24
-Ես ուզում եմ, որպեսզի ինձ համտեսես գլխավոր ուտեստի պես,֊ շշնջում է Թեն,֊այնպես ինչպես երբեք,֊ նորից շշնջյունով,֊արա՛ դա այնպես ինչպես երբեք...
-Հե՜յ, գրողը տանի, կարիք չկա այդքան կրքոտ լինել, ես դրան դիմանալ չեմ կարող,֊կիսակատակ, կիսալուրջ արտասանում է Գուկը, շարունակ տղային փաղաքշելով։
Այս երկուսի ծայրաստիճան սանձարձակ քայլերը վերջ չունեն։ Սա ոչ մի կերպ հնարավոր չէ կանգնեցնել ու կանխել այս ամենի հետևանքները։ Մնում է միայն ապրել իրականությամբ, թեև երբեմն այն նման է երևակայության, բայց սա այդ դեպքը չէ։
Գուկը կռանում է մի փոքր ու իր փաղաքշանքները շարունակում տղայի պարանոցին, իսկ Թեն փակել է աչքերն ու հոգով լքել այս տարածքը՝ տրվելով զգացմունքներին։
Իրավիճակը դուրս է գալիս վերահսկողությունից, որովհետև երկուսն էլ կորցրել են իրենց։ Այս ամենի հետևանքով շուտով նրանք հասում են լիովին մերկ վիճակի։
Վամպիրներն այնքան էլ կոպիտ ու անսիրտ արարածներ չեն, ինչպես թվում է պարզապես մահկանացուների համար նրանք վտանգավոր են, որոնցից կարելի է վախենալ։ Բայց Թեն այլևս ոչ մի կաթիլ չի վախենում, Գուկը նրա համար դարձել է սովորական, անգամ այս սպասվելիք ցավը չի շարժում նրա մեջ որևէ էմոցիա, բացի կրքից։
Գուկի ամեն նոր շարժում ստիպում է Թեին ավելի ցանկանալ նրան, կարո՞տ, այո, նա զգում է դա, երբ տղան հեռու է։ Անհասկանալի զգացմունքների շղթա, մեկը մյուսին հաջորդող, որ հիմա պատել են տղաներին։
Թեն իր կիսաթուլացած ձեռքերն առաջ է ուղղում ու սահեցնում տղայի մեջքի ողջ երկայնքով, նա իրեն է ձգում վամպիրին ու պինդ գրկում։ Սա մի գրկախառնություն է, որ չես փոխի ոչ մի լավ բանի հետ։ Այս աստիճանի հասնելու մտադրություն միանշանակ երկուսնել չունեին, բայց չծրագրված քայլերը, ինչպես ասում են գալիս են հանկարծակի, առանց նախազգուշացման։
Բաց երկնքի տակ, խորը թավուտներում երկու արարած են պառկած, նրանք տնքում են ինչպես երբեք։ Թեն իր վրա է ընդունում Գուկի փոխանցած բոլոր համբույրներն ու փաղաքշանքները։ Գուկը դեռ տանջում է նրան չսկսելով բուն սեռական ակտը։
-Ես քեզ ասե՞լ եմ, որ տանջելու եմ այնքան մինչև ինձ չաղաչես կանգ առնել,֊տնքում է Գուկը զուգընկերոջ ականջին։
Թեն չի ըմբռնում այս խոսքերի լրջությունը։ Հիմա նա միայն մեկ բանի է ձգտում՝ թուլանալ, տրվել, վայելել։ Ուզում է, որ Գուկը կանգ չառնի այլևս, ուզում է զգալ այն երանելի պահերը, որոնք զգացել է առաջին անգամ սա անելիս։
Գուկի մտքում խառնաշփոթ է, նա զգում է, թե ինչպես է իր ներսում խառնվում ամեն բան, իրականությունը վեր է պատկերացումներից, թե սա որքան հաճելի է նրանց երկուսին էլ։
Թեն ձեռքը մեկնում է դեպի ներքև ու հպվում տղայի գոտկատեղին, նրա նպատակն է հասկացնել, որ արդեն պատրաստ է սկսել, բայց Գուկը հապաղում է։ Նա լավ տեղյակ է, որ Թեն պատրաստ է, բայց նա ուզում է ծնկի բերել ու ստիպել, որ այս ամենը խնդրի տղան։
Թեն հիմա պատրաստ է խնդրել ու նույնիսկ ծնկի գալ, կիրքը նրան դրդում է դրան։
-Գուկ՜, խնդրում ե՜մ, բավական է տանջես, այլևս անկարող եմ,֊ նրա աղերսը թույլ տոն է կրում ու լսելի է միայն Գուկին։
-Ի՞նչ ես խնդրում, ես քեզ այնքան էլ լավ չեմ հասկանում,֊թվում է ծաղրում է տղան,֊ավելի հասկանալի։
-Ուզում եմ քո քայլերը ստիպեն ինձ ուշագնաց լինել,֊քմծիծաղով տնքում է տղան։
Իմ կարծիքով կարիք չկա նկարագրել, թե Գուկը ինչ վիճակում է հայտնվում այս բառերից հետո։ Նրա աչքերի առաջ սևանում է մեծ քանակությամբ ցանկություն զգալու պատճառով։
Թեն մի ակնթարթ է միայն թուլանում ու զգում, թե ինչպես է օտար մարմին խցկվում նրա օրգանիզմ։ Առաջին պահին ցավոտ՝ որի պատճառով խորը տնքում է։ Սրան հաջորդում է երկրորդ սեղմումը, որն արդեն ստիպում է տղային ճչալ։ Ավելի քան ցավոտ է թվում պատկերացնել, թե ինչ է լինելու սրա վերջը։
-Սխալ էր ինձ հետ այդպիսի խաղեր խաղալը փոքրիկ, մհհ, ահխ՜,֊ շարժվելու հետ մեկտեղ տնքում է Գուկը։
Թեն այլևս սեփանան մարմինը չի զգում, նա ճչում է հաճույքից։ Մատները ճանկռում են հատակն ու անհանգիստ շարժումներ անում։
Սա շարունակվում է մոտ երկու տասնյակ րոպեներ, որի ընթացքում Գուկը չի խնայում տղային, իսկապես հասցնելով ուշագնացության։ Թեհյոնին թվում է, որ երկրագունդը սովորականից ավելի արագ է պտտվում իր շուրջն, այնինչ իրանակում նրա գլուխն է պտտվում հաճույքի մեծ քանակությունից։
Վայրկյանում տեղի է ունենում մի բան, որ երբեք չէր եղել։ Այն պահին, երբ տղաները իրենց գագաթնակետին են Թեն օգտվում է պահից.
-Ուզում եմ զգալ, թե սա ինչպիսի՜ն է,֊ շշնջում է նա։
Գուկը սկզբում չի հասկանում այս բառերի իմաստը, հետո սուր ցավ է զգում պարանոցին։ Թեն կծում է նրան երկար ու խորը պահելով ատամները զուգընկերոջ պարանոցին։
Գուկը տնքոց է արձակում, մի քանի վայրկյան անց, երբ տղան հետ է քաշվում, նա նոր սկսում է ըմբռնել, որ այս մահկանացուն հենց նոր պատկանելիության նշան թողեց իր վրա, իսկ դա անջնջելի է......
***
Չիմինը ամուսնու կողմից ստանում է մեծ քանակությամբ սեր, փաղաքշանք ու կիրք։ Նա աչքերը փակ շնչում ու արտաշնչում է ասես օդը չի հերիքում։
Նրա ձեռքն իջնում է ներքև ու միահյուսվում Յունգիի ձեռքի հետ ամուր բռնելով ու սեղմելով այն։
-Ի՞նչպես է քեզ մոտ ամեն անգամ սա հաջողվում,֊ կռճտացնելով ատամները շշնջում է նա, Յունը ժպտում է։
-Ի՞նչ նկատի ունես....
-Այն, թե ինչպես ես առանց բառերի ներողություն խնդրում ու ինձ տարբերակ չթողնում քեզ չներելու։
Յունգիի դեմքին երևում է քմծիծաղ.
-Իսկապես կարծում ես, որ քայլերս ներում հայցելու համա՞ր են,֊ Չիմը քարանում ու բաց է անում աչքերը,֊ դու ինձ ես պատկանում ու ես կարող եմ անել քեզ հետ այն ինչ կամենամ ու երբ կամենամ, պարզապես, երբ բարկանում ես կրկնակի եմ ցանկանում քեզ։
-Ի՜նչ, հեյ....
-Շշշշ, բառեր պետք չեն, ուղղակի ընդունիր իմ իշխանությունն ու վերջ, ես գիտեմ, թե ինչպես է կտրվում շունչդ իմ ամեն համբույրից, ամեն նոր բառից, ամեն փաղաքշանքից, ուղղակի տրվի՛ր ինձ փոքրի՜կս։
Յունգիի լկտի տոնը հունից հանում է Չիմինին, բայց մտքում նա այս բառերի հետ չհամաձայնել չի կարող։
Երկու մարմին իրար միաձուլված փարատվում են մեկը մեկով։ Սենյակում տոթ է։ Նույնիսկ պատուհաններն են քրտնել։ Համբույրները երկարատև են, խորը ու զգացմունքային։
Մեզ երբեմն թվում է, թե վատնում ենք կյանքը, եթե ապրում ենք մեկի հետ ում չենք սիրում։ Իսկ այդ ողջ ընթացքում ՝ մինչ մենք պայքարում ենք իրականության դեմ, մեր ներաշխարհը դավաճանում է մեզ ու փոխում իրականությունը։ Մենք չենք հասկանում, թե ինչպես սիրահարվեցինք մեր կենցաղը դարձած անձին։
Չիմինը կարող էր հստակ գոռալ այն մասին, թե ինչպես է ատում ամուսնուն։ Բայց հիմա, հենց այս նույն պահին՝ Յունի գրկում նա պատրաստ է նույնքան բարձր բղավել ու հերքել դա։
Չիմինի մկանները հալվում են ստացած նրբությունից։ Յունն ամեն բան հիանալի պատկերացնում է, թե ինչպես օրինակ թուլացնել ու իրեն ենթարկել ամուսնուն։ Չիմինի նշանը ևս զգացնել է տալիս իր մասին, այն վառվում է, արթնացնելքվ պատկանելիության զգացումը։
Չիմը ցավից հևում է, ամուսնու գրկում հաճելի պահեր ապրելուց բացի էլ ինչը կարող է նրան այսպես երջանկացնել, մինչդեռ ցավը նրան չի հուզում։
Յունգին ձեռքով նուրբ բռնում է տղայի գլուխը հետևից ու մոտեցնելով իրենին հպում ճակատներն իրար։
-Էլի ապացույցներ պետք ե՞ն այն մասին, թե ում ես իրանակում պատկանում....
Քմծիծաղ։
-Յունգի՜..
-Շշշ՜,֊ընդհատում է,֊ կարիք չկա՛ որևէ բառ ասել, ո՛չ այսօր, այսօր մեր բառերը ժեստերը կլինեն։
Յունը դանդաղ բաց է թուղնում նրան ու մեջքից գրկելով վերցնում տղային ձեռքերի վրա։ Դեպի անկողին տանող ճանապարհը կարճ է, բայց Չիմինին թվում է մի հավերժություն։ Այդ ողջ ընթացքում նա աչքերը չի հեռացնում ամուսնուց, կիսափակ ու թուլացած աչքերն ունակ չեն որևէ թերություն տեսնել տղայի մեջ ու պետք էլ չէ, քանզի նա դրանցից չունի......
***
-Հանդա՛ն
Միջանցքում քայլող կնոջ թիկունքից լսվում է տղամարդու խիստ ձայնը։
Նա շրջվում է։
-Նամջո՞ւն
-Արի՛ իմ աշխատասենյակ,֊ սա ասելով տղամարդը բռնում է նրա ձեռքից ու իր հետևից տանում ինչպես փոքրիկ երեխայի։
-Բայց....
Բարի նոյեմբերյան ուշ երեկո ճստոներ, չեմ հարցնի ոչ մի բան ու ոչ էլ կասեմ, միայն մի հայտարարություն ունեմ, այս գրքի ավարտից հետո բոլորին սպասվում է անակնկալ գիրք, համբերատար սպասեք, գիտեմ, որ դուր կգա, պինդ եղեք✊ սարանգե՜