեկմեկու մարմնի բոլոր հնարավոր մասերը։ Չիմինն այլևս չի դիմադրում, նա տնքում է ցածրաձայն, ստացած հաճույքից։
Երբեմն մենք ստիպված ենք անել բաներ, որոնք մեզ չի կարելի, բայց գրողը տանի ու՞մ է պետք այս անիծյալ հպարտությունը, եթե կարելի է ուղղակի գրկել նրան, ում տենչում ես ու հաճույք ստանալ պահից։ Փակը թքած ունի նրա վրա, որ ողջ օրը մտածել է Յունին սեփական ձեռքերով խեղդամահ անելու մասին, հիմա և այստեղ նա ցանկանում է նրան ու ցանկանում է շատ, ավելի շատ քան երբևէ։
Յունը հպվում է նորից նրա շուրթերին ու զգում է, թե ինչպես են պատասխանում իրեն այդ հյութեղ շուրթերը։ Նա համբույրի միջից քմծիծաղ է տալիս ու սեղմելով շփոթվածին սառը պատին ձեռքով բարձրացնում է նրա ձախ ազդրը ու դնում իր կոնքին։ Չիմինն այս անսպասելի շարժումից թեթև տնքոց է արձակում իր կոկորդից ու շարունակում համբուրել Յունին։
Նա հիմա անձամբ է շոյում Յունի մարմինը, տպավորություն է, որ նա մի քանի վայրկյանում կորցրել է իր սկզբունքներն ու ամոթը։ Նրա ձեռքերը իջնում են դեպի Յունի հինգերորդ կետը ու բռնելով այն դաժան սեղմում ափի մեջ։ Յունգին ցավ է զգում, որից առաջացած տնքոցը կորում է Փակի բերանում, նա կծում է տղայի ներքևի շուրթը, ի պատասխան տղայի 《հանցանքի》։
Երկուսն էլ լրջորեն գրգռված են, նրանց շնչառությունը ընդհատվում է այս ամենից։ Յունգին կտրուկ շրջում է նրան դեմքով դեպի պատը, սեղմելով իր օրգանով ու կարծես թեթև ծաղրելով նրան։ Ատամներով բռնում է Փակի ականջից ու կծելով դուրս է հանում տղայի կոկորդում կանգ առած հևոցը։
-Եթե ուզում ես դա, ստիպված ես խնդրել ինձ,-շնչում է այս բառերը Փակի երեսին՝ լիզելով նրա դեմքի յուրաքանչյուր սանտիմետրը։
Նույնիսկ հիմա Յունգին առիթը բաց չի թողնում ծաղրել նրան, մի կողմ չի դնում հպարտությունը, չի մոռանում իր եսասիրությունը։ Բայց Փակը չափազանց գրգռված է, որպեսզի մտածի ինքնասիրության և այլ վեհ բաների մասին։
-Խնդրում եմ.....խնդրում եմ....ես ուզում եմ զգալ քեզ իմ մեջ, տե՛ր,-այո՛, գրողի տարած ինքնասիրությունը արդեն կորել է ինչ֊որ տեղ հեռվում, Փակը չի կարողանում նորմալ դատել իրավիճակը, միայն խոսում է այն, ինչը գալիս է մտքին առաջինը։
Յունգին այս բառերից սկսում է լայն ժպտալ, նա գոհ է հիմա, իր ոտքերի տակ տեսնել Փակի ինքնասիրությանը, որն այդպես ջանասիրաբար ձգտում էր կոտրել։
Նա կտրուկ շարժումով մտնում է տղայի մեջ՝ հանելով նրա մեջ դեռ մնացած վերջին ձայները։ Չտալով հարմարվել այս կոպտությանը, նա կայծակնային արագությամբ մտնում ու դուրս է գալիս Փակի մեջ, մարմնով սեղմելով պատին ավելի ուժեղ։ Փակը սկսում է բարձրաձայն ճչալ ցավից, նա իհարկե ցանկանում էր դա, բայց երևում է տղային վիճակված չէ զգալ նրբություն կամ քնքշանք։ Նա սկսում է լաց լինել նորից խնդրելով կանգ առնել Յունգիին, բայց ապարդյուն, տղան միայն ավելացնում է արագությունը կծելով ու կապտուկներ թողնելով Փակի գեղեցիկ թիկունքին։
-Խանդում ես ուրեմն ինձ հա՞, սա քեզ նրա համար, որ առանց թույլատվության դուրս եկար սենյակից ու ինձ Յունգի հյոն անվանեցիր։ Այլևս չես մոռանա ինչպես ինձ ճիշտ դիմել,- նա այս բառերը հևում է Չիմինի ծոծրակին՝ բռնելով նրա մազերից։
Ու իսկապես, որքա՞ն տխմար կարելի է լինել, քեզ վստահում են իրենց մարմինը, իսկ դու շոյելու փոխարեն ապականում ես այն։ Գրողի տարած Յունգի(հեղինակը ատում է իր իսկ ստեղծած հերոսին💔)։
Փակը շարունակում է խնդրել տղային կանգ առնել, բայց նրա մտքում հոգեկան ցավն է հիմա, նա հիմարի պես մտածեց, որ Յունը փոխվել է, իսկ դրա դիմաց նրան դաժանորեն բռնաբարեցին, ինչպես վարձու պոռնիկին, ում հետ հաճախորդը կարող է անել ինչ ուզում է։
Եվ հենց այս պահին, այսպես սեղմված ցավերի մեջ Չիմինը երդվում է ինքն իրեն, որ վրեժ է լուծելու, այնպիսի վրեժ, որ դեռ այս մեղսավոր աշխարհը չի տեսել իր քսանմեկ դարի պատմության մեջ։
Նա դադարում է խնդրել ու գոռալ, միայն լուռ սպասում է, որպեսզի այս ամենը վերջանա։ Իսկ վերջը շատ սպասեցնել չի տալիս, շուտով Յունգին մի խորը սեղմում է անում նրա մեջ ու սերմնազատվելով դուրս գալիս նրանից։
Փակը սողալով թուլացած ընկնում է գետնին ու շարունակում լաց լինել,իսկ Յունգին վերցնելով տաբատը, որ վաղուց էր հանել հագից, դուրս է գալիս լոգարանից։
Փակը դեռ երկար շարունակում է լաց լինել........
Ճստիկնե՜րս ամենայն անկեղծությամբ ներողություն են խնդրում ուշ տեղադրելու համար, ինձ սպասվող օնլայն քննությունների պատճառով, հավանաբար էսպես կշարունակվի առաջիկա շաբաթը, բայց ես իհարկե աշխատում եմ ձեր հաճելի ժամանցի համար, սիրում եմ ձեզ.......սարանգհե՜,💛💛💛💛💛💛💛💛💛💛💛💛💛💛💛