თავი 11
დილით სკოლაში ჯიმინთან ერთად წავედი მთელი გზა ერთმანეთის იგნორში გავატარეთ და სკოლაში შევედი თუ არა ყველა და ყველაფერი მეზიზღებოდა,ჩემს ადგილზე დავჯექი და თავი ჩავღუნე, ფიქრებიდან ნენსიმ გამომიყვანა.
ნენსი:როგორ ხარ?
მე:კარგად.
-დარწმუნებული ხარ?
-კი
-სახეზე ფერი არ გადევს სანა!
-ნენსი ძალიან გთხოვ შემეშვი
თე:რა სჭირს ჩვენ სანას?
მე:ჭირი და არ გადარჩენა გაწყობს?
-რა აგრესიაა ღმერთო ჩემოო!
-არ გინდათ რომ ეს და ძმა შემეშვათ?
ნენსი:კარგი.
ლისა:რაო სანა ეჭვიანობა მოგაწვა?
-შენ ბოზობა მოგაწვა?
სანი მიხვდა, რომ ძალიან ვწუხდებოდი, შემოგვიერთდა და ჩემი ტვინის მჭმელი სასტავი დაშალა
სანა:მადლობა სან
სანი:არაფრის მეგობრები რისთვის ვართ
სანა:აუ აუ ჯონუ!
ჯონუ:ჰოო
-დამსვი სანთანნ გთხოვ!
-რათქმაუნდა რა პრობლემაა.
-მადლობაა!
ჯონუ გადავკოცნე და სანთან გადავბარგდი დღეს შედარებით ცოტა ბავშვი ვიყავით ამიტომაც გაკვეთილები არ ტარდებოდა
-სან შენთან თხოვნა მაქ...
-რაც გინდა მთხოვე
სანს ჩემი ჩანაფიქრი გავაცნე
-ჰმმმ საინტერესოაა.
-კი თუ არა?
-რათქმაუნდა კი
-მიყვარხარ!
სანს ჩავეხუტე რაც კი ძალა მქონდა და თეჰიონის რაღაცნაირი მზერა დავიჭირე(ავტორი:ხვდებით ხო თქვენ რო ისიც ეჭვიანობს😏)
სპორტის გაკვეთილზე დარბაზში ჩავედით და იმის გამო რომ მეც და თეჰიონმაც ნაკლები აქტივობა გამოვიჩინეთ გაკვეთილების შემდეგ კლასის დასალაგებლად დაგვტოვეს. კლასში ავედი და დალაგება დავიწყე თეჰიონი კი მერხზე წამოსკუპდა და თვალებით მჭამდა
-ნელა არ გადაგეყლაპო!
-რა?
-დაიწყე დალაგება!
-ოჰოჰ რა ბრაზიანები ვართ!
-არ მეცინება
-კაი ჰო
სადღან ნახევარ საათში მოვრჩით და კლასიდან გავდიოდით თეჰიონი ჩემზე წინ გავიდა და კარი ცხვირ წინ მომიხურა და ჩაკეტა
-თეჰიონ გააღე!!
-ჯერ მითხარი რატომ ხარ დაძაბული?
-თეჰიონ გამიღეე!!
-თქვი!
-მეშინია ასეთიიი რაღაცეებიის კარი გამიღეე!!!_უკვე სუნთქვა მიჭირდა
-არაფერიც არ გჭირს მითხარი და გამოგიშვებ!
-...
-სანა?!
-....
-სანააა!!
კარები გააღო და გულ წასული დავხვდი
ხელში ამიყვან და ექიმთან ჩავიდა
ექიმი:რა დაემართა?
თე:კარი ჩაიკეტა რო გამოვედი და მგონი შეეშინდა...
ექიმა რაღაც სპირტი მასუნინა და მალევე გამოვფხიზლდი, თეჰიონს ჩემი ხელი ეჭირა და ანერვიულებული იქეთ აქეთ იყურებოდა.
-თეჰიონ ეგრე ძაან ნუ მიჭერ მტკივა.
-სანა ღმერთო როგორ შემაშინე!
-შენი ბრალია გითხარი მეშინია თქო!
-მე მეგონა ხუმრობდი! სიმარტოვის რატო გეშინია?
-სიმარტოვის არ მეშინია ჩაკეტილი კარებების მეშინია რო არ გაიღოს მერე?
-მაშინაც იმიტო არ ჩაკეტე კარი?
-კი კარს იშვიათად ვკეტავ...
ექიმი:უკეთ ხარ?
-კი ვიცი ესეთები შიში თუ ამიტაცებს გული აუცილრბლად წამივა, თავს უკეთ ვგრძნობ სახლში წავალ და დავისვენებ.
-გაგაცილებ!
-არ მინდა მივალ ჩემითაც.
-გთხოვ! კი არადა უნდა გაგაცილო! ჩემს გამო მოხდა ეს.
- კარგი ხო.
სკოლა დავტოვეთ და ჩემი სახლისკენ წამოვედით.
-სანა შენს და სანს შორის ხდება რამე?
-რაში გადარდებს?
-რავი ისე
-კი მომწონს!
-მას?
-მგონი მასაც მოვწონვარ
-გასაგებია.
სახლამდეც მივედით და ჩემს და საკვირველად სანი დამხვდა გარეთ.
სანა:ეე შენ აქ რა გინდა?!
სანი:მოგწერე და რო არ მპასუხობდი ვიფიქრე რამე მოხდა
მე:ააა ხო ცუდად გავხდი გრძელი ისტორია,კარგი თეჰიონ ჩანთა მომე!
თე:...
მე:თეჰიონ ჩანთა მომეეე!!!
მივედი და ჩანთა გამოვგლიჯე
თე: სანა არ გინდა დღეს ჩვენთან ფართი მოვაწყოთ?
-არა სასეირნოდ უნდა წავიდეთ ხო სან?
-კი
სახლში შევირბინე ჩანთა შემოსასვლელში მივაგდე და უახლოეს პარკში წავედით
მე:სან მაიცა ერთი ფოტო მაინც გადავიღოთ აქ
-კაი ჰოო
გამვლელი გავაჩერეთ და ფოტოს გადაღება ვთხოვეთ ნახევარ საათიანი სეირნობის შემდეგ სახლში წავედი და ფოტო დავპოსტე
ფოტოს დადების შემდეგ ნენსი მირეკავს
ნენსი:ეხა ეს რა არის?
მე:რაა?
-თქვენ რა ერთად ხართ?!
-არა შეხვედრის დამწყებ სტადიაზე ვართ ვაიმე ამ და ძმამ რა შემჭამეთ?
-კაი თუ ესე ძაან შეგაწუხე კარგად მეყოლე!
-არივიდერჩი!
ტელეფონი გვერდით გადავდე და მეცადინეობას შევუდექი ჯიმინი შემომიფრინდა ოთახში
-სანა ეს რა არის?
-ფოტო
-მერე?
-რა მერე?!
-ვინ არის?
-კლასელი და ბესთი
-რაო ცდილობ რო თეჰიონ აეჭვიანო?
-რათ მინდა ეგ?
-რავი იქნებ მოგწონს?
-ცდები ძმაო...
-იმედი მაქ, იცოდე გულს გატკენს და მწარედ ინანებ მის შეყვარებას!
-შენ რა ტრაკი გეწვის მერე?
-ჩემს დაზე ვნერვიულობ რომელიც მიყვარს და დარწმუნებული ვარ გულის სიღმრეში მასაც ვუყვარვარ!
უემოციოდ შევხედე, რეებს ბოდავს ეს?ჯიმინი ოთახიდან გავიდა მე კი ისევ მეცადინეობა გავაგრძელე. მალე ეს ყველაფერი მომბეზრდა და ნენსის მივწერე კარგა ხანი არ მპასუხობდა და ერთი საათით ადრე ჩადენილი ცოდვები გავიხსენე და მივხვდი რომ ნენსი ვაწყენინე, უცბად ჩავიცვი და მასთან გავიქეცი, კარი მანვე გამიღო ამათვალიერ ჩამათვალიერა და მისაღებში გავიდა მეც თან გავყევი.
-ნენსსს ბოდიშიი არ ვიცი რა დამემართა ბოდიში ბოდიში!!!
-ოხ სანაა რატომხარ ესეთი საყვარელი?
-რავიცი აბა ჯიმინის და ვარ!
-ანუ შენ და სანი უბრალოდ თეჰიონის გატეხვას ცდილობთ?
-კი და არავის არ უთხრა
-სანა მართლა რომ შეგიყვარდეს
-არა ძმასავითაა მართლა ჯიმინს მაგონებს
-კარგი
-ჰო დღეს სხვათაშორის ლამის შენმა ძმამ მომკლა კლასსში ჩამკეტა!!! და მაგის მერე საერთოდ სანი რო დავინახე უფრო მომინდა თეჰიონის გაბრაზება ფოტოც ამიტომ დავდე და აღწერაშიც იმიტო დავწერე ის რაც დავწერე.
-მე არაფერს მეუბნება თეჰიონი თორე ხო იცი ვკითხავდი
-ვიცი კი ჩემით მოვგვარდები! ღმერთო წვიმა დაიწყო!!! თან როგორ ძლიერად წვიმს
-დარჩი აქ
-მომიწევს.
ცოტა ხანი მუსიკებს ვუსმენდით და მერე დასაძინებლად წავედით თეჰიონი ამ ღამეს სახლში არ მოსულა, დილით კი როდესაც გავიღვიძე ნენსი არ დამხვდა, სამაგიეროდ მის ადგილას წერილი იდო.