Озвучивание не поддерживается в этом браузере
## 9##
Պարում էին,ամբողջ ժամանակ Թոմը նայում էր ինձ ասես.
-Թոմ հերիք է ապուշի հայացքով վրաս նայես:
Նա լռում էր և նայում:
-Թոմ քեզ հետ եմ :
Նա դեռ լռում էր և թեթևակի ժպտում,ինչը ինձ սպանում էր,ինձ ճնշված էի զգում:
-Լավ ,ինչպես կուզես,շարունակիր նայել ինձ ապուշի հայացքով,-ասելուն պես թողեցի և գնացի նրա կողքից,իսկ նա վազեց հետևիցս և ձեռքս բռնեց:Ես շրջվեցի.
-Արին,ես չէի ցանկանում քեզ...
-Թոմ բավական է:
-Արինա ես կարծում էի չես գա:
-Այո ,ես հենց այդպես էլ որոշել էի,բայց ցանկացա Թոմին ասել,որ իրական պատճառը այստեղ գտնվելու դու ես,քանի որ անհանգստացել էի ,երբ անհետացար Բրայնի հետ,բայց ուշկի եկա և մտածեցի իմ ասածը նա այլ կերպ կհասկանա,կմտածի թե նրա մասին եմ մտածում,և իր հանդեպ զգացմունքներ ունեմ...
-Բայց ինչ ?
-Դե Ջեկը ինձ համոզեց:
-Ահա,Ջեկը?եթե նա չհամոզեր քո ասելով դու չէիր գալու?
-Իհարկե ոչ,դու դեռ համարձակվում ես ինձ այդպիսի հարց տալ?
-Իսկ ինչ է եղել որ?
-Թոմ ինչու ես քեզ անհասկացողի տեղ դնում?
-Արին ես իսկապես չեմ հասկանում:
-Իրոք?
-Աաա,երևի դու նկատի ունես այսօրվա համբույ...
-Իհարկե դա էլ ,բայց դու դեռ ..,-ասացի ես նրան ընդհատելով ,սակայն նա էլ ինձ ընդհատեց:
-Արին ,երևի դու նեղացել էիր ինձնից իմ բարձր տոնի վրա ,հա?երբ Բրայնի մոտ...
-Թոմ,ախր դու ով ես ?
-Ով եմ?դու չգիտես ես ով եմ?Արինա լավելի ինչ էր ես խոսում ,դու իսկապես չգիտես ես ով եմ?
-Այո:
-Լավ սկսեմ բացատրել.ես Ջեկի ընկերն եմ,ես Մեթի ընկերն եմ,Ես Բրայնի թշնամին եմ և քո...,-Թոմը ասելով և քո՚՚՚սկսեց նայել ինձ ևսկսեց ժպտալ:
-Ջեկ ,ես գնում եմ:
-ՈՒր?
-Քեզ ինչ?
-Արինա դու ինձ բարկացնում ես,նոր ես եկել և գնում ես:
-Հետո ինչ?ես գնացի:
-Լավ,այդ դեպքում ես կտանեմ:
-Ոչ պետք չէ:
-Լավ:
Ես դուրս եկա և քայլում էի,միայն մի բան հասկացա հետևիցս ինչ-որ մեքենա էր գալիսՙՍԿԶԲՈՒՄ ԿԱՍԿԱԾԵՑԻ ,այնուհետև հաասկացա իրոք իմ հետտևից է գալիս:Հիմա ինչ անեմ?ուր գնամ?Ես մտա խանութ,որպեսզի այսպես ասած հետքս կաորցնի:Մտա խանութ:Արդեն երեսուն րոպե է ինչ այստեղ եմ և դեռ այդ ավտոմեքենան դրսում է:Ես այլ ելք չունեի,ինչքան կարող էի նույն տեղերով քայլել խանութի մեջ,դուրս եկա:Արդեն մթնում էր,իսկ ես դեռ չէի հասել տուն,քայլում էի շատ արագ,իսկ մեքենան...այդ մեքենան...ես արդեն վախոնում եմ:Այդ մեքենան մոտեցավ ինձ ,ապակիները բացվեց ,այնտեղ երկու տղա էին.
-Սիրուն աղջիկ,արդեն այս քանի ժամ է քայլում ես ,չես հոգնել?
-Քեզ ինչ:
-Օհհ,չնայած գեղեցկությանդ պարզվում է շատ կոպիտ ես,-ասաց այդ տղաներից մեկը:
Ես ավելի ու ավելի էի արագացնում քայլերս,իսկ նրանք դեռ շարունակում էին գալ.
-Սիրուն աղջիկ ?չես ասի անունդ??
-Իհարկե ոչ,-գոռալով ասացի ես:
-Լավ,լավ մի գոռա:
Կանգնեցրեցին ավտոմեքենան,կամանց քայլերով մոտենում էին ինձ,իսկ իմ սիրտը գրեթե կանգնել էր:Ես առաջ էի գնում:Նրանք իմ հետևից,նրանցից մեկը ձեռքս քաշեցԼ
-Բաց թող հիմար:
-Իսկ եթե բաց չթողնեմ ինչ կանես?
-Չես էլ պատկերացնի ինչերի եմ ընդունակ:
-Օհհհ,սիրուն աղջիկը համ կոպիտ է համ էլ,-չթողեցի խոսքը ավարտի և ոտքով այնպես հարվածեցի նրանցից մեկին,նա ցավից բղավեց:ՙՙՙմոռացել էի նշել ես լավ պարապած եմ, դեռ մեկ տարի առաջ գնում էի կառատեի,ճիշտ է հիմա կասեք,բայց դե ես շատ էի սիրում այդ մարզաձևը,և կարծում եմ նման դեպքերում պետք է գալիս՚՚՚՚:
-Հանգստացիր,-ասաց նրանցից մյուսը գոռալով:
-Իսկ եթե ոչ,-ասացի ես:
-Դե տեսՙ-ասաց այն մեկը ում հարվածել էի:
Գրկեց ինձ ,և տանում էր դեպի ավտոմեքենան,իսկ ես բղավում էի,միաժամանակ դիմադրելով և հարվածելով:
-Օգնեցեք,օգնեցեք:
Հանկարծ լսեցի Թոմի և Ջեկի ձայնը.
-ԲԱՑ ԹՈՂԵՔ:
-Սրանք ովքեր են?,-ասաց դրանցից մեկը մյուսին:
-Հիմա կասենք մենք ովքեր ենք:
Ասաց Ջեկը և միանգամից հարվածելով նրանցից մեկին,իսկ Թոմը ինձ իջեցրեց այդ ապուշի գրկից,և մի լավ հարվածեց նրան:Ջեկը և Թոմը ինձ տարան նստեցրին ավտոմեքենան,և ամբողջ ճանապարհին ոչ-ոք ոչինչ չխոսեց,միայն ես տեսնում էի Թոմի կատաղած դեմքի արտահայտությունը,հասանք Ջեկի տուն:
-Ջեկ?ինչու ինձ բերեցիք այստեղ?
-Արինա ավելի լավ կլինի ,որ մնաս այստեղ այսօր ասաց Ջեկը:
-Ինչու?
-Դու հիմա լավ ես?,-հարցրեց Թոմը:
-Իհարկե ,ինձ ինչ եղել որ?
-Օյյյ,երևի մի քանի չոպե առաջ ես էի գոռում օգնեցեք օգնեցեք,-ասաց քմծիծաղով Ջեկը:
-Ես ասում էի չէ ,ես կտանեմ քեզ,-ասաց Թոմը:
-Նախ առաջին,նրանց մի լավ հարվածել եմ ես,դրանից էլ բարկացել էին և ուզում էին նստեցնել իրենց մեքենան:
-Իրոք,դա դու էիր արել ,որ մեկը մի թոքր կաղում էր ոտքից?,-ասաց զարմացած Թոմը:
-Այո:
-Ես ուղակի զարմացած եմ:
-Իսկ ես ոչ,-ասաց Ջեկը:
-Դե Ջեկը գիտի ,որ ես...
-Թույլ տուր ես շարունակեմ,Արինան գնացել է կառատեի,-ասաց Ջեկըՙ-այնպես որ զգուշացիր:
-Ինչ?իրոք?
-Այո Թոմ:Լավ լավ ինձ տարեք տուն:
-Լավ ինչպես կուզես:
Հասա տուն ,բարձրացա իմ սենյակ և պառկեցի:Չէի կարողանում քնել,չգիտեմ ինչու մտածում էի այդ Թոմի մասին և նրա համբույրի հանկարծ քնեցի:
***
Շնորհակալություն ,որ կարդում եք:
Ներողություն ուշ ուշ գցելու համար ,շատ խառնեի:
ԱսՏղԻկԸ չՄոՌաՆաՔ
էլ չասեմ կարծիքների մասին:
Комментарии