3
Մինչ նա իր մտքերում մտածում է այդ ծիագիրը Նամջունը դանդաղ մոտենում է եղբորն ու ազատում տղայի երեսը կտորից.
-Օ՜, տեսնում եմ իմ սիրելի եղբայրիկը ուշքի է եկել, ի՞նչպես ես փոքրիկս,- Նամջունը ծաղրանքով դիմում իր առաջ նստած տղային, ով շփոթված նայում է նրան։
-Արձակիր՛ ձեռքերս, ի՞նչպես ես համարձակվում երեսիս նայել, տխմա՛ր, իմ սիրտը պարզապես խառնում է քո ներկայությունից,-այո՛, Ջինը հիմա այնքան բարկացած է, որ եթե նրա ձեռքերը կապկպված չլինեյին, նա մի լավ հարված կհասցներ Ջունի մռութին ու ոտքով կհարվածեր որովայնին, այնքան մինչև Ջունը կորցներ գիտակցությունը։
Ջունին հունից հանում է տղայի հանդգնությունը, մոտենալով էլ ավելի տղայի երեսին նա սպառնալից հայացքով խժռում է Ջինին.
-Լսել եմ ընկերուհի ունես արդեն, միթե՞ քեզ մոտ դեռ ինչ֊որ բան ստացվում է կանանց հետ, հմմ՜մ Ջին՜ի՜,-Նամջունը քաջ տեղյակ է այն մասին, որ իր գործունեություններից հետո Ջինը չի կարողանում նորմալ հարաբերվել հակառակ սեռի հետ, քանի որ նա արդեն սովոր է բռնաբարությանն ու պասիվ դերին։
Չնայած որ այս ամենն իրոք կատարվել է Ջինի հետ, բայց բժիշկը վերջապես որոշել է փորձել գոնե մի անգամ ուղղվել հանուն իր երջանկության, և նախորդ օրը պատրաստվում էր հերթական անգամ ժամադրության գնալ աղջկա հետ։
Ինչպես միշտ անցյալը ու նրանում թողած անտանելի հիշողությունը ներխուժում են նրա ներկա, փչացնելով կյանքը, իսկ եթե կոնկրետ անցյալում թողած կենդանի սարսափը՝ իր հարազատ եղբայրը։
-Ի՞նչի համար ես անում այս ամենը,-հանկարծ հայացքը հատակին իջեցնելով շշնջում է Ջինը կարծես վախենալով, իր տված հարցից։
-Դու իր՞ոք դեռ չես հասկացել թե ինչու՞,
Ուզու՞մ ես ինձանից դա լսել, այո՞։
Այո՛ Ջինը հիմա ուզում է դա լսել, լսել իր կյանքում գոնե մի անգամ, այն պատճառը, որի համար նրան այսքան տարի տանջել են, լսել ու հասկանալ ի՞նչում է նա մեղավոր, կամ մեղավոր է արդյո՞ք։
-Պատասխանի՛ր ի՞նչու Նամջուն,- գոռում է ողջ կոկորդով Ջինը,-ինչի՞ համար ես նորից փչացնում իմ կյանքը, միթե՞ այդքան ատում ես ինձ։
-Նախ իջեցրու՛ ձայնդ ու այն խնայի՛ր, որովհետև առաջիկա օրերին քեզ այն շատ է պետք գալու,-զգաստ ու լուրջ ձայնով սպառնում է Ջունը,-իսկ հետո, ես ուզում եմ, որ դու տառապես, դա հիանալի պատճառ է քեզ պատժելու, այնպես, որ ինչքան շատ լեզվիդ հետևես, այնքան քիչ կզգաս ցավը։
Սա ասելով Ջունը արձակում է Ջինին աթոռից, բայց ձեռքերը միմյանցից չի արձակում։ Տղային քարշ է տալիս իր տանով, շուտով հասնում է ինչ֊որ սենյակի դռան մոտ ու բացելով այն ներս տանում իր հետևից Ջինին։
***
Մինի նոր առանձնատունը, որ գտնվում է Օսակայի գեղեցիկ արվարձաններից մեկում, արտաքին տեսքից բավականին հաճելի տպավորություն է թողնում Չիմինի վրա։ Հնարավոր է նույնիսկ այնչափ, որ Չիմինը մոռանում է, որ այս շքեղ տանը նա ընդհամենը անշունչ առարկա է իր տիրոջ համար։
Ներս են մտնում Յունն ու Չիմինը միասին։ Նրանց միանգամից դիմավորում են տանը աշխատող սպասուհիները։ Նրանք չափազանց շատ են, երկհարկանի այս տան յուրաքանչյուր անկյունում կարելի է տեսնել մեկական սպասուհի։
Յունն արագ հրամայում է սեղան պատրաստել, քանի որ վաղուց նորմալ չի սնվել։ Ու մինչ կկատարվի տանտիրոջ հրամանը Յունգին ցույց է գալիս Փակին իր սենյակը, որը գտնվում է երկրորդ հարկի միջանցքի ծայրին՝ բավական հեռու տան գլխավոր մուտքից։
-Սենյակից ո՛չ մի քայլ, առանց իմ հրամանի, հասկացա՛ր,-սա ասելով Մինը հրում է նրան սենյակ ու շրխկոցով փակում դուռը։
Փակը առանց սենյակը աչքի անցկացնելու գտնում է մի փոքրիկ անկյուն ու կծկվելով ոտքերը սեղմում կրծքավանդակին, գլուխն իջեցնելով ծնկներին։ Լսվում է դառը հեկեկոց, նրա մտքում պտտվում է Յունգիի բոլոր ասածները, ի՞նչպես կարող էին ծնողները վաճառել նրան, նա նույնիսկ չի հիշում ծնողների դիմագծերը։ Այս լացը տևում է ավելի քան մեկ ժամ, որից հետո սենյակ է մտնում սպասուհիներից մեկը.
-Պարոն Մինը հրամայել է, որ դուք իջնեք ճաշելու, նա ձեզ է սպասում։
-Ես քաղցած չե՛մ։
Փակի պատասխանը հակիրճ է ու կոպիտ։ Սպասուհին լքում է սենյակը։
-Պարո՛ն, նա խնդրեց փոխանցել, որ քաղցած չէ։
Յունգիի հանդարտ դեմքը վերափոխվում է բարկացկոտ արտահայտության, նա տեղից վեր է կենում ու զայրացած ձայնով բղավում.
-Ասա՛ նրան, որ եթե հինգ րոպեից ներքևում չլինի ինքս կբարձրանամ վերև։
Սպասուհին լուռ վերադառնում է Փակի սենյակ ու փոխանցում տիրոջ խոսքերը։
-Ես թքա՛ծ ունեմ, գնա՛ գրողի ծոցը, ինձ մենակ թո՛ղ, հերի՛ք է,-կորցնում է իրեն Չիմը, ամեն դեպքում հիշողությունը կորցրել է, բայց ոչ հանդուգն բնավորությունը։
Սպսուհին վիրավորված դեմքի արտահայտություն ունի ու որոշում է պատժել Փակին այս խոսքերի համար.
-Պարոն Մի՛ն, նա ասաց, որ թքած ունի ձեզ վրա ու, որ դուք գնաք գրողի ծոցը։
Մինը վայրկենական վեր է թռչում տեղից ու առանց լսելու սպասուհու խոսքը մինչև վերջ, սլանում է վերև։
Օ ո՛չ, նա իսկապես այսօր վատ տրամադրություն ունի, իսկ Փակի շնորհիվ այն դարձավ անտանելի։
Նա չափազանց կոպիտ, ոտքով բացում է Փակի սենյակի դուռն ու ներս խուժում բռնելով տղայի մազերից նետում է նրան անկողնու վրա։
-Ինձ գրողի ծոցն ես հա՞ ուղարկում, քո մե՛րը, երևում է ինձ լավ չե՛ս ճանաչում,-Մինը շրջում է նրան պարկեցնելով կրծքի վրա հանում է նրա հագից տաբատն ու պատռում է նրա վերնաշապիկը։
Հետո հանում է իր հագից գոտին ու բռնելով նրա պարանոցից շշնջում է ուղիղ ականջի մեջ.
-Իսկ հիմա հաշվի՛ր հարվածներս, իսկ եթե չանես հիսուն հարվածի փոխարեն կրկնակին կստանա՛ս։
Բաց թողնելով մազերը նա սկսում է շատ ուժեղ հարվածել տղայի բաց մեջքին ու հետույքին։
Հարված մեկ։
Ճիչ։ Փակը չի հաշվում, Յունին սա կատաղեցնում է.
-Հաշվի՛ր գրողը քեզ տանի։
Փակի աչքերից հոսում են արցունքները, լսվում է երկրորդ հարվածը։
Փակը ավելի բարձր է ճչում ու սկսում հաշվել.
֊Մե՛կ։
Հարված։
֊Երկու՛։ Ճիչ ու տնքոց։
Հարված։
Փակը շարունակում է ճչալ ու բարձր, շատ բարձր տնքալ ցավից՝ հաշվելով ամեն մի հարվածը։ Իսկ Յունգին դեռ երբեք այսքան կատաղած չի եղել, սադիզմը տիրել է նրա բանականությանը։ Ի վերջո նա դրա մեջ է մեծացել ու բավական է մի փոքր ատելությամբ վերաբերվել տղային և այն արթնանում է՝ չխնայելով շուրջը ոչինչ։
...........ճիչ։
Հարված։
֊Քառասունինը։
Շատ ուժեղ ու դաժան հարված վերջում։
Փակից լսվում է անասելի ճիչ, նա մի կերպ է արտասանում 《հիսուն》բառը ու զգում, թե ինչպես է արնահոսում իր մեջքը։ Յունգին այսքան հարվածներից հետո քրտնել է ողջ մարմնով ու նայելով Փակին քմծիծաղ է տալիս.
-Այ էսպես ավելի գեղեցիկ ես նայվում, տիկնի՛կ,-ձայնի տոնն այնքան լկտի է, որ Փակի սիրտը խառնում է այս հնչողությունից։
Նրա աչքերից շարունակում են հոսել արցունքները, աչքերի սպիտակ թաղանթների մեջ հիմա կարելի է նկատել կարմիր գծեր։ Իսկ նրա մեջքը, օ՜ այն իսկապես սարսափելի է, նա իրեն զգում է ինչպես ամենավերջին անպետք առարկան այս պահին։ Նրա հոգին խորը ցավով է լցված։
Յունգին վեր է կենում ու գոտին տեղն ամրացնելով դուրս գալիս սենյակից թողնելով Փակին անօգնական վիճակում......
Բարև ձեզ՜, ժողովուրդ նյարդերից թույլ մարդկանց առաջարկում եմ Յունմին հատվածները առայժմ բաց թողնել,,,,, ես ձեզ սիրում եմ........😚😚😚☺☺☺☺☺☺☺☺☺☺