Κεφάλαιο 54
Danae’s pov
Το άλλο πρωί μέχρι να σηκωθούμε, οι γονείς μας είχαν φύγει. Ξύπνησα από το κουδούνι και όταν σηκώθηκα με πρόλαβε ο Νίκος. Άνοιξε τη πόρτα και μια ξανθιά όρμηξε πάνω του φιλώντας τον.
- Samantha! Wait. It’s, it’s not the right place
- Samantha?
Είπα εγώ από πίσω και με κοίταξαν και οι δύο.
- Nikos, who is she!??
- Oh! That’s my sister! Danae.
Σταύρωσα τα χέρια μου και περίμενα εξηγήσεις από εκείνο.
- είναι… είναι τεράστια ιστορία…
- λοιπόν έχουμε άπειρο χρόνο να μου πεις
- but baby, I came here for you
Είπε τραβώντας τον από τη μπλούζα έτοιμη να τον ξανά φιλήσει.
- wait! She is your girlfriend right? You cheating on me?
- ναι η μόνη είσαι
Μουρμούρησα και ο Νίκος με αγριοκοίταξε
- Are you serious? Of course not
- Look girl! Nikos is my brother and this is our house so get your ass out of here!
- No I’m not going anywhere!
- Νίκο θα τη πλακώσω
- Look Samantha... you can’t stay… I’ll call you later ok?
- yeah…
Είπε και με στραβοκοίταξε. Έφυγε και σταύρωσα για άλλη μια φορά τα χέρι μου και τον κοίταξα
- ποια ήταν αυτή; Και από που και ως που ξέρει που είναι το σπίτι μας!
- είναι Αμερικάνα τουρίστρια που γνώρισα το καλοκαίρι
- τουρίστρια; Πήγες και με τουρίτρια;
- ναι
Είπε με χαμόγελο
- ΔΕ ΓΕΛΑΩ! Πως ξέρει που μένουμε Νίκο;
- η Ιωάννα μπορώ να πω ότι με εξυπηρέτησε τέλεια
Άνοιξα το στόμα μου και τον κοίταξα έκλπληκτη
- είσαι…
- ε δε την έβαλα εγώ!
- πότε πρόλαβες να τη φέρεις εδώ; Αφού ποτέ δε λείπω για πολύ
- δε χρειάζεται αυτές είναι δουλειές… γρήγορες τέλος πάντων. Δε θέλω κάνα δύωρο, τι νόμιζες;
Κούνησα το κεφάλι μου με αγανάκτηση και πήγα να φύγω
- τώρα τι; Θα νευριάσεις που ήμουν ειλικρινής μαζί σου;
Γύρισα και το κοίταξα
- θέλω το χρόνο μου
- δε μπορώ να καταλάβω γιατί κάνεις έτσι. Σεξ κάναμε δε κρύψαμε και λεφτά!
- Στο σπίτι μας Νίκο! Εγώ έβγαινα με τις φίλες μου και εσύ έφερνες γκόμενες; Αν είναι δυνατόν!
- μα συγγνώμη που να τις πήγαινα;
- σε ξενοδοχείο! Και με τουρίστριες ρε Νίκο;
- καλά… άλλο να στο λέω… είναι απίστευτες
- ναι μπράβο πες κι άλλα!
Γέλασε και με πλησίασε να με αγκαλιάσει
- τι θα με αποφεύγεις τώρα;
- μμμ σε πήρε ο πόνος;
- έλα γιατί γίνεσαι τόσο κακιά τώρα;
- πήγαινε φάε να ετοιμαστείς. Θα σε περιμένει η γκόμενα
Είπα ψυχρά και ανέβηκα στο δωμάτιο μου. Κλειδώθηκα και σε δευτερόλεπτα ήρθε ο Νίκος από πίσω
- ε Δανάη άνοιξε σε παρακαλώ. Άσε με να απολογηθώ τουλάχιστον!
Ξεκλείδωσα και τον κοίταξα.
- τι σε έπιασε τώρα
- απλά δε πιστεύω ότι ο αδερφός μου έγινε έτσι.
- το ήξερες πως ήμουν
- δεν ήθελα να το πιστεύω ρε Νίκο…
Κατέβασε το κεφάλι
- τώρα θα με μισήσεις όπως μισούσες τον Αλεξ;
- όχι βέβαια! Είσαι αδερφός μου!
Χαμογέλασε και με αγκάλιασε. Με τα πολλά με κατέβασε να φάμε μαζί και μετά πήγε να ετοιμαστεί. Πήρα τηλέφωνο το Γιάννη μήπως πάμε καμία βόλτα. Φυσικά δε με απογοήτευσε και ήρθε να με πάρει.
- λοιπόν τι μούτρα είναι αυτά σήμερα;
- τίποτα
- τι μούτρα είναι αυτά σε ρώτησα δε σε ρώτησα τι έχεις για να μου απαντήσεις τίποτα
- ώχου ρε Γιάννη μη με νευριάζεις!
- θα μου πεις;
- τίποτα απλά ανακάλυψα κάτι
- τον Αλεξ να σε παρατάει;
- ιιι! (τον βάρεσα με δύναμη στον ώμο) μη το ξαναπείς ποτέ αυτό!
Γέλασε και μετά από λίγο σοβαρεύτηκε και με ξανά ρώτησε.
- εντάξει θα σου πω! Αμάν… ο Νίκος βγήκε με μια τουρίστρια σήμερα
- ε και τι;
- τι “και τι” ρε Γιάννη; Με τουρίστρια σου λέω!
- και σου ξαναλέω. Και τι μ’ αυτό; Γούσταρε να βγει με τουρίστρια και βγήκε. Εσένα τώρα τι σε νοιάζει;
- Δε καταλαβαίνεις... το είχαν προχωρήσει κιόλας
- ιιι! Ε όχι! Πως μπόρεσε να κάνει κάτι τέτοιο
- θα σκάσει να κοροϊδεύεις; Δεν είναι καθόλου αστείο! Σου λέω ότι το είχανε κάνει κιόλας
- Δανάη για το Νίκο μιλάμε. Αφού το ήξερες ότι πηγαίνει με πολλές
- δεν ήθελα να το πιστέψω… τέλος πάντων…
- εγώ λέω να πάμε κάπου να αισθανθείς καλύτερα τι λες;
- που;
- σήκω θα σε πάω για καφέ.
Είπε και σε πέντε λεπτά με είχε βάλει στο αυτοκίνητο και έψαχνε ήδη πάρκινγκ. Όταν βγήκαμε με πήγε σε ένα μαγαζί που οφείλω να ομολογήσω ότι δε θα πήγαινα ποτέ μέσα σε τόσα στενά που ήταν χωμένο. Πήγαμε και πιάσαμε ένα τραπεζάκι και περιμέναμε να έρθουν να μας πάρουν παραγγελία όταν στην είσοδο είδα το Λεωνίδα να κατευθύνεται προς το τραπέζι μας.
Ο Λεωνίδας, όπως το φωνάζαμε Λίο, ήταν κάποτε κι αυτός ένα μέλος της παρέας μας μέχρι να φύγουν τα αγόρια από το σχολείο και να τους χάσουμε. Με το Λίο μάλιστα είχα κάνει και σχέση για ένα διάστημα. Μετά χωρίσαμε γιατί εκείνος έπρεπε να φύγει να σπούδάσει, ή έστω να δουλέψει κάπου και εγώ να συνεχίσω το σχολείο. Δε τον είχα δει για δύο χρόνια. Μόλις τον είδα σηκώθηκα από τη καρέκλα μου και εκείνος με σήκωσε στην αγκαλιά του.
- που εσύ μικρή;
- δεν είμαι μικρή… και εγώ που είμαι ρε χαμένε; Εσύ που είσαι;
- εγώ δουλεύω
- ναι ναι δικαιολοίες.
- Δανάη… μη με προκαλείς ακόμα δε με είδες… ομόφηνες κιόλας…
- εγώ; Σιγά να μην ομόρφηνα!
- εεε άκου που σου μιλάω
- καλά…
- τι θέλετε να σας φέρω;
Αφού παραγκέιλαμε και μείναμε πάλι μόνοι μας ο Γιάννης με κοίταξε εμπιστευτικά και έσκυψε λίγο μπροστά
- λοιπόν; Πως σου φαίνεται που βλέπεις πάλι το Λίο;
- τέλεια ρε! Μου είχε λείψει πάρα πολύ!
- καιαιαι… δεν αισθάνεσαι τίποτα για εκείνο πια;
- ε πως; Τον αγαπάω και τον νοιάζομαι όπως έκανα πάντοτε
- όχι… δε κατάλαβες…
- α… δε το είχα σκεφτεί ποτέ έτσι…
- εκείνος όμως έτσι νοιώθει
- πως δηλαδή;
- όπως δεν έχεις σκεφτεί. Ακόμα σε θέλει…
- ναι αλλά εγώ έχω προχωρήσει…
- το ξέρω…
- συγγνώμη αλλά δε ξέρω αν μπορώ να το κάνω αυτό τον Αλεξ…
- ιιι! Όχι προς Θεού! Δε σου ζήτησα κάτι τέτοιο. Απλά σε ενημερώνω. Αν είναι δυνατόν! Ότι νοιώθεις εσύ θα κάνεις δε θα σου πω εγώ.
Είπε τη στιγμή που χτύπησε το κινητό μου και ήταν ο Αλεξ. Το σήκωσα σχεδόν αμέσως.
- Δανάη χρειάζομαι τη βοήθεια σου για κάτι τρομερό και επικίνδυνο. Μόνο αν θες εσύ όμως.
**************************
Ουυυυ... σας άφησα σε απέσιο σημειο... τέλος πάντων... ελπίζω πως δεν ήταν πολύ χάλια για κεφάλαιο μετά από τόσο καιρό...
Για όποιον βαριέται να διαβάσει την επόμενη τεράστια παράγραφο μπορεί να φύγει. Είναι απλώς μια αφιερωση
Θα ηθελα να αφιερώσω αυτό το κεφάλαιο στη EvelinaXS που σήμερα εχει τα γενέθλιά της. Θα ήθελα να πω ένα τεράστιο ευχαριστώ που μας ανέχτηκε όλο αυτό το καιρό που κάναμε παρέα και ότι πραγματικά είναι ένα άτομο που πιστεύω κάθε παρέα χρειάζεται κάποιο σαν εκείνη. Θεωρώ ότι είναι ένα άτομο που αξίζει πολλά και ελπίζω τουλάχιστον μαζί μας να περνούσε καλά. Και πάλι να τα χιλιάσεις!😍💘❤