Անհնար է...(Impossible...)

-Այսօր ?

-Այո,-համարձակ  ասաց նա:

-Լավ,ես կոգնեմ քեզ Թոմ :

-Դե ուրեմն գնացինք ներս :

Մենք մտանք ներս ,այն շատ շքեղ էր :

-Իսկ մթրքներ ունես?

-Իհարկե,բացիր սառնարանը և կտեսնես ինչ ունեմ :

-Լավ :

Բացեցի սառնարանը և ամեն ինչ կար երեկույթի համար,բացի ըմպելիքներից:

-Թոմ,կարծես թե մի քանի բան պակաս է :

Նա  մոտեցավ ինձ ,և գնալով ավելի էր մոտենում ,իսկ ես հետ էի գնում մինչև դիպա պատին:Նա ավելի մոտեցավ ինձ և մեր շրթունքները դիպան իրար:Ես անընդհատ հարվածում էի նրան ,բայց անօգուտ:Հազիվ ես ազատվեցի նրանից : 

-Թոմ ,դու կատարյալ հիմար ես ,իսկ ես կարծում էի ,թե դու տարբերվում ես մյուսներից,բայց...

-Արինա ,ես չէի ուզում ,ուղղակի այդպես ստացվեց ,գիտես ես քեզ ,երբ տեսա առաջին իսկ վարկյանից դու ինձ... մի խոսքով ես քեզ սիրում եմ,և վերջ:

-Ինչ??Թոմ դու կատակում ես ինչ է?

-Ոչ ,ես ամենայն լրջությամբ եմ ասում:

-Չէ դա հնարավոր չէ,դու ախր չէիր կա..կարող,դու երևի շփոթում ես,կամ սխալվում,ինչպես կարող է  մարդ առաջին իսկ վարկյանից սիրահարվի մի անծանոթ աղջկա?ինչպես?

-Դե ,ես քեզ,երբ տեսա Արինա,,ախր դու չես պատկերացնի,,դու այնքան նման ես Մայաին:

-ՈՒմ?

-Դե հիշում ես երեկ ես նրա  մասին ասացի քեզ:

-Հաաա,հիշեցի,բայց միևնույնէ ,դու սխալվում ես,ու ես չեմ կարող նման լինել Մայաին:

-Չէ,ես համոզված եմ ,ես քեզ սիրում եմ հասկանում ես?

-Անհնար է,ավելի լավ է ես գնամ:

-Խնդրում եմ մնա,դու պետք է ինձ օգնես:

-Ոչ,դու արդեն...

-Արինա կլսես??

-Իսկ ինչ?

-Ես չէի ցանկանում արդեն ասեցի,և խնդրում եմ մնաս, քանի որ պետք է ինձ օգնես երեկույթին պատրաստվել...

-Լավ,բայց միայն այն դեպքում ,երբ կանչես Յանային  և Ջեկին:

-Ես համաձայն եմ,դու մտածիր թե ,ինչպես ենք զարդարելու տունը,իսկ ես գնամ նրանց զանգահարելու,լավ?

-Լավ:

Մոռացա նկարագրել Թոմին

Բարձրահասակ է,ունի մուգ գույնի աչքեր,համաչափ դիմագծեր:

Ես գնացի և նստեցի բազմոցին:Քիչ անց եկավ Թոմը Յանայի և Ջեկի հետ:

-Ողջույն,-ասացին միասին նրանք:

-Ողջույն ,-վազեցի և գրկեցի Ջեկին,այնուհետև Յանային:

Թոմը ուշադիր ինձ էր նայում:

-Անցեք ներս,-ասաց Թոմը:

Մենք նստեցինք բազմոցին և որոշեցինք ,թե ինչ ենք անելու երեկույթի համար:Տղաները դուրս եկան խմիչքի հետևից, ինչքան մենք ասացինք ,որ խմիչք պետք չէ,բայց միևնույն  է նրանք գնացին:

Յանան հանկարծակիի ինձ բերելով հարցրեց.

-Արինա,միգուցէ դու Թոմի հետ ընկերություն անե...................

Չթողնելով նա վերջացնի ասացի.

-Ոչ,ես մեկ անգամ փորձեցի հարաբերություններ ունենալ ,և ինչ ստացվեց???

-Ինչ ես ցանկանում դրանով ասել???ուզում ես ասել երբեք չես...............

-Ես այդպիսի բան չասացի Յանա:

-Լավ,մի կողմ դիր սկզբմունքներտ և մտածի ասածներիս մասին,բոլորը Բրայնի նման չեն,հասկացար??

-Ինչ եք ձայնն ձայնի տվել դու և Ջեկը??երկուսդ նույնն եք ասում:

Այդ պահիններս մտան Թոմն ու Ջեկը:

-Օրիորդներ դեմ չեք լինի ,եթե ընկերուհիս միանա մեզ?,-ասաց Ջեկը:

-Իհարկե ոչ,-ասացինք ես և Յանան միաժամանակ:

-Վերջապես կծանոթանանք նրա հետ,ասացի ես:

Հանկարծ դուռը թակեցին,ես գնացի բացելու և Դինան էր,դե Ջեկի ընկերուհին,և դուռը չփակած մեզ միացավ նաև Մեթը:

-Ողջույն,- ասացին Մեթը և Դինան:

Մեթին նկարագրել լռիվ մոռացել էի:

Բարձրահասակ,համառ,շականակագույն աչքերով,գեղեցիկ արտաքինով,խելացի տղա:

Նրանք ևս միացան մեզ և զարդարեցինք տունը ամբողջությամբ:Անցավ 3 ժամ:Ես  ցանկացա գնալ տուն ,որպեսզի պատրաստվեմ,և Թոմը ասաց,որ ինքը կտանի,և ես դեմ չէի:

Հասանք մեր տան դիմաց ,կանգնած խոսում էինք երբ,ետևիցս ձայն լսվեց և ով էր?Բրայնը:

-Արինա?

-Դու դեռ համարձակվում ես գալ այստեղ?,-ասաց Թոմը:
-Երևում է լավ տեղ չի հասել??գլխիդ հետ կապված խնդիրներ ունես?

-Իսկ քեզ կարծեմ ,ոչ-ոք չասեց խոսես չէ?,-ասաց Բրայնը:

Ինչ կասեք գրքիս մասին,դուր գալիս է?

Ինչ նոր մտքեր կամ խորհուրդներ կտաք?

Շնորհակալություն ամեն դեպքում:

ԱսՏղԻկԸ չՄոՌաՆաՔ