Κεφάλαιο 31
Το κωλοξυπνιτήρι δε λέει να σταματήσει να χτυπάει και με εκνέβιζε όλο και περισσότερο. Στο δωμάτιο μπήκε μάλλον ο Νίκος και έκλεισε ξανά τη πόρτα πίσω του. Ένοιωσα τα χείλη το πάνω στα δικά μου. Όχι δεν ήταν ο Νίκος, ο Αλεξ ήταν. Ξεκίνησε να με γαργαλάει και μετά από λίγο σταμάτησε απότομα.
- πολλές καλημέρες στην αγάπη μου.
- καλημέρα.
- που ήσουν χθες το βράδυ μέχρι τις δύο;
Με αυτή του την ερώτηση ανακάθισα στο κρεβάτι και τον κοίταξα.
- που ξέρεις ότι έλειπα μέχρι τις δύο;
- στην είχα στήσει να σε τρομάξω αλλά ήσουν τόσο πτώμα που δε πρόσεξες καν τη μηχανή που ήταν έξω από το σπίτι σου. Μετά σε λυπήθηκα και είπα άσε μη της έρθει τίποτα και δεν έχω καμία όρεξη.
- ωωω σε ευχαριστώ πολύ κιουτάκι μου!
- ναι αλλά άμα με ξαναπείς έτσι δε θα σε λυπηθώ. Άντε τώρα σήκω να ντυθείς!
- καλααα!
Είπα με παράπονο και σηκώθηκα με χίλια ζόρια. Είχα βγάλει τη μπλούζα μου και έψαχνα να βρω κάτι να βάλω στο σχολείο όταν μπούκαρε μέσα ο Αλεξ
- δε μου απάντησες στην ερώτησή μου! Που ήσουν χθες το βράδυ;
Το βλέμμα του έπεσε πάνω στο στήθος μου ενώ εγώ δεν ήξερα πως να καλυφθώ και εκείνος πήρε ένα πονηρό χαμόγελο και έγλειψε τα χείλη του.
- πας καλά παιδί μου; Πως μπαίνεις; έτσι μέσα;
Σα να τον ξύπνησαν οι φωνές μου, το βλέμμα του ανέβηκε πάλι στο πρόσωπό μου.
- δε πάω πουθενά αν δε μου απαντήσεις που ήσουν χθες.
- στο σπίτι του Γιάννη για ταινία. Εντάξει τώρα; ΦΥΓΕ!
- για ταινία;; Μέχρις τις δύο;
- ήταν και κάμποσοι φίλοι του, μαζί και η Ιωάννα.
- α εντάξει τότε.
- ωραία φύγε τώρα!
Δε πρόλαβα να κάνω κίνηση. Σε δέκατα του δευτερολέπτου βρέθηκε μπροστά μου και με φιλούσε ενώ παράλληλα με ξάπλωνε στο κρεβάτι μου.
- σε θέλω
- Αλεξ τελείωνε δεν είναι αστείο.
- σου φαίνομαι να αστειεύομαι;
Είπε ενώ συνέχισε να με φιλάει και τα χέρια του έφτασαν στο λάστιχο της πιτζάμας μου. Τον διέκοψα ενώ και οι δύο ανασέναμε βαριά.
- Αλεξ. Τελείωνε. Δεν είναι ώρα για τέτοια. Σήκω να πάμε σχολείο.
- όχι
- τι όχι! Αλεξ γαμώτο τελείωνε! Θα…
Με φίλησε στο στόμα ενώ κρατούσε τα χέρι μου πάνω από το κεφάλι μου
- να σου πω! Προσπάθησε να κρατηθεις μπορείς;
- όχι! Είσαι τόσο… μμμ…
- τον έσπρωξα από πάνω μου και σηκώθηκα.
- τελείωνε θα αργήσουμε και θα φταις εσύ!
- δε θα αργήσουμε πολύ. Θα είμαι γρήγορος.
Γούρλωσα τα μάτια μου και χαμογέλασε. Τον κοίταξα με αγανάκτηση και του έκανα νόημα να βγει, ασχέτως ότι δε σηκώθηκε
- να σου πω, θέλω να αλλάξω.
- ποιος σε εμποδίζει;
- η παρουσία σου! Βγαίνε.
- εντάξει πως κάνεις έτσι; Πρώτη φορά θα είναι;
- γιατί με έχεις ξαναδεί έτσι;
- όχι αλλά θα σε δω πολύ σύντομα. Και αυτή τη φορά χωρίς τη πιτζάμα.
Γούρλωσα για άλλη μία φορά τα μάτια μου, ενώ εκείνος χαμογέλασε για άλλη μια φορά και σηκώθηκε να φύγει. Επιτέλους άλλαξα με την ησυχία μου και κατέβηκα στο σαλόνι.
- ο Νίκος;
- έχει πεταχτεί σε εκείνη τη δουλεία… ξέρεις… τέλος πάντων πάμε.
- Άννα πάλι;
- όοχι καμία σχέση. Θα μάθεις κάποια στιγμή.
- μμμάλιστα…
Ξεκινήσαμε μαζί για το σχολείο. Στην αυλή βρήκαμε το Νίκο έτσι πήγαμε και καθίσαμε μαζί του. Δε ξέρω τι μου κρύβουν πάντως ελπίζω να μην είναι κάτι κακό τουλάχιστον. Σε όλη τη διάρκεια του μαθήματος έστελνα μηνύματα στο Αλεξ όταν μου ήρθε μήνυμα από το Γιάννη. Το άνοιξα σχεδόν αμέσως. “επ! Μέσα είμαστε πάλι; Μάθημα δεν; Το απόγευμα στις πέντε μπορείς να πάμε καμία βόλτα; Θα είναι και ο Στέλιος.”, “δε ξέρω σίγουρα… πάντως το παρόν δεν έχω κάτι να κάνω. Ναι γιατί; Θα με βάλεις τιμωρία;”, “καλάαααα… οκ! Άμα έρθεις θα είμαστε στο σιντιβάνι. Ξέρεις εσύ.”, “οκ τα λέμε τότε”, “👍”
Έστειλα κατευθείαν στον Αλεξ. “να σου πω… δε θα βγω σήμερα τελικά… βασικά θα βγω αλλά δε θα βγω με εσένα.”, “όχι με εμένα; 😢 γιατί;”, “γιατί ο Γιάννης είπε να συναντηθούμε στο πάρκο με έναν φίλο και θέλει να είμαι κι εγώ μαζί”, “να σου πω. Πολλά πάρε δώσε δεν έχεις με αυτόν;”, “είναι κολλητός μου. Δε θα τα ξανά λέμε πάλι.”, “καλά… αλλά μου χρωστάς να σε δω μια φορά έτσι;”, “οκ! Σε μισώ έτσι; Να ξέρεις.”, “εγώ σε μισώ ακόμα πιο πολύ! Μου σπας απίστευτα τα νεύρα!”, “Όχι πιο πολύ απ’ όσο μου τα σπας εσύ”
Κάπως έτσι συνεχίσαμε να συζητάμε όλη μέρα. Το απόγευμα το έβγαλα στο γκαράς. Ο Νίκος ήθελε να ξεσκαρτάρουμε πράγματα αλλά το μόνο που καταφέραμε ήταν να βρίσκουμε παλιά μας παιχνίδια και να θυμόμαστε αναμνήσεις με αυτά. Στις πέντε βρισκόμουν ήδη στο πάρκο και τους περίμενα.
- πρώτη φορά βλέπω κοπέλα να είναι στην ώρα της.
Είπε ο Στέλιος μόλις με είδε που περίμενα και γελάσαμε.
- λοιπόν για να μπω κατευθείαν στο θέμα, Στέλιο εσύ και η Δανάη νομίζω ότι έχετε πάρα πολλά να συζητήσετε.
Ο Στέλιος του έκανε νόημα να σκάσει, ενώ εγώ κοιτούσα περίεργα.
- λοιπόν Στέλιο να και κάτι που δε σου είπα επίσης. Είναι και πάρα πολύ καλή ψυχολόγος.
- πας καλά ρε μαλάκα;
- ναι! Μίλα της και θα καταλάβεις.
- εμμ… hello! Είμαι κι εγώ εδώ σε περίπτωση που θέλατε να συζητήσετε κάτι οι δυο σας και δε με θέλετε ακόμα.
- όχι! Αντιθέτως! Σε χρειαζόμαστε και πολύ μάλιστα. Λοιπόν άκου γιατί απ’ ότι φαίνεται κάποιος δεν έχει σκοπό να σου μιλήσει.
- ρε μαλάκα όχι σταμάτα!
- πάντως Στέλιο για να ξέρεις, θα χαιρόμουν να σε βοηθήσω αν μπορούσα.
Κοίταξε μια εμένα και μια το Γιάννη διστακτικά.
- καλά… κοίτα… έχω ένα τεράστιο θέμα. Πάντως αν δε θέλεις να με βοηθήσεις δεν υπάρχει θέμα. Έτσι κι αλλιώς δε με ξέρεις κιόλας καλά οπότε…
- δε πειράζει. Χαρά μου να βοηθήσω
- ναι. Είναι πιο πολύ προσωπικό του το θέμα και γι αυτό τον βλέπεις ότι είναι λίγο κάπως.
- ντάξει δε πειράζει.
- νομίζω, ΝΟΜΙΖΩ ότι έχει αρχίσει να μου αρέσει η κολλητή μου.
- έλα ρε συ εντάξει!
- ναι αλλά τα έχε κάποιον άλλο. Έναν φίλο μου…
- κάτσε περίμενε. Σου αρέσει η κολλητή σου αλλά εκείνη τα έχει με έναν φίλο σου; Εκείνος το ξέρει ότι είστε κολλητοί;
- βασικά γίναμε αφού τα φτιάξανε με την κολλητή μου.
- μάλιστα… κατάλαβα… και φοβάσαι αν την μιλήσεις.
- ε λογικό δεν είναι;
- ε είναι… κοίταξε πάντως δε θα ήταν κακό να της μιλούσες. Θα είχατε και μία άλφα ειλικρίνεια ο ένας απέναντι στον άλλο. Ίσως να νιώθεις και πιο καλά μετά από αυτό, ίσως επειδή δε της το κρύβεις πλέον… έχεις σκεφτεί ποτέ ότι μπορεί να νοιώθει και εκείνη το ίδιο;
- η Αναστασία; Πας καλά; Αφού τα έχεις με φίλο μου σου λέω.
- άκου τι σου λέει Στέλιο, κάτι ξέρει
Είπε ο Γιάννης και μου έκλεισε το μάτι.
- τι εννοείς;
- εννοεί ότι με το αγόρι μου μισιώμασταν αφάνταστα πολύ, βριζόμαζταν, παίζαμε ξύλο και τελικά γουστάραμε ο ένας τον άλλο και κανένας δε το παραδέχονταν, ούτε καν στον εαυτό του.
- αλήθεια!?
- ναι. Γι αυτό σου λέω. Αλλά πάλι… δε ξέρω… μη σε βάλω σε δύσκολη θέση. Πρώτα μίλα σε εκείνη. Αλλά σε μια στιγμή που… ξέρεις, πιο συναισθηματική. καταλαβαίνεις. Που να είναι σε κατάσταση να μιλήσει για τα πάντα. (έκανα μια παύση και ξανά σκέφτηκα) λοιπόν… τι θα έλεγες να μου τη γνωρίσεις;
- ναι! Αυτό θα μπορούσα να το κάνω. Αλλά… δε ξέρω… τι θα της πω;
- καλό θα ήταν να μη της μιλήσεις εσύ γιατί μπορεί να σε επιρεάσει. Μπορεί να σου πει οτιδήποτα που να σε κάνει να της πεις τι νιώθεις και αυτό δεν είναι και τόσο καλό σε αυτή τη φάση γιατί δε ξέρεις πως νοιώθει εκείνη για εσένα. Και για να αποφύγουμε το friend zone.
- ωραία μέσα! Πότε θες;
- αύριο το βράδυ; Απλά… σε πειράζει να ψήσω και έναν φίλο μου να έρθει μαζί μας; Θα σε πάρει να πάτε να πείτε τα δικά σας και θα προσπαθήσω να πλησιάσω την…
- Αναστασία. Ωραία! Ευχαριστώ πολύ για τη βοήθεια!
- τίποτα. Απλά μη το συζητάς.
Μετά από λίγο το διαλύσαμε και πήρα το δρόμο της επιστροφής. Όταν είδα τη μηχανή του Αλεξ παρκαρισμένη έξω από το levels. Μπήκα μέσα χωρίς να το ξανασκεφτώ και τον είδα να κάθεται στη μπάρα με κάμποσα άλλα αγόρια από τα οποία και δύο τρεις ήταν με γκόμενες. Έτρεξα κατά πάνω του και τον αγκάλιασα. Στην αρχή δεν αντέδρασε. Μετά πήγε να αντιδράσει αλλά ψιλο- κατάλαβε ποια είμαι και ενώ πήγε να αντιδράσει διαφορετικά με έσπρωξε γρήγορα από πάνω του.
- είναι ο Νίκος εδώ!!
Δε πρόλαβα να αντιδράσω και με έπιασε από το χέρι βγάζοντας με έξω. Μόλις έκλεισε ξανά τη πόρτα του μαγαζιού με στρίμωξε στο τοίχο και με φίλησε με πάθος…
- πως ήξερες ότι ήμουν εδώ;
- είδα τη μηχανή σου.
- ναι αλλά το αμάξι δε το είδες. Είναι και ο Νίκος μέσα μαζί μας.
- το ξέρω. Μου το είπες πριν. Συγγνώμη…
- συγγνώμη; Γιατί;
- ε ήρθε και σε αγκάλιασα έτσι χωρίς να σου πω τίποτα…
- αυτή, ήταν η πιο ωραία αγκαλιά που μου έχει κάνει ποτέ κανείς.
Χαμογέλασα και τον φίλησα.
- Αλεξάκο μουουου… θέλω μια τεράστια χάρη.
- μμμάτισα… για να ακούσω…
- όπως ξέρεις σήμερα βγήκα με το Γιάννη.
- ναι και; Σου έκανε κάτι; Θα τον γαμήσω έτσι και σε αγγιξε!
- όχι ρε αγάπη μου ηρέμησε.
- τότε; Μήπως έγινε κάτι άλλο, με κάποιον άλλο;
- κάτι έγινε αλλά δεν είναι κακό για εμένα ούτε για εσένα..
- ωραία πες μου.
- μαζί μας ήταν και ο Στέλιος. Ένα παιδί μου γνώρισα στο σπίτι του Γιάννη. Ε λοιπόν με αυτά τα παιδιά είπαμε μήπως πηγαίναμε καμία βόλτα αύριο.
- δε καταλαβαίνω τι σχέση έχω εγώ.
- θα καταλάβεις. Εσύ είσαι ένα από τα βασικά μας πρόσωπα.
- για συνέχισε…
- ε να ρε παιδί μου. Έλεγα μήπως ήθελες να βγεις μια βόλτα με τη κοπέλα σου αύριο…
- η κοπέλα μου θα βγει με άλλους αύριο.
- βασικά ο Γιάννης δε θα έρθει. Με το Στέλιο θα βγω.
- Όπα! Θα βγεις με το Στέλιο; Γιατί; Πες μου ότι θα είναι ραντεβού και δε θα ξαναδεί το σπίτι του. Στο λέω να το ξέρεις!
- να σου πω! Ηρέμησε. Μαζί θα βγούμε.
- τι μαζί;
- οι δυο μας και εκείνος με τη κολλητή του. Μου ζήτησε να τον βοηθήσω σε κάτι.
- το οποίο είναι; Να σε ρίξει;
- προσωπικό του δε σε αφορά.
- δε το κάνω.
- τι; όχι ρε Αλεξ σε ικετεύω ρε μωρό μου…
- όχι αν δε μου πεις.
- εντάξει! Του αρέσει η κολλητή του και θέλω να την ψαρέψω. Υποτίθεται θα βγούμε οι τέσσερις μας και εσύ και ο Στέλιος είστε και καλά φίλοι από παλιά. Ξέρεις τώρα. Θα πας θα τον κάνεις μια αγκαλιά, ή ότι άλλο κάνετε εσείς τέλος πάντων και θα τον πάρεις να πείτε τα δικά σας σιγά σιγά.
- οκ. Τι ώρα;
- τι θα το κάνεις;
- ναι.
- αχ μωρό μου σε λατρεύω! Είσαι υπέροχος!!!
Τον αγκάλιασα και τον φίλησα. Χαμογέλασε και μετά, αφού είπαμε όλα τα σχετικά πήγα προς το σπίτι μου. Πέντε λεπτά αργότερα ακούστηκε κάποιος να κορνάρει κάτω από το σπίτι μου. Άνοιξα και ήταν απ’ έξω ο Αλεξ με τη μηχανή ΧΩΡΊΣ ΚΡΑΝΟΣ! Θυμίστε μου να τον σκοτώσω αργότερα γι αυτό. Ξέρει πόσο πολύ φοβάμαι τις μηχανές. (χαχαχαχαχαχα! Ναι καλά) Έκανε ένα κουταβίσιο βλέμμα.
- θα με αφήσεις να πάω μόνος μου μέχρι το σπίτι μου; Μέσα στην ερημιά και στα σκοτάδια;
Γέλασα και πήγα να πάνω το κράνος μου. Ανέβηκα και πριν ξεκινήσουμε γύρισε προς τα εμένα.
- δηλαδή τόσο εύκολα σε έπεισα;
- μόνο απόψε.
Χαμογέλασε και έβαλε μπρος να φύγουμε. Φτάσαμε στο σπίτι του και για άλλη μια φορά κοιμηθήκαμε μαζί.
************************************
Επ! Τι λέει? Και ναι ανέβασα κι αλλο κεφάλαιο μέσα στο σκ. Νομίζω σας στο χρωστάω εδώ και κάτι βδομαδες... μπορεί να ανεβάσω και στο αλλό βίβλιο κι άλλο. Αν όχι τότε την άλλη βδομαδα λογικά