Անհնար է...(Impossible...)

Թոմը ասաց ինձ որպեսզի գնամ տուն,բայց դե ես շարունակեցի մնալ նույն տեղում:

-Արինա դու չես լսում ինձ-,գոռալով ասաց Թոմը:

Ես ահավոր վատ զգացի ինձ,նա երբեք իմ վրա չի գոռացել,կամ ով է նա ,որ գոռա?
ես լացելով տուն վազեցի,մտա իմ սենյակ,և դեռ շարունակեցի լացել:

Այս ընթացքում ես որոշեցի ,չեմ գնալու այդ երեկույթին:Ճիշտ է Յանան շատ կտխրի, ես այդ հիմարի տուն երբեք չեմ գնա:Դրսում անձրև էր,նայում էի պատուհանից դուրս սակայն նրանք չկային,երևի գնացել են մի տեղ...վերջ ես այլևս պետք է նրանց մասին չմտածեմ:Այսպես գրեթե մեկ ժամ անցկացրեցի պատուհանի մոտ:Հեռախոսիս զանգ եկավ.

-Լսում եմ Ջեկ.

-Արինա իջիր բակ,որպեսզի գնանք:

-Ոչ:

-Ինչէ պատրաստ չես?

-Ես չեմ գալու:

-Ինչու?ինչ եղավ քեզ հետ?

-Ավելի լավ է գնաս և Թոմին ուղղես այդ հարցերդ,-ասացի միանգամից անջատեցի հեռախոսս:

Լսեցի Ջեկի ձայնը ,ով ամբողջ տնով մեկ գոռում էր.

-Արինա...

Հանկարծ բացվեց և Ջեկը ներս մտավ:Տեսնելով արցունքներս,մոտեցավ ինձ և գրկեց ասելով.

-Արինա ,արցունքներիդ պատճառը Թոմն է?

-Ոչ:

-Իսկ ինչու ես լացում ?կամ ինչու չես գալու?

-Թոմը հիմա որտեղ է?,-շրջանցելով նրա հարցը ասացի:

-Թոմը հիմա իր տանն է ,և ինձ ասաց որ քեզ տանեմ,մնացածն էլ են այնտեղ և մեզ են սպասում:

-Նրա հետ ամեն ինչ կարգին է?,-ասացի ես:

-Այո,իսկ ինչու ես հարցնում?ինչ որ բան է եղել?

-Դե,այոոո,որ նա բերեց ինձ տուն ,դռան դիմաց Բրայնն էր կանգնած և ինձ Թոմը ասաաց որ գնամ տուն,ես բարձրացա,նայեցի պատուհանից բայց նրանք չկային,ինձ թվաց նրանք կռվում են:

-Ինչ?նա դեռ համարձակվում է գալ այստեղ?չէ...նա դեռ պատասխան է տալու ,այն ամենի համար ինչ արել է մեր հետ,հիմնականում քո:

-Ջեկ,ես ուզում եմ վրեժ լուծել նրանից,դու...կոգնես ինձ?

-Իհարկե,բայց առանց քեզ ես վրեժ կլուծեմ:

-Ոչ ,նա պետք է ինձ պատասխան տա:

-Լավ ,պայմանավորվեցինք ,մենք նրանից վրեժ կլուծենք,մնում է միայն հասկանալ թե ինչպես:

-Ես մտածել եմ,նա շատ սև և մութ գործեր է արել,իր հոր հետ միասին,ես դա պարզել եմ այս վերջում:

-Եվ հետո?իսկ ինձ խի չես ասել,կամ ումից ես պարզել?

-Դե....արի այդ մեկը գաղտնիք մնա քո համար,լավ?

-Լավ...քեզ էլ իմացա,դու չես վստահում ինձ?

-Ոչ այդպիսի բան չկա,լավ ասեմ,նրա հոր քարտուղարուհին իմ բարեկամներից է,նա է ասել:

-Լավ,իսկ ինչպես?

-Դա դեռ կմտածենք ,բացահայտելով նրանց գործերը:

-Լավ ,պատրաստվիր ,որ գնանք:

-Լաաաավ,դու ինձ համոզեցիր,սպասիր հյուրասենյակում ես հիմա կգամ:

Ասեմ իմանաք ,ես այնքան էլ ուշ չեմ կայացնում որոշում ամեն հարցում,հատկապես շորերի:Շատ աղջիկներ մինչև որոշում են կայացնում......ոՐՈՇԵՑԻ ՀԱԳՆԵԼ

Ես արդեն պատրաստ եմ:Իջա ներքև,հայրս ևս եկել էր աշխատանքից,և կարծես թե Ջեկը նրան ասել էր ,ուր ենք գնում:Հայրս Ջեկին ասաց.

-Ջեկ աղջկաս քեզ եմ վստահում ,խնդրում եմ շատ ուշ չգաք,լավ?

-Լսում եմ,քմծիծաղով ասաց Ջեկը:

Մենք տանից դուրս եկանք,նստեցինք Ջեկի մեքենան և գնացինք:

Հասանք տեղ:Շատ մարդ չկար ,գրեթե նրա ընկերներն էին,և ծանոթները:

Թոմը մոտեցավ մեզ,ասաց.

-Շատ ուրախ եմ ,որ եկար,իդեպ շատ գեղեցիկ ես:

-Շնորհակալություն:

-Արինա ,կգաս գնանք պարելու?

-Այո:

Մենք պարում էինք,նա մոտեցավ ինձ և ականջիս շշնջաց.

-Արինա,ես քեզ շատ եմ սիրում,դա իմացիր միշտ:

-Թոմ խնդրում եմ,մի սկսիր...ես   քեզ..
***

Շնորհակալ եմ ,որ կարդում եք!
 Ես Ձեզ շատ շատ սիրում եմ 
Ա

նհամբեր սպասում եմ կարծիքներին
ԱսՏղԻկԸ չՄոՌաՆաՔ