Κεφάλαιο 52
Ένοιωσα δόνηση από το κινητό μου. Όταν το άνοιξα είδα μήνυμα από τη Δανάη. “σε αγαπάω να ξέρεις” χαμογέλασα και της απάντησα “κι εγώ”.
Danae’s pov
Είχα βγει από το πρωί βόλτα με την Ιωάννα και αργότερα ήρθαν μαζί μας και ο Γιάννης με το Στέλιο. Καθόμασταν και μιλούσαμε για ώρες μέχρι να έρθει η Γιώργος, ο αδερφός του Πάνου αν θυμάστε, (πολλά ζητάω).
- Δανάη μπορώ να σου πω για λίγο;
- ναι φυσικά.
- άκου θέλω να σου ζητήσω μια τεράστια χάρη. Έχει να κάνει με το Πάνο.
- Γιώργο έχω τελειώσει μαζί του και το ξέρεις.
- ναι αλλά σε χρειάζεται και εκείνος.
- τι είναι;
- έχει μπλέξει… άσχημα
- όταν λες έχει μπλέξει;
- έμπλεξε με βαποράκια… τον έπιασα να παίρνει ναρκωτικά…
- ΤΙ; Πλάκα μου κάνεις.
- σου φαίνομαι να αστειεύομαι. Γι αυτό ήρθα σε εσένα, επειδή ξέρω ότι σε ακούει. Σε παρακαλώ κάνε κάτι… πριν χειροτερέψουν τα πράγματα.
- Γιώργο έχω σχέση με άλλον πλέον. Δε μπορώ να τρέχω για το Πάνο συνέχεια.
- το ξέρω αλλά σε παρακαλώ βοήθησε τον. Σε ικετεύω...
- θα δω τι να μπορώ να κάνω…
- σε ευχαριστώ
Απάντησα καταφατικά και απομακρύνθηκα. Να δω τώρα τι θα κάνω… πήγα στα παιδιά και τους είπα ότι κάτι έτυχε και πρέπει να φύγω. Έστειλα μήνυμα στον Αλεξ “σε αγαπάω να ξέρεις” γιατί για κάποιο λόγο ένοιωθα σα να τον προδώνω. Πήγαμε μαζί μέχρι το σπίτι και χτυπήσαμε τη πόρτα του δωματίου του. Μόλις με είδε το βλέμμα του έμεινε, σα να χάθηκε για λίγο.
- να μη ρωτήσω τι θες εδώ έτσι;
- να σε βοηθήσω ήθελα
- σε ποιο πράγμα και γιατί να με βοηθήσεις εσύ;
Είπε κοιτάζοντας τον αδερφό του και εκείνος έφυγε κλείνοντας μας τη πόρτα.
- δε μου πέφτει λόγος για το τι κάνεις αλλά γιατί να καταστρέψεις τη ζωή σου
- ααα σε έβαλε ο Γιώργος να μου μιλήσεις σχετικά με τα ναρκωτικά έτσι; Δε θα πάρω συγγνώμη.
- δεν είναι μόνο ο Γιώργος. Είναι επικίνδυνο αυτό που κάνεις δε το καταλαβαίνεις;
- όχι. Δε θέλω να το καταλάβω εντάξει; Κι εσένα τι σε νοιάζει;
- με νοιάζει Πάνο!
- γιατί; Αφού δεν είμαστε πια μαζί και δε με αγαπάς. Έχω δίκιο;
- και πρέπει να καταστρέψεις τη ζωή σου;
- να σου πω. Δε κοιτάς καλύτερα να αποφασίσεις τι θες; Από τη μια με χωρίζεις και από την άλλη έρχεσαι να μου πεις ότι με νοιάζεσαι;
- συγγνώμη δηλαδή εσύ τι περίμενες να κάνω; Να παραμείνω μαζί σου κι εσύ να τραβιέσαι με τη πουτάνα; Ε όχι Πάνο. Έπεσες πολύ έξω.
- σε αγάπησα
- χέστηκα! Αν με αγαπούσες όπως λες δε θα πήγαινες ποτέ μαζί της. Μην αρχίσουμε τώρα γιατί δε σε συμφέρει
- όχι να αρχίσουμε! Εσύ ήσουν αυτή που ήθελες να χωρίσουμε
- αυτό θα έλειπε να μας είχες και τις δύο
- ναι ενώ ο Αλεξ που έμπλεξες νομίζεις είναι καλύτερος
- τον Αλεξ όμως έχω μάθει να τον εμπιστεύομαι. Αντίθετα, εσύ μου πέταξες στα μούτρα ότι δεν έπρεπε να σε εμπιστευτώ.
- το ότι σου δείχνει ότι σε νοιάζεται δε σημαίνει τίποτα
- με εμπιστεύεται και μου το έχει δείξει άπειρες φορές. Εσύ δε μου το είχες δείξει ούτε μια! Πάνο, εγώ δε θα σε απατούσα ποτέ!
“καλά μη παίρνεις και όρκο” Είπε η συνείδησή μου και μου ήρθαν στο μυαλό τα φιλιά του Αλεξ…
- ναι βγαλ’ τον και καλό παιδί τώρα
- είπα ότι είναι καλό παιδί; Απλά εκείνος δε κάνει τίποτα από όσα μας είχε δείξει ότι κάνει με τις σχέσεις του.
- ωχου δε με νοιάζει εντάξει; Τώρα εσύ γιατί θες να με προστατεύσεις; Τι σε νοιάζει;
- είσαι φίλος μου και σε νοιάζομαι εντάξει;
- φίλος σου. Είμαι εγώ φίλος σου;
- καλά γνωστός μου έστω. Εντάξει τώρα;
Χαμογέλασε στραβά.
- για πλάκα το ξεκίνησα. Δεν είχα σκοπό να το συνεχίσω έτσι κι αλλιώς. Αφού το ξέρεις ότι μισώ τα ναρκωτικά
- ε άμα τα ξεκινήσεις όμως…
- δεν ήταν τίποτα μην αγχωνεσαι. Δεν έχω σκοπό να το συνεχίσω
- ορκίζεσαι;
- σε τι; Στη σχέση μας;
- σταμάτα μιλάω σοβαρά.
- μια ζωή αυτό έκανες. Γιατί;
- δε ξέρω.. μου έχει μείνει από κάπου δε θυμάμαι. Ορκίσου!
Γέλασε και μου έδωσε το χέρι του
- ορκίζομαι
Χαμογέλασα ικανοποιημένη και με κοίταξε περίεργα
- προς τι όλο αυτό όμως δε μου είπες… ενδιαφέρεσαι ακόμα.
- τι; Ούτε καν
- τότε;
- τότε τίποτα. Σου είπα γιατί το κάνω όλο αυτό.
- καλά τι να σου πω…
- να μη το συνεχίσεις όμως
Γέλασε και τον χαιρέτησα να φύγω. Αργότερα με πήρε τηλέφωνο ο Aλεξ
- που είσαι;
- παω προς το πάρκο γιατί κάτι μου είχε τύχει;
- τι σου είχε τύχει
- τίποτα σπουδαίο μωρέ. Τέλος πάντων για πες
- έρχομαι να σε πάρω να πάμε βόλτα.
- ωραία σε περιμένω
Είπα και κλείσαμε. Σε λιγότερο από δέκα λεπτά είχε ήδη έρθει. Ανέβηκα και με πήγε στη παλιά του γειτονιά. Με κρατούσε από το χέρι έχοντας μπλέξει τα δάχτυλά μας και περπατούσαμε. Άνοιξε τη πόρτα ενός σπιτιού και μπήκαμε μέσα.
- Ρε!
- έλα ρε!
Απάντησε κάποιος από μέσα και πήγαμε προς τα εκεί. Στο δωμάτιο είδα το Ray.
- Ω! Γεια σου Δανάη!
- γεια σου Ray
- που είναι οι άλλοι ρε μαλάκα δε θα πάτε πλατεία;
- πλατεία ήμουν τώρα. Δε μου λες κάτι. Ο Άρης που εξαφανίστηκε όλη τη μέρα; Γιατί ο Σταύρος είπε ότι σας είδε μαζί.
- τα ξανά βρήκαμε.
- τα ξαναβρήκατε?????
- ναι
- εσύ. Και ο Άρης. Ο δικός μας Άρης κάνει πάλι παρέα μαζί σου;
- ναι
- κόκα του έδωσες; Γιατί δε σε πιστεύω
- ναι το βρήκες. Αλλά μη το πεις σε κανένα και με πάνε μέσα.
- μαλάκα… δε σε πιστεύω… αυτός έκανε σα τρελός που πήγες με την αδερφή του και τώρα…
- και εκείνη το ήθελε. Οπότε… δεν είχαμε λόγο να είμαστε πάλι τσακωμένοι. Παρεμπιπτόντως πρέπει να έχει πάει σπίτι τώρα
- μάλιστα… τι να σου πω ρε μαλάκα
- έλα πάμε να κάνουμε κάτι…
Γκρίνιαξε και ο Ray τον κοίταξε.
- πες ότι θες να βγάλεις τη γκόμενα βόλτα και άσε τις ξαφνικές επιθυμίες για βόλτες
- κοπέλα μου είναι δεν είναι γκόμενα. Και ναι θέλω να τη βγάλω βόλτα γι αυτό και θα μαζευτούν όλοι πλατεία σε λίγο.
- είσαι όμως ρε μαλάκα…
- ναι! Έλα να το κάνουμε λίγο old school φάση… να βγούμε όλοι μαζί ξανά μετά από τόσα χρόνια…
Πήρε τα πράγματά του και μας ακολούθησε παραδομένος. Με γύρισε παντού και γελάσαμε περισσότερο από ποτέ. Είχαν πολύ πλάκα. Αργότερα πήγαμε και στο γήπεδο όπου τα αγόρια έπαιξαν μπάσκετ για λίγο. Κάναμε χιλιάδες πράγματα μέχρι να βραδιάσει και να φτάσει η ώρα να επιστρέψουμε πίσω στο σπίτι. Σταμάτησε τη μηχανή λίγο πιο κάτω από το σπίτι και ο λόγος ήταν το αυτοκίνητο των γονιών μου. Πήγα να φύγω αλλά με έπιασε από τον αγγώνα και με γύρισε
- δε θα μου δώσεις φιλάκι σήμερα;
Είπε και τον φίλησα στο κράνος στο σημείο που είναι το στόμα του. Μόλις τον άφησα, μέσα σε δευτερόλεπτα έβγαλε το κράνος και με ξανά φίλησε με πάθος στα χείλη.
- όταν λέω να με φιλήσεις εννοώ να νιώσω τα χείλη σου
- εντάξει τότε… τώρα που τα ένιωσες μπορώ να φύγω;
- όχι… σκέφτομαι να σε πάρω να κοιμηθούμε αγκαλιά απόψε
- μμμ… δεν είναι κακή ιδέα… αλλά όχι
- γιατί;
- όχι σήμερα αγάπη μου...
Του είπα και ένα χαμόγελο εμφανίστηκε στα χείλη του.
- λοιπόν άντε! Θα φτάσεις βράδυ πια εκεί!
- καληνύχτα
Είπε και έβαλε μπρος να φύγει
- ΚΡΑΝΟΣ! Καληνύχτα
Κάνοντας του μια καρδούλα και αφού γέλασε φόρεσε το κράνος του και έφυγε. Μπήκα στο σπίτι χαιρετώντας τους δικούς μου και κάθισα να φάω μαζί τους.
*******************
Έχω να ανεβάσω δύο βδομάδες και πραγματικά συγγνώμη για αυτο... τουλάχιστον ελπίζω να σας άρεσε αυτό, αν και δε θα το έλεγα... αργώ λίγο να ανεβάσω γιατί δε ξέρω τι να γράψω στη συνέχεια και έχει γίνει ένας χαμός λίγο αυτές τις μέρες... τέλος πάντων... άμα τα καταφέρω μπορεί και να υπάρξει και δεύτερο μέσα στη βδομάδα.