Κεφάλαιο 55
- Δανάη χρειάζομαι τη βοήθεια σου για κάτι τρομερό και επικίνδυνο. Μόνο αν θες εσύ όμως.
Σηκώθηκα και απομακρύνθηκα για να μιλήσω
- κάτσε… τι εννοείς επικίνδυνο;
- εννοώ πως… μπορεί και να μπλέξουμε χοντρά μπορεί και όχι
- Αλεξ… τι έχεις στο μυαλό σου;
- θα στα πω από κοντά γιατί τώρα δεν έχω χρόνο
- να προσέχεις αγάπη μου εντάξει; Μη κάνεις καμία βλακεία!
Είπα και μετά το έκλεισε. Πήγα πάλι πίσω σκεπτική και ο Λίο καθόταν μαζί με το Γιάννη. Κάθισα κι εγώ και ήπια μια γουλιά από τη σοκολάτα μου και αναστέναξα.
- τι έγινε;
- τώρα…
- θέλετε να φύγω καλύτερα να τα πείτε οι δυο σας;
Δεν έδωσα σημασία στα λόγια του Λίο και κοίταξα τον Γιάννη στα μάτια.
- ο Αλεξ έχει πρόβλημα… και δε ξέρω τι…
- σοβαρό;
Ανασήκωσα τους ώμους ενώ ο Λιο με κοιτούσε ανέκφραστος.
- και τι είπε;
- να τον βοηθήσω σε κάτι επικίνδυνο…
- Δανάη μη τολμήσεις να πας. Θα μπλέξεις
- όχι. Όχι Γιάννη πρέπει να πάω!
Είπα και ξανά σηκώθηκα. Οι άλλοι με κοίταξαν περίεργα.
- ναι μη νευριάζεις. Τον ξέρεις τώρα
Δεν απάντησα απλά πήγα στο μπάνιο και έστειλα μήνυμα στον Αλεξ να με πάρει όταν ξεμπερδέψει. Σε πέντε λεπτά που περίμενα στο μπάνιο χτύπησε και ήταν εκείνος. Το σήκωσα γρήγορα.
- θα μου πεις;
- ο παππούς μου. Δίνει τον Όσκαρ στη φιλοζωηκή. Πρέπει να πάω να τον πάρω από εκεί και εσύ είσαι η μόνη που μπορεί να με βοηθήσει σε αυτό. Θα στα πω και από κοντά αλλά πρέπει να σε δω σήμερα όπωσδήποτε.
- εντάξει.
- το απόγευμα θα είμαι σπίτι σου. Θα σε πάρω το βράδυ να πάμε έτσι; Αν θες…
- θέλω. Θα το κάνω
- εντάξει θα τα πούμε τότε.
- σε αγαπάω
- κι εγώ.
Είπαμε και κλείσαμε. Φτιάχτηκα λίγο στο καθρέφτη και βγήκα πάλι να κάτσω έξω με τους άλλους. Κάθισα μαζί τους και συζητήσαμε μέχρι να πάει ο Γιάννης τουαλέτα και να μείνω μόνη μου με το Λίο.
- λοιπόν πως πάει εσύ;
- εε καλά μη φανταστείς… τον αδερφό μου και το κολλητό του μαζεύω από βλακείες. Εσυ;
- εγώ τίποτα σπουδαίο… όπως τα ξέρεις… μη χαθούμε τώρα που μένεις και κοντά.
- ναι! Να μη χαθούμε… κρίμα να χαθούμε…
- το ξέρω… μου έλειψες κιόλας…
- κι εμένα λίγο…
Κάτι πήγε να πει αλλά ήρθε ο Γιάννης και το πήρε πίσω.
- λοιπόν πάμε, γιατί κάποιος θα σε περιμένει;
Τον κοίταξα με ένα ερωτηματικό βλέμμα
- ααα! Όχι το βράδυ!
- κάτι έχεις να μου πεις εσύ ε; Άντε και τα λέτε άλλη στιγμή!
- καλάα!!
Είπα και σηκώθηκα
- θα σου στείλω το βράδυ
Είπε καθώς τον χαιρετούσα
- οκ θα περιμένω!
Φύγαμε και μόλις μπήκαμε στο αυτοκίνητο ο Γιάννης στράβωσε τα χέρια του.
- γιατί θα πας με τον Αλεξ; Και τι είναι τόσο επικίνδυνο;
- τίποτα είναι κάτι που δε μπορώ να σου πω.
- Δανάη λέγε
- θα πάμε να πάρουμε πίσω κάτι που του ανήκει εντάξει;
- μάλιστα… μη κάνεις καμία βλακεία όμως
- το υπόσχομαι. Άντε πάμε!
Με πήγε ως το σπίτι μου και με άφησε και μετά έφυγε. Μπήκα και τους βρήκα και τους δύο στρωμένους στο σαλόνι. Μόλις με είδε ο Αλεξ σηκώθηκε
- πάμε θέλω να μιλήσουμε
Μου είπε κάνοντας μου νόημα προς τα πάνω. Ανέβηκα και με ακολούθησε και εκείνος. Έκλεισε τη πόρτα του δωματίου μου και με έβαλε να καθίσω.
- λοιπόν θα μου πεις η θα σκάσεις από την αγωνία που έχεις και πηγαίνεις πέρα δώθε;
- δε θα έρθεις μαζί μου
- τι;
- αυτό που ακούς. Δε θα έρθεις.
- Αλεξ πας καλά;
- ναι μια χαρά και δε θα σε πάρω μαζί
- όχι θα έρθω.
- ακούς τι σου λέω; Δεν έχεις να πας πουθενά!
- Αλεξ έχεις ένα πρόβλημα και θέλω να σε βοηθήσω να το αντιμετωπίσουμε μαζί εντάξει;
- Όχι
- τώρα τι καταλαβαίνεις; Θες να τσακωθούμε;
- ναι! Προκειμένου να μην έρθεις ναι!
- γιατί έχεις φαγωθεί έτσι να μην έρθω;
- γιατί είναι πάρα πολύ επικίνδυνο. Γι αυτό!
- δε με νοιάζει! Εσύ ακούς τι σου λέω; Θα έρθω
- δε μπορείς να καταλάβεις γαμώ το σπίτι μου; (είπε δίνοντας μια μπουνιά στη πόρτα και ήρθε στα γόνατα μου) κινδυνεύεις. Δε θέλω να πάθεις κάτι…
- δε θα πάθω θα προσέχω.
Έκπνευσε με αγανάκτηση και σηκώθηκε από μπροστά μου. Στήριξε το κεφάλι του στη πόρτα και δε μιλούσε για λίγο. Γύρισε και με κοίταξε.
- μου υπόσχεσαι ότι θα προσέχεις και ότι θα κάνεις ότι σου λέω;
- ναι!
- ότι σου λέω όμως όχι μαλακίες και αντιρρήσεις! Σε όλα ναι!
- εντάξει
Συμφώνησα και σηκώθηκα να τον έκανα μια αγκαλιά. Με αγκάλιασε από τη μέση και ακούμπησε το κεφάλι του στον ώμο μου.
- σε αγαπάω
Μου ψιθύρισε και τον αγκάλιασα πιο σφηχτά.
- θα σε προσέχω σα τα μάτια μου
- δε θα χρειαστεί
Με άφησε και μετά κατεβήκαμε μαζί στο Νίκο.
- μαλάκα θα μου πεις τι σκατά έχεις; Δανάη πήγαινε πάνω!
- όχι δε χρειάζεται… ο παππούς μου θα δώσει το σκύλο στη φιλοζωική
- τι; Ποιο σκύλο;
Τον κοίταξε με σοβαρότητα και αγανάκτηση λες και ήταν προφανές.
- τον Οσκαρ; Γιατί; Από που κι ως που;
- δε ξέρω…
- τέλος πάντων κάτι θα βρω να κάνω… για πες εσύ;
- ήρθε η Samantha Ελλάδα
Σηκώθηκα και πήγα πάνω μιας και το θέμα σταμάτησε να έχει ενδιαφέρον
Κλείστηκα πάλι στο δωμάτιο μου και κάθισα στον υπολογιστή. Στις δώδεκα το βράδυ χτύπησε το κινητό μου και ήταν ο Αλεξ.
- ο Νίκος έπεσε να κοιμηθεί. Είμαι από κάτω. Βγαις από το σπίτι αθόρυβα και πάμε. Δεν είπα τίποτα στον αδερφό σου σχετικά γι αυτό πρόσεχε μη σε καταλάβει.
- τι; Δεν είμαι έτοιμη!
- έλα όπως είσαι!
- είμαι με τη πιτζάμα!!
- έστω. Άλλαξε γρήγορα και πάμε. Δε μπορώ να περιμένω εδώ για πολύ μπορεί να με δει κανένας. Κάνε γρήγορα.
- οκ έρχομαι.
Είπα και του το έκλεισα. Έτρεξα γρήγορα να ετοιμαστώ αν και τελικά ετοιμάαστηκα πολύ πιο γρήγορα απ’ όσο περίμενα. Πήρα το κράνος μου και κατέβηκα όσο πιο αθόρυβα μπορούσα. Τελικά βγήκα έξω και είδα τον Αλεξ να με περιμένει με τη μηχανη ακριβώς απ’ έξω
- είσαι σίγουρη για αυτό;
- ναι. Πάμε να τελιώνουμε.
- σε ευχαριστώ
- δεν χρειάζεται.
Είπα βάζοντας το κράνος. Καβάλησα τη μηχανή και αγκάλιασα τον Αλεξ. Έβαλε μπρος και σε κάμποση ώρα είχαμε φτάσει στο χωράφι. Κατέβηκα και του έδωσα το κράνος μου. Με κοίταξε για λίγο και με έπιασε από τα μάγουλα.
- να προσέχεις…
Μου είπε πριν με πιάσει από το χέρι και μπούμε σιγά σιγά στο χωράφι. Ο Όσκαρ άρχισε να γαβγίζει μέχρι ο Αλεξ να το κάνει να σταματήσει. Άνοιξε το κλουβί του και του πέρασε μια αλυσίδα.
********************
Πάλι το έκοψα απότομα αλλά αξίζει πιστεύω. Καλά εσείς θα το κρίνετε αυτό αλλά λέμε τώρα.
Λοιπόν να που μου συνέβει το αντίθετο τελικά. Τώρα θα μπορώ να ανεβάζω κάθε βδομάδα σε αυτό. Καλά μπορεί και περισσότερες φόρες... αντίθετα δεν έχω γράψει τα επόμενα στο άλλο οπότε μάλλον θα αργήσει λίγο το άλλο βιβλίο😂 τέλος πάντων. Ελπίζω να μην ήταν χάλια αυτό το κεφάλαιο...