Κεφάλαιο 36
Το άλλο πρωί ξύπνησα από το κουδούνι. Σίγουρα ήταν ο Αλεξ οπότε πήγα να του ανοίξω γρήγορα.
- καλημέρα!
- καλημέρα
- τι έχεις αγάπη μου;
- Δανάη; Με βλέπεις; Δε πιστεύω να με απατάς με κανέναν άλλο.
- πας καλά μωρέ πρωί πρωί; Άσε με ρε Αλεξ δεν έχω όρεξη.
Είπα και πριν προλάβω να τον ξανά κοιτάξω με φίλησε στα χείλη με πάθος οδηγόντας με, μάλλον, σε ένα τοίχο. Τον σταμάτησα απότομα.
- ο Νίκος πρέπει να είναι ξύπνιος. Μόνο αυτό σου λέω
- ωχ άστο τότε. Θα βγούμε όμως σήμερα και μη μου πεις πάλι “θα βγω με το Στέλιο” γιατί θα του σπάσω τα μούτρα σοβαρά σου μιλάω.
Είπε και γέλασα με τη κοροϊδευτική, κοριτσίστικη φωνή που έκανε στα υποτιθέμενα λόγια μου.
- χαχα! Κοίταξε να δεις. Παρ’ όλο που θα έβγαινα μαζί του αποφάσισα από χθες να μη το κάνω για να βγω μαζί σου οπότε δεν έχεις να πεις. Σε σκέφτηκα.
- Α! Θα έβγαινες και μαζί του!
- ναι! Φίλος μου είναι..
- α φίλος σου. Δε μου λες; Αυτός ο “φίλος σου” ξέρει ότι τα έχεις μαζί μου;
- εεε δε ξέρω…
- δε ξέρεις; Ξέρω εγώ! Ναι! Και τον έχω ήδη προειδοποιήσει ότι έτσι και σε αγγίξει θα έχει να κάνει μαζί μου
- τι έκανες; Πότε; Δε σε πιστεύω. Ψέματα λες.
- τι νομίζεις αγάπη μου, συζητούσαμε όσο εσύ τα έλεγες με την Ανάστασία;
- Αλεξ θα σε σκοτώσω! Με έκανες ρεζίλι!
- ρεζίλι σε έκανα ή σου έκανα χαλάστρα;
- να σου πω. Σα πολύ δε ζηλεύεις; Άμα ήταν να σε απατήσω θα το είχα κάνει ήδη. Οπότε…
- Α! Τώρα που μου το είπες και αυτό ηρέμησα, Ευτυχώς.
Είπε και με κοίταξε με θυμό ενώ εγώ γέλασα.
- πλάκα κάνω ρε βλάκα! Φυσικά και δε θα το έκανα ποτέ!
Είπε και στα χείλη του εμφανίστηκε ένα γλυκό χαμόγελο. Με φίλησε και πήγε να κάτσει στο καναπέ. Κάθισα λίγο μαζί του και έπειτα ανεβήκαμε μαζί πάνω και πήγαμε να φωνάξουμε το Νίκο ο οποίος απ’ ότι φαίνεται τον είχε ξανά πάρει ο ύπνος. Ο Αλεξ μου έκανε νόημα να καθίσω ήσυχα. Πήρε φόρα και πήδηξε πάνω του. Εγώ γέλασα και ο Νίκος έβγαλε ένα επιφώνημα πόνου.
- τι κάνεις ρε μαλάκα;
- ξυπνάω τον έρωτά μου. Καληηημέρα αγάπη μου.
- φύγε από ‘δω ρε μαλάκα! Τι έχεις πιει πρωί πρωί;
- έλα μωρό μου να κάνουμε κάτι…
Είπε ο Αλεξ και έβαλε το χέρι του ναζιάρικα στο στήθος του.
- τι λες ρε μαλάκα; Σήκω από πάνω μου ρε!
Είπε ο Νίκος και τον έσπρωξε με αποτέλεσμα να πέσει στο πάτωμα. Ο Νίκος βολεύτηκε καλύτερα και κουκουλώθηκε με το πάπλωμα. Ο Αλεξ σηκώθηκε και ανέβηκε πάλι στο κεβάτι του. Του έριξε μια φάπα στα οπίσθια
- fuckin’ ass!
Είπε ο Αλεξ και εγώ έκλαψα στα γέλια.
- να σου πω ρε. Σε έχουν πιάσει τα σεξουαλικά σου πρωί πρωί; Άντε να τη παίξεις στο μπάνιο και παράτα με.
Αφού σοβαρεύτηκα λίγο έφτασε η στιγμή να επέμβω.
- έλα Νίκο σήκω έχουμε σχολείο!
- καλά ρε μαλάκα είναι και η Δανάη εδώ τόσες ώρες και μας ακούει να λέμε τέτοιες βλακείες;
Είπε και του έδωσε μία σφαλιάρα. Και από εκεί που όλα ήταν ήρεμα και ωραία άρχισαν να παίζουν ξύλο. Φυσικά δε κράτησε πολύ γιατί τους έπιασε νευρικό και σταμάτησαν. Πήγα για άλλη μια φορά όλοι μαζί σχολείο (έχει καταντήσει κουραστικό πλέον το ξέρω). Σήμερα γενικότερα είχε πολύ πλάκα με τα αγόρια. Όλη η χαζομάρα τους βρήκε σήμερα.
Βέβαια ας μη σχολιάσω το πόσο ρεζίλι γίναμε όταν ξεκινήσαμε να κινηγιόμαστε για βλακείες στο διάδρομο του σχολείου με αποτέλεσμα να παρασέρνουμαι κάμποσα παιδιά που απλά περπατούσαν ανάμεσα. Και όλο αυτό φυσικά ξεκίνησε από τον Αλεξ. Αν εκείνους δε προκαλούσε το Νίκο δε θα κινηγιόμασταν και οι τρεις στη σειρά. Αυτό όλο κράτησε ένα ολόκληρο διάλειμμα και όλη η αναστάτωση επίσης. Μόλις χτύπησε για μέσα δε του ξανά είδα. Πήγα και κλείστηκα γρήγορα στη τάξη μου ενώ οι άλλοι συνέχισαν να κιηγιούνται. Στο άλλο διάλειμμα ήρθε μόνο ο Νίκος στη τάξη μου.
- το μεσημέρι θα φύγουμε γρήγορα και που θα πάμε;
- που;
- στο γκαράζ!
- και ο Αλεξ;
- δε θα έρθει. Πάει στους τοίχους να… εεε… πάει σε μία δουλειά.
- άστο Νίκο ξέρω.
- ξέρεις; Τι ξέρεις δηλαδή;
- για τη περιοχή έξω από τη πόλη που πηγαίνετε και βάφετε.
- ααα… που το ξέρεις;
- μου το είπε ο Αλεξ. Κατά λάθος βέβαια μη φανταστείς.
- α… σόρι που δε σου είπα τίποτα.
- δε πειράζει. Καταλαβαίνω ότι δε μπορούμε να τα λέμε και όλα μερικές φορές.
Αγκαλιαστήκαμε και καθίσαμε σε ένα παγκάκι. Δύο διαλείμματα τα περάσαμε μαζί. Μόλις έφτασε η ώρα να φύγουμε ο Νίκος με περίμενε έξω από τη τάξη μου. Μόλις βγήκα πήγαμε κατευθείαν σπίτι.
Ανοίξαμε το γκαράζ και ξεκινήσαμε να ανοίγουμε κούτες και να χαζεύουμε τα παλιά μας παιχνίδια.
- ωω! Κοίτα τι βρήκα!!!
Είπε κάποια στιγμή ο Νίκος δείχνοντάς μου ένα κόκκινο τρίκυκλο με πορτοκαλί αυτοκόλλητα. Γέλασα και κάθισε πάνω και άρχισε να κάνει κύκλους μέσα στο γκαράζ. Εγώ είχα ξεκαρδιστεί στα γέλια και μετά από πέντε λεπτά ο Νίκος σταμάτησε απότομα μπροστά μου.
- φτάνει. Πιάστηκα σε αυτό το καθισματάκι.
- χαχαχαχα! Εντάξει μπέμπη. Αύριο πάλι έ;
- χαχα! Έλαααα σταμάτα… μη με πειλάζεις…
Είπε σα μωρό και γέλασα ακόμα περισσότερο. Εκεί καθόμασταν μέχρι το απόγευμα. Μιλάμε για ΠΟΛΛΑ παιχνίδια! Τον πήρε τηλέφωνο ο Αλεξ και το σήκωσε σχεδόν αμέσως.
- έλα ρε!... τώρα ρε μαλάκα… δε ξέρω ρε… με τη Δανάη είμαι αλλά δε ξέρω αν είναι τόσο καλή ιδέα να περάσεις. θες να έρθω εγώ;... γιατί θα σκοτωθείτε πάλι! Γι αυτό!... οκ ρε! Τα λέμε σε καμία ώρα;... ε πάμε για κάνα ποτό ξέρω ‘γω;... εντάξει ρε! Έλα τα λέμε.
Είπε και με κοίταξε με απογοήτευση.
- άντε με τον Αλεξ. Δε με νοιάζει εμένα.
- μα θα σε παρατήσω μόνη σου;
- δε πειράζει. Θα βγω μάλλον με το Στέλιο.
- σίγουρα;
- ναι ρε! Άντε!
Χαμογέλασε και ανεβήκαμε μαζί μέχρι πάνω. Μετά από κάνα δεκάλεπτο έφυγε από το σπίτι να πάει στου Αλεξ.. Στο μεταξύ εγώ πήρα το Στέλιο.
- έλα
- έλα! Τι έγινε;
- τι να γίνει;
- δε της μίλησες ακόμα;
- ναι! Πως; Της μίλησα
- και; Ψέματα μου λες!
- όχι… ναι… ψέματα σου λέω… αχ ρε Δανάη δε μπορώ να το κάνω γαμώτο…
- άρα προτειμάς να την έχει ο άλλος έτσι;
- τι; Όχι βέβαια.
- τότε;
- ρε δε ξέρω… δε ξέρω αν πρέπει
- που είσαι;
- κοντά στου Γιάννη. Γιατί;
- ωραία. Θες να περάσεις από ‘δω; Μόνη μου είμαι έτσι κι αλλιώς
- εε… τώρα ξέρω ‘γω;
- ωραία άκου…
Του είπα που είναι το σπίτι μου και κάθισα να τον περιμένω. Ύστερα από ένα τέτρτο ακούστηκε το κουδούνι και έτρεξα να ανοίξω.
**************************
Λοιπόν να και ένα κεφάλαιο που δεν είχε να κάνει τόσο με τον Αλεξ! Ήταν βαρετό το ξέρω παιδιά σορι... θα φροντίσω να γίνει κάτι πιο καλό πιο μετά θα δω😉😂