Κεφάλαιο 60
Alex's pov
Ξύπνησα το άλλο πρωί από το ξημέρωμα και έφυγα για τους τοίχους. Όλη τη μέρα στο μυαλό μου η Δανάη. Το πόσο με νευρίασε χθες... τα σκέφτομαι και εκνευρίζομαι όλο και περισσότερο! Πήρα το κινητό στα χέρι μου και πήγα να της στείλω. Αλλά όχι τι μαλάκας είμαι. Σιγά να μη της στείλω κιόλας! Πήγα στις ρυθμήσεις και έσβησα τα ψευδόνυμα. Δε θα ξανά ασχοληθώ μαζί της. Έτσι κι αλλιώς δε την ενδιαφέρει.
Πήγα με τους άλλους στη περιοχή και είχαν ήδη μαζευτεί πολλοί. Όταν ήρθε η αστυνομία με κάμποσους άλλους αρχίζαμε να φωνάζουμε ότι δε πρόκειται να φύγουμε από τη περιοχή. Τότε εκείνοι άρχισαν να φωνάζουν ότι θα μας κλείσουν όλους μέσα και να μας απειλούν με διάφορες τέτοιες μαλακείες μέχρι να σταματήσουν εκείνοι απότομα και μόνο εμείς φωνάζαμε. Λίγα δευτερόλεπτα αργότερα επικρατούσε απόλυτη σιωπή και όλοι είχαν στρέψει τα βλέμματά τους προς μία κατεύθυνση. Ακολούθησα και εγώ και στη μέση ήταν η Δανάη!?
Έμεινα και τη κοιτούσα για κάμποση ώρα. Όχι δε μπορεί. Αυτή είναι πάντα υπάκουη στο τι θα πουν οι γονείς της. Καλά εδώ που τα λέμε με το πατέρα της είμαστε. Με το μέρος του θα πάει.
- Δανάη!??? Τι κάνεις εσύ εδώ; Μη μου πεις ότι έγινες και εσύ μια από αυτούς;
- όχι....
Τη κοίταξα ανέκφραστος. Το περιμένα. Τι άλλο να πω. Ήμουν σίγουρος ότι θα το έλεγε αυτό.
- ναι... είμαι μια από αυτούς. Και δε θα γκρεμίσεις αυτή τη περιοχή! Ο Νίκος είναι γιος σου! Θα καταστρέψεις κάτι δικό του;
Τη κοίταξα έκπληκτος με αυτά που άκουγα να λέει στο πατέρα της. Με κοίταξε και της χαμογέλασα. Μετά από λίγο που τσακωθήκανε έφυγε κλαίγοντας με το Νίκο προς τα μέσα στη περιοχή. Πήγα να τους βρω και εγώ και μετά από λίγος τους βρήκα μπροστά στο τοίχο του Νίκου. Εκέινος με κοίταξε και απομακρύνθηκε, αφήνοντας με μόνο μου με τη Δανάη. Κάθισα να της μιλήσω περισσότερο για να της ζητήσω συγγνώμη που αντέδρασα έτσι. Μετά βέβαια, τσακωθήκαμε ξανά μιας και ήθελε να συμμετέχει κι εκείνη σε ότι κάναμε. Έφυγε και πήγε στο Νίκο.
Τελικά οι άλλοι απομακρύνθηκαν και άρχισαν όλοι να πανηγυρίζουν. Ο Νίκος με πήρε να μου μιλήσει αργότερα, πριν η Δανάη με κοιτάξει περίεγα και με κάνει να πάω σε εκείνη. Με ρώτησε σχετικά με καποιον που ήρθε μάλλον για να τη ρίξει, άσχετα ότι δε θα μου το έλεγε ποτέ. Μετά από το πρώτο φιλί που δώσαμε σήμερα και μου είχε λείψει τόσο, βάλαμε τα ψευδώνυμα που έσβησα και πήγαμε με τους άλλους, μετά από κάμποση ώρα. Καθίσαμε μέχρι να φύγουν οι περισσότεροι. Ήταν και ο Νίκος έτοιμος να φύγει, φυσικά μαζί με την αδερφή του. Τη κοίταξα με νόημα και χαμογέλασε
- Νίκο περίμενε λίγο
Είπα και έπιασα από τον αγκώνα τη Δανάη, να της πω.
- θες να έρθεις να κοιμηθούμε μαζί απόψε;
- και στο Νίκο τι θα πω;
- άμα θες το τακτοποιώ.
Χαμογέλασε και πήγα στο Νίκο.
- πες το. Άντε γιατί θέλω να φύγω βιάζομαι!
- να κοιμηθώ με την αδερφή σου θέλω.
Με αγριοκοίταξε. Τη στιγμή που ήρθε και η Δανάη
- όχι, όχι δεν έχω σκοπό να κάνω κάτι που δε θέλει αλήθεια σου λέω.
- δεν έχει να πάει πουθενά ούτε η Δανάη, ούτε εσύ στο σπίτι μας τέλος!
- ρε Νίκο...
- μίλησα!
Είπε και ξεκλείδωσε το αμάξι και άνοιξε τη πόρτα.
- μπένε Δανάη
- Νίκο... θέλω κι εγώ να πάω στου Αλεξ...
- δεν έχεις να πας πουθενά είπα.
Αναστέναξε και ανασήκωσε τους ώμους. Μπήκε στο αυτοκίνητο και έφυγαν.
Danae's pov
Ο Αλεξ ήθελε να πάω να κοιμηθώ σε εκείνο σήμερα. Φυσικά ο Νίκος δεν ήθελε ούτε να το ακούσει σαν ιδέα. Ήταν να φύγουμε τη στιγμή που του το είπε οπότε με πήρε να φύγουμε χωρίς να ακούσει κανένα από τα επιχειρήματα που είχαμε. Κάθισα στη θέση του συνοδηγού και δε μιλούσα. Σταμάτησε σε μια διασταύρωση για λίγο και δεν άντεξα άλλο.
- γιατί δε με αφήνεις να κοιμηθώ με το Αλεξ!?
- για τον απλούστατο λόγο ότι το μόνο που θέλει είναι να σε πηδήξει και αυτό δε θα το επιτρέψω.
- δε θα τον αφήσω εντάξει τώρα;
- όχι. Δε μπορείς να το αποφύγεις εσύ είσαι μικρή. Και δεν έχω καμία όρεξη για ανεπιθύμητες εγκυμοσύνες!
- δε θα έχεις τέτοια παίρνει προφυλλάξεις
Είπα χαλάρα και με κοίταξε πιο έκλπηκτος από ποτέ. Στην επόμενη στιγμή βρέθηκε μπροστά μας ένα άλλο αυτοκίνητο, να βγαίνει από ένα στενό και εμείς να πηγαίνουμε κατά πάνω του.
- ΝΙΚΟ!
Ούρλιαξα και έκλεισα τα μάτια μου. Ίσως και να ήταν το τελευταίο πράγμα που θα συνέβαινε πριν η ζωή μου τελείωσει. Το πρώτο πράγμα που μου ήρθε στο μυαλό εκείνη τη στιγμή ήταν ο Αλεξ... ήμουν τόσο σίγουρη ότι δε θα τον ξανά έβλεπα...
Ένα απότομο φρενάρισμα και ο ήχος από τα λάστιχα του Νίκου στην άσφαλτο διέκοψε όλες αυτές τις σκέψεις που είχα κάνει εκείνα τα ελάχιστα δευτερόπλτα. Άνοιξα τα μάτια μου και είδα τον άλλο οδηγό έξαλλο να βρίζει το Νίκο. Ο Νίκος βγήκε από το αμάξι και πήγε στο παράθυρο του αυτοκίνητου του. Μπορούσα να ακούσω τη συνομιλία...
- φίλε συγγνώμη, έχεις δίκιο δε πρόσεχα κιόλας
- είσαι μαλάκας αγόρι μου παραλίγο να σκοτωθούμε!
- το ξέρω ρε μάγκα εντάξει δε πρόσεχα χαλάρωσε. Δικό μου το λάθος. Ειλικρινά δεν μου έχει ξανά συμβεί ποτέ στο ορκίζομαι
- και επειδή δε σου συνέβει σε κανένα άλλο έπρεπε να ήμουν εγώ ο τυχαιρός;
- ρε φίλε εντάξει αφαιρέθηκα
- κοιτόντας τη γκόμενα σου; Δε λέγεται αφιρημάδα.
- αδερφή μου είναι
- ΧΕΣΤΗΚΑ! ΠΑΡΑΛΙΓΟ ΝΑ ΣΚΟΤΩΘΟΥΜΕ ΑΓΟΡΙ ΜΟΥ! ΤΟ ΚΑΤΑΛΑΒΑΙΝΕΙΣ;
- ενταξει έχεις δίκιο συγγνώμη! Λες και εγώ ήθελα να συμβεί! Συγγνώμη σου είπα
- ναι αμα τρακάραμε θα σου έλεγα εγώ τι θα πει συγγνώμη μετά. Μαλάκα
Είπε και έβαλε μπρος και εξαφανίστηκε. Μπήκε στο αυτοκίνητο και χτύπησε το τιμόνι.
- που ξέρεις τι κάνει ο Αλεξ; Μη μου πεις ότι κατάφερε να σε ρίξει στο κρεβάτι γιατι ειλικρινά σου λέω θα φύγω.
- ηρέμησε δεν έχουμε κάνει τίποτα με τον Αλεξ. Πλάκα σου έκανα
- πλάκα; ΠΛΑΚΑ!? ΚΟΝΤΕΨΑΜΕ ΝΑ ΣΚΟΤΩΘΟΥΜΕ ΚΑΙ ΕΣΥ ΜΟΥ ΛΕΣ ΠΛΑΚΑ;
- δε φαντάστηκα ότι θα γινόταν αυτό
Είπα και έβαλε μπροστά να φύγουμε
- Νίκο...
- τι είναι;
- συγγνώμη
- ξέχνα το
- δηλαδή δεν υπάρχει περίπτωση να κοιμηθώ μαζί του έτσι;
- θες αλήθεια;
Απάντησα καταφατικά τη στιγμή που με κοίταξε για λίγο. Αναστέναξε.
- άντε πήγαινε τι να σου πω
- ΑΛΗΘΕΙΑ!?
Είπα και τον αγκάλιασα και τον φίλησα με δύναμη
- κανόνισε να πάμε για τρακάρισμα δεύτερη φορά σήμερα
Τον άφησα και κάθισα πάλι κανονικά στη θέση μου. Χαμογέλασε χωρίς να πάρει τα μάτια του από το δρόμο. Σε λίγη ώρα φτάσαμε. Ή τουλάχιστον λίγο φάνηκε σε εμένα. Ανέβηκα πάνω να ετοιμάσω μια τσάντα και να τηλεφώνησω στον Αλεξ να έρθει να με πάρει.
Μόλις το σήκωσε αμέσως κατάλαβε περί τίνος πρόκειται οπότε δε χρειάστηκε καν να του πω. Σε μισή ώρα ήταν εδώ οπότε κατέβασα και τη τσάντα μου κάτω.
- ε, ε, ε! Τι είναι όλο αυτό; Δε πας για μετακόμιση, για ένα βράδυ πας! Εκτός και αν σκέφτεσαι να με παρατήσεις γι αυτόν...
Έίπε με ένα κουταβίσιο βλέμμα και γέλασα
- όχι βέβαια ρε βλαμμένο... για ένα βράδυ δεν είπαμε;
- ε ναι αλλά δε σε βλέπω.
Πήγα, τον αγκάλιασα και του έδωσα ένα φιλί.
- ένα βράδυ μόνο
Χαμογέλασε και με αγκάλιασε και εκείνος.
- καλά να περάσετε... χωρίς...
- ΞΈΡΩ!
Φώναξα κλείνοντας τη πόρτα και έτρεξα στον Αλεξ.
- έτοιμη;
- εντελώς!
Είπα και αφού φόρτωσε τη τσάντα μου, έβαλε μπρος και φύγαμε για το σπίτι του. Όταν φτάσαμε, πήρε τη τσάντα μου και τη πήγε μέχρι το δωμάτιό του. Έκλεισε τη πόρτα και με φίλησε οδηγόντας με στο κρεβάτι του.
- όχι Αλεξ δε μπορώ. Έχω υποσχεθεί στο Νίκο... άστο.
- στο Νίκο;; Δανάη, το πότε θα είσαι έτοιμη για αυτό δε θα το αποφασίσει ο Νίκος. Αν δεν είσαι έτοιμη δε πρόκειται να κάνω τίποτα και το ξέρεις.
Τον κοίταξα και τον φίλησα.
- δηλαδή αν είμαι έτοιμη;
Με μια κίνηση με έβαλε από κάτω και ήρθε σε απόσταση αναπνοής.
- είσαι;
- μπορεί...
- δε θα παίζεις με αυτά τα πράγματα
- γιατί... εγώ θέλω να παίξω...
- άρα είσαι για να θες να παίξεις.
- δε ξέρω...
- Δανάη μη με νευριάζεις!
- α σε νευραζω και από πάνω!
Είπα και τον έσπρωξα από πάνω μου για να σηκωθώ
- ναι με νευριάζεις! Και πάρα πολύ μάλιστα! Μια ζωή μόνο να μου σπας τα νεύρα ήξερες
- ναι ε; Να φύγω τώρα να δω ποιος θα σου τα σπάει μετά!
- ε φύγε δε με νοιάζει
Τον κοίταξα κάποια δευτερόλεπτα και πήρα τη τσάντα μου να φύγω.
******************************
Πόσα χρόνια λεχω να σας δω!!! Καλα όχι να σας δω αλλα τέλος πάντων. Σόρρυ που άργησα πραγματικα αλλά πλέον απλά δεν εχω τοσο πολυ χρονο να αφιερωσω στο γράψιμο και γι αυτο εχω να ανεβασω τοσο πομυ καιρο. Παρ' ολα αυτά, δεν εχει μείνει πολύ ακόμα σε αυτο το βιβλίο... ελπίζω τουλάχιστον ομως να σας άρεσε έτσι?😉