1 부 - Part 1
________________________________________________________________
Սովորական Սեուլյան առավոտ։ Սեուլի բոլոր ուսումնական հաստատություններում դասերը կսկսվեն 15 րոպեից։ Իսկ ինչո՞վ են զբաղված մեր հերոսները։ Եկեք տեսնենք․
//ԱՂՋԻԿՆԵՐ//
Աղջիկները միջանցքում քայլում են դեպի լսարանը, ճանապարհին ինչ-որ բան քննարկելով։
- Թեհոյնը որ իմանա, կսպանի, - ասում է Լիլիան ու տալիս հեռախոսն աղջիկներին, որպեսզի նրանք կարդան իր ու Սեհունի նամակները։
- Բա ի՞նչ ես անելու, - հարցրեց Վիկան, իսկ Սեհունը պտտվում է աղջիկների շրջակայքում։
- Ես չէի՞ ասել սրան չպատասխանես, - նյարդայնանում է Ռոքսին։
- Ինքը կհոգնի, վերջը յան կտա։ Ռոքսի զզվցնում էր արդեն, մեռավ պատուհանիս տակ կանգնելով։
- Չէի ասի, որ շուտ կհոգնի, - ասում է Վիկան աչքի տակով նայելով Սեհունին։
- Ստեղա, - ծիծաղում է Ռոքսին, - ջրցանով լարեիր Լիլիա․․․
- Գոհ եմ ես իրա նմաններից, իրա մոտ էլա աչքիս գռազ, - քթի տակ ասաց Լիլիան։
- Խի՞, էլիա գռազ էղե՞լ, - պտտվեց Լիլիայի կողմ Ռոքսին։
- Մի բան կա՞, որ մեզ չես պատմել, - հարցրեց Վիկան։
- Հիշո՞ւմ եք, որ ասեցի կպատմեմ։ Դե էդ նկատի ունեի էլի․․․
- Դե պատմի լսում ենք, - 2ը հավասար ասեցին։
- Բայց էկեք գնանք նենց տեղ, որ ոչ մեկ չլսի, նոր կպատմես, - ասաց Ռոքսին։
- Դուրս գնանք, մեկա հլը 15 րոպե կա, - առաջարկեց Վիկան։
- Հա, էկեք դուրս գնանք կպատմեմ։
- Հեսա պահակին 1 վոն* տամ տեսեք ոնցա թողնում դուրս գանք, - ծիծաղում է Ռոքսին:
- Իրա թողելով չի, - գլորեց աչքերը Վիկան ու դուրս եկավ։
Լիլիան Ռոքսիի թևից քաշելով դուրս եկավ։ Աղջիկները սկսեցին քայլել քոլեջի տարածքում։
- Դե պատմի, - փոքր մազափունջը ականջի հետև տանելով ասաց Վիկան։
- Վիկ արի կողքս, թող Լիլիկն էլ կանգնի մեր առաջ ու պատմի, - Ռոքսին նստեց խոտածածկը պաշտպանող երկաթյա ցանկապատին, իսկ Վիկան հենվեց դրան։
- Դե ոնց ասեմ արա, դաժե ամաչում եմ ասեմ, - մի ձեռքով երեսը փակեց, - վերջին տարին էդ դպրոցում․․․ Լավ է, չերկարացնեմ։ Հիշո՞ւմ եք, որ ՉոնԳուկը պատմում էր, որ խաղացելա աղջիկների զգացմունքների հետ, գռազա էկել փողի համար․․․ Մի խոսքով էդ աղջիկներից մեկը ես եմ էղել։ Ու նենցա, որ ես սիրել եմ իրան։
- ՉՅՈՈՈՈՈՈՈՈՈՈՈՈՈ՞, - Ռոքսին տեղից վեր կացավ ու բղավեց մայրենի լեզվով։
- Հը՞, - Վիկան շոկի մեջ էր․․․ - Ախ դրա համար չունեք դուք իրար հետ։
- Հեսա էթալու եմ դրան ենքան ծեծեմ, դառնա աղացած սև բիբար, - Ռոքսին ներվայնությունից եռում է։
- Չէ, չէ։ Ռոքս, Թեհյոնը չպիտի իմանա։ Ես էսքան ժամանակ ոչ մեկի չեմ ասել։ Չնայած սաղ դպրոցը գիտեր․․․ Դե Թեհյոնն էլ երբ էր դասի գալիս, էշի ականջում քնած էր։
- Չե՞ս վախենում, որ մի օր կիմանա, - ասում է Վիկան։
- Վախենում եմ։ Գիտե՞ս, մոտավորապես ես վիճակնա լինելու տանը, - ձայնը փոխեց Թեհյոնի ձայնին ու իր նման ասաց, - դուուու իիիմմմ պատվիի հետ եսս խաղումմմ աղջիիի։ Դուուու գիԴե՞սս, որրր 2իդ էլ կթաղեմ։
- Լիլիա մի խնդցրա ես լուրջ պահին․․․ - զսպում է ծիծաղը Ռոքսին, նույնն էլ Վիկան։
- Ես լուրջ եմ ասում, բայց դե ես ինչ անեմ, անմեղ, անփորձ էրեխա էի, սիրահարվել էի, - 2 ձեռքերով երեսը փակեց ու սկսեց լաց լինել։
- Կուզե՞ս թեման փակենք, - առաջարկեց Վիկան, երբ Ռոքսին ու ինքը գրկել էին Լիլիային։
- Եթե ինչ-որ բանա հետաքրքրում կարաք հարցնեք, չեմ նեղվում։
- Կարաս խոսաս ու հանգստանաս, - ասաց Ռոքսին, - տենում ենք, որ չես նեղվում․․․
- Հա հաստատ չես նեղվում -․-
- Լուրջ եմ ասում, - ժպտաց Լիլիան, - դրա համար, ես իրան ոչ մի տիպի չեմ հավատում ու չեմ էլ ուզում Թեհյոնն իրա հետ շփվի, որովհետև ամեն անգամ իրա հետ խոսալուց ես սաղ հիշում եմ։
- Բայց չես կարա նենց անես, որ չշփվեն, - Վիկան տխրեց։
- Առաջարկ ունեմ, - Սատանայի դեմքով ասաց Ռոքսին, - կարանք Չոնի գլխին սարքենք, յանի Թեհոյնի համար կեղծ ընկերա։
- Բայց արժի՞, - նվվաց Լիլիան։
- Ու ո՞նց ենք գլխին սարքելու։
- Ինչքան օբշի նստած լինենք կարամ հեռոյով իրա սաղ խոսացածները ձայնագրեմ, հետո էդ սաղ կտրեմ, ուրիշ նախադասություններ կկազմեմ ու կտանեմ Թեհյոնի մոտ կմիացնեմ։ Իբր հետսա կիսվել։ Ես պտի դրան մի վատություն անեմ -․-
- Դզեց, - համաձայնվեց Վիկան։
- Չեմ ուզում վատություն անեմ, զուտ նրա համար, որ ախպերս չհիասթափվի։
- Բայց ըտենց մեզ էլ ենք վատություն անում, - իրավիճակը փորձում է շուռ տալ Վիկան։
- Ես եմ անում վատությունը, - կոշտ ձայնով խոսում է Ռոքսին, - չեք լսել ես խոսակցությունը դուք։ Ես իմ սև գործը կանեմ, որ Թեհյոնին էլ ասեմ Չոնին չասի ովա ձայնագրությունը միացրել, հաստատ չի ասի։
- Լսի, սենց բոլորս միասին ենք, իսկ որ իրանք կռվեն, մեխանիկորեն իրարից կհեռվանանք, - չի ուզում կորցնել հավես շրջապատը Վիկան։
- Է մենք երեքս կմնանք, - համոզում է Ռոքսին։
- Չգիտեմ Ռոքս, Թեհյոնը դրան շատա սիրում, Յունգիին էլ։ Հետո երեքի մեջ կռիվ կընգնի, չեմ ուզում։
- Բա էդ վատա։
- Իրանք իմ համար ճիշտն ասած, էդքան էլ կարևոր չեն ինչքան դուք։ Օֆ դե չգիտեմ, համենայն դեպս ես առաջարկեցի, - ձեռքերը դրեց գրպանները Ռոքսին։
- Իմ համար էլ, բայց չեմ ուզենա բաժանվենք ու հետո իրար ատենք, - դեմքը ծռմռեց Վիկան։
- Մեկա մեծանալու ենք ու մենակ հիշողությունները մնան, - թափ տվեց ուսերը Ռոքսին։
- Իմ համար էլ դուք եք շատ կարևոր, բայց չեմ ուզի Թեհյոնը նեղվի։ Ախպերսա վերջապես։
- Ոչ մի բանն էլ հավետ չի, իսկ այ որ վրեժ ես լուծում թեթև ես ապրում, դրա համար էլ սենց ծանր եմ ապրում էլի։ Ըտենց էլ ուզած չարեցի - ծիծաղում է Ռոքսին հիշելով հոր մասին, - լաավ ըտենց մի նայեք, չեմ ստիպում, չեմ էլ անի, լավ, օքեյ։
- Ավարտելուց հետո էդ Թեհյոնին ցույց կտաս ու էլ Գուկի հետ չի շփվի։ Հիմա մեկա սենց թե նենց Լիլիան Գուկին տեսնելուա։
- Ճիշտա ասում։ Հետո մարդասպանություն կլինի։ Թեհյոնի բնավորությունն ահավորա։
- Զգացվումա Լիլ։ Բյաց ինձ թվումա ճիշտ կլինի դու ու Չոնը էդ թեմայով առանձին խոսաք։ Դե եթե իհարկե ֆայմի էշը․․․
- Հա ճիշտա ասում Ռոքսին։
- Իրա ֆայմի գործակիցը մինուս անվերջությունա, հո չեմ գնա ասեմ. «Չոն արի մեղքերիդ մասին խոսանք, մեղքերի թողություն եմ ուզում տամ»։
- Բարդ դեպքա․․․․
- Գիտեմ Լիլ, ուղղակի, եթե ուզի խոսա կլսես, չցրես, - Ռոքսիի խոսքի վրա Սեհունը քոլլեջի շենքից դուրս էկավ ու մոտենում է աղջիկներին։
- Չէ չեմ ցրի, - թեթև ծիծաղաց Լիլիան, - գալիսա Սեհունը․․․ էկաավվ․․․
- Գնա՞նք ստեղից, - Վիկան նորից առաջարկեց։
- Մի հուզվեք, հեսա կքցեմ քացու տակ բան չի կարանա անի, - Ռոսքին թառս նայեց Սեհունին, - կամ էլ կգնանք, չեմ ուզում դատվեմ․․․ տղերքը բուֆետում կլինեն, էկեք գնանք կանգնենք բգներին։
Հենց ուզում էին գնային, Սեհունը մոտեցավ աղջիկներին ու Լիլիայի թևից քաշեց։
- Մենք խոսալու բան չունեի՞նք։
Լիլիան ձենը գցեց գլուխը, իսկ Ռոքսին ոլորեց Սեհունի թևն ու նրանք մտան շենք։
//ՏՂԱՆԵՐ//
Տեսնենք, թե տղաներն ինչով էին զբաղված այդքան ժամանակ։
Երեքով ինչպես միշտ բուֆետում նստած նախաճաշում են։ Յունգին բնական հյութ էր խմում ու թափեց վրան ասելով․
- Արա դե մի օր կըլնի՞ մաքուր շորերով գամ ու ըտենց էլ հետ էթամ -․-
- Պասի թքեմ մաքրեմ, էդ վախտ կըլնի, - ծիծաղում է ՉոնԳուկը։
- Դե թքի, - ծիծաղելով կանգնում է Յունգին։
- Արա հաց եմ ուտում այ եզեր ինչ թքել, - ծիծաղում է Թեհյոնը։
- Կուզե՞ս քո վրա էլ թքեմ, - ծիծաղելով առաջարկեց ՉոնԳուկը։
- Ես ավելի լավ եմ թքում, - ծիծաղում է Թեհյոնը։
- Արա ես ինչ խաբարա աղջկեքը չէկան մեր հետ, - հետ նստեց տեղը Յունգին։
- Էսօր խառն էին մի ձևի։ Աշկիս տղա-մղա են հավանել քոլլեջից, - ուտելով խոսում է ՉոնԳուկը, - կամ էլ մեկն ու մեկը մի քյալագ բերելա գլխին։
- Ռոքսին քյալագ բերած կըլնի, քայլող փորձանքա, - ծիծաղում է Յունգին։
- Աշկիս մարդա սպանե, - խեղդվելով ծիծաղում է ՉոնԳուկը։
- Ոչ մեկին ոչ մի հավանել, երեքն էլ ծեծ կուտեն․․․
- Իյա, էդ խի՞ Թեհյոն։
- Իրանցից մեկը հավանի, հետո Լիլիանա հավեսի ընգնելու ինքն էլ մեկին հավանի տամ գլուխը փռթեմ, - ծիծաղելով աչքերը գլորեց Թեհյոնը։
- Լիլիան հավանել էլ ունի՞։ Նենցա իրան պահում, ոնց որ աշխարհի սաղ տղերքին ատի, բացի քեզնից Տաե, - ծիծաղում է ՉոնԳուկն ու բացում կոկա կոլայի շիշը, հավանաբար մեղքի զգացումը կանգնել է կոկորդին։
- Արա հա աղջկեքի մոտ ըտենցա։ Մեկը հավանեց, ֆսյո, պտի ընգերուհիներով հերթով սիրահարվեն։ Ապե մենակ քո հետ չունի սիմպածիան չի բռնում հետդ, - հաց ուտելու փոխարեն անընդմեջ խոսում է Յունգին։
- Ընենց չի երազում եմ սաղ հետս լավ ըլնեն, կարևորը կռիվ չենք անում, - գլորեց աչքերը Չոնն ու կում արեց կոկա կոլայից։
- Մեկ-մեկ ինձ էլա ատում նորմալա։ Արա չէ մեր աղջկեի հետ հավեսա, կռիվ չեն անում, հավայի բաներ էլ չեն անում, չեն ազդում վերջապես։
- Հա, նորմալ մարդիկ են կարևորը ճանաչում ենք իրանց, որովհետև առաջին օրով դրինք սաղս նենց ադ դուշի խոսացինք իրար հետ Տաեենց տունը, ոնց որ 1000 տարվա ծանոթներ ըլնեինք։ Դաժը ես, դաժը մամայիս հիվանդության վրով պատմեցի, դաժը, թե ոնց եմ փող հավաքել դեղերի ու ախպորս կրվածները փագելու ու իրա կաշին փրգելու համար։
- Ամենաշատը ես, որ փակ մարդ եմ, բանդայից հետո, - ծիծաղում է Յունգին։
- Են օրը են կենսաքիմիայի ֆրանսիացի Մարսելի հետ գռազ էինք էկել։ Ես ասի Ռուսաստաննա կրելու, որպես Ռոքսիի մոտիկ Ռուսաստանի յանից էի էլի։ Ինքը ասեց Իսպանիան։ Ըտենց կրվողը պտի կրողի անունը տատտու անի ու հիսուն հազար վոն* փագվի հաղթողին։ Դե ես՝ Չոն ՉոնԳուկս, կակ ֆսիգդա հաղթեցի ու սպասում եմ տատտուին ու փողերիս։
- Հորս արև՞, - ծիծաղելով հարցրեց Թեհյոնը ու աթոռից ընկավ։
- Մի հուզվի Տաեհյունգ, լուրջ եմ ասում, - օգնեց, որ վեր կենա։
- Հիսուն հազար վոնի* անուն լսեց։ Մենք էլ ենք գալիս հետդ, - նույնպես ծիծաղեց Յունգին։
- Փախեք, - ծիծաղում է ՉոնԳուկը, - հետս ինչ-որ բանի վրա գրազ էկեք հիսուն հազարի վրա, մորս արև, թե կրվեցի կտամ։ Ու բացի աղջիկ կպցնելուց ինչի վրա ուզեք գռազ կգամ։
- Օրինակ ինչի՞, - հետաքրքրվեց Թեհյոնը։
- Դուք ձեր մեջ որոշեք, - կում արեց կոլայից։
- Արա ռադ էղի այ շուստռի, - ծիծաղեց Թեհյոնը։
- Արա, - ճըտըցրեց Չոնի գլխին Յունգին, - ասում եմ, բայց լուրջ բան էղած չըլնի։
- Ախ, քյալես։ Ի՞նչին արա․․․
- Որ աղջկեքը չկան այ գրազի ապառատ․․․
- Արա դե ինշ պտի ըլնի, աշկիս մեկը թազա մանիկյուռա արե քննարկում են, - դավադիդ էղավ Թեհյոնը։
- Արա դու չջոգա՞ր, որ իրանք են թիթիզ դասին չեն պատկանում, - ներվայնացավ Յունգին։
- Խոսքի Թեհյոն, պատկերացրա մի հատ Ռոքսիի դեմքը ու մանիկյուռ։ Մի հատ պատկերացրա էլի, - ծիծաղը զսպում է ՉոնԳուկը։
- Կարայիր ասեիր Ռոքսին նոր գերանդիա առել քննարկում են Թեհյոն, - ծիծաղից պոռտկաց Յունգին, նրան հաջորդեց ՉոնԳուկի ծիծաղը։
- Հա լավ թող ըլնի ըտենց, - ամբողջ բուֆետում 3ի ծիծաղի ձայնն է։
- Խոսքի, - ՉոնԳուկը փոխեց ձայնը Ռոքսիի ձայնին, ինչը հեշտ ստացվեց, որովհետև Ռոքսիի ձայնը կոշտ է, - աղՋԳեք, ուրեմն էրեԳ գնացի գերանԴիս սրելու, մեԳել Դենամ նոր մոԴելա հելԷ, ասի էսի Դվեք ու հեԴը ԸԴենց սևի մեՋ ՋԽոլ, - երեքով ուշագնաց լինելով ծիծաղում են։
- Աաաաաա շաաաան տղա ըլնեմ, - Թեհոյնը չի տիրապետում իր իսկ էմոցիաներին։
- Մեկ էլ սկսում են գերանդիի հետ սելֆի անել, - հումորին մի տող էլ Յունգին ավելացրեց։
- Արաաա գերանդին սրելուց բացեեեեեեց, - դեռ Ռոքսիի ձայնով, - արա լռվավ վրե՞ս ես ձենը։ Կհմ, կհմ, խշ, խշ, հա դզվա ֆսյո։
- Ռոքսին գերանդիա, ՎիԳան անհայտա, մեկ խելոքա, մեկ ագրեսիվ էակա դառնում։ Լիլիան ուսի պուսիյա, Թեհյոնը դաստիարակելա։
- Ուսի պուսին որնա է, պռոստը փակա, - ՉոնԳուկը չկարողացավ չարտահայտվել, - Վիկան լրիվ Սեուլի եղանակնա․․․ Ահավոր փոփոխականա է, ահավոր․․․
- Արա բայց մատնաչափիկս սենց չէր։ Ես վերջի տարինա սենց դառել, չեմ էլ ջոգում ինչա էղել, չի էլ խոսում․․․ ՎիԳան մեկ փոթորիկա անում մեկ արև։
- Քուրդ մեծացելա պռոստը, - Չոնը հոգնած դեմք ընդունեց։
- Իսկ այ Ռոքսիի մոտ փոթորիկ ռեժիմը վեշնի միացրածա, - ծիծաղում է Թեհյոնը։
- Կործանիչ Ռոքսի, - ավելացրեց ՉոնԳուկն ու սկսեց ծիծաղել։
- Փոթորիգա, բայց լավնա։
- Իյա, իյա, իյաաաաա, Յունգըլո՞։
- Հը արա։
- Ես տողը անցած տարի լսած ըլնեի, կասեի գռազ կգաս իրա վրա՞։
- Ես մարդկանց վրա գռազ չեմ գալիս ախպեր․․․
- Ես ասի, եթե անցած տարի լսած ըլնեի -․-
- Յունգիիին թոքերը քցեց։
- Արա ինձ նենց հետարքիրա Չոն, ոնց էիր ընտրում, որ պտի գռազ գայիր մարդու վրա։
- Հորս արև արա, ընտրողը ես չէի, մի հիշացրեք։ Դպրոցի եեեննն ասիչների թայֆեն մտնելը երազանքս էր են վախտ։ Ըտենց դրանցից մեկի հետ սկսա շփվել ու որ իրանց մեջ ինձ կռուտոյ զգայի, պտի իրանց գլավնիի հետի գռազները կրեի։ Համ էլ փող էր պետք ախպորս ու մամայիս պահերով, ըտենց էլի․․․ մի հատ մեծ տետր ունեինք, մեջը սաղ գռազների աղջկեքի անուն ազգանուն, գռազի սկզբի ամսաթիվ ու վերջի ամսաթիվ ու թե ովա հաղթել, ով ում շքամ պտի տա։
- Հետո՞, ստացվո՞ւմ էր։
- Հա Տաե, մի անգամ եմ հրաժարվել գռազից։ Ասել էին, մի դասարան վերև աղջկեքից մեկին կուսությունից զրկես 2 շաբաթում, քեզ սովորական գռազի եռակի փող կտանք։ Ասի հոոոոոոոոպ հոոոոոոոոոոոոոոոոպ, ես կզզվեմ, բացի դրանից ինչ ուզեք։ Ըտենց թեման փոխեցին ու քցեցին Թեհյոն ջան քո․․․ - քիչ էր մնում բերանից թռցներ, - դասարանցու վրա, ոշմ չմանրանամ, հավայի բաներով էի զբաղված։
- Արա մեր դասարանի աղջկեքը սիրուն էին հիշում եմ։ Պտի ընգերություն անեի՞ր։
- Պտի նենց անեի, որ ինձ սիրահարվեին ու իրանց խոստովանելն ու պաչվելուց նկար ցույց տայի տղերքին։ Խնդալով պատմում եմ, բայց նենց ծանրանալա խղճիս ծանրացել․․․
- Թեհյոնին դզելա ես թեման, նայի ոնցա հարցաքննում։
- Արա ես չգիտեմ ինչ կանեի, եթե Լիլիկիս մազը մեկը ըտենց ծռեր։ Լիլիկի աշկի դեմը կփռթեի։
- Լիլիկը աշկի չէր ընգնում, դրա համար էլ տղերքը ինձ․․․ Լիլիկի վրով ոչ մի բան չէին ասել, սկի չէի էլ նկատել Լիլիկին, էկա ստեղ նոր ջոգեցի ովա։
- Հիմա որ սենց խելոքա են վախտ ավելի խելոք էղած կըլնի։ Բա Տաեի քուրնա է․․․
- Էկեք թեման փոխենք -․- , - ՉոնԳուկի խիղճը ավելի շատ սկսեց տանջել։
Լսվեց Լիլիայի գոռոցը։
- Ես ի՞նչ ծանոթ ճվվոց էր, - տեղից վեր կացավ ՉոնԳուկը։
- Լիլիայի ձենն էր արա, - բուֆետի դուռը ջարդելով դուրս թռավ բուֆետից Թեհյոնը։
Թեհյոնի հետևից արագ դուրս եկավ ՉոնԳուկը, իսկ Յունգին իրենց հետևից գոռալով դուրս եկավ բուֆետից։
- Արա շիզոֆռենի՞կ եք։ Ես ձեն չլսեցի․․․
Թեհյոնը, ՉոնԳուկն ու Յունգին գնացին մուտքի դռան մոտ ու երեքին իրար հետ կանգնած տեսան։ Ռոքսին պինդ բռնել էր Լիլիայի թևից, որովհետև իրականում թևից բռնել ու ներս էր մտցրել։
- Արա հեսա, ողջ առողջ դեմդ կայնածա ընգերուհիների հետ, ինչ ես պանիկա ստեղծել․․․ - կանգնելով տղաների կողքն ասաց Յունգին։
- Լիլ դու նոր գոռացի՞ր, - հարցրեց ՉոնԳուկը, իսկ Ռոքսին այնպես է նայում ուղիղ ՉոնԳուկի աչքերի մեջ, ասես ասի. «Ես կլինեմ քո չշնչելու պատճառը», - Յունգի դու խուլ համր ես -․- ։
- Խի՞ էիր գոռում աղջի ինչա էղե, - իրար խառնվեց Թեհյոնը։
- Աաաաաաաաաաաա դե չե՞ք տենում, որ ձեռը նենց եմ բռնել արունը երակներում կայնելա։ Նենց բռնեցի ճվվաց, - ներվայնացավ Ռոքսին։
Վիկան նույնպես թարս հայացք նետեց դեպի ՉոնԳուկը, իսկ Լիլիայի դեմքից երևում էր, որ վերջինս լաց է եղել։ ՉոնԳուկը հասկացավ, որ Լիլիան աղջիկներին պատմել է անցյալ տարվա դեպքերը ու իրեն վատ զգաց։
- Վայ դե Ռոքսիի ներվերը կերա, ջղայնցավ թևիցս բռնեց ես էլ ճվվացի։
- Ռոքսիի ձեռ բռնելն էլա՞ ցավոտ։
- Չոն ՉոնԳուկ ներվերիս ես ազդում, գերանդիս կգա գլխիդ, - պատասխանեց Ռոքսին ՉնոԳուկին։
- Վա՞տ եք աղջի, ես ասի բանա էղե սիրդս կայնում էր, - Թեհյոնը քրոջ թշերից քաշեց։
- Լաաաաաաաավվվ լաաաաաաավվվվ սուս եմ -․- , - հետ գնաց բուֆետ ՉոնԳուկը, հավանաբար իրերի հետևից։
- Արա, Թեհյոն, բայց ինչ պանիկյոռ ես․․․ - ասաց Յունգին ու նույնպես հետ գնաց բուֆետ։
- Դուք գնացեք բուֆետ ես հեսա կգամ, - ասաց Վիկան հեռախոսը գրպանից հանելով։
- Ուր աղջի, - հարցրեց Ռոքսին այնպես, ասես Վիկայի քսան տարվա ամուսինն է ։Դ
- Նյետ, սաղ լավա Թեհյոն, ոչ մի բան չկա, հանգիստ։
- Կգամ հեսա վայ, - գնաց միջանցքի մյուս ծայրը։
- Դե էկեք գնանք բուֆետ ինչ եք կանգնել, - Ռոքսիին ու Լիլիային բրթեց բուֆետ, - ՎիԳա դու էլ կգաս, - գոռաց Թեհյոնն ու մտավ բուֆետ։
- Մի տշի աղջկեքին արա․․․ - ասեց Յունգին։
- Կարողա գիդես մի մեշոք կառտոլ ենք․․․ - ներվայնացած ասաց Ռոքսին ու սեղանի մոտ քաշեց ուրիշ սեղանի աթոռ ու այն հակառակ դնելով նստեց վրան, հենվեց հենակին։
- Թեհյոնչչչ -․- , - ֆըշացրեց Լիլիան ու նստեց սեղանի շուրջը։
- Հեսա կջարդվի էդ աթոռը կամաց․․․ - ասաց ՉոնԳուկը Ռոքսիին, վերջինս ի պատասխան ճըպացրեց։
- Մի քարկոծեք տղուն, - ասաց Յունգին, իսկ Ռոքսին ևս մեկ անգամ ճըպացրեց։
- Ճպիկդ ջարդվեց -․- , - ասաց Թեհոյնը, իսկ Ռոքսին չզլացավ ու ճըպացրեց 3րդ անգամ, - մի հատ էլ ջարդվեց -․-
Ռոքսին վեր կացավ տեղից, գնաց ջուր գնեց։ Եկավ ու նստեց իր տեղը նույն ձևով ու սկսեց խմել ջրից, որպեսզի քիչ նյարդայնանա։
- Ես ինչ ձևա Լիլիան ներվերդ կերել․․․ - ծիծաղեց ՉոնԳուկը։
- Չես հավատա, բայց բավականին, - ասաց Լիլիան նայելով Ռոքսիին։
- Ասում եք ո՞նց եք, - ասաց Վիկան, երբ նստեց սեղանի շուրջն ու հեռախոսով ինչ-որ բան անելուց հետո դրեց այն իր գրպանը։
- Դու ինչ ես մուննաթ գալի մատնաչափիկ․․․
- Նորմալ Վիկ ջան, - պատասխանեց Վիկային ՉոնԳուկը։
- ԱՍՈՒՄ ԵՍ ՌՈՔՍԻՆԱ՞ ԹԵՎԻՑԴ ԲՌՆԵԼ, - գոռաց Թեհյոնն ամբողջ բուֆետով մեկ, հեռախոսին եկած նամակն ընթերցելուց հետո։
- Է հա Թեհյոն․․․
- Հա ես եմ բռնել -․- , չտեսա՞ր։
ՉոնԳուկը մի ունքը բարձրացրեց վերև ու նայեց Թեհյոնին հարցական դեմքով։ Վիկան ընդհանրապես ուրիշ կողմ է նայում ու ոչինչ չի ասում։
- ՁԵՌ ԵՍ ԱՌՆՈՒՄ ԱՂՋԻ՞, - տեղից վեր կացավ, - ՈՒՐԱ ԷԴ ԳՅԱԴԵՆ ԱՐԱ․․․ ԻՍԿ ՔՈ ՀԵՏ ԵՍ ՀԼԸ ՏՈՒՆԸ ԿԽՈՍԱՄ ԱՂՋԻ։ ՁԵ՞Ռ ԵՔ ԱՌՆՈՒՄ ԴՈՒՔ ԻՆՁ։ ԿՐԱԿՆ ԵՄ ԸՆԳԵԼ ԵՍ ՔՈ ՈՒԶՈՂՆԵՐԻ ՁԵՌԸ ԱՂՋԻ՞, ՀԸ՞Ն։ ՍԱՏԿԱՑՆԵԼՈՒ ԵՄ ԷՐԿՈՒՍԻԴ, ՔԵԶ ԽԱԲԵԼՈՒ, ԻՍԿ ԴՐԱՆ ՃԻՇՏԸ ԿՈՐՑՆԵԼՈՒ ՀԱՄԱՐ, - ամբողջ բուֆետով մեկ Թեհյոնի ձայնն է ու բոլորը սառած նայում են իրենց սեղանի կողմ, իսկ Ռոքսիի ջուրը կանգնեց կոկորդին։
- Ով արա, ուրդե, խի ոնց․․․ - վեր կացավ ՉոնԳուկն ու փորձում է հանգստացնել ընկերոջը։
- Թեհյոն հանգիստ հլը արա, ինչա էղե խի ես գոռում։
- Զզվացրեցիր արդեն։ Մարդ չի կարա հանգիստ շնչի։ Հա Սեհուննա բռնել թևիցս ու նորմալ խոսա ու մի գոռա վրես Թեհյոն, - լացելով խոսում է Լիլիան։
- Թեհյոն ինչա՞ էղել նորմալ բան ասա, - երկրորդ անգամ հարցրեց Յունգին։
- Ասենք թե ըտենց բանա էղել, պիտի բուֆետում բոլորի առաջ քրոջդ վրա գոռա՞ս, որ սաղ լսե՞ն, - Ռոքսին կանգնեց Լիլիայի դիմաց, պաշտպանելով վերջինիս։
- Վայ վիզս կդրեմ, հլը սաղդ դնջըցեք -․- , - հոգնեց անհասկանալի վեճից ՉոնԳուկը։
- Ուրեմն կակոյ նի բուծ կենսաքիմիայի Սեհուն սրան հավանելա։ Հետևից գալիս գնումա, թևիցա բռնում քաշում։ Չլացես ստե ձևական, թատրոն չսարքես գլուխդ բացելու եմ հլը դու սպասի։ Կարողա՞ ես ստե փալաս եմ, որ էդ քուրը վրովս անցնումա Ռոսքի։ Ու վափշե են յանեք հլը սաղդ։
- Սրանով կէթաս փողոցի կռիսների հետ կխոսաս, - Թեհյոնի հետ լեզվակռվի մեջ է մտնում Ռոքսին։
- Ստոպ-ստոպ Թեհյոն, - Յունգին բռնեց ընկերոջը, որպեսզի վերջինս չգնա ու տաք գլխով հիմարություններ անի, - հանգստացի հլը, տաք գլխով ոչ մի որոշում, ոչ մի քայլ։
- Ձևական թատրոն չի, գլուխդ տաքա, դրա համար ես սենց խոսում, - ասաց Վիկան Լիլիային գրկելուց հետո ու նայեց ընկերուհուն, - դու մի լացի։ Կուզե՞ս գնանք լվացվես։
- Թեհյոն հանգիստ, - միացավ Յունգիին ՉոնԳուկը։
- Փողոցի կռիսա էլի։ Ինչքան փողոցի լակոտ կա վրեն աշկա դնում։ Սաղին առիթա տալիս արա։
- Այ էսի դու պտի չասեիր, - ներվայնացավ Ռոքսին ու շշով ձեռքը բարձրացնելով, ուզում էր ջրեր Թեհյոնի երեսը, սակայն մի պահ մտածեց հետևանքների մասին ու ձեռքն իջեցրեց, - առիթ չի տվե, բան չգիդես մի խոսա ըտենց ու մի վիրավորի։ Քուրը սրբությունա։
- ՀԱՆԳՍՏԱՑԵՔ ՀԼԸ ՍԱՂԴ ԱՐԱ ՈՒ ՄԱՐԴԱՎԱՐԻ ԲԱՑԱՏՐԵՔ ԻՆՉԱ ԷՂԵ, - ներվայնությունից այնքան բարձր գոռաց ՉոնԳուկը, որ բուֆետում քար լռություն տիրեց։
- Ես ոչ մեկի առիթ չեմ տալիս Թեհյոն, - լացելով գոռաց Լիլիան ու ձեռքով արցունենքրը սրբեց։
- Արա մեղկդ չի գալի՞ս։ Կէթանք էդ գյադուն կտենանք, կջրենք կէթա էլի։ Մի նեղացրա քվորդ։
- Դու գնա լվացվի Լիլ, դուք էլ հետը գնացեք, - ասաց ՉոնԳուկն աղջիկներին։
- Արի գնանք լվացվենք հա՞, - Վիկան իրեն ներսից ուտում է այն նամակի համար, որն ուղարկեց Թեհյոնին րոպեներ առաջ։
- Էդքանը հասկանում ենք կարաս չասես Չոն ՉոնԳուկ, - մուննաթ եկավ Ռոքսին։
- Շատա՞ հետաքրքրում ինչա էղել։ Դու էլ ես էլի դրանցից, - գոռաց Լիլիան ՉոնԳուկի վրա, հետո հասկացավ, որ մենակ չեն ու ձայնը կտրեց։
- Հելանք, անցեք, դավայ, - փորձում է խնդիրներից խուսափել Ռոքսին։
- Տո դու ի՞նչ գիտես է, թե ես ով եմ, - գոռաց ի պատասխան ՉոնԳուկը։
- Լիլիաաաաաաաաաաա Վիկաաաաաաաաա գնացինք, քանի չորս տարի չեմ նստել մարդասպանության հոդվածով -․-
- Երևի ես էի կյանքս պատմում առաջին օրը, - գլորեց աչքերը Վիկան։
- Դե հենց էդա գիտեմ, որ ասում եմ, - անընդհատ ձեռքով մաքրում է արցունքները։
- Լավ չգիտես․․․ - ՉոնԳուկի ձայնն արդեն հանդարտվել է։
- Բաաաա ոոորրրրր առիթ չես տալիս, խի՞ են հետևիցդ էդքան ֆռում աղջի։ Ռադ էղի աշկիս չերևաս։ Տղեք դուք էլ թողեք արա -․- , - Թեհյոնի խոսքերից հետո Ռոքսին Լիլիայի ու Վիկայի թևերից բռնեց ու բրթեց դեպի զուգարանը։
- Լավ հլը ասա տենանք ինչա էղե -․- , - ասաց ՉոնԳուկը։
Թեհյոնն ամեն բան պատմեց տղաներին, վերջիններս կանչեցին Սեհունին ժամը չորսին հանդիպման, որպեսզի խոսեին կատարվածի մասին։ Բայց եթե հիշենք, թե ում քրոջն է նա անհանգստացրել, դժվար թե մտածենք, որ նրանք խոսելով կփակեն թեման։ Տղաները ամեն բան որոշեցին, իսկ այդ ընթացքում Լիլիան լվացվում էր, Վիկան նրան մխիթարում, իսկ Ռոքսին նյարդայնանում։ Աղջիկները որոշեցին դասերից բացակայել, ուստի բուժքրոջը տեղեկացրին, որ Լիլիան լավ չի զգում, իսկ իրենք չեն ուզում ընկերուհուն մենակ թողնել ու գնացին Լիլիաենց տուն։ Բնականաբար սոված էին․․․ Մինչ նրանք հասան տուն, լվացվեցին, մի քիչ քննարկեցին կատարվածը, ուտելու բան պատրաստեցին, արդեն եկավ երկար սպասված ժամը չորսը՝ տղաների հանդիպումը։ Տղաները բնականաբար լեզու չգտան իրար հետ ու մեծ ծեծկրտուք սկսվեց, միացան նաև Սեհունի 2 ընկերները՝ Բեքհյոնն ու Չոնինը, կամ ինչպես ասում են բոլորը՝ Քայը։
//ԱՂՋԻԿՆԵՐ//
Վիկան կենրոնացած մի կետի էր նայում ու ոչինչ չէր ուտում․․․ Աղջիկներն անհանգստացան։
- Վի՞կ, լավ չես զգում քեզ, - ձեռքը թափ տվեց Վիկայի դեմքի մոտ Ռոքսին։
- Հը՞, - վեր թռավ։
- ԱՍՈՒՄ ԵՄ ԼԱՎ ՉԵՍ ԶԳՈՒՄ ՔԵ՞Զ, - գոռաց ու ծիծաղեց Ռոքսին։
- Հաց կեր Վիկ, - ասաց Լիլիան ու կում արեց բնական հյութից։
- Էրեխեք հիշո՞ւմ եք, որ ասել էի, որ վիսկիի շշով խփել եմ մեկի գլխին, ինքնապաշտպանվելու նպատակով։
- Հա, ո՞ւ, - ուտելով հարցրեց Ռոքսին։
- Դե, որ դու քո ձեռքի ապակյա շիշը բարձրացրեցիր․․․ Հիշեցի ու էլի սկսեցի ինձ վատ զգալ։ Լավ է անցանք, - վերցրեց հեռակառավարման վահանակն ու փոխեց հեռուստացույցի ալիքը։
Նրանք հանգիստ ուտում էին ու լուրերը դիտում, երբ վերջում հաղորդեցին, որ ոստիկանության բաժանմունք բերման են ենթարկել երեք տասնութ-ամյա երիտասարդների՝ Քիմ Թեհյոնին, Մին Յունգիին ու Չոն ՉոնԳուկին։
- Ի՞նչ, - ասացին երեքով հավասար։
- Որ պապան իմանա, Թեհյոնին կսպանի․․․
- Լսի, բայց պապադ կարա չէ՞ իրանց ազատ արձակի․․․ - իրար խառնված հարցրեց Վիկան։
- Մըհ, մի գիշեր կմնան կալանավայրում համենայն դեպս, - ուսերը թափ տվեց Ռոքսին, - մարդ ծեծելու համար ստորագրությամբ բաց կթողեն հանգստացեք․․․ Դրա մեջով եմ անցել։
- Ռոքսի ինչ հանգիստ ես։ Հիմա դրա ժամանակը չի, - Լիլիայի խոսքերի պահին հայրը զանգեց նրան, - մենակ ոչ սա․․․ Պապանա էրեխեք։
- Բա պատասխանի․․․
***
23:45...
To be continued ...
_________________________________________________________________________
Էրեխեք միշտ երկարա լինելու ու հետաքրքիր, չալարեք ու կկարդաք 😂❤️, ի՞նչ եք մտածում, հետո ի՞նչ ա լինելու ։Դ