~9/?~
-Հիմար,-Թեհյոնը տխուր ժպտաց,սեղանին փաստաթղթերի հավաքածու դնելով,-տղայից նոր փաստեր են հայտնի-,տեսնելով աչքերը դանդաղ բացող Յունգիին Թեհյոնը բացեց թղթապանակը,-Եվ այսպես ես ևս մեկ անգամ հարցաքննեցի Չիմինի դասարանցիներին։Հիշու՞մ ես հարցաքննության ժամանակ մի աղջիկ դասի չէր եկել։Ես այնպես էլ հանգիստ չէի գտնում այդ մտքից,ու որոշեցի անձամբ նրա հետ հանդիպել,քանի որ դպրոցից նա դուրս էր եկել։Տարօրինակ չէ՞ր քեզ համար,որ հասնելով Ավագ դպրոց աշակերտը մի օր որոշում է դուրս գալ։Ես իմացել եմ պատճառը։Պարզվում է Չիմինի առևանգման օրը աղջիկը դպրոց չէր գնացել,նա կարելի է ասել դասարանում առանձնացված անձի կարգավիճակ ուներ,այնպես որ ոչ ոք նրա բացակայությունը չի էլ նկատել։Նա ինձ պատմել է,որ նախքան Չիմինի առևանգումը նա էլի դասի չէր հաճախում,քանի որ հիվանդ էր,իսկ այդ օրը նա դուրս էր եկել դեղատուն գնալու նպատակով։Դեղատուն գնալուց հետո որոշել է մի փոքր մնալ հորաքրոջ տանը,և արդեն երեկոյան կողմ երբ տուն էր վերադառնում նկատեց հեռվում Չիմինին։Քանի որ նրանք չէին շփվում նա անգամ չի մոտեցել տղային,այնպես որ ուղղակի հեռվից հետևել է հայացքով։Նա ասեց,որ Չիմինին տեսնելուց մի քանի րոպե անց նա նկատեց երեք տղաների,որոնք ուշադիր նայում էին Չիմինին,նրա մեջքի հետևից,և անընդհատ միմյանց հետ խորհրդակցում։Հեռավորությունը բավարար էր,որպեսզի տղաները նրան չնկատեին,ու նաև իր յուրահատուկ դիրքի շնորհիվ նա տեսավ տղաներից մեկի դեմքը։Մյուս երկուսի ինքնությունները ան...
-Դե հերիք է այստեղ ջուր ծեծես,ո՞վ էր այդ տղան։,-Յունգիի անհամբերությունը Թեհյոնը վերագրեց լարվածության հետ,և ոչ մի առանձնակի արձագանքի շարունակեց։
-Եթե լռե' կիմանաս։Ինչպես ասեցի մյուս երկուսի մասին ոչինչ հայտնի չէ,բայց ես ունեմ կասկածներ։Աղջիկը ասում է որ հետագա ընթացքը չի տեսել,քանի որ նրանք խաչմերուկում անհետացան,իսկ աղջկա համար երեկոյան այդ փողոցով անցնելը չափից շատ վտանգավոր է,իսկ այն բանից հետո,երբ Չիմինին անհայտ կորած հայտարարեցին,աղջիկը վախից դուրս է եկել դպրոցից։Միայն իմանաս ինչ ջանքերով եմ ես այս տեղեկությունը իմացել։Լավ-լավ,դեմքդ թեթևացրու,-նկատելով Յունգիի անիծող հայացքը ասեց Թեհյոնը,-Ըստ աղջկա տղայի հետևից էր գալիս հենց ինքը Չոն Չոնգուկը։
Յունգիի դեմքը միանգամից սփրթնեց,նախկին զայրույթը վերածվեց հուսահատության։Միայն թե ոչ դա,նախկին Յակուձայի անդամների ժառանգը...Հիմա այդ անունը շատ հարցերի է պատասխան տալիս,բայց և իր հերթին նոր հարցեր է ծնում։Ինչի՞ համար էր նրանց պետք Չիմինը,այդ հարցի պատասխանը ուղեղը ինքը արդեն տվեց։Լուրեր էին պտտվում,որ Նախկին Յակուձայի(Յակուձա-ճապոնական քրեական խմբավորում,բայց եկեք մտածենք,որ Չոնգուկի ընտանիքը ուղղակի տեղափոխվել է Ճապոնիայից) անդամների ժառանգը ունի ոչ ավանդական սեռական կողմնորոշում,ինչը փոքրիկ շշուկների պես տարածված էր մարդկանց մեջ,բայց ամեն շշուկը ունի իր ստեղծվելու առիթը,այնպես որ 99%ով Յունգին արդեն գիտեր Չիմինի դերը այս պատմության մեջ։Չնայած այս ամենի մյուս 0,1%ը նույնպես գոյության իրավունք ուներ։Իսկ այդ հավանականության տակ էլ մնում էին այլ հնարավոր տարբերակները,որոնց Յունգին չէր էլ հավատում։Նա շփոթված աչքերով վազեց Թեհյոնի մի քիչ սրտնեղած դիմագծերի վրա,և խորը շունչ քաշելով ասեց'
-Եթե դա այդպես է,ապա մենք մեծ չափից դուրս մեծ կեղտի մեջ ենք....արդեն բավական ժամանակ է անցել,այդ փսլնքոտի դիրքը հասարակության մեջ մեզ կարող է խանգարել,ու նրա համար ցավոք ժամանակ շահել։Մենք պետք է մի բան մտածենք ու ինչքան հնարավոր է շուտ։Թեհյոն,իսկ ի՞նչ էիր ասում մյուս երկուսի մասով։
Թեհյոնը թեթև հազաց բռունցքի մեջ և սկսեց խոսել'
-Ինձ թվում է այդ երկուսը ոչ պակաս հարուստ ընտանիքներից են,ես ընտրել եմ հինգ հոգու,ում հետ ավելի հաճախ են տեսնում Չոնգուկին,այնպես որ նրա շրջապատը դեռ ուսումնասիրվելու կարիք ունի։,-Սա ասելով Թեհյոնը մի փոքրիկ դադար տվեց,բայց հետո կարծես ինչ-որ բան հիշելով գլուխը բարձրացրեց, որպեսզի շարունակի,-Ինչ էս կարծում,տիկին Փաքին արժի՞ տեղյակ պահել գործի ընթացքի մասին,մի կողմից մենք նրանց ընտանիքին հույս ենք տալիս,մյուս կողմից մենք անգամ չգիտենք տղան ողջ է թե ոչ...
Չհասցնելով շարունակել Յունգին նրան ընդհատեց։
-Ամեն դեպքում նրանք պարտավոր են իմանալ,մենք նրանց ոչ մի հույս չենք տա,ուղղակի տեղյակ կպահենք գործի ընթացքի մասին։Միայն տեսնես Չիմինի մայրիկին,նրա հայրը այդ օրվանից անկողնում պառկած է,իսկ ինքը չնայած վատ առողջությանը ամբողջ օրը չարչարվում է։
Յունգին ու Թեհյոնը միմյանց թեթև գլխով արեցին,կարծես համաձայնվելով մտովի այդ մտքի հետ։
Թեհյոնը մի փոքր մտածելուց հետո հայացքը ցածրացնելով հարցրեց Յունգիին'
-Կարծում ես Չիմինին ինտիմի համար են այնտեղ պահում,-դա ավելի շուտ պնդում էր,քան հարց,քանի որ հարցական նոտաներ այստեղ չկային,-ինձ չգիտես ինչու անընդհատ թվում է,որ այդ նպատակով նրանք կնախընտրեին աղջկա առևանգել։
Յունգին մի պահ բարկացած հայացք գցեց Թեհյոնի վրա,իսկ հետո կարծես հակադարձելով ասաց'(❗Ոչ ցենզուրային լեքսիկա ❗)
-Քեզ թվում է տղամարդու հետ քնելը տհաճ է...Շտապում եմ հիասթափեցնել սիրելիս,եթե դա տհաճ լիներ,ապա հետերոսեքսուալ զույգերի մեջ "անալ" հասկացությունը չէր լինելու,իսկ եթե քեզ այդքան հետաքրքիրա,թե ինչ զգացողություններ ես ունենում,երբ քո հետույքին անընդհատ տիրանում են,ապա կարող եմ քեզ օգնել։Իսկ հիմա կամ մնա ու բավարարի հետաքրքրասիրությունդ ինձ հետ,կամ էլ գնա տուն,արդեն աշխատանքային ժամն ավարտված է։
Այդ խոսքերից հետո Թեհյոնի ականջները մուգ կարմիր երանգ էին ստացել,նա մի պահ մտածեց մնալու մասին,քանի որ իրոք ուզում էր զգալ այդ ամենը,բայց հետո ինքն իրեն մտովի ապտակեց ու ուղղակի դուրս վազեց,ինչը թեթև ժպիտի ձևով արտացոլվեց Յունգիի երեսին,սակայն ժպիտը միանգամից չքացավ,երբ Յունգին նորից սկսեց խորհել Չիմինի մասին։
Ի վերջո նրանք տեղյակ պահեցին այդ մասին միսիս Փաքին,և այդ օրվանից հետո թաքուն հետազոտություններ էին անցկացնում դպրոցի շրջակայքում։Ոստիկանները անձամբ Յունգիի ու Թեհյոնի գլխավորությամբ հետևում էին Չոնգուկին ու նրա շրջապատին դպրոցում,իսկ աննկատ մնալու համար բավարար էր ուղղակի հասարակ մարդկանց պես հագնվելը և միմյանց միջև իբր զրուցելը։
Արդեն ուղիղ մեկ ամիս էր անցել Չիմինի անհետացումից։Արդեն մեկ ամիս է,ինչ ոչ ոք ոչ մի լուրջ չունի պատանու մասին,ոչ ոք չգիտի ողջ է նա թե մեռած։Չիմինի տանը արդեն կամաց-կամաց մարվում էին հույսերը նրան երբևիցե տեսնելու,և միայն մայրն էր սրտի խորքում զգում,որ էլի կհանդիպի իր որդուն։Տաքանալու այդ միակ հույսով նա ինքն իրեն ապրելու հույս էր տալիս,մինչ դեռ ամուսինը չդիմանալով միակ ժառանգի կորցնելու վշտին արդեն մահամերձ էր։Կինը չէր պատկերացնում թե ինչ կպատահի,երբ իր ամուսինն էլ Չիմինն էլ մահանան,այդ ժամանակ նա ինքը նրանց հետևից այն աշխարհ կգնար,և երևի թե հանդերձյալ կյանքում իր ընտանիքը նորից միավորված կտեսներ։Սակայն նա միշտ փորձում էր քիչ մտածեց այդ մասին,ի վերջո առողջական վիճակը նրա մոտ շատ վատ էր։
Մինչ Թեհյոնն ու Յունգին օր ու գիշեր փնտրտուքների էին կայացնում,իսկ Չիմինի ընտանիքը աղոթում էր բոլոր գոյություն ունեցող աստվածներին'Չիմինը նկուղում արդեն կմախքի էր նմանվում։
Արդեն մեկ ամիս է նորմալ չսնվելու պատճառով նա արդեն այնքան էր նիհարել,որ հարազատ մայրը նրան միանգամից չէր ճանաչի։Նրա մարմինը տհաճ կապտուկների ու մանուշակագույն հետքերի մեջ էր,իսկ սեռական օրգանների հատվածները մեծ վնասվածքներով ու արյունոտ հետքերով էին պատված։Նկուղից արդեն անտանելի արյան ու կեղտի հոտ էր գալիս,որը միախառնվելով խոնավության հոտի հետ սրտխառնոց էր առաջացնում։Իսկ հատակին ուժերից արդեն վաղուց զրկված,բայց միևնույնն է գոյատևող կարգավիճակով պառկել էր Չիմինը,հատակին սեփական արյան մեջ մատով ինչ-որ շրջաններ էր գծում ու մտածում,մտածում այնքան,ինչքան նրա ուղեղը այդ պահին կկարողանար։
Արդեն երկու օր էր անցել Էմիլիի վերջին այցից,և ահա Չիմինը անհամբերությամբ սպասում էր սիրելի աղջկա հետ հանդիպմանը,որը ի դեպ,Չիմինի խոստովանությունից հետո նրան փորձում էր ավելի շատ ժամանակ տրամադրել,ու հենց նրա միանգամից կորչելը կասկածի մեծ տեղիք էր տալիս