Κεφάλαιο 35
Δε πέρασε πολύ ώρα που καθόμουν και έπαιζα Lol (ε καλά τώρα) και χτύπησε η πόρτα του δωματίου μου. Του επέτρεψα να περάσει και άνοιξε ο Νίκος.
- να σου πω. Δεν έρχεσαι να παίξουμε τίποτα κάτω που έχω βαρεθεί;
- νόμιζα έπαιζες με τον Αλεξ
- έλα μωρέ τώρα δε πειράζει. Έλα κι εσύ κάτω...
Είπε και σηκώθηκα από το γραφείο μου και κατέβηκα μαζί του κάτω. Ο Αλεξ με κοίταξε με ένα στραβό χαμόγελο και κάθισα, και καλά αναγκαστικά, δίπλα του. Κάθισε δίπλα μου ο Νίκος και μας κοίταξε.
- μη τυχόν και τσακωθείτε. Κανονίστε.
Δεν απαντήσαμε απλά κοιταχτήκαμε με μίσος και μετά κοιτάξαμε εκείνο. Έβαλε να παίξουμε μπάσκετ κάτι που αποδείχτηκε τελικά ότι ήταν καλύτερο από το FIFA. Ξεκινήσαμε να παίζουμε πρώτα με το Νίκο μέχρι να φτάσει πάλι η σειρά μου. Ο Αλεξ με κοίξε με ένα πονηρό χαμόγελο.
- ετοιμάσου να σε κάνω σκόνη
- χαχαχα! Αυτό και αν είναι αστείο. Σκόνη αγάπη μου δε θα με κάνεις ούτε στα πιο τρελά όνειρα σου.
- έτσι νομίζεις; Θα σου δείξω εγώ τώρα!
- όοοοχι δε καταλάβατε και οι δύο. Δεν έχω καμία όρεξη για τσακωμούς. Μαζί μου θα παίξετε.
- ω έλα ρε έλεος πια! Έχω βαρεθεί να παίζω συνέχεια μαζί σου! Ασε με να παίξω και με κάποιον που θα τον κερδίσω σίγουρα.
- κάνε όνειρα τώρα που μπορείς γιατί μετά δε θα μπορείς. Θα έχουν γκρεμιστεί και τα προηγούμενα.
- να σας πω! Δε θα αρχίσουμε πάλι τους τσακωμούς για ένα κωλό- παιχνίδι στο playstation.
Ξεκινήσαμε να φωνάζουμε και να τσακωνόμαστε και οι δύο αυτή τη φορά με το Νίκο.
- ΕΕΕ! Φτάνει! Αμάν πια! Συνέχεια τσακωμούς! Βαρέθηκα! Δε κάνετε άλλη δουλειά όλη μέρα! Άντε τελειώνετε. Ένα όμως! Και μη τσακωθείτε πάλι!
Τον κοιτάξαμε και οι δύο με αγανάκτηση ώσπου τελικά έβαλε το παιχνίδι επιτέλους. Παίζαμε για κάνα μισάωρο και είχαμε φτάσει 20-20. Παραλίγο να βάλει καλάθι ο Αλεξ αλλά ευτυχώς αστόχησε και του πήρα τη μπάλα. Άλλαζα πάσες με του παίκτες μου μέχρι ο Αλεξ να πέσει πάνω μου και να μου κάνει φάουλ. Κέρδισα δύο βολές και τελικά το παιχνίδι έληξε 22-20. Πετάχτηκα όρθια και φώναζα ενώ ο Νίκος ήταν σίγουρος για το τι θα ακολουθήσει.
- χα! Πάτρ'τα! Τι έγινε Αλεξάκο; Χάσαμε; Φάγαμε τη σκόνη της "μικρής";
Είπα ενώ είχα ανέβει όρθια στο καναπέ και τον κορόιδευα
- ήσουν απλώς τυχαιρή.
- τι τυχερή ρε; Είτε μου έκανες το φάουλ είτε όχι, πάλι θα κέρδιζα!
- νομίζεις! Είμαι καταπληκτικός παίκτης σε αυτό το παιχνίδι.
- αν είσαι εσύ καταπληκτικός παίκτης τότε εγώ χρειάζομαι βραβείο.
- άσε ρε! Κέρδισες μία φορά και το έκανες θέμα!
- ναι; Έτσι νομίζεις! Κέρδισα μία και μπορώ άνετα να το ξανακάνω και δεύτερη και τρίτη και όσες θες!
- χαχα! Εσύ; Εσύ που μόλις έμαθες τι είναι το χειριστήριο του playstasion θα με νικήσεις; Ας γελάσω γιατί αυτό είναι πραγματικά ανέκδοτο.
- γέλα τώρα γιατί όταν με το καλό ξανά παίξουμε δεύτερη φορά θα σου κοπεί μαχαίρι.
- για πρόσεξε μη σου κοπεί εσένα απότομα η χαρά και άσε με εμένα
- εμένα η χαρά δε θα μου κοπεί γιατί πολύ απλά δε πρόκειται να χάσω ποτέ από ένα τόσο άχρηστο παίκτη όπως είσαι εσύ.
Εκεί τον εκνεύρισα πραγματικά. Με τράβηξε από τα πόδια με αποτέλεσμα να πέσω με τη πλάτη πάνω στο καναπέ και φυσικά πέρα από τη τρομάρα που πήρα τραντάχτηκα κιόλας και μου κόπηκε η ανάσα για λίγο. Έφερε το πρόσωπό του σε απόσταση αναπνοής από το δικό μου, όπως ήμουν ξαπλωμένη και προσπαθούσα να σταθεροποιήσω τις ανάσες μου με τη καρδιά μου. Έβαλε το ένα του χέρι του κοντά στο λαιμό μου και με το άλλο έπιασε τη μπλούζα μου. Με κοίταξε με μίσος.
- με εμένα δε θα τα βάζεις μικρή. Γιατί θα το μετανιώσεις. Πολύ πικρά. Το κατάλαβες;
- Εε! Αλεξ για ηρέμησε! Φτάνει! Κι εσύ μη το προκαλείς δε μπορείς;
Είπε ο Νίκος ενώ τον τράβηξε από πάνω μου και με άφησε να σηκωθώ.
- δε μπορώ. Με προκαλεί η μαλακία που έχεις στο κεφάλι του.
- κοίτα ποιος μιλάει για μαλακία στον εγκέφαλο! Η βασίλισσα της μαλακίας
- να σας πω! Τι θα γίνει τώρα;
- εκείνη με προκαλεί!
- κι εσύ προκαλείς εμένα να σου δώσω ξύλο.
- για δωκίμασε και θα σου πω εγώ!
- Αλέξ! Το παράχεσες! Φτάνει!
- εγώ η αυτή;
- και οι δύο! Είπατε θα παίξετε ήρεμα! Τι είναι αυτά; Και εσύ Αλεξ κράτα λίγο την υπομονή σου! Θα τη σκότωνες έτσι όπως την έριξες. Δεν είναι αγόρι έτσι;
- δε θα τη χτυπούσα.
- σε είδα! Έτοιμος ήσουν! Σου είχα πει κάτι. Κανόνισε. Μόνο αυτό σου λέω.
Είπε και κάθισε ανάμεσά μας.
- δε θα παίξουμε ξύλο εδώ μέσα. Είπαμε να παίξουμε. Όχι να πάνε στο νοσοκωμείο. Αλεξ.
- δε το ξεκίνησα μόνο εγώ ξέρεις.
- εσύ ήσουν έτοιμος να τη πλακώσεις όμως. Σε είδα πως τη πλησίασες δεν είμαι στραβός. Μόνο να της έχωνες καμία μπουνιά, δε ξέρω και εγώ τι θα γινόταν. Και εσύ! Μη χαίρεσαι γιατί το ίδιο ισχύει και για εσένα.
- δεν είπα κάτι εγώ.
Χτύπησε το κινητό μου. Ο Στέλιος ήταν. Το σήκωσα και πήγα παραπέρα.
- έλα Στέλιο! Τι γίνεται;
- από που να πρωτοξεκινήσω;
- της μίλησες;;;
- όχιιι...
- καλά είσαι σοβαρός; Και τι περιμένεις;
- ήμουν με τον άλλο τώρα. Άστα...
- τι;
- είναι έτοιμος να της ζητήσει να συγκατοικήσουν.
- ΤΙ?
Φώναξα δυνατά και τα βλέμματα των αγοριών στράφηκαν προς το μέρος μου. Ο Αλεξ με κοίταξε με απορία αλλά δεν έδωσα σημασία.
- γιατί; Πως έγινε αυτό;
- είναι λέει πολύ ερωτευμένος μαζί της και θέλει να ζήσει το υπόλοιπο τη ζωής του με εκείνη
- ψέμα!
- αλήθεια. Δε μπορώ να το κάνω Δανάη, ξέχνα το. Θα τους καταστρέψω τη σχέση.
- καλά είσαι σοβαρός αγόρι μου; Τη θες η όχι;
- φυσικά και τη θέλω!
- ε τότε κυνήγα τη! Τι άλλο να σου πω πια!
- μα ο άλλος...
- Στέλιο! Η Ανστασία δε πρόκειται να δεχτεί να μείνει μαζί του. Της αρέσεις εσύ και δεν είναι τόσο ηλίθια να πάει να μείνει μαζί του.
- να όμως θα στεναχωρηθεί που θα της χαλάσω τη σχέση.
- μα είσαι ηλίθιος; Αφού η ίδια είπε ότι ήθελε να ήταν μαζί σου.
- δε ξέρω.
- μη γίνεσαι φλώρος! Πήγαινε μίλα της! Τι είναι ο άλλος δηλαδή και την έχει και εσύ δε μπορείς;
- ο άλλος δεν είναι φίλος της τόσα χρόνια όμως.
- ένας λόγος παραπάνω! Πήγαινε δε θα χάσεις και τίποτα.
- τώρα; Τώρα αμέσως;
- καλά όχι και τώρα τώρα είπαμε. Αλλά να πας!
- καλά... αύριο θα της μιλήσω.
- έτσι σε θέλω! Πάμε!
- ναι! Για τη χιλόπιτα...
- ΣΤΕΛΙΟ!
- χαχαχ! Έλα πλάκα κάνω! Άντε τα λέμε τότε.
- χαχα! Εντάξει! Γεια!
Είπα και κλείσαμε. Πήγα με τα αγόρια και ο Αλεξ με κοίταξε με μίσος. "μιλάς ακόμα με το Στέλιο;;" μου έκανε νόημα. "Ναι υπάρχει πρόβλημα;", "καλά θα σε φτιάξω εγώ"
- τι κάνετε;
Είπε ο Νίκος που είδε το νόημα που πήγα να κάνω στον Αλεξ
- κοίτα πως φοβάμαι το κακό που θα μου κάνεις! Τρέμω!
Είπα δυνατά μέσα στην ειρωνεία στον Αλεξ και κάθισα δίπλα στο Νίκο. Ο Αλεξ με στραβό- κοίταξε και ο Νίκος τον αγριοκοίταξε. Μέχρι τις εννιά καθόμασταν και λιώναμε και οι τρεις στο playstation. Μετά έφυγε ο Αλεξ και αποφασίσαμε με το Νίκο να κάνουμε κάτι διαφορετικό. Έτσι πήγαμε στην αποθήκη- γκαραζ και ξεκινήσαμε να βλέπουμε τα παιχνίδια που είχαμε μικροί, τα πράγματα που είχαμε, τις φωτογραφίες και όλα αυτά χωρίς να κοιτάζουμε ούτε μία στιγμή το ρολόι, όπου έδειχνε δώδεκα όταν το κοίταξα κατά τύχη.
- ιιι! Νίκο! Είναι δώδεκα πρέπει να πάμε για ύπνο δε θα ξυπνάμε αύριο
- καλά αλλά πρώτα θα υποσχεθούμε να το ξανά κάνουμε.
- ωραία λοιπόν. Εγώ υπόσχωμαι.
Είπα και έβαλα το χέρι μου στη μέση όπως κάναμε μικροί.
- κι εγώ.
Έβαλε το χέρι του πάνω από το δικό μου. Γελάσαμε και ανεβήκαμε στο σαλόνι και από το σαλόνι στα δωμάτιά μας. Μπήκαμε ο καθένας στο δικό του και μετά από δέκα λεπτά περίπου ακούστηκε η φωνή του Νίκου..
- Δανάη!
- έλα!
- Σ' αγαπάω ρε!
- χαχα! Κι εγώ αδερφούλη μου!
Ήταν το τελευταίο πράγμα που είπαμε πριν κοιμηθούμε.
*********************
Κιούτικο τέλος για τα δύο αδερφάκια ε? Λίγο μικρό κεφάλαιο σε σχέση με άλλες φορές αλλά είχε και ένα through back Alex VS Danae😂
Επειδή δεν έχω ετοιμάσει ακόμα επόμενα κεφάλαια δε θα ανεβάσω άλλο μέσα στη βδομάδα για να μπορέσω να ανεβάσω την άλλη Παρασκευή ώστε να έχετε κενούργιο κεφάλαιο κάθε βδομάδα (προς το παρόν τουλάχιστον...)