Κεφάλαιο 24
Danae's pov
Το άλλο πρωί ένοιωσα πάγο να πέφτει πάνω μου. Άνοιξα τα μάτια μου και είδα τον Αλεξ να έχει πέσει στο πάτωμα από τα γέλια, χωρίς να μπορεί να σταματήσει. Καιαι… ξανά πίσω στα παλιά. Έτσι σα να μη συνέβη τίποτα χθες.
- είσαι πολύ μαλάκας αγόρι μου. Τώρα εγώ πως θα τα στεγνώσω όλα αυτά; Ηλίθιε!
- χαχαχαχαχα! Είσαι απίστευτη! Πως σηκώθηκες έτσι; Χαχαχαχαχα! Έχω κλάψει!
- ΒΛΑΚΑ! ΦΥΓΕ ΤΏΡΑ! Μαλακισμένο…
Του είπα και έφυγε ξεκαρδισμένος στα γέλια. Αυτό ήταν κάποιου είδους εκδίκηση και καλά; Χαμογέλασα στη προσπάθειά μου να φανταστώ πως μπορεί να έκανα. Ντύθηκα και κατέβηκα στο σαλόνι. Μόλις με αντιλήφθηκε ο Αλεξ γέλασε κρυφά να μη τον δω αν και ακούγονταν οι ανάσες του που γελούσε. Του έδωσα μια δυνατή στη πλάτη και με τράβηξε με δύναμη ρίχνοντάς με στο καναπέ από τη πλάτη του. Άρχισε να με γαργαλάει.
- εμένα καμία δε τολμάει να με χτυπήσει.
- τόλμησα εγώ τι έχεις να πεις;
- ότι είσαι ανόητη που νομίζεις ότι θα το αφήσω έτσι.
- αχά. Οκ.
Είπα και σηκώθηκα αφού με άφησε. Έκανα μεταβολή και του έδωσα ένα ελαφρύ χαστούκι. Σηκώθηκε απότομα και άρχισε να με κυνηγάει σε όλο το κάτω όροφο. Με στρίμωξε στο ψυγείο.
- σου είπα ότι εμένα δε με χτυπάς.
Είπε αγριεμένος. Φαινόταν ότι είχε νευριάσει πραγματικά. Δεν έδωσα σημασία.
- αχα. Οκ. Και τι θα κάνεις; Θα με χτυπήσεις;
Mε κοίταξε στα μάτια ενώ όλη την ώρα κρατούσε τα χέρια μου με το ένα του χέρι πάνω από το κεφάλι μου. Έβαλε το άλλο του χέρι στη μέση μου και ένωσε τα χείλη του με τα δικά μου. Η καρδιά μου νόμιζα ότι πήγαινε να σπάσει.
- όχι Αλεξ.
Κατάφερα να πω μέσα από το φιλί μας. Σταμάτησε να με φιλάει και με κοίταξε. Απομακρύνθηκε πολύ αργά.
- άστο ξέρω… δε νιώθεις πράγματα για εμένα.
Είπε σα να ήταν απογοητευμένος. Χτύπησε το κουδούνι.
Alex's pov
Τη στίμωξα στο ψυγείο και τη φίλησα. Επιτέλους ένοιωθα ξανά της μετά από τόσες ώρες. Δε ξέρω γιατί νοιώθω έτσι. Έτσι δεν έχω ξανά νοιώσει ποτέ με άλλη. Με σταμάτησε. Μα πόσο βλάκας ήμουν… αφού μου είχε πει ότι δε νοιώθει τίποτα για εμένα. Χτύπησε η πόρτα και πήγε να ανοίξει. Ήταν ο Πάνος. Την έπιασε από τη μέση και τη φίλησε. Από τη μέση που εγώ αγκάλιαζα πριν και τα χείλη που εγώ φιλούσα λίγα δευτερόλεπτα πριν έρθει. Είχα μείνει και τον κοίταζα με νεύρα αλλά και έκπληξη. Του έδωσε ένα δυνατό χαστούκι.
- μη ξανά τολμήσεις να με αγγίξεις ποτέ!
Του φώναξε πριν εκείνος τη πάρει αγκαλιά και της ψιθυρίσει κάτι στο αφτί, ενώ εκείνη κοπανιόνταν. Τον έσπρωξα από πάνω της και με κοίταξε με μίσος.
- δε μπορείς να καταλάβεις ότι δε σε θέλει;
Και φυσικά αυτό που είπα πήγαινε και για εμένα που δεν εννοούσα να το καταλάβω.
- τι θες εσύ ρε; Ότι γουστάρω θα κάνω μαζί της.
Ήμουν έτοιμος να τον πλακώσω. Έβαλε το χέρι της στο στήθος μου να με σταματήσει και με κοίταξε σα να μου έλεγε “σε παρακαλώ μη γίνει φασαρία πάλι” το σταμάτησα εκεί και εκείνη τον έδιωξε από το σπίτι. Πήγαμε να κάτσουμε στο σαλόνι.
- φαίνεται να σε θέλει ακόμα όμως.
Είπα για να σπάσω το πάγο. Ω μα τι μαλάκας είμαι! Πάω καλά; Της λέω να τα ξανά φτιάξει με το μαλάκα ενώ τη θέλω εγώ;
Danae's pov
Ήμασταν στο σαλόνι και συζητούσαμε με τον Αλεξ.
- σκατά θέλει! Σιγά μη με θέλει! Να έχει μια σταθερή σχέση και τις γκόμενες να τρέχουν από πίσω του θέλει. Να κάτι σαν εσένα.
- εγώ δεν είμαι έτσι πια.
- ναι οκ. Ο Νίκος που είναι;
- έχει πεταχτεί λίγο στην Άννα.
- πρωί πρωί;
- ναι πρωί πρωί. Γιατί αλλάζεις θέμα;
- δεν αλλάζω θέμα…
- άλλαξες θέμα. Τι έγινε δε θες να παραδεχτείς ότι έχω αλλάξει;
- δε πρόκειται να το παραδεχτώ γιατί δεν ισχύει.
- άμα ήθελα θα τις είχα όλες από πίσω μου να με παρακαλάνε.
- ναι τις βλέπω.
- εγώ τουλάχιστον μπλέκω με πουτάνες που δε με πληγώνουν. Σε αντίθεση με εσένα που έμπλεξες με εκείνο.
- δεν ήταν έτσι κάποτε.
- όσο αντιστέκεσαι τόσο θα σε πείθω περισσότερο ότι ήταν μαλάκας.
Είπε και με κοίταξε για την αντίδρασή μου.
- ναι αλλά ήταν όμορφος, έξυπνος, διαβαστερός, στο στιλ μου.
- Όμορφος σιγά. Καλά καμία δε μπορεί να μου αντισταθεί.
- λοιπόν… να μία.
Είπα δείχνοντας τον εαυτό μου και σηκώθηκα. Καθώς περνούσα από μπροστά του με έπιασε και με τράβηξε από το χέρι με αποτέλεσμα να πέσω πάνω του. Άρχισε να με φιλάει. Δε μπορούσα να αντισταθώ. Δε το ήθελα. Δεν ήξερα τι θέλω. Εγώ με το χειρότερό μου εχθρό; Ανταποκρίθηκα και τύλιξα τα χέρια μου γύρω από το σβέρκο του ενώ εκείνος στη μέση μου. Με εξάπλωσε στο καναπέ.
- Αλεξ… σε μισώ.
Είπα μέσα από το φιλί μας.
- κι εγώ, θέλω να σε σκοτώσω.
- να σου πω μου σπας τα νεύρα.
- εμένα να δεις πόσο.
- μμμ… αχ όχι Αλεξ περίμενε. Δε μπορώ να το κάνω αυτό.
Σηκώθηκε από πάνω μου και κάθισε δίπλα μου. Ανάσαινε βαριά.
- συγγνώμη… εγώ… άστο καλύτερα.
Είπε και έφυγε. “όχι γαμώτο μου! Σε αγαπάω!” αλλά όχι. Έφυγε. Και τώρα; Έμεινα μόνη να κοιτάζω τη μαύρη οθόνη της τηλεόρασης και να σκέφτομαι ότι έγινε πριν λίγο. Δε ξέρω πόσες ώρες παίζει να καθόμουν έτσι. Ήρθε ο Νίκος και με βρήκε έτσι.
- ο Αλεξ δεν είναι εδώ;
- όχι.
- καλά εδώ ήταν πριν.
- ναι αλλά τώρα έφυγε ρε Νίκο ώχου!
- νννναι… τι έχεις;
- τίποτα. Κάτι δικά μου. (έκανα μια παύση) Πρέπει να φύγω.
- να φύγεις;
- ναι. Κάτι έγινε με την Ιωάννα και πρέπει να τη δω επειγόντως.
- καλά…
Είπε καθώς έπαιρνα τα πράγματα μου και έφευγα.
***************************
Να τα! Τωρα αρχίζουν τα καλα! Ανέβασα νωριτερα αυτη τη φορά γιατί έχω σκοπό ανεβάσω δύο μέσα στο σκ. Δε ξέρω βέβαια γιατί είναι και φορές που το λέω και δε το κάνω. Θα τα "πούμε" σύντομα λογικα😘