6. ჩანაწერი II. ნაწილი II
კანერა ისევ ჩაირთო. უკვე სარდაფიდან.
- გაიცანით უმშვებიერესი სტეფანი, რომელიც უარს არაფერზე არასდროს არ ამბობს. ასე არ არის ლამაზო?
გუკიმ კამერა აიღო და სტეფანი "გაგვაცნო" . გოგო მაგიდაზე იწვა. უკვე დაბმული. არ ინძრეოდა. ალბათ ჩონგუკიმ ისევ გათიშა. კადრი შეწყდა.
გუკიმ ისე გააკეთა რომ წამების კადრები სხვადასხვა რაკურსიდან იყო აღბეჭდილი.
ჯერ მაგიდაზევე გააუპატიურა, ორი უმშვენიერესი სხეული ერწყმოდა ერთმანეთს. საოცარი და უცნაური სანახავი იყო ეს აურა. გოგომ იცოდა, ხვდებოდა, რონ მის წამებას აპირებდნენ მაგრამ ბიჭის მკლავებში დნებოდა, იკლაკნებოდა, წინააღმდეგობას ვერ უწევდა. ოხრავდა და სიამოვნებისგან კვნედოდა. ვერასდროს გავიგებ ჩონგუკი ამას როგორ ახერხებდა. გოგო მის ხაფანგში იყო გაბმული მაგრამ ეს საერთოდ არ იგრძნობოდა.
- მინდა შენი უკანასკნელი სიამოვნება მე შევიგრძნო. შენი ბოლო ამოკვნესის მიზეზი მე ვიყო... - ეჩურჩულებოდა გოგოს.. მაგრამ ისე რომ მაყურებელსაც გაეგო. თუმცა ეტყობოდა რომ ამას ძალით მაყურებლისთვის არ აკეთებდა, მას მართლაც სურდა ეს ყველაფერი.
როდესაც ყველაფერს მორჩა კამერას ისევ გულუბრყვილოდ გაუღიმა. როგორ ახერხებს ამას? გაგიღიმოს ისე თითქოს დამნაშავე კი არა ყველაზე უცოდველი ადამიანია დედამიწაზე.
გოგო მაგიდაზე იწვა. ხელები და ფეხები დაბმული ჰქონდა. ჩონგუკი სადღაც გავიდა და უკან ჩაქუჩით დაბრუნდა.
- ოღონდ ეს არა, ღმერთო ოღონდ ეს არა..
- ჰმმ.. 2 წამში დაგარწმუნებ იმაში რომ ღმერთი არ არსებობს. და თუ არსებობს მაშინ შენ აშკარად ფეხებზე კიდიხარ.
სწორად მიხვდი რასაც ვაპირებ. - ბიჭმა გაიცინა მერე კი სერიოზული სახე მიიღო . -სტეფანი ბიბლია წაგიკითხავს?
გოგო არ პასუხობდა . იქით აქეთ ექაჩებოდა რომ როგორმე თავი დაეღწია ბორკილებისგან.
- იესოს ხელები და ფეხები მიულურსმნეს. მინდა ჩემი თვალით ვნახო ეს როგორია.
ბიჭმა ლურსმნები აიღო.
ჯერ მარცხენა ხელის მტევათან მივიდა და ჩაარჭო ლურსმანი.
გოგოს პირიდან განწირული კივილი აღმოხდა.
- მშვიდად პატარავ, მშვიდად..
ეს
ჯერ მხოლოდ დასაწყისია .