Κεφάλαιο 51
Μπήκα στο σπίτι και ο Ray με κοίταξε περίεργα. Πήρα το κράνος μου από το πάτωμα.
- πάω Αθήνα.
- πάλι; Πριν λίγο Αθήνα δεν ήσουν;
- εεε τώρα…
Είπα και γέλασε.
- άντε πήγαινε τι να σου πω. Ερωτιάρη
- ΕΕ! Όχι κι έτσι είπαμε!
- ναι πρόσεχε μη σε πάρει κάνα μάτι όπως του Άρη και έχεις άλλα
- εντάξει μπαμπάκα
Γέλασε και τον χαιρέτησα. Πήρα τη μηχανή και πήγα στο γήπεδο όπου εκεί ήταν ο Άρης με ένα παπάκι.
- αυτή είναι η μηχανάρα σου;
- Άλεξ με χέζεις; Σαν εσένα είμαστε όλοι νομίζεις.
- που να φανταστώ ότι με το μηχανή εννοούσες παπάκι;
- κι εγώ που να φανταστώ ότι εννοούσες… Yamaha!?
Γέλασα και απάντησα καταφατικά.
- μαλάκα! Μια ζωή τέτοια ήθελα να πάρω
- θες να οδηγήσεις μετά;
- αλήθεια!?
- ναι. Αρκεί να μη τρακάρεις πουθενά και μου τη σακατέψεις
- δε τρακάρω ρε!
Έβαλα μπρος και του έκανα νόημα “φύγαμε”. Έβαλε κι εκείνος μπορστά τη μηχανή και φύγαμε για την Αθήνα. Κάπου μια ώρα αργότερα είχαμε φτάσει στο κέντρο και είχαμε καθίσει σε μια καφετέρια για καφέ. Αργότερα πήρα τηλέφωνο το Κώστα να έρθει με τα παιδιά και κάπως έτσι καταλήξαμε όλοι μια παρέα. Φυσικά, δυστυχώς εκτός το Νίκο… ήμασταν κάμποση ώρα και μιλούσαμε. Σκούντησα τον Άρη.
- πετάγωμαι μια στιγμή σε κάποιον και έρχομαι. Θα καταλάβεις μετά
Απάντησε καταφατικά και συνέχισε τη συζήτηση που είχε. Σηκώθηκα και πήγα κατευθείαν στο σπίτι της Δανάης. Χτύπησα τη πόρτα και μου άνοιξε ο Νίκος. Έμεινε έκπληκτος όταν με είδε.
- θέλω να μιλήσουμε
- να μιλήσεις με το καινούργιο σου κολλητό. Τι με θες εμένα;
- σα γκόμενα κάνεις. Άσε με να σου εξηγήσω κάτι
- δε θέλω να ξέρω παράταμε.
Πήγε να κλείσει τη πόρτα και την εμπόδισα με το πόδι μου.
- κάνεις χειρότερα από την αδερφή σου μαλάκα. Άσε με να σου εξηγήσω τουλάχιστον!
- μαλάκα Αλεξ φύγε! Δεν έχω καμία όρεξη να τσακωθούμε πάλι έτσι;
- άσε με να σου μιλήσω!
- όχι! Δε θέλω να ακούσω τίποτα χέσε με! Δε θέλω να ξέρω!
- Νίκο μα τη Παναγία μη με αναγκάσεις να σε κάνω να με ακούσεις με το ζόρι, γιατί θα το κάνω και δε θα σου αρέσει καθόλου.
- ωραία λέγε τι μαλακία θες να μου πεις και τελείωνε.
- δεν είναι μαλακία! Έχουμε τσακωθεί για έναν ηλίθιο λόγο…
- ηλίθιο λόγο; Ηλίθιος λόγος το ότι ήσουν με την αδερφή μου και εγώ δεν ήξερα τίποτα;
- ναι! Γιατί αν σου το έλεγα από την αρχή θα είχες αντιδράσει διαφορετικά δηλαδή;
Κάθισε και το σκέφτηκε λίγο.
- δεν είπα ότι θα αντιδρούσα διαφορετικά αλλά έπρεπε να ξέρω!
- δε στο έλεγα επειδή θα τσακωνόμασταν! Δεν ήθελα να τσακωθούμε. Κανένας δεν είναι σαν εσένα…
- και τώρα τι θες να γίνει δηλαδή; Να κάνουμε σα να μη συνέβει τίποτα;
- και η αδερφή σου ήθελε να είναι μαζί μου. Δε τη βλέπω μόνο σα γκόμενα
- δε με νοιάζει! Μπορείς να μείνει μακρυά της; Δε πιστεύω ότι το λέω αυτό αλλά σας προτιμούσα όταν τσακωνόσασταν συνέχεια
- την αγαπάω
- ωραία αγάπη! Να τη γαμήσεις και να τη χωρίσεις ε;
- δεν είναι έτσι
- ε τότε πως είναι; Λες και δε ξέρω
- δε θα καθόμουν τόσο καιρό μαζί της αν ήθελα μόνο να τη γαμήσω και το ξέρεις κι εσύ αυτό.
- ε καλά εντάξει τώρα αρχίσαμε πάλι.
- ξέρεις ότι το εννοώ
- δε το εννοείς Αλεξ και μην αρχίσουμε πάλι από την αρχή
- πας ένα στοίχημα;
Είπα και δεν απάντησε. Πήρα τηλέφωνο το Ray και τον έβαλα ανοιχτή ακρόαση
- τι είναι ρε;
- Αθήνα είμαι δε ξέρω πότε θα γυρίσω
- τα βρήκατε με τη Δανάη; Άντε επιτέλους! Σορι που θα στο πω αλλά μας έπρηξες πια ρε μαλάκα!
- σε έπρηξα εγώ; Τολμάς και λες εσύ για πρήξιμο;
- ωωω! Μην αρχίζεις πάλι!
- χαχαχα! Εντάξει ρε! Έλα θα αργήσω μη με περιμένεις το βράδυ
- ωωω! Προγραμματάρες!! Θα το προχωρήσεις
- μη λες μαλακίες ρε μαλάκα!
- καλά τα λέμε ε; Μη με ξεχάσεις!
- ξεχνιέσαι εσύ μωρό;
- χαχα! Έλα γεια
- γεια
Το έκλεισα και κοίταξα το Νίκο ο οποίος θα μπορούσε κάλλιστα να με σκοτώσει με όλα όσα άκουσε αλλά είχε μείνει να με κοιτάει για λίγο.
- που μένεις;
- στη παλιά μου γειτονιά.
- γιατί έφυγες από την Αθήνα;
- γιατί δεν ήθελα να σας βλέπω και να σκέφτομαι ότι σας έχασα γι αυτό
- δηλαδή γιατί γύρισες;
- γιατί σας θέλω πίσω. Όλους σας. Γιατί κανένας δεν είναι σαν εσένα, κανένας δεν είναι σα τη Δανάη.
- σου αρέσει αλήθεια ρε μαλάκα;
- δε μου αρέσει απλώς. Είμαι ικανός να τη κυνηγήσω όσο δε πάει. Όπως αποδείχτηκε τουλάχιστον…
- τι εννοείς όπως αποδείχτηκε;
- εννοώ… δε την έχω ξεχάσει. Εννοώ, τόσο καιρό ήμουν μακρυά αλλά… δε ξέρω δε τη ξέχασα καθόλου…
Δε μίλησε. Απλά αναστέναξε και με κοίταξε.
- αλήθεια λέω
- το ξέρω… σε βλέπω…
- τότε;
- κάτσε ρε Αλεξ, ωωω! Είναι πολύ δύσκολο… τέλος πάντων…
Κάτι μουρμούρισε αλλά δε κατάλαβα. Μουρμούρισα κι εγώ και με κοίταξε περίεργα.
- τι; Το παιχνίδι του μουρμουρητού δε παίζουμε;
Στριφογύρισε τα μάτια και με κοίταξε με έκφταση που φώναζε “έλεος”.
- ξαναπές
- δεν είμαι εγώ για να κρίνω με ποιες θα είσαι. Αυτό βέβαια δε σημαίνει και ότι σου δείνω όλο το ελεύθερο!
- δηλαδή μπορώ…
Απάντησε καταφατικά.
- με την αδερφή σου!??
- ναι!... και μου έλειψες κιόλας. ΜΑΛΑΚΑ!
- κι εμένα
Είπα και έπεσα στην αγκαλιά του.
- εσένα ήθελα πίσω… ήταν χάλια χωρίς εσένα
- και χωρίς εσένα επίσης. Έχασε τη πλάκα του η παρέα.
- για αυτό έφυγα κι εγώ… γιατί δε πήγαινε άλλο…
Τον άφησα από την αγκαλιά μου και τον κοίταξα.
- σε ευχαριστώ όμως..
- ΝΑΙ ΑΛΛΆ! Μη σας βλέπω σαλιαρίσματα συνέχεια γιατί έχει φύγει ξανάστροφη να το ξέρεις
- εντάξει! Δε θα σαλιαρίζουμε μπροστά σου.
- και μου ‘σαι;
Είπε και με έπιασε από το γιακά ενώ είχε έρθει σε απόσταση που οι μύτες μας άνετα θα ακουμπούσαν.
- έτσι και τολμήσεις και τη πληγώσεις, να ξέρεις ότι δε θα τα πάμε καθόλου καλά μετά. Το κατάλαβες;
- το κατάλαβα!
Είπα υψώνοντας το τόνο της φωνής μου λίγο πιο πολύ από ότι εκείνος και μέσα σε δέκατα του δευτερολέπτου με αγκάλιασε. Τον αγκάλιασα και εγώ σφιχτά.
- χαζοχαρούμενο
- μαλάκα
Είπαμε και αφήσαμε ο ένα τον άλλο.
- με συχώρεσες ή έχω ακόμα;
- συγχωρεμένος
Είπε με ένα στραβό χαμόγελο και έκανε στην άκρη.
- δε περνάς προς τα μέσα… να παίξουμε τίποτα όπως παλιά.
Μιμήθηκα τις κινήσεις του.
- δε περνάς εσύ προς τα έξω που θέλω να σε πάω σε κάποιον;
- καμία γκόμενα μην είναι γιατί σε έφαγα
- όχι βέβαια ρε! Έλα πάμε!
Είπα και τον τράβηξα ελάχιστα, πιο πολύ για να του κάνω νόημα να με ακολουθήσει και το έπιασε. Πήρε εκείνος το αυτοκίνητο και εγώ τη μηχανή και τον οδήγησα στη καφετέρια όπου καθόμασταν με τα παιδιά. Πήγαμε στο τραπέζι και έκανα νόημα στον Άρη να σηκωθεί. Τον πήρα λίγο παραπέρα, εκείνο και το Νίκο.
- λοιπόν… Νίκο, αυτός είναι ο Άρης. Ήταν ο κολλητός μου πριν μετακομίσω στην Αθήνα και λίγο πιο παλιά. Άρη, ο αδερφός της Δανάης.
- ααα έλα ρε! Έχω τη τιμή να γνωρίζω τον αδερφό του crush σου;
- δεν είναι μόνο crush.
- πως και δε μου τον είχες γνωρίσει παλιότερα;
- εεε… είχαν παιχτεί πολλά… αλλά τώρα όλα εντάξει. Έτσι Άρη;
Είπα κοιτώντας τον και μου χαμογέλασε. Αφού με έθαψαν από λίγο και οι δύο για τις μαλακίες που έχω κάνει πήγαμε πίσω στη παρέα και καθίσαμε όλοι μαζί.
************************
Είναι κεφάλαια της επανένωσης τι να κάνω... δε μπορουσα να τους έχω άλλο χώρια😂 εντάξει τώρα τα πράγματα πηγαίνουν πιο καλά... μάλλον...🤔😘