24
Առավոտ։
Տղաներն արթնանում են մոտ մեկժամյա անուշ քնից։
Ինչ-որ հրաշքով հիշում են, որ պետք է դպրոց գնան։ Լոգարանում երկար <պատրաստվելուց> հետո որոշում են նախաճաշել։ Չիմինը բեկոնով ձվածեղ է պատրաստում երկուսի համար էլ։ Ուտելուց հետո վերջապես դուրս են գալիս տնից։
***
Դպրոց։
Հասնելով դպրոցի մուտքի մոտ նրանք իջնում են նույն մեքենայից, ինչը ստիպում է բոլորին զարմանքից ապուշ կտրել։
-Նրանք ի՞նչ է միասին ե՞ն,-լսվում է շշուկներ ամեն կողմից։
Շշուկները դադարում են այն ժամանակ, երբ Մինը իջնելով մեքենայից բռնում է Փակի ձեռքը ու նրանք ուղղվում են իրենց դասարանի կողմը։
-Յուն՜, ես վախենում եմ, արի՛ հետ գնանք,-ամուր բռնած տղայի ձեռքը շշնջում է Փակը, նրա ձայնը դողում է։
-Հանգստացի՛ր, փոքրիկ, ես այստեղ եմ,-պատասխան շշնջում է Յունը նրա ականջին՝ շարունակելով տանել իր հետևից։
Մուտքի մոտ նրանց են հանդիպում Գուկն ու Թեն, ովքեր փորձում են ձևացնել, թե ուղղակի ընկերներ են։
-Չիմին, ի՞նչ եք անում այստեղ, այն էլ երկուսով,-միանգամից մոտենում է նրանց Թեն,-իսկ եթե նկատեն՞, թե ինչ կա ձեր մեջ։
-Թո՛ղ նկատեն,-ընդհատում է նրան Յունը,-միևնույն է շուտով բոլորն էլ իմանալու են։
-Ի՞նչ, Յունգի ի՞նչ նկատի ունես։
-Այն, որ ես ու եղբայրդ պատրաստվում ենք ամուսնանալ,-Յունը սա ասելով նայում է Չիմինին, ով ամոթից կարմրած հայացքը ներքև է իջեցրել։
-Գժվ՜ել կարելի է,-զարմանքից ապշած ընդհատում է Գուկը,-Թեե ի՞նչ կասես, կարելի է հետևել նրանց օրինակին հմ՞մ։
-Ուզում ե՞ս մեր ծնողները սրտի կրկնակի կաթվածից մահանա՞ն Գուկ, վերջ տուր այդ մասին խոսել։
-Չեք՞ կարծում, որ ուշանում եք,-ընդհատում է հետևից ծանոթ ձայնը։
-Ողջու՜յն Հոբի հյոն,-միանգամից բացականչում է Թեն։
-Բարև բոլորին, ի՞նչպես ես Չիմին, վաղուց չենք տեսնվել,-սեղմում է Չիմինի ձեռքը ու բարի ժպիտով նայում նրան։
-Լավ եմ, իսկ դու՞,-պատասխանում է Չիմը։
-Ինչպես դու,-ժպտում է նորից Հոբին։
Համապատասխան բառեր չկան նկարագրելու Յունգիի դեմքի արտահայտությունը այս պահին։ Ամեն դեպքում նա հասկանում է, որ Հոբին ընդհամենը մանկության ընկեր է Չիմինի համար և վերջապես նա նատուրալ է ի՞նչ կա էստեղ անհանգստանալու։
Նրանք ներս են մտնում, իսկ Թեն ուղղվում է իր դասարան։
Սկսվում է դասը։
Չիմինն ու Յունգին հիմա նստած են իրար կողքի, բայց մի խնդիր կա, ոչ ոք չի հետևում դասի ընթացքին, բոլորը կենտրոնացած են նրանց վրա, ու եթե անկեղծ դա նրանց բացարձակ դուր չի գալիս։
Ամեն դեպքում ելք չկա, պետք է դիմանալ մինչև անիծյալ դասերի վերջը։
Վերջապես հնչում է զանգը ու նրանք հիմա ազատ են, հարկավոր է գնալ քիմիայի լաբարատորիա։ Տղաները վեր են կենում ու միասին դուրս գալիս դասարանից։
Նրանց դասարանին է մոտենում Թեն, դեմքին բացարձակ գույն չկա, ասես ուրվական տեսած լինի։
-Կարող ե՞նք խոսել,-մոտենում է Գուկին։
-Իհարկե, արի՛ մեր դասարան էստեղ հիմա դաս չկա,-առաջարկում է Գուկը։
Նրանք ներս են մտնում։
-Հիմա ասա տեսնեմ ի՞նչ է եղել, որ էսպես անհանգիստ ես,-սա ասելով Գուկը իր այտն զգում է ուժեղ ապտակ, որից զարմացած նայում է Թեին,-ի՞նչի համար։
-Իսկ դու փորձիր գուշակել,-գոռում է Թեն,-Մինգին մեռած է, նրան գտել են կոյուղում սպանված, Գու՛կ, ասա՛ որ դու դրա հետ կապ չունես։
-Թեե....չի հասցնում արտաբերել։
-Այդպես էլ գիտեի, դու ի՞նչ է մարդասպան ե՞ս։
-Իսկ ի՞նչ անեի ըստ քեզ,-կոկորդի ողջ ձայնով բղավում է Գուկը,-թողնեի, որ քեզ նորից մոտենա՞, նրա նմանների տեղը դժողքն է։
-Համաձայն եմ, որ դու ինձ ես պաշտպանել,-կտրում է կրկին նրա ձայնը Թեն,-բայց ո՛չ այդ եղանակով գրողը տանի, դու կարող էիր ուղղակի նրան վախեցնել։
-Թեե ես........չի հասցնում ավարտել։
-Վե՛րջ, խնդրում եմ, ինձ ժամանակ տուր ուղղակի, ես ուզում եմ մենակ մնալ,-Գուկը փորձում է մոտենալ ու գրկել,-ասացի ինձ հանգիստ թո՛ղ, մենակ եմ ուզում մնալ,-բղավում է ու արագ քայլերով դուրս գալիս դասարանից։
Գուկը դեռ երկար կանգնած է մնում տեղում ու լուռ արտասվում է։ Նա միառժամանակ և՛ վիրավորված է, և՛ մեղքի զգացում ունի։ Անգամ չգիտի ի՞նչ անել հիմա, ու նա պարզապես որոշում է չգնալ Թեի հետևից՝ թողնելով որպեսզի վերջինս հանգստանա։
Նա հիմա զգում է ընկերական խորհրդի կարիք, այդ պատճառով էլ որոշում է զանգել Յունին, ի վերջո նա միակն է, ով կարող է ճիշտ խորհուրդ տալ իրեն նման իրավիճակում։
***
Յունգին ստանալով նրա զանգը զգուշացնում է Չիմինին , որ վերջինս իրեն սպսի դասերից հետո։ Յունը դուրս է գալիս ու ուղղվում դեպի Գուկի մեքենան, որից հետո նրանք շսրժվում են անհայտ ուղղությամբ ու թքած, որ բացականեր են ստանալու, միևնույն է նրանք չափազանց հարուստ են ու փողով կարող են փակել յուրաքանչյուրի բերանը։
Յունի գնալուց հետո Չիմինի կողքին է նստում Հոբին ու նրանք սկսում են ջերմ շփվել։ Նրանք շատ մտերիմ են ու Չիմինի մտքով անգամ չի անցնում, այն որ տղան կարող է հետին մտքեր ունենալ իր հանդեպ։
-Չիմ՜, ի՞նչ կասես միասին զբոսնելու մասին դասերից հետո։
-Մմմ, ուղղակի հասկանում ես, ես պետք է Յունին սպասեմ նա իմ հետևից է գալու,-փորձում է մերժել Չիմինը։
-Դեե, վերջացրու դու ի՞նչ է, երեխա էս՞, եթե պետք լինի ես կուղեկցեմ քեզ տուն,-համոզում է Հոբին։
Տաս րոպե համոզելուց հետո Փակը ստիպված համաձայնվում է։ Նա փորձում է զանգել Յունին, բայց վերջինիս հեռախոսը անջատված է ու որոշում է ավելի ուշ նորից փորձել։
Չիմն ու Հոբին զբոսնում են այգում ու երկար քննարկում հետաքրքիր թեմաներ։ Նրանք մոռացել են ժամանակն ու տարածությունը, երբ հանկարծ Հոբին առաջարկում է սուրճ խմել ու նրանք մտնում են մոտակա սրճարանը։
***
Յունգին միացնում է իր բջջայինը ու ստանում երկու հաղորդագրություն՝ առաջինը Չիմինի զանգն է, իսկ երկրորդը ինչ֊որ նկար է։ Յունը բացում է նկարը։ Այնտեղ Չիմն ու Հոբին են մտերմիկ սրճում ինչ֊որ սրճարանում։ Ներքևում հաղորդագրություն կա.
<Երևում է ընկերդ քեզնից լավին է գտել>։ Հեռախոսահամարը փակ է։
Խոսքերը չեն հերիքում նկարագրելու Յունգիի բարկությունը։
Նա միանգամից զանգ է տալիս Փակին, բայց ինչպես միշտ տղայի հեռախոսը անհասանելի է մարտկոցի նստելու պատճառով։
Նա վեր է թռչում տեղից ու Գուկին առանց զգուշացնելու դուրս գալիս նրա տնից՝ վերցնելով վերջինիս մեքենան։
Յունը լույսի արագությամբ շարժվում է դեպի դպրոց ու րոպեներ անց տեղ հասնելով հասկանում է, որ Փակն այնտեղ չէ։
Այս ընթացքում Փակը վաղուց տուն է հասել ու հոգնածությունից պառկել անկողնու վրա չի էլ հասկացել ի՞նչպես է քնել։
Յունը տան ճանապարհին մտածում է միայն այն մասին, թե ինչպես է բռնաբարելու տղային բոլոր հնարավոր դիրքերով ու բոլոր հնարավոր տեղերից։ Խանդը կուրացրել է նրան.
-Քո մերը՛,-գոռում է նա ու ուժեղ հարվածում ղեկին, շարունակելով լույսի արագությամբ ընթանալ։
Մտնելով տուն նա իր առաջ հյուրասենյակում տեսնում է կիսաքնած աչքերով տղային, ով հարցական հայացքով նայում է նրա երեսին, պատկերացում անգամ չունենալով ի՞նչ է կատարվում.........
Սիրելիներս շարունակությունը երեկոյան.............