Κεφάλαιο 44
Danae’s pov
Περνούσα από το γήπεδο όταν άκουσα φωνές. Βασικά αναγνώρισα μια συγκεκριμένη. Του Αλεξ. Στάθηκα λίγο εκεί και αναγνώρισα εκείνο το παιδί που συνάντησα πριν, στο σπίτι του.
- μόνο να τις κοροιδεύεις όλες ξέρεις. Έχεις αγαπήσει ποτέ καμία; Όχι. Τα ίδια με όλες! Μια ζωή! Να τη ρίξεις στο κρεβάτι θες έτσι; Και αυτή
- μπορείς να σκάσεις; Δε ξέρεις πως είναι! Σταμάτα!
- τουλάχιστον δε μπορείς να κρατήσεις ένα στάνταρ κολλητό; Πρέπει κι αυτούς να τους αλλάζεις, όπως αλλάζεις και τις γκόμενες;
- Άρη σκάσε, μα τη Παναγία θα σε πλακώσω. Σκάσε!
Είπε ο Αλεξ και τον πλησίασε. Δεν ήθελα να το δω αυτό. Δεν ήθελα να επέμβω γιατί θα καταλάβαινε ότι τόση ώρα τους άκουγα. Είχα δακρύσει. Άρα σε όλες τα ίδια λέει. Άρα έχει πάει και με άλλες, που γνώρισε μέσω των κολλητών του. Άρα όλα ήταν ψέματα.
Έφυγα. Δεν άντεχα να ακούσω άλλα, ούτε και να δω. Πήρα ένα ταξί και πήγα σπίτι. Πήγα κατευθείαν στο δωμάτιό μου και κάθισα εκεί.
Alex’s pov
- κάνεις μεγάλο λάθος! Εκείνη την αγαπάω! Δεν είναι όπως οι άλλες. Και δε σας κορόιδεψα!
- καλά εντάξει τώρα. Τι άλλο θα έλεγες εσύ.
Είπε και του έδωσα μια δυνατή μπουνιά στο μάτι.
- σου είπα ότι έχω αισθήματα. Τι δε καταλαβαίνεις;
Μου έδωσε και εκείνος μια μπουνιά και κάτι μου είπε που δεν άκουσα. Έτσι συνεχίσαμε να πλακωνόμαστε και να λέμε ο καθένας τα δικά του.
Μετά από αρκετή ώρα αφού είχαμε γίνει και οι δύο μέσα στα αίματα και στις μελανιές σταματήσαμε. Δεν είπαμε κάτι άλλο παρά βριστήκαμε μια τελευταία φορά και χωριστήκαμε Μπήκα στο σπίτι του Ray και αμέσως έτρεξε η Polly κατά πάνω μου. Φυσικά δε με πλησίασε αφού με είδε σε τέτοια κατάσταση. Φώναξε το Ray πανικόβλητη και ο Ray έτρεξε επείσης πανικόβλητος να δει τι μου συνέβει.
- Ω για τη Παναγία ρε μαλάκα! Πως έγινες έτσι;
- Ααα είχα μια ευχάριστη συνάντηση με τον Άρη νωρίτερα!
Γούρλωσε τα μάτια του ενώ εγώ γελούσα με τα χάλια μου.
- είσαι άρρωστος έτσι; Γιατί γελάς;
- τίποτα μωρέ. Απλά παίξαμε λίγο ξύλο αυτό ήταν όλο.
- ΛΙΓΟ ξύλο;
- ναι! Γιατί λίγες έφαγε ο μπάσταρδος!
- τι έγινε ακριβώς;
- τίποτα θα στα πω μετά.
- ρε πας καλά; Πλακωθήκατε έτσι στο ξεκάρφωτό;
- αφού μου έσπασε τα νεύρα! Τι ήθελες να κάνω;
- καλά έχεις δει τον εαυτό σου σε κάνα τζάμι να δεις πως είσαι;
- όχι. Δε με νοιάζει!
- τι δε σε νοιάζει ρε μαλάκα; Σα τη Jannifer από το παιχνίδι τρόμου είσαι ρε!
- ε εντάξει τι να κάνω;
- αααα… καλά. Πάμε να ξαπλώσεις γιατί δεν είσαι καλά.
Είπε και πήγαμε μαζί μέχρι το δωμάτιό του. Μόλις έκλεισε τη πόρτα άρχισα να του εξηγώ πάνω κάτω τι συνέβει με τον Άρη.
Danae’s pov
Γύρισα σπίτι και ήλπιζα να ήταν εκεί ο Νίκος. Τα φώτα ήταν σβηστά οπότε το πρώτο μέρος που πήγα να τσεκάρω ήταν το δωμάτιό του. Κατά καλή μου τύχη ήταν σπίτι και κοιμώταν. Έβαλα τις πιτζάμες μου και πήγα να ξαπλώσω δίπλα του. Γύρισε και με κοίταξε.
- μπορώ να κοιμηθώ μαζί σου απόψε;
Τον ρώτησα πριν προλάβει να πει τίποτα.
- ναι φυσικά! Το ρωτάς;
Είπε και μου έκανε πιο πολύ χώρο μιας και πριν κόντευα να πέσω. Με πήρε αγκαλιά και ενώ πήγαινε να μιλήσει για άλλη μια φορά μίλησα πρώτη.
- ήθελα απλά να τσεκάρω αν ήθελε να είναι ακόμα μαζί μου. Αυτό ήταν όλο.
- στο σπίτι του ήσουν;
- περίπου…
Είπα και τον αγκάλιασα κι εγώ. Με φίλησε στο μέτωπο.
- ότι και αν γίνει να ξέρεις ότι εγώ πάντα θα σε προσέχω.
Ήταν το τελέυταίο πράγμα που άκουσα πριν κοιμηθώ και τον αγκάλιασα λίγο πιο σφιχτά. Ειλικρινά ώρες ώρες, τι θα έκανα χωρίς εκείνο…
Κοιμηθήκαμε μαζί και το άλλο πρωί ξυπνήσαμε από το κουδούνι που χτυπούσε επίμονα επί κάμποση ώρα. Κατεβήκαμε και οι δύο με χίλια ζόρια να ανοίξουμε. Μπήκε μέσα ο Γιάννης τρισευτυχισμένος πετώντας από τη χαρά του.
- δε το πιστεύεις!!!
- όχι…
- αλήθεια! Ετοίμασε βαλίτσες, πάμε να δούμε τη Χλόη!
- τη ποια!?
Στο μυαλό μου ήρθαν όλα τα γεγονότα που έγιναν όταν είχε έρθει τη προηγούμενη φορά και νευρίασα.
- δε θα έρθω.
- τι; Πας καλά; Δε γίνεται χωρίς εσένα!
- Γιάννη, αλήθεια έχουν συμβεί πολλά.
- για βοήθα με να καταλάβω.
- δεεε… άλλη στιγμή δε μπορώ τώρα.
- καλά. Αλλά στη Χλόη θα πάμε. Νίκο ψήσου.
- ναι… ψημένος είμαι…
- τι όρεξη είναι αυτή που έχετε και οι δύο;
- ε ρε Γιάννη είναι Σάββατο γαμώτο! Άσε μας να κοιμηθούμε!
Είπε ο Νίκος έξαλλος και πήγε να φτιάξει καφέδες. Άφησα το Γιάννη να περάσει να πιεί καφέ μαζί μας και να πούμε κανένα νέο.
- θα πάω εγώ, θα έρθετε κι εσείς, θα έρθει και ο Αλεξ αν θέλει.
- Δε θέλει.
Απάντησε ο Νίκος απότομα και συμφώνησα κι εγώ.
- οκ; Τι έγινε;
- τίποτα. Θα σου τα πω μετά. Ας μη χαλάσουμε το πρωινό μας τώρα τζάμπα.
Είπα και συνεχίσαμε το πρωινό συζητότας άσχετα θέματα και λέγοντας τα νέα μας. Αργότερα ο Νίκος έφυγε από το σπίτι, να πάει πάλι σε εκείνη τη δουλειά, που να με σκάσει προσπαθεί μάλλον, οπότε μείναμε οι δυο μας με το Γιάννη.
- λοιπόν μικρή για λέγε.
- από που να αρχίσω...
- γιατί δε θες να δεις τη Χλόη καταρχήν;
- γιατί πήγε με τον Αλεξ! Γι αυτό!
- αααα είναι θέμα ζήλιας.
- δεν είναι θέμα ζήλιας, απλά δε θέλω να το θυμάμαι εντάξει;
- μάλιστα… και με τον Αλεξ;
- με τον Αλεξ…
Πήρα μια βαθιά ανάσα και ξεκίνησα να του λέω τα πάντα. Είχε δίκιο όταν μου είπε να προσέχω. Δε λέω. Και ήμουν σίγουρη ότι θα μου το ξανά χτυπούσε πάλι.
- μάλιστα. Και τώρα;
- τίποτα. Απλά τελειώσαμε.
- και σε απάτησε.
- ναι…
- τι σου είχα πει;
“Πωωωω άντε πάλι!”
- Ωχου Γιάννη! Δε μπορώ να σε ακούω πάλι, έλεος!
- καλά. Αλλά είχα δίκιο! Για άλλη μια φορά!
- Γιάννη;
Είπα προειδοποιητικά και σταμάτησε. Ουσιαστικά τη μέρα τη πέρασα μαζί με το Γιάννη και αργότερα ήρθε και ο Στέλιος με τον αδερφό μου. Δε κάναμε και τίποτα σπουδαίο όλη τη μέρα. Απλά λέγαμε βλακείες και γελούσαμε. Καλά βέβαια τη περισσότερη ώρα τη φάγαμε στο να προσπαθούν να με πείσουν να πάμε να δούμε τη Χλόη, που τελικά και τα κατάφεραν.
Alex’s pov
Πέρασα μια τρομερή νύχτα. Δε μπορούσα να κλείσω μάτι από το πόνο από το σημάδια που μου έκανε ο πούστης, αλλά χαίρομαι απίστευτα πολύ, γιατί ξέρω ότι ούτε ο άλλος κοιμήθηκε γι αυτό το λόγο. Σηκώθηκα το πρωί με τρομερή όρεξη και χαρά.
- ακόμα δεν έχει φύγει η χαζοχαρουμενιά;
- όχι. Και ξέρεις γιατί; Γιατί ο άλλος υπέφερε όλη τη νύχτα όπως υπέφερα κι εγώ. Δε κοιμήθηκε καθόλου.
- και αυτό είναι ωραίο δηλαδή να μην έχεις κοιμηθεί ούτε εσύ;
- ναι! Γιατί μαζί μου ξενύχτησε και ο άλλος.
- τι να σου πω ρε Αλεξ. Ότι και να σου πω τώρα…
Είπε και σηκώθηκε. Τον ακολούθησα στη κουζίνα, αφού βέβαια έβαλα μια φόρμα. Η μάνα του σοκαρίστηκε που με είδε έτσι μέσα στα σημάδια και έτρεξε να με βοηθήσει κάπως
- αγόρι μου είσαι καλά; Πως το έπαθες αυτο;
- α αστόν μάνα! Πλακώθηκε με τον Άρη χθες στο ξύλο. Μη σε νοιάζει
- ναι. Αφήστε με. Δεν είναι κάτι. Έτσι κι αλλιώς θα μου έχει περάσει σε τρεις τέσσερις μέρες,
Είπα και κάθισα στο τραπέζι. Η μάνα του, πλέον αγανακτησμένη με ότι άκουγε από εμένα και το γιο της μας έβαλε να φάμε.
***********************
Εκριξούλα λίγο ε? Να λοιπόν γιατί ο Αλεξ είναι τσακωμένος με τον Άρη. Για να δούμε όμως τι θα γίνει και με τη Δανάη από την άλλη