Κεφάλαιο 11
Μου έδωσε δύο σπρέι.
- θα ζωγραφίσεις μαζί μου σήμερα. Το έχεις ξανά κάνει;
- όχι. Δε ξέρω τι να ζωγραφίσω. Γενικώς δε ξέρω να ζωγραφίζω. Δεν... δεν εχω ξανά πιάσει ποτέ στη ζωή μου τέτοια.
- θα σου δέιξω εγώ μη φοβάσαι.
- θα σου χαλάσω το τοίχο!
Γέλασε.
- ότι και να γίνει, ότι βλακεία και να κάνεις σε δύο μέρες πάλι άσπρος θα είναι. Γι αυτό σταμάτα και έλα να σου δείξω.
Είπε και με έπιασε από το χέρι, ενω μου έδωσε να βάλω ένα πανί μπροστά από τη μύτη και το στόμα μου. Κρατούσα το σπρέι και από πάνω από το χέρι μου το χέρι του να καθοδηγεί το δικό μου. Ζωγραφίζαμε για ώρα. Όταν το τελειώσαμε απομακρύνθηκα να το δω καλύτερα. Μία τεράστια νεκροκεφαλή.
- λοιπόν; Πως σου φάνηκε το πρώτο σου graffiti;
- ουαου; Που έμαθες να ζωγραφίζεις τόσο τέλεια;
- δε ζωγραφίζω, εκφράζομαι. Και δεν έμαθα, ήξερα. Κι εσύ ξέρεις.
χαμογέλασα και μετά από λίγη ώρα φύγαμε από εκεί. Τι τέλεια που ήταν... με άφησε έξω από το σπίτι μου.
- αυτό κράτα το.
Είπε αναφερόμενος στο κράνος που πήγα να του δώσω.
- τι; πας καλά;
- ναι. Είναι δικό σου.
Του χαμογέλασα, τον αγκάλιασα και τον ευχαρίστησα. Μόλις μπήκα μέσα έφυγε. Με το που έκλεισα το πόρτα με αγκάλιασε ο Νίκος από τους ώμους.
- τι έγινε με το Πάνο;
- μια χαρά!
- φαίνεται.
- γιατί
- έχεις ένα χαμόγελο... έλα. Δε μιλάω. Έχεις υπέροχο χαμόγελο και χαίρομαι που είσαι ευτυχισμένη.
Τον αγκάλιασα και πήγα στο δωμάτιό μου. Έστειλα μήνυμα στον Άλεξ. "ευχαριστώ για όλα όσα έκανες για εμένα σήμερα", "μη το συζητάς καν❤" όπα. Μόλις μου έστειλε καρδούλα; Δε το σχολίασα. Χαμογέλασα αλλά δεν απάντησα. Σνομπάρω πολύ ε; Είχε φτάσει απόγευμα οπότε κατέβηκα κάτω με το Νίκο. Τον πήρε τηλέφωνο ο Άλεξ
- έλα ρε!... ναι ρε φέρε! Ερώτηση είναι αυτή;... ωραία περιμένω. Τα λέμε... τι;... ναι ρε εδώ είναι ήρθε. Έλα τα λέμε.
Του το έκλεισε και συνεχίσαμε να συζητάμε. Μετά από λίγο ήρθε Άλεξ. Πήγα να του ανοίξω και μου χαμογέλασε. καθίσαμε όλοι μαζί και αρχίσαμε να συζητάμε. (Ναι καλά) Πετάχτηκα όρθια ελατήριο. Ο Άλεξ άρχισε να γελάει.
- τι έπαθες και πετάγεσε έτσι; Σα να σου έβαλαν φωτιά στο κώλο.
- το ραντεβού μου με το Πάνο!
- πάλι;
- ναι!
Είπα και αμέσως σοβαρεύτηκε. Έτρεξα πάνω να ετοιμαστώ και δε λες ότι πρόλαβα και ακριβώς. Χτύπησε η πόρτα και ο Νίκος του άνοιξε. Ήμουν στο καθρέφτη και έβαζα μάσκαρα. Μπήκε στο σπίτι και είδε τον Άλεξ στο καναπέ.
- γεια σου Νίκο! Ω είναι και ΑΥΤΌΣ εδώ;
- εε. Εντάξει. Ηρεμία πάνω απ' όλα. Κάθισε Πάνο μέχρι να ετοιμαστεί η Δανάη.
- ευχαριστώ.
Πήγε και κάθισε απέναντι του και αντάλλαζαν εχθρικά βλέμματα ο ένας με τον άλλο. Πήρα το Πάνο και φύγαμε το συντομότερο.
- είσαι πανέμορφη μωρό μου σήμερα.
Μου είπε και πρέπει να το άκουσε ο Άλεξ και τον αγριοκοίταξε. Με φίλησε μπροστά του και μόνο κεραυνοί δεν έβγαιναν από τα μάτια του. Γιατί κάνει έτσι; Εκείνος γκόμενα δεν έχει; Με πήγε παραλία και κάτσαμε εκεί κάμποση ώρα.
Alex's pov
Μετά από κάμποση ώρα αφού έφυγε η Δανάη, έφυγα κι εγώ. Πήγα στο σπίτι του Πάνου. Μου άνοιξε η μάνα του.
- γεια σας. Ο αδερφός του Πάνου;
Με πήγε στο δωμάτιό του. Χτύπησα και μπήκα.
- γεια.
- γεια.
- ε... ξέρεις... νομίζω πως σου χρωστάω μια μεγάλη συγγνώμη.
- για πιο πράγμα;
- ξέρεις... εγώ... σου έκαψα τη μηχανή χθες.
- τι; Εσύ ρε κωλόπαιδο ήρθες και μου έκανες τη μηχανή στάχτη; Τώρα να σε βάλω τη πληρώσεις;
Είπε ενώ με είχε πιάσει από το γιακά
- κάτσε περίμενε να σου εξηγήσω.
- τι να μου εξηγήσεις ρε; Ότι εσύ και η παρέα σου σπάγατε πλάκα;
- νόμιζα ότι ήταν του Πάνου.
- ο Πάνος δεν έχει καν μηχανή.
- άκουσα ότι πήρε.
- αυτό τώρα είναι δικαιολογία. Όποιου και αν ήταν η μηχανή δεν είχες καμία δουλειά να το κάνεις αυτό.
- ξέρεις... δε το έκανα για πλάκα.
- ε τότε;
- ο Πάνος τα έχει με τη κοπέλα μου και δε γουστάρω αν της φέρεται έτσι.
Άφησε σιγά σιγά το γιακά μου.
- γιατί πως της φέρεται;
- την απατάει για μια άλλη και δε γουστάρω να το κάνει σε εκείνη.
- περίμενε. Η Δανάη είναι η κοπέλα σου; Με πόσους τα έχει;
- ναι... δηλαδή... δεν είναι αλλά δε μου αρέσει και να τη κοροϊδεύει ο άλλος.
- κοίταξε να δεις. Επειδή ξέρω ότι ξέφυγες με τι μαλακίες του αδερφού μου... δε πειράζει για τη μηχανή. Ξέχνα το.
- αλήθεια;
- ναι.
- σε ευχαριστώ ρε συ. Θα σου το χρωστάω αυτό. Υπόσχομαι δε θα ξανά γίνει κάτι τέτοιο.
- φίλοι;
- φίλοι.
Κάναμε τη χειραψία.
- πάω. Και πάλι συγγνώμη ε; Και άμα θες θα σου τη πληρώσω δεν έχω θέμα.
Ψέματα. Φυσικά και είχα θέμα αφού μας έλειπαν λεφτά αλλά δεν είχα και πολλές επιλογές.
- δε πειράζει ρε. Θα μιλήσω και στο Πάνο.
- ευχαριστώ!
Είπα και έφυγα. Πήγα πάλι να ζωγραφίσω.
Pano's pov
Μετά το ραντεβού μου με τη Δανάη, που παρεμπιπτόντως ήταν λίγο στο κόσμο της σήμερα, πήγα σπίτι και με έπιασε ο αδερφός μου να μου μιλήσει.
- γιατί απατάς τη Δανάη;
- τι κάνω;
Είπα σοκαρισμένος. Που ήξερε ο Γιώργος ότι την απατάω. και δε την απατάω. Μια φορά έγινε μόνο... καλά ίσως και παραπάνω...
- δε ντρέπεσαι; Έχεις ένα κορίτσι που σε εμπιστεύεται κι εσύ την απατάς;
- τι είναι αυτά που λες ρε;
- ξέρω εγώ τι λέω. Γιατί το έκανες αυτό;
- δεν έκανα τίποτα. Μια φορά έγινε.
- δε με νοιάζει. Το έκανες όμως. Τι να σου πω ρε Πάνο. Κάνε καλά
Danae's pov
Πήγα σπίτι μου και μετά από κάνα μισάωρο ήρθε ο Πάνος. Του άνοιξε ο Νίκος.
- που είναι αυτός;
- ποιος;
- ο Άλεξ
- ο Άλεξ έχει φύγει εδώ και ώρες.
- τι έγινε;
- τίποτα. Κάτι δικά μας...
Είπε και έκανε μεταβολή. Μόνο να μην έχουμε καυγάδες πάλι...
Το άλλο πρωί που πήγα στο σχολείο όλα τα παιδιά ήταν μαζεμένα σε κύκλο. Με πλησίασε η Ιωάννα.
- καλά τώρα έρχεσαι; Τρέχα να σώσεις τη κατάσταση.
- τι; Ποια κατάσταση;
- ο Πάνος και ο Άλεξ τσακώνονται και κάτι έλεγαν για εσένα.
Χωρίς να ακούσω τίποτα άλλο έτρεξα και χώθηκα στη μέση. Προσπάθησα να τους χωρίσω και σταμάτησαν.
- πάτε καλά; Τι κάνετε;
- να μην ανακατεύεται στις δουλειές μου.
- ρε Άλεξ. Μου είπες ότι θα τα βρίσκατε.
- ναι. Με τον αδερφό του τα βρήκα τέλεια. Με αυτόν όμως ΌΧΙ.
- αυτός πήγε και είπε ψέματα στον αδερφό μου.
- τι ψέματα.
- ναι. Τι ψέματα Πανούλι;
- δεν... δεν έχει σημασία. Σημασία έχει ότι είπε ψέματα.
- Πάνο πάμε.
- όχι ο Πάνος δεν έχει να πάει πουθενά.
- α ναι; Και γιατί παρακαλώ; Γιατί έτσι δε σε αφορά.
- ότι δε με αφορά δεν αφορά ούτε το Πάνο.
- και γιατί αυτό;
- γιατί έστι. Δε σε εμπιστεύομαι.
- δε με εμπιστεύεσαι. Έχω κάνει τόσα πράγματα και ακόμα δε με εμπιστεύεσαι.
- όχι ρε δε σε εμπιστεύομαι γιατί είσαι απρόβλεπτος. Από τη μία με χέζεις και από τη άλλη μου ζητάς να βγούμε.
- τι; Σου ζήτησε να βγείτε;
- σου ζήτησα να βγούμε για να τα βρούμε καλύτερα οι δυο μας.
- ναι. Μ' αρέσει που δε τσακωνόμαστε πια, παρά υπάρχει μια ειρηνική ατμόσφαιρα μεταξύ μας.
- δε φταίω μόνο εγώ ξέρεις.
- ναι αλλά εσύ τη προκαλείς.
- δε τη προκαλώ μόνο εγώ.
- έλα να σου πω.
Είπα πιο ήρεμα και απομακρυνθήκαμε από όλους.
- γιατί μου είπες ψέματα;
- γιατί δε μπορώ να τα ξαναβρώ μαζί του.
- μπορείς να μου πεις γιατί πήγες και είπες ψέματα στον αδερφό του;
- δε του είπα ψέματα. Την αλήθεια του είπα.
- και επιτέλους πια όλο τσακώνεστε
- όοοχι δε θα τη πληρώσω τώρα εγώ επειδή ο Πάνος ήθελε να γαμήσει.
- τι;
- τίποτα.
- είσαι βλάκας. Αν νομίζεις ότι ο Πάνος είναι σα κι εσένα είσαι πολύ γελασμένος.
Είπα κι έφυγα. Δε ξέρω τι έκανε μετά. Ένοιωθα τα μάτια του πάνω μου.
Μου ήρθε μήνυμα από τον Άλεξ "αν θες να ξέρεις εγώ σου λέω την αλήθεια." δεν απάντησα. Συνέχισα να παρακολουθώ το μάθημα. Δε θα κάτσω να ασχοληθώ μαζί του τώρα.
Μετά το σχολείο ξανά προσπάθησε να μου μιλήσει αλλά δε τον άκουσα. Πήγα στο πάρκο λίγο με το Πάνο και ήταν εκεί και ο Άλεξ. Με φίλησε κάμποσες φορές μπροστά του. Φαίνονταν κάπως σήμερα ο Άλεξ. Σίγουρα κάτι είχε. Πήγα σπίτι και έκατσα μέχρι το απόγευμα.
Niko's pov
Έφτασε απόγευμα. Ο Άλεξ δεν είχε κάνει την εμφάνισή του ακόμα. Αρκετά περίεργο αφού μιλάμε για τον Άλεξ. Χτύπησε κουδούνι και πήγα να ανοίξω.
- άντε ρε Άλεξ αγόρ...
Δε πρόλαβα να ολοκληρώσω τη πρόταση μου. Έμεινα με αυτό που αντίκρισα.
********************
Καυγάδες καυγάδες καυγάδες. Σε όλο το κεφάλαιο καυγάδες... αλλά τουλάχιστον στο επόμενο κεφάλαιο θα αρχίσουν να τα λύνουν. Έχουν μπλεχτεί λίγο τα προσωπικά του κάθε ενός. Νομιζω πως δημιούργησα και μια μικρή έχρα ανάμεσα στον Αλεξ και στο Πάνο αλλα υγεία😂