Κεφάλαιο 20
Χτύπησε η πόρτα του δωματίου μου και άνοιξε ο Αλεξ. Η Ιωάννα με σκούντησε και μου έκανε νόημα “κατά φωνή, χίλια χρόνια θα ζήσει.”
- μπα; Μάθαμε να χτυπάμε;
- μη το συνηθίσεις.
- τι θες;
- μπορώ να σου πω λίγο;
- όχι φύγε.
- καλάααα…
Είπε και έκλεισε τη πόρτα. Η Ιωάννα με κοίταξε με αγανάκτηση.
- Χίλιες να είναι οι ώρες του.
Απάντησα στο νόημα που μου έκανε πριν.
- μα δίκιο είχε το παιδί. Είσαι πάρα πολύ απότομη μαζί του.
- ναι καλά. Μια χαρά είμαι μαζί του. Και πάρα πολύ καλά του φαίρωμαι.
- με δουλεύεις; Πριν έλεγες ότι δεν ήθελες να πιστεύει ότι είσαι απότομη μαζί του.
- χέστηκα. Δε με νοιάζει τι έλεγα πριν. Να πάει να γαμηθεί μπορεί; Ένας μαλάκας είναι.
- δε σε αντέχω άλλο. Αποφάσισε τι θες. Να είναι με τις γκόμενες η να ασχολείται μαζί σου;
- δε ξέρω ρε γαμώτο… από τη μία μου αρέσει αλλά από την άλλη είναι τόσο μαλάκας που θέλω να του σπάσω τα μούτρα! Βασικά όχι. Πιο πολύ να του σπάσω τα μούτρα θέλω.
- δε το θες μόνο. Το έχεις κάνει κιόλας. Τι κατάσταση είναι αυτή;
- να μάθει να μη κάνει μαλακίες να μην τρώει ξύλο. Δε μπορούμε να τα έχουμε όλα σε αυτή τη ζωή.
- να σου πω. Από τότε που σου έμαθε η άλλη καράτε δεν έχεις σταματήσει να τον χτυπάς. Από τότε που γνωριστήκατε αυτή η ιστορία.
- μποξ μου έμαθε. Και δε τον χτυπάω συνέχεια. Μόνο κάθε φορά που μου σπάει τα νεύρα.
- αυτός ότι και να κάνει τα νεύρα σου σπάει
- ακριβώς! Γι αυτό τρώει τόσο ξύλο.
- αμάν ρε Δανάη!
- Ιωάννα δε τον αντέχω άλλο! Μου σπάει τα νεύρα!
Καθόμασταν και συζητούσαμε μέχρι να φύγει η Ιωάννα. Μόλις έφυγε πήγα στο σαλόνι και βρήκα τον Αλεξ με το Νίκο. Πήγα και έκατσα φυσικά δίπλα στο Νίκο και τους παρακολουθούσα. Μετά από ώρες ο Αλεξ έφυγε και έμεινα με το Νίκο και αρχίσαμε να παίζουμε πάλι. Όταν τελειώσαμε το παιχνίδι ανέβηκα στο δωμάτιό μου και έστειλα μήνυμα στον Αλεξ. “τι ήθελες να μου πεις σήμερα;”, “τίποτα αγάπη μου. Μόνο ότι δε θα μπορέσω να έρθω από το σπίτι σου ούτε απόψε… έχω μια δουλειά” απάντησε. Πλάκα κάνει; “είσαι χαζό; Ποιο σπίτι μου; Σπίτι μου ήσουν”, “Α! Δανάη σόρι. Νόμιζα ότι ήσουν η Ζωή. Τίποτα σπουδαίο δεν ήθελα…” κάτσε. Πήγαινε στη Ζωή; Άρα δεν έχει πάει στο σπίτι της ξανά αυτές τις μέρες! Άρχισα να χοροπηδάω σα καθυστερημένο. Αφού τελείωσε το πάρτι απάντησα. “Αλήθεια πες μου, τι ήθελες; Αντέδρασα υπερβολικά πριν…”, “εντάξει δεν είναι κάτι σπουδαίο. Να σε ρωτήσω αν ήθελες να σε πεταγόμουν κάπου”, “να με πεταγόσουν κάπου;”, “ναι. Ξέρεις… με τη μηχανή.”, “α! Δε ξέρω”, “θες να έρθω να σε πάρω;”, “δε ξέρω…” απάντησα. Το είδε αλλά δε μου απάντησε. Λίγο αργότερα μου έστειλε “κατέβα είμαι από κάτω” καλά μιλάει σοβαρά; Έιμαι απέσια ντυμένη! Πήγα και του άνοιξα. Πράγματι ήταν έξω από τη πόρτα με τη μηχανή και περίμενε.
- πας καλά; Γιατί δε μου είπες ότι θα περάσεις;
Ανασήκωσε τους ώμους.
- καλά είσαι σοβαρός; Είμαι απαίσια ντυμένη!
- είσαι πολύ ωραία ντυμένη! Έλα ανέβα.
Μου είπε. Εγώ στεκόμουν και τον κοίταζα σα να μη καταλάβαινα τι μου έλεγε.
- έλα. Τι έμεινες εκεί;
- είσαι τρελός. Φοράω τα πιο χάλια ρούχα που έχω στη ντουλάπα μου. Πως θα με βγάλεις έτσι έξω;
Στριφογύρισε τα μάτια και με κοίταξε σοβαρά.
- τελείωνε. Δε θα το ξαναπώ. Είσαι πολύ όμορφη. Δε χρειαζόταν να σου το πω. Ανέβα.
Πήγα πάνω, πήρα το κράνος μου και ανέβηκα στη μηχανή του. Με πήγε σε ένα μπαρ. Στο Levels. Ήταν αρκετά πιο καλό από το Rock αλλά όχι για τη δική μας ηλικία μιας και το πιο απλό ποτό ήταν πολύ δυνατό. Μόλις μπήκαμε μέσα είδα το Πάνο αγκαλιά με τη Σμαράγδα. Έκανα τα χέρια μου μπουνιές και ο Αλεξ μου έτριψε λίγο τη πλάτη να ηρεμήσω.
- χαλάρωσε. Δεν αξίζει.
Μου είπε και χαλάρωσα λίγο. Μας πλησίασε
- ήταν που δε θα πήγαινες ποτέ μαζί του. Τι έγινε; Έγινες κι εσύ μια από τις χιλιάδες γκόμενες του;
- δεν είμαστε μαζί. Απλά νοιάζεται για το πως νοιώθω σε αντίθεση με μερικούς μερικούς.
- και εγώ νοιαζόμουν.
- δεν νοιαζόσουν. Δεν έδινες δεκάρα. Τι έγινε; Ο καλός Πανούλης έγινε BadBoy ξαφνικά;
- φίλε δε τη παρατάς; Σου λέει δεν είμαστε μαζί. Έτσι κι αλλιώς δε θα πήγαινα ποτέ μαζί της. Τώρα τι θες;
- εσύ ρε μαλάκα τι επεμβαίνεις; Δε φτάνει που μας χώρισες μιλάς κι από πάνω;
- όχι Πάνο. Δε μας χώρισε ο Αλεξ. Ο Αλεξ απλώς μου άνοιξε τα μάτια.
- Πάνο; Δεν την αφήνεις ήσυχη; Άντε μη σε περιμένει η γκόμενα.
- μπα; Κοίτα ποιος μιλάει! Τι έγινε; Δε γαμάμε απόψε;
- άμα ήθελα θα γαμούσα. Απλά σε αντίθεση με εσένα δε κοιτάω μόνο τη πάρτη μου.
- ναι ώρα είναι να μας πεις και ότι τα είχα όλα γραμμένα.
- αλήθεια θα πει. Γιατί άμα δε τα είχες όλα γραμμένα δε θα με απατούσες με μια πουτάνα. Τουλάχιστον ας με απατούσες με κάποια καλύτερη από εμένα όχι με αυτή!
Έπιασα τον Αλεξ από το καρπό και τον τράβηξα να πάμε πιο μέσα. Κάτσαμε στη μπάρα και παραγγείλαμε από ένα ποτό.
- άμα θες μπορούμε να φύγουμε.
- οοοοχι. Θα κάτσουμε εδώ. Δε θα μας κάνει ότι θέλει ο μαλάκας.
- είσαι σίγουρα καλά;
- ναι.
Κάτσαμε και ήπιαμε το ποτό μας. Δε πρόλαβα να το πιώ όλο και ο Αλεξ μου ζήτησε να χορέψουμε. Στην αρχή αρνήθηκα αλλά αφού κατάλαβα ότι το είπε για σπάσημο στο Πάνο σηκώθηκα. Χορέψαμε λίγο και μετά ξανά κάτσαμε. Ο Πάνος ήταν έξαλλος. Καθόμασταν και λέγαμε διάφορα και γελούσαμε. μετά από ώρα με πήγε σπίτι. Σταμάτησε ακριβώς έξω από τη πόρτα.
- λυπάμαι που ήταν και ο πρώην σου εκεί…
- δε πειράζει. Άστον. Αρκεί που περάσαμε καλά.
- αλήθεια πέρασες καλά;
- ναι! Σε ευχαριστώ.
- τίποτα… τα λέμε άμα είναι.
- ναι…
Πήγε να βάλει μπρος αλλά τον σταμάτησα.
- Αλεξ
Με κοίταξε στα μάτια
- σε ευχαριστώ που την είπες στο Πάνο και με υποστήριξες.
Μου χαμογέλασε.
- τίποτα. Έτσι κι αλλιώς είχες δίκιο σε όλα όσα είπες.
- ευχαριστώ.
- τίποτα… τα λέμε έτσι;
- ναι καληνύχτα.
Μου έκανε νόημα και έβαλε μπρος τη μηχανή καθώς έμπαινα στο σπίτι.
Το άλλο πρωί ήρθε στο σπίτι νωρίς και δυστυχώς έφερε μαζί του και μια έκπληξη. Ναι τη Ζωή λέω. Χρόνια έχουμε να τη δούμε αυτή στο σπίτι. Μου έσπασε τα νεύρα πάλι. Και αυτός και η μαλακισμένη. Ήρθε στο δωμάτιό μου να μου μιλήσει για κάπιο λόγο. Μπήκε μέσα, χωρίς να χτυπήσει, ίδια ο Αλεξ, και στάθηκε μπροστά μου.
- βγήκες με τον Αλεξ χθες το βράδυ;
- όχι;
- ΨΈΜΑΤΑ! Σας είδε η Σμαράγδα και μου το είπε! Τι έκανες με το αγόρι μου στο Levels;
- τίποτα. Απλά ήθελε να μου μιλήσει για κάτι σχετικά με τη Νίκο.
- αφού σας είδε να χορεύεται. Και μη μου πεις ότι πάλι να σου μιλήσει ήθελε.
- Ζωή με χέζεις; Σου έχω εξηγήσει ότι με τον Αλεξ δε πρόκειται να πάω ποτέ. Τώρα τι θες;
- να μη βγαίνεις μαζί του! Να τι θέλω. Αλλά δε βλέπω να το κάνεις. Καλά όχι ότι έχεις και πολλές ελπίδες μαζί του αλλά…
- αν θες να ξέρεις εκείνος μου ζήτησε να μου μιλήσει. Πίστεψέ με εγώ δεν είχα καμία όρεξη να βγω μαζί του. Και άμα θέλω έχω ελπίδες μην αγχώνεσαι.
Δεν είπα κάτι άλλο. Μπήκε ο Αλεξ και μας κοίταξε. Και ναι! Πάλι δε χτύπησε!
- εδώ είσαι και σε ψάχνω;
Είπε στη Ζωή ενώ κοιτούσε εμένα.
- ναι! Ενδιαφέρθηκες;
- ναι. Πάντα ενδιαφερόμουν.
Ακόμα εμένα κοιτούσε. Του έκανα νόημα ότι θέλω να του πω και μετά κατέβηκε κάτω με τη Ζωή. Τι μαλάκας. Προσπαθώ να τον ξεμπλέξω και φεύγει. Όση ώρα έλειπε σκεφτόμουν μία συγκεκριμένη φράση. “όχι ότι έχεις και πολλές ελπίδες μαζί του”. Δε ξέρω γιατί με πείραξε αυτό. Κανονικά θα έπρεπε να μην είχα δώσει καν σημασία, να μη το είχα προσέξει ότι το είπε. Στο κάτω κάτω τι με ένοιαζε αν είχα ελπίδες η όχι με τον Αλεξ, έτσι;
****************
Οπ! Εδω ειμαι παλι!😂 Νταξει δεν είμαι καλα σημέρα😂 τι μου κάνετε?
Ξαναμπαίνει και ο Πάνος στο παθχνίδι. Μάλλον κάποιος έχει μεγάλη ιδέα για τον εαυτό του μου φαίνεται... ακόμα με τη Σμαράγδα...😒
Λοιπόν είναι και η Ζωή στη μέση. Για να δούμε θα προλάβει τελικά να μιλήσει η Δανάη στον Αλεξ πρίν τον ρωτήσει η Ζωή για το πρωηγούμενο βράδυ ή θα έχουμε κι άλλα μπλεξίματα...