Κεφάλαιο 47
Το άλλο πρωί, αφού σηκωθήκαμε και πήραμε πρωινό πήρα τηλέφωνο το Mark να του πω τι ώρα θα συναντηθούμε με τη Χλόη, για να έρθει κι εκείνος. Βέβαια όταν ο Γιάννης έφυγε για λίγο, ο Νίκος έπιασε να μου μιλήσει.
- τι έγινε με αυτόν χθες;
- τίποτα. Τι να γίνει;
- Δανάη; Αλήθεια πες μου. Σε πήγε στο σπίτι του;
- όχι! Το ακριβώς αντίθετο! Πήγαμε απλά μια βόλτα και μετά με γύρισε στο ξενοδοχείο.
- αυτό ήταν όλο;
- ναι. Ε πως λες να γύρισα ρε Νίκο; Αφού δε ξέρω καν που είμαστε!
- καλά ναι σωστά συγγνώμη… ανησύχησα ρε Δανάη… όλη τη νύχτα σε περίμενα! Δεν ήθελα να κάνω σκηνή μέσα στο μαγαζί και μπροστά στο ξένο παιδί που απ’ ότι κατάλαβα ήθελες να τα πας καλά μαζί του. Δε ξέρω νόμιζα θα σε έριχνε...
- δε πειράζει. Δε θα πήγαινα έτσι κι αλλιώς με κάποιον που γνώρισα μέσα σε ένα βράδυ. Ίσως σε δύο.
Είπα και γούρλωσε τα μάτια του
- χαχαχα! Πλάκα κάνω!
Χαμογέλασε και με βάρεσε λίγο. Σηκωθήκαμε να ετοιμαστούμε και μέχρι να έρθουν τα παιδιά είχαμε ήδη κατέβει στην είσοδο του ξενοδοχείου.
Μας πήγαν σε μια παραλία, αλλά όχι όπως είναι στην Ελλάδα. Είχε μια μεγάλι γέφυρα με μαγαζία επάνω. Είχε και ένα εμπορικό λίγο παρακάτω, όπου, φυσικά, θα πηγαίναμε όπως και να ‘χε. Βγάλαμε κάμποσες φωτογραφίες από τις οποίες η μόνη που μου άρεσε απίστευτα πολύ ήταν μια που βγάλαμε με το Mark, όπου και ανέβασα στο instagram.
Αργότερα πήγαμε στο εμπορικό. Τα αγόρια καθόταν και εμείς τρέχαμε στα μαγαζιά. Σοβαρά, καθόταν. Πίνανε καφέ στη καφετέρια. Φάγαμε όλη τη μέρα σε εκείνο το μέρος. Δε ψωνίσαμε και ιδιαίτερα βέβαια, αλλά είχε πάρα πολλά πράγματα να κάνεις εκεί μέσα. Πήγαμε σινεμά, φάγαμε, πήγαμε και στα ηλεκτρονικά που είχε ένα μαγαζί πάλι στο εμπορικό και φύγαμε από εκεί το βράδυ.
Γυρίσαμε κατευθείαν στο ξενοδοχείο και ξαπλώσαμε.
Alex’s pov
Μπήκα instagram και μετάνοιωσα την ώρα και τη στιγμή. Είδα ότι ανέβασε φωτογραφία η Δανάη και έτσι μπήκα να δω. Μόνο που αυτό που είδα δε μου άρεσε και τόσο. Εκείνη και ένας άλλος μπάσταρδος δίπλα της. Ωραία φώτο μπράβο! Δε τη βάζει και προφίλ! Ήμουν έξω φρενών! Μπήκε ο Ray στο δωμάτιο και έμεινε!
- δεν έχει ύπνο ούτε απόψε; Τι έγινε;
Του έδειξα τη φωτογραφία.
- ε τι; Αααα… κατάλαβα… και τώρα τι;
- τι, τι ρε μαλάκα; Τι; Δε θέλει να είμαστε πια μαζί. Και δε θα είμαστε.
Σηκώθηκα και πήγα στο μπάνιο να ετοιμαστώ να φύγω.
- Και πήγε και για το γκόμενο εκεί!
Συμπλήρωσα φωνάζοντας από το μπάνιο.
- καλά δε το ξέρεις κιόλας αυτό!
Φώναξε εκείνος μετά από λίγο και βγήκα από το μπάνιο.
- τι εννοείς; Αφού ήταν μαζί του!
- ναι αλλά μπορεί να τον γνώρισε στην Αμερική που ξέρεις;
- ναι μπράβο! Λέγε μου τέτοια να χαίρομαι περισσότερο
- ε μα τι θες να σου πω ρε μαλάκα; Προσπαθώ.
- να μη προσπαθείς άλλο! Φτάνει! Βγαίνω.
- που πας;
- βόλτα ξέρω ‘γω;
- τι να σου πω. Μη κάνεις καμιά μαλακία πάλι.
- θα προσπαθήσω
Είπα ειρωνικά και γελάσαμε. Πήρα τη μηχανή και πήγα στο Rock. Είχε αρκετό κόσμο πράγμα που σημαίνει ότι έχω πάρα πολλές ευκαιρίες. Παραπέρα βρήκα το Κώστα με τα αγόρια, οπότε πήγα να καθίσω μαζί τους. Βέβαια όχι για πολύ αφού κατέληξα πάλι στη τουαλέτα με γκόμενα. Αργότερα το βράδυ τη πήγα σπίτι μου και κάθισα μαζί της ως το πρωί.
Danae’s pov
Μπήκα το άλλο πρωί να δω πως πάει η φωτογραφία που ανέβασα από χθες αλλά δυστυχώς το μετάνιωσα, βλέποντας μια φωτογραφία του Αλεξ αγκαλιά με δυο πουτάνες στο Rock. “Α έτσι το πάει? Τώρα να δεις τι έχει να γίνει!” έκανα like στη φωτογραφία του και του έγραψα από κάτω “να περνάς καλά💙” έκλεισα το instagram και έστειλα μήνυμα στο Mark. “τι παίζει αγόρι; Τι λέει το πρόγραμμα σήμερα;”, “τι να πει… εσείς τι θα κάνετε σήμερα;”, “ε ξέρεις τώρα τα γνωστά”, “βόλτα στη πόλη πάλι;”, “πως το κατάλαβες; Δεν έχουμε ξαναπάει ποτέ”, “χαχα! Έχω μαντικές ικανότητες γι αυτό”, “χαχα! Θέλεις να έρθεις κι εσύ;”, “δε ξέρω, επειδή μου έχουν προτείνει κάτι παιδιά. Σορι”, “δε πειράζει καλέ σιγά!”, “άμα τα καταφέρω θα σου στείλω”, “οκ”
Πήγα να ετοιμαστώ και αργότερα πήγαμε με τη Χλόη για καφέ. Πιο μετά μας συνάντησε τυχαία ο Mark, μαζί και οι φίλοι του, οπότε κάθισαν κι εκείνοι μαζί μας. Περάσαμε την υπόλοιπη μέρα με τα παιδιά. Γυρίσαμε αργά το βράδυ στο ξενοδοχείο και πέσαμε για ύπνο. Μέσα στη μέση της νύχτας χτύπησε το κινητό του Νίκου και φυσικά, όπως πάντα, ξυπνήσαμε όλοι, αφού το είχε στο φουλ.
- τι είναι ρε μαλάκααααα… αύριο βράδυ φεύγουμε από ‘δω… και ήταν λόγος αυτός να με πάρεις τέσσερις τα ξημερώματα;... α δεν ήξερες. Άντε γαμήσου Κώστα!
Είπε και έκλεισε το τηλέφωνο. Πήγα στο δωμάτιο όπου κοιμόνταν.
- έχεις σκοπό να χαμηλώσεις το κινητό σου λίιιγο; Όχι τίποτα άλλο, να μην ακούγεσαι μέχρι τη ρεσεψιόν.
Στυφογύρισε τα μάτια και γύρισε πλευρό.
- καληνύχτα Δανάη.
Είπε και με νευρίασε. Έτσι πήρα φόρα και πήδησα πάνω του με δύναμη, μέχρι που ακούστηκε κρακ από τη πλάτη του.
- πας καλά ρε; Μου έσπασες τη πλάτη!
- τώρα θα είναι πολύ καλύτερη η νύχτα
Τον ειρωνεύτηκα και πήγα πάλι στο κρεβάτι μου.
Το άλλο πρωί σηκωθήκαμε νωρίς μιας και ήταν σήμερα η τελευταία μέρα στην Αμερική, όπου και σήμαινε μέρα διασκέδασης. Η Χλόη ήρθε στο ξενοδοχείο από νωρίς μαζί με κάμποσα άλλα παιδιά που δεν ήξερα και μαζί η παρέα του Mark.
- λοιπόν. Σήμερα θα κάνουμε κάτι διαφορετικό.
- και σαν τι έχει το πρόγραμμα;
- θα σας πάμε στο Allou Fan Park
- πλάκα κάνεις
- όχι. Έχουμε ήδη βγάλει εισιτήρια. Λπιπόν, όταν είστε έτοιμοι...
Είπε και πριν προλάβει να πει τίποτα άλλο σηκωθήκαμε όλοι όρθιοι. Φύγαμε και πήγαμε στο Allou (δε το λένε έτσι στη Ν.Υ. αλλά τέσπα καταλάβατε)
Μπήκαμε μέσα και πραγματικά μείναμε βλέποντας το χάρτη που είχε στην είσοδο. Εδω μέσα έχει τα πάντα! Τρενάκια, σπίτι του τρόμου, νεροτσουλίθρες το καλοκαίρι, παγοδρόμιο για το χειμώνα, go cars σε πίστα… το μόνο που ξέραμε εκείνη τη στιγμή ήταν ότι εδώ θα τη βγάζαμε μέχρι να φτάσει η ώρα να φύγουμε για το ταξίδι.
Και πράγματι έτσι έγινε. Ευτυχώς κάποιος, φυσικά εγώ, πρότεινα να ετοιμάσουμε τα πράγματα μας από τη προηγούμενη μέρα γιατί είχα προβλέψει κάτι τέτοιο. Πήγαμε κατευθείαν από το πάρκο στο ξενοδοχείο, πήραμε τα πράγματά μας και αφού χαιρετίσαμε τα παιδιά μπήκαμε στο αεροπλάνο.
Το ταξίδι ήταν μια σκέτη ταλαιπωρία. Είδαμε και πάθαμε να φτάσουμε και ήμασταν ώρες μέσα στο αεροπλάνο, χωρίς να μπορούμε και να κοιμηθούμε, που από ύπνο αυτές τις μέρες τίποτα. Μπήκαμε στο σπίτι πτώματα και πήγε ο καθένας στο κρεβάτι του. Σηκωθήκαμε το βράδυ πια. Δε κάναμε τίποτα άλλο παρά περιμέναμε απλώς να ξημερώσει γιατί το πρωί είχαμε σχολείο.
Είχε φτάσει κάπου μια η ώρα όταν κάποιος τηλεφώνησε στο Νίκο, μάλλον κάποια, και έπρεπε να φύγει για λίγο. Δεν έμεινα για πολύ ακόμα μόνη μιας και το κουδούνι δεν άργησε να ακουστεί. Πήγα να ανοίξω και προς μεγάλη μου έκπληξη ήταν ο Αλεξ. Δε φαινόταν στα καλά του.
- πρέπει να μιλήσουμε.
- τώρα το θυμήθηκες;
- μιλάω σοβαρά βλέπεις.
- α ναι; Κι εγώ σου απαντάω με την ίδια σοβαρότητα. Τι θέλεις να πούμε ακριβώς; Να μου ξεκαθαρίσεις τι ήμουν για εσένα; Λοιπόν; Για να ακούσω.
- ξέρεις ότι είχα αισθήματα για εσένα.
- α ναι; Όπως είχες και για την αδερφή του Άρη;
Έμεινε για λίγο και με κοίταξε.
- που ξέρεις εσύ τον Άρη; Βασικά που ξέρεις για την αδερφή του
- ήρθα να σε βρω Αλεξ. Ρώτησα τον Άρη που ήσουν αλλά δε μου απάντησε. Όταν βέβαια σε βρήκα μιλούσες μαζί του για τις πρώην σου. Οπότε εκεί κατάλαβα ότι δεν έχει νόημα να ταλαιπωρούμαι πλέον και δεν έχει νόημα να ταλαιπωρώ κι εσένα.
- δεν είναι αυτό που νομίζεις.
- και τότε τι είναι Αλεξ; Τα ίδια έλεγες και για εκείνο, τα ίδια είπες και σε εμένα. Δε νομίζεις ότι ταυτίζονται υπερβολικά οι δυο περιπτώσεις; Ίσως επειδή τα ίδια αισθήματα είχες και για τις δυο μας.
- δεν αισθάνομαι όπως αισθανόμουν με εκείνη!
Με έπιασε από τα μπράτσα και με κοίταξε βαθιά στα μάτια.
- Δανάη, με κάνεις να νιώθω όπως δε με έκανε να νιώσω καμία άλλη.
********************************
Να τα που όλα έχουν αρχίσει να βγαίνουν στη φόρα πλέον... να δούμε τι θα γίνει με αυτούς από δω και πέρα γιατί δε τους βλέπω ξανά ναζί λετσι όπως πάει το πράγμα😂