თავი 10
ეს ვიღაც პაკ ჯიმინი გახლდათ შეშინებული თვალებით ავხედე.
-ჰეჰე ჯიმინ როგორ ხარ?
-კარგად შენ?
-კარგად...
-რა შეშინებული მიყურებ? ხდება რამე?
-არააა! როგორ გეკადრება!
-კაი,იმედია მოხვალ დღეს სახლში!
-კი აუცილებლად
ჯიმინს გამოვეცალე და თეჰიონს დავეწიე
მე:მგონი ჯერ ინსტაზე არ შესულა
თე:ნეტა არც შევიდეს!
-მარა მოიცა მგონი ნენსი არ ყავს დაფოლოვებული!!
კლასში შევედიი
მე:კიმ ნენსიიი!!!!!!
ნენსი:მგონი დამენძრა!
ჩანთა თეჰიონს მივეცი და ნენსის მივვარდი დავიჭირე და საჭირო ოთახში ავიყვანე
-შე გოგო სულ გაუბერე?!
-არა
-ეგ ჯიმინმა რო ნახოს თეჰიონს მოკლავს და მეც ზედ მიმაყოლებს!
-არ ვყავარ დაფოლოვებული დახურული მაქ ნუ ნერვიულობ
-თუ დაგაფოლოვა არ მიიღო იცოდე განანებ რო დაიბადე!
-ვოუ რა მუქარებია!
კლასში დავბუნდით და თეჰიონი ლისასთან ერთად ჩემს და ნენსის მერხზე იჯდა რაც არ მომეწონა
სანა:ადექი!
ლისა:ავდგები ხომ არ დარეკილა ზარი!
-ჩემს მერხზე ზიხარ და ადექი!
-არა
-ადექი თქო!!_უკვე ყვირილი დავიწყე
-უიმეე! პანიკიორი!
თეჰიონმა შეშინებულმა შემომხედა
-მეც ხო არ ავდგე?
-არა შენ ეგდე.
(მოიცა მოიცა მე რა ეხა ხანს ვიეჭვიანეე?!)
მთელი დღე გაღიზიანებული დავდიოდი, სკოლის შემდეგ დავინახე თუ როგორ მიდიოდნენ სადღაც თეჰიონი და ლისა რაზეც უფრო გავღიზიანდი და ჯიმინს არც დაველოდე სახლში ისე წავედი გამოვიცვალე და მეცადინეობა დავიწყე
10 წუთის შემდეგ ტელეფონზე მომდის შეტყობინება.
"Twitter:Taehyung posted new foto"
თვითერზე შევდივარ და "სასიამოვნო" სანახაობა მხვდება
ვერ გიტან თეჰიონ! მეცადინეობას თავს ვანებებ და ლოგინზე ვწვები სულ ცოტა ხანში ცრებლებს ვერ ვიკავებ და ტირილს ვიწყებ და ამ დროს ჯიმინი შემოდის ოთახში.
-სანა ჩემი...შენ რა ტირი ხარ?
-არა!
ცრემლებს ვიწმენდ და ლოგინზე ვჯდები
ჯიმინი შუქს ანთებს
-რა არა? თვალები აწითლებული გაქ რა გატირებს მოხდა რამე?
-მუცელი საშინლად ამტკივდა წამალი კიდე ვერ ვიპოვე!!
(ხო აბა ეხა ხო არ ვეტყოდი თეჰიონზე ევეჭვიანობ და ვტირივარ თქო)
-მერე მეორე ოთახში არ ვიყავი გეთქვა!
ჯიმინი ლოგინზე ჩამომიჯდა და მომეხვია თან თავზე მეფერებოდა
-კიდე ისე ძაან გტკივა სასწრაფოს ხომ არ გამოვუძახო?
-არა უბრალოდ აქ იყავი გთხოვ!
-აქ ვარ არ მივდივარ არსად.
ცოტა ხანი ტირილის შემდეგ ჩამეძინა ჯიმინმა ნაზად დამაწვინა ლოგინზე და ოთახიდან ფრთხილად გავიდა ნენსის დაურეკა.
-ნენსი
-გისმენ მოხდა რამე?
-დღეს სანა როგორ იყო სკოლაში?
-რავი თავიდან კარგად მერე კიდე გაღიზიანებული.
-რატო?
-ესე ზუსტად არ ვიცი, მაგრამ ლისა და თეჰიონი იჯდნენ ჩვენს მერხზე და მაგრად გამწარდა,მოხდა რამე?
-არაფერი ისეთი, რაღაცას ვეძებდი და მეთქი სანას ვკითხავ თქო, ოთახში რო შევედი ტიროდა, რა გჭირს თქო და მუცელი ამტკივდაო, ეხა ხო იცი ძმის გული სულ სხვანაირად გრძნობს და მუცელში არ იყო საქმე დარწმუნებული ვარ!
-არ ვიცი მართლა, გინდა დავურეკავ და ვკითხავ
-ძინავს ეხა და ხვალე დაელაპარაკე და თუ გაიღვიძა მეც დაველაპარაკები.
-კაი კარგად.
-კარგად.
ექვსი საათი იყო რო ჩამეძინა ახლა კი საღამოს 10 საათია. ქვევით ჩავედი ჯიმინი და დედა კინოს უყურებდნენ და ჩემი ჩამოსვლა გაიგეს.
ჯიმინი:როგორ ხარ?
-უკეთ
დედა:დე იქ წამალია და დალიე თუ კიდე გტკივა
-კაი
წყალი დავლიე და საჭირო ოთახში შევედი ოთახს როცა დავუბრუნდი ჯიმინი დამხვდა
-აქ რა გინდა?
-სალაპარაკოდ მოვედი.
-რასთან დაკავშირებით?
-რატო ტიროდი?
-ცუდად ვიყავი.
-ესე გამწარებით ტირილი არ გჩვევია ცუდად ყოფნის გამო!
-ჯიმინ რა გინდაა?
-სიმართლე!
-გეუბნები და გადი ეხა უნდა დავამთავრო მეცადინეობა.
-საკუთარ ძმას არ ენდობი?
-არა!
-მადლობა.
-არაფრის.
ჯიმინი ოთახიდან გავიდა და კარი მოიჯახუნა,ტელეფონმა რეკვა დაიწყო
"თეჰიონი" გავუთიშე, 5 გამოტოვებული ზარის შემდეგ მესიჯი მომდის
თეჰიონი
რატო არ მპასუხობ?
სანა
არ მცალია ვმეცადინეობ.
თეჰიონი
ოო კაი რა წამო გავისეირნოთ!
სანა
არ მცალია იცი რა არის?
თეჰიონი
რა გჭირს შენ დღეს?
სანა
არაფერი.
თეჰიონმა 1-2ჯერ ისევ დარეკა მაგრამ სულ ტყუილად ჩემს წყენინებას ერჩია მთელი კორეა ეწყინებინა, იდიოტი.