7. ჩანაწერი II. ნაწილი III
- მშვიდად პატარავ, მშვიდად. ეს ჯერ მხოლოდ დასაწყისია. - გუკიმ სახეზე ნაზად გადაუსვა ხელი და ცრემლები მოწმინდა. გოგო გაშვებას ემუდარებოდა. გუკი მეორე ხელთან მივიდა .ეხლა იქ ჩაარჭო ლურსმანი.
სარდაფში ისევ საზარელი კივილი გაისმა.
- რა ჰანგებია. როგორი სასიამოვნო მოსასმენია. - ბიჭმა ფეხებთან გადაინაცვლა. - ნუღარ ტირი ბოლო ნაწილი დაგვრჩა.
ბიჭმა ყოველგარი ყოყმანის გარეშე მიულურსმნა სტეფანის ფეხები მაგიდას . ტერფებიდან ალისფერმა სისხლმა იჩქეფა და იატაკზე დაიწყო დენა.
- ნახე როგორი ლამაზი ფერია. როგორ უხდება შენს თოვლივით თეთრ კანს.
ბიჭმა სისხლი იატაკიდან 2 თითით აიღო და გოგოს სხეულზე დაიწყო ხატვა.
ხატავდა სამკუთხედებს, კვადრატებს, წრეებს. სტეფანი კიოდა, რამაც ჩონგუკი წყობილებიდან გამოიყვანა. გოგოს ლოყაზე ხელები მოუჭირა და თვალებში ჩახედა.
-ან კივილს მორჩები ან უარეს დღეში ჩაგაგდებ.
გოგომ სახეში შეაფურთხა.
- როგორც გენებოს .- უთხრა ჩონგუკმა და გავიდა. უკან დანით დაბრუნდა.
- მკერდით დავიწყოთ? მუცლით? თუ ფეხებით? ისეთი რბილი და ნაზი კანი გაქვს არ იქნება პრობლემა.
ბიჭმა დანა მოიმარჯვა. მკერდზე სისხლით ოვალები ჰქონდა მოხაზული. დანა ჩაარჭო, გოგოს კივილი წივილში გადაიზარდა. ბიჭმა დანა სისხლით დახატულ ოვალებს გააყოლა.
გოგოს პირიდან არარსებული ხმები აღმოხდა.
ოვალებს რომ მორჩა გუკი მუცელზე დახატულ კვადრატებზე გადავიდა. ჩაარჭობდა დანას თითქმის შუამდე და მიყვებოდა ნახატს.
- შენთვისვე აჯობებს თუ არ იფართხალებ. არ მინდა დროზე ადრე შემომაკვდე .
სულ ოთხი კვადრატი იყო. მესამეს შემდეგ გოგომ გონება დაკარგა.
გუკი მაინც მშვიდად აგრძელებდა თავის საქმეს. ფეხებზე დახატულ სამკუთხედებზე დაგაინაცვლა, თან ღიღინებდა.
ყველაფერს რომ მორჩა გოგო გამოაფხიზლა. გოგო ვეღარ ყვიროდა მხოლოდ ხრიალებდა. ტკივილს რომელსაც ის განიცდიდა მხოლოდ მისი სახის მიმიკა გამოხატავდა.
გუკიმ ყელზე მავთული შემოახვია და მანამ უჭერდა სანამ ყელი არ გაეხლიჩა და სისხლმა არ გადმოჩქეფა.
კადრი დასრულდა.