Անհնար է...(Impossible...)

-Ջեկ ,այս ինչ է վիճակդ?,-վախեցած ասացի ես:

-Դե Արինա...կռվել ենք Բրայնի հետ,և վերջ:

-Դե ապրես ուրիշ գործ չունեիր,???

-Լավ կլինի այս թեման փակենք և Արինա գնաս դեղորայք բերես ,որպեսզի մշակենք Ջեկի վերքերը,-ասաց Յանան :

Ես գնացի բերեցի դեղորայքը և մշակեցինք Ջեկի վերքերը:Մի փոքր հետո նա գնաց ,իսկ ՅԱՆԱՆ զանգեց ծնողներին և զգուշացրեց ծնողներին,որ այսօր մնալու է մեր տանը:Քնեցինք շուտով :

Արթնացա երբ Յանան կողքս նստած ինչ-որ մեկին հաղորդագրություն էր գրում,իմիջայլոց հաղորդագրության ձայնից էլ արթնացա:

-Յան,այդ ում ես այդպես գրում ?

-ես?ոչ-ոքի..,-կմկմալով ասաց Յանան:

-Լավվվ,դա քո գործն է ,չես վստահում մի ասա,բայց իմացիր ,որ դու ինձ չվստահելու պատճառ չունես;

-Արինա ճիշտն ասած ես վախենում եմ:

-Ինչից ,կամ ումից ?

-դե ես Մեթի հետ եմ գրում:

-Ջեկի ընկերոջ?

-հա ԱՐԻՆԱ նրա ,բայց վախենում եմ :

-ինչից?

-դե կարծում եմ նա ևս կդավաճանի ինձ Բրայնի նման ,-ասաց վախվորած Յանան:

-Յան ,բոլորը Բրայնի նման չեն ,հավատա ինձ,-ասացի ես բայց մեջս վախ ունենալով:

-Լավ փակում ենք այս թեման ,-ասաց Յանան :

Ես վեր կացա հագնվեցի ,հագա շալվար և բլուզ:

Իսկ Յանան հագավ իմ շորերից քանի ,որ չէր բերել շորեր:

Դուրս եկանք զբոսնելու :
Հանկարծ մեզ մոտեցան Թոմը և Մեթը:

Թոմը հագել էր

իսկ Մեթը

Հա իմիջայլոց Թոմը շատ համակրելի երիտասարդ էր ,իսկ Մեթը նրանից հետ չէր մնում:

-Գեղեցկուհիներ,ինչ եք անում այստեղ?,-հարցրեց Մեթը:

-Զբոսնում ենք,-պատասխանեց Յանան:

-Կգաք գնանք որևէ տեղ?

-Դեեեե,այո,-նայելով Յանային ասացի ես:-Իսկ ուր?

-Դե ասենք թե սրճարան?համաձայն եք?

-Իհարկե ,-ասաց Յանան:

-Դե ուրեմն գնացինք:

Մենք գնացինք սրճարան:Պատվիրեցինք սուրճ ,իսկ Թոմը խնդրեց ,որ մեզ բերեն այսպիսինՙ

Մենք վերջացրեցինք և նրանք առաջարկեցին դուրս գալ զբոսնելու,Իսկ մենք դեմ չէինք:

Մենք ման եկանք ,ես հանկարծ նկատեցի ,որ Յանան և Մեթը չկան,և հարցրեցի Թոմին.

-Թոմ կարծես Յանան ու Մեթը չկան:

-Նոր ես նկատում?նրանք ասացին ,որ գնում են:

-Իրոք/?/

-Իհարկե :

-Ես մտքերով էի ուղակի...
-ՈՉԻՆԻՉ:

Մենք շատ զբոսնեցինք ,ես հոգնել էի նստեցի գետնին ,նա ինձնից ետ չմնալով նույնպես նստեց :

Մենք մի քանի րոպե լուռ էինք,բայց նա խախտեց լռությունը .

-Արինա ,դու ...երբևիցէ ...ս..իրել ես ինչ -որ մեկին?

-Դեեեե....այոո,սիրել եմ և դ..դդդեռ սիրում եմ ,բայց նաա,ինձ խաբեց հասկանում ես խաբեց?

-Ինչպես կարելի է քո նման աղջկան խաբել??ես չեմ հասկանում,երևի այն տղան էր չէ ,որ երեկույթի ժամանակ քեզ քաշքշում էր??

-Դե,այո,նա էր:Իսկ դու ինչ-որ մեկին սիրում ես?

-Արինա,սիրել եմ , ,բայց...

-Բայց ինչ??
-Դե..նա մահացել է ավտովթարից և իմ պատճառով!

-Կներես ,ես չէի ցանկանում քեզ ցավ պատճառել:

-Ոչինչ ,ես արդեն հաշտվել եմ մեծ դժվարութըամբ,բայց հաշտվել եմ:

-Հա,ես շատ եմ ցավում :

Մենք երկու ժամ էլ մնացինք ,և ես այդ ընթացքում հասկացա թե նա ինչ մարդ է,նրա մտածելակերպը,և այլն,կարող եմ ասել ,որ նա վստահելի է:Զրուցում էինք դեռ,երբ հանկարծ նկատեցի հեռախոսս անջատվել է ,երբ միացրի զանգ եկավ հեռախոսիս' Ջեկն էր.

-Արինա,ուր ես?հայրդ և ես անհանգստանում ենք քեզ համար ,ինչու չէիր պատասխանում զանգերիս?ուր ես??

-Ես Թոմի հետ եմ ,զբոսնում ենք ,մեր տան մոտակա այգում:

-Դե ես գալիս եմ ձեր ետևից:

-Լավ ,սպասում ենք :

Ես անջատեցի հեռախոսս :

-Ով էր?,-հարցրեց Թոմը?

-Ջեկը:

-Ինչ էր ասում?

-Գալիս է մեր հետևից:

-ԼԱՎ ,արի գնանք մի փոքր առաջ ,որ նա մեզ հեշտությամբ գտնի ,լավ?

-Գնացինք:

Ջեկը եկավ մեր ետևից ,տարանք Թոմին իրենց տուն ,իսկ հետո Ջեկը ինձ:Հասանք

տեղ , ցանկացա իջնել ,բայց Ջեկը ձեռքիցս բռնեց ,և ասաց .

-Արինա ,դու մտերմեցել ես Թոմի հետ?

-Դե,կարելի է ասել այո:

-Հա,Արինա նա լավ տղա է ,միգուցե փորձես նրա հետ...

-Ոչ,-չթողելով նա ավարտի միտքը:

-Բայց ինչու?

-Ջեկ այս թեման փակում ենք վերջ:Արի գնանք տուն ,այնտեղ կզրուցենք:

-Գնացինք:

Մենք մտանք տուն ,հորս բացատրեցի ինչու հեռախոսիս չէի պատասխանում,և Ջեկի հետ բարձրացանք իմ սենյակ:

-Ջեկ քեզնից խոսա,ընկերուհի չունես?

-Դե,այո ,ես մոռացել էի քեզ պատմել:

-Արագացրու,պատմիր!

-Լավ,այդ աղջկա անունը Դինա է :Սպասիր նկարը ցույց տամ:

Նա բացեց իր հեռախոսը և ցույց տվեց նրա նկարը..

Դինա

Մուգ գույնի աչքեր,բաց գույնի մազեր,բարձրահասակ,գեղեցիկ կազմվածքով:

-Շատ գեղեցիկ է Ջեկ,վերջապեսսս,ես շատ ուրախ եմ քեզ համար,իսկ դու չես ուզում ծանոթացնել մեզ?

-իհարկե ,լավ արդեն ուշ է ես գնամ :

-ես կճանապարհեմ:

Նրան ճանապարհեցի ,բարձրացա սենյակս ,հագա գիշերանոցս,և պառկեցի:Իմիջայլոց ես այն աղջիկներից չեմ ,ովքեր իրենց ուրախությունը,տխրությունը կիսում են օրագրի հետ:Ես չգիտեմ...ինձ դա դուր չի գալիս,եթե ունեմ տխրություն ավելի լավ է լացեմ քան մտքերս թելադրեմ մի թղթի կտորի վրա:Վերցրեցի ականջակալներս և սկսեցի երգ լսել ,միևնույն ժամանակ մտածել Ջեկի ասածների վրա ,թե ինչ է նշանակում Թոմը լավն է,միգուցե: Այս մտքերով էլ քնեցի:

Արթնացա ,և օհ,ոչ,ժամը մեկն է ,այս ինչքան եմ քնել:Բացեցի հեռախոսսս:
Օ~հ ոչ!
Հիսուն բաց թողնված զանգ,և ումից?
Քառասունը Թոմից էին,հինգը Բրայնից ,իսկ մյուս հինգը Ջեկից:

-Ես չեմ հասկանում այդ հիմար Բրայնը դեռ համարձակվում է զանգել ինձ?Իսկ Թոմը ինչու է զանգել ինձ??այն էլ այսքան?Դե Ջեկը ,իմ համար արդեն մշտական զանգ է,նա ամեն օր զանգում է առավոտյան ,բարի լույս ասելու համար:

Ես անջատում էի հեռախոսս և մեկ ևս զանգ Թոմի կողմից

-Ալյո:

-Արինա???

-Ինչ-որ բան է պատահել Թոմ???

-Այո,ես քեզ կարևոր բան ունեմ ասելու,երբ կարող ենք հանդիպել???

-Դե առնվազն մեկ ժամից:

-Լավ ,ես մեկ ժամից կլինեմ ձեր տան բակում:

Ես արագ պատրաստվեցի և արագ դուրս եկա բակ:

Նա եկավ,և մեքենայից դուրս գալով հայացքը հառեց վրաս:

-Արինա ,շատ գեղեցիկ տեսք ունես:

-Շնորհակալություն:

Նա բացեց մեքենայի առջևի դուռը և ես նստեցի:Մենք գնում էինք ,ա անընդհատ հայացքը գցում էր իմ վրա ,մեքենայի ղեկը մոռանալով:

-Թոմ,կլինի մեքենային հետևես,թե չէ ավտովթարի կենթարկվենք:

-Լավ:

Մենք իջանք մի շքեղ առանձնատան առջև

-Օհհհհ,այս ուր ենք????

-Սա իմն է ,մենք եկել ենք այստեղ ,որպեսզի ինձ օգնես և մենք ,ոչ շատ մեծ երեկույթ կազմակերպենք:

ՇՆՈՐՀԱԿԱԼՈՒԹՅՈՒՆ

աՍտՂիԿը ՉմՈռԱնԱք