პინოკიო
-ეს ყოველივე უკვე ზედმატად დიდხანს გაიწელა და იმედია შენც გესმის
მეგობრის სიტყვებზე შავთმიანს არაფერი უპასუხია მხოლოდ თავი დაუქნია განაწყენებული გამომეტყველებით
-დროა ჩვეულ ცხოვრების რიტმს დაუბრუნდე
თითქოს სულის რაღაც ნაწილი ამოგლიჯესო გოგონას გულში რაღაც შეეკუმშა
დაუბრუნდე ჩვეულ რიტმს ეს ნიშნავს შეწყვიტო ის რაც ამწამს წარმოადგენს შენს რეალობას
-იუ რაე ასეთი სახე ნუ გაქვს დარწმუნებულივარ შენც მშვენივრად გესმის და იაზრებ შექმნილ ვითარებას...გინდოდა იმ ოჯახისთვის დახმარება გაგეწია,ეს უკვე გააკეთე თანხა ორივე ბავშვის ანგარიშზე გადარიცხულია,გარდა ამისა იმისათვის რომ ის ბიჭი ციხეში არ ჩამჯდარიყო ამხელა შარში გახვიე თავი ვფიქრობ დანაშაული უკვე კარგა ხანია გამოსყიდული გაქვს
წითურა მშვიდად საუბრობდა მაგრამ ყოველი მისი სიტყვა ლახვარი იყო რეიჩელისთვის
-თუმცა...როგორც ამბობენ ზოგი ჭირი მარგებელია როცა გაიგეს რომ ჯეონების მემკვიდრეზე გათხოვებას აპირებ შენმა ძმამ და ბიძამ სიხარულით გააღეს შენთვის კვლავ სახლის კარები ხომ გესმის ჯეონების გვართან ამგვარი კავშირი ნებისმიერი ბიზნეს კომპანიისთვის საკმაოდ მომგებიანია
გოგონას სახეზე ირონიული ღიმილი გამოესახა
-ესეიგი არაქვს მნიშვნელობა როგორ ვეცდები...მე შეძლებული ოჯახის შვილივარ და ამას სამწუხაროდ ვერაფერი შეცვლის
ბიონს ხმა არ ამოუღია
ვერც ვერაფერს იტყოდა ისიც ხომ იგივე სოციალური ფენის წარმომადგენელია, სხვას ვის ესმის ამ გულგატეხილი გოგონასი ისე კარგად როგორც მას
-გარდა ამისა სკოლა ჯერ არ დაგიმთავრებია ეს შენი ბოლო წელია და არიქნება კარგი თუ კიდევ მეტს გააცდენ
-ანუ...ტეგუს უნდა დავემშვიდობო? იუნჯის...ბებია კიმს...თეჰიონს...ამ ყველაფერს უნდა დავემშვიდობო?
ბექიონს არაფერი უთქვამს
(ისევ)
ოთახში არაფერი ისმოდა
(ისევ)
მხოლოდ საათი წიკწიკებდა
ქარი ფანჯრებს მიღმა ზუზუნებდა
ცრემლი კი შავთმიანის სახიდან იატაკზე ეცემოდა
-დაცვას ვთხოვ შენი ნივთები ტეგუდან სეულში გადმოიტანონ
-საჭირო არაა...ბევრი არც არაფერი მქონია მხოლოდ ზურგჩანთა იყო
-კარგი
ეს თქვა და სახლი დატოვა ბიონმა
რეიჩელი ერთხანს გაუნძრევლად იჯდა
იაზრებდა ყოველივეს რაც მოხდა
არაფერი იყო გასაკვირი იმაში რომ ერთღესაც ამ ფარსს წერტილი დაესმებოდა
უბრალოდ ეს დღე ისე მოულოდნელად დადგა...
საათნახევარი მდუმარებაში
ფიქრებში გადავარდნილი გონება და ზარი ტელეფონზე
-ალო?
ყურმილის მეორე მხარეს ნაცნობი ხმა გაისმა რომელზეც გოგონას გაუცნობიერებლად ჩაეღიმა
-თეჰიონ სად ხარ?
-ჯიმინთან ერთად ვარ სუპერ მარკეტში ჰიონს სახლში ჩავუსახლდით და ყველაფერი გადავუჭამეთ
ყურმილში ბიჭის სიცილი გაისმა
შავთმიანს ამ ნოტებზე გულში სითბო ჩაეღვარა
ეს ადამიანი სასწაული იყო
როგორ შეეძლო თითოეულ მის ქმედებას
(თუნდაც სრულიად უმნიშვნელოს)
ადამიანი ჭკუიდან გადაეყვანა?!
-რამე მოხდა იუ რაე?
-არა არაფერი უბრალოდ გამიკვირდა რომ დაგაგვიანდათ
და ისევ...ბავშური ტყუილები...განა ძნელია თქვა ,,კი თეჰიონ მალე დიდი ხნით გამოგემშვიდობები და მინდა მახსოვდე მახსოვდეს შენი სახე შენი სხეულის სითბო და შენი ხმა,,
-მალე დავბრუნდებით ნუღელავ ვიზრუნებ რომ ჯიმინმა რაც შეიძლება ბევრი რამიონი იყიდოს
ჩურჩულით წარმოთქვა ბიჭმა და ყურმილი გათიშა
გარშემო კვლავ სიჩუმემ დაისადგურა
ეს უკვე გამაღიზიანებელი ხდებოდა
შავთმიანი ფიქრობდა ყველაფერზე...
ყველაფერზე რაც მოხდა და რასაც მოხდენა არ ეწერა
ფიქრით გადაღლილი გონება
მომავლით შეშინებული გული და ზარი კარზე
ადამიანები ყოველდღე არ იღებენ საჩუქრად ყვავილის თაიგულებს და ყვავილის თაიგულებს კომპლექტში ყოველთვის არ მოჰყვება მაღალი შავთმიანი ბიჭი
-სტუმარს არ შეიპატიჟებ?
რამდენიმეწამიანი დუმილის შემდეგ წარმოთქვა მან
-აქ რას აკეთებ?!
-საცოლის სანახავად მოვედი
ცინიკური ღიმილი
იატაკზე დაცემული თაიგული
და სისხლის წვეთები რომლებიც გოგონას ხელიდან იმის ნიშნად წამოვიდა რომ ის ბრაზობდა,თუმცა ბრაზის გადმონთხევა მხოლოდ უცოდველ ყვავილებზე შეეძლო
-ფრთხილად საყვარელო ყვავილი ზოგჯერ ეკლიანია
-რატომ მოხვედი?!
ბიჭს ხმა არ ამოუღია გამომწვევი მზერით უყურებდა რეიჩელს შემდეგ უბრალოდ მისი ხელი აიღო და შეათვარიელა
-სჯობს დაიმუშაო პრინცესა ინფექცია არ შეგეჭრას
გოგონამ ხელი უხეშად გამოგლიჯა და კარის დახურვა დააპირა თუმცა ჯონგუკმა შეაჩერა
-უბრალოდ რაღაცას შეგახსენებ და წავალ
ბიჭის სახე მოულოდნელად ცინიკურიდან სრულიად სერიოზულით შეიცვალა
-არ დაგავიწყდეს რომ ჩვენი ქორწინება ხუმრობა არ ყოფილა ასერომ როცა მის ქვეშ კვნესას დაიწყებ გახსოვდეს ოფიციალურად ვის ეკუთვნი
-შენ ცოლობაზე არასოდეს დავთანხმებულვარ ჯეონ გაიგე? არასოდეს
ამჯერად შავთმიანი იცინოდა და გათამამებულ ბიჭს თვალს არ აშორებდა
-შენი თანხმობა არც არასდროს დამჭირვებია...კარგი ხელს აღარ შეგიშლი გაერთე პატარავ მალე გართობისთვის აღარ გვეცლება
კვლავ სრული სერიოზულობით თქვა ჯეონმა და გოგონას შუბლზე უხეში კოცნა დაუტოვა რის შემდეგაც თვალთახედვის არეალს მოსწყდა
***
-არა სერიოზულად ეს უკვე ზედმეტია მერამდენე დღეა ჩემს კისერზეხართ მე თქვენი მეგობარივართ თუ მარჩენალი?!
ქერათმიანი წუწუნებდა და წყვილს რომელიც ერთიპლედისქვეშ მყუდროდ ისხდნენ ფილმის ყურებას არ აცდიდა
- საერთოდ მისმენთ?
-რაა?ბოდიში ჰიონ რათქვი? 13-ე ,,რამდენიხანი უნდა გარჩინოთ-ს,, მერე აღარ მოგვისმენია
ოდნავი ღიმილით უთხრა უმცროსმა და გვერდით მჯდარი თბილი სხეული უფრო ძლიერად მიიხუტა
-ვნებდები თქვენთან საუბარს აზრი არ აქვს
ხელის ჩაქნევით ჯიმინმა მისაღები დატოვა და კვლავ თავის მხსნელს-ვისკის მიაშურა
-ალბათ მართლა შევაწუხეთ მაგრამ ნუღელავ ამას ხუმრობით ამბობს
საფირმო კვადრატული ღიმილით გაიღიმა თეჰიონმა და შავთმიანს გახედა რომელიც როგორც აღმოჩნდა მას არც უყურებდა და არც უსმენდა
ის სადღაც იყო გადაკარგული
სადღაც...თავის ფიქრებში
-იურაე...
ოდნავ დაბალი ხმით მიმართა ბიჭმა და შეეცადა მისი ყურადღება მიექცია
-რა?რამე თქვი?
-რაზე ფიქრობ?
,,შენზე,, ,,ჩემზე,, ,,ჩვენზე,, ,,ხვალინდელ დღეზე,,
უნდოდა ეთქვა შავთმიანს თუმცა ამის თქმა ზედმეტად სარისკო იქნებოდა
-არაფერზე...და ყველაფერზე...
რათქმაუნდა თეჰიონი არც ექსტრასენსი იყო და არც ტელეპატიური ძალების ქონით დაიკვეხნიდა მაგრამ იმის გაგებას თუ რა ტრიალებდა საყვარელი ადამიანის თავში დიდი დაბრკოლებას არ წარმოადგენდა...მითუმეტეს ნათქვამი სიტყვების შემდეგ...
-თუ ისევ ჯონგუკის გამო ღელავ....
-არა! ის არაფერ შუაშია! თეჰიონ...არმინდა ამაზე ლაპარაკი მოდი უბრალოდ ფილმს ვუყუროთ
ბიჭი რამდენიმე წამს ტკივილნარევი თვალებით უყურებდა შემდეგ უბრალოდ თმაზე ფერებით დაუსვა წერტილი ამ თემას
-მე ბარში წავალ ისეთი შეგრძნებამაქვს რომ ხელს გიშლით
მოალერსე წყვილს ბოლოჯერ მოავლო თვალი ქურთუკი მოიცვა და კარის სახელურს ჩამოსწია როცა მეორე მხრიდან კარი ინერციით გაიღო და ქერათმიანს პირდაპირ ცხვირში მოხვდა
-ახ შენი...რა ჯანდაბაა ბიონ?!
-უი პარდონ კარი ღია იყო და შემოვედი
ჯიმინს დაშავებული ცხვირი ხელებით ეჭირა და ცდილობდა წითელი ბლანტი სითხე ძვირადღირებულ ავეჯს არ მოხვედროდა
-ესღა მაკლდა სრული ბედნიერებისთვის
-კარგი მაპატიე
თითქოს მართლა მონანიების მიზნით ამბობს წითური და ხელსახოცებს აშველებს სახლის პატრონის აწითლებულ ცხვირს
-სერიოზული არაფერია მალე გაგივლის
სამედიცინო დასკვნას აკეთებს რეიჩელი და ბიჭს ბამბას აშველებს
-ის არმეყოფოდა რომ გამაკოტრეს ახლა ცხირიც ლამის გამიტეხეს
სამი მეგობარი რომელიც ფიფქიას ზღაპრიდან გამოქცეულ ბუზღუნას ყურადღებას არ აქცევდა ახლა სიცილს ძლივს იკავებდა ამ ,,მეტად სერიოზულ ინციდენტზე,,
-კარგი ნუ გვებუტები გამომართვი
ღიმილით ამბობს თეჰიონი და ქერას საფულეს აწვდის
-რაში მჭირდება შენი საფულე?
-ბარში არ აპირებდი წასვლას? მე გიმასპინძლდები
-ხო მაგრამ...
მეგობრის ბიუჯეტზე შეწუხებული ქერა ბამბებით გამოტენილი ცხვირით ჯერ დაბნეული იყურება თუმცა წითურა მხარზე ხელს ხვევს და შემთხვევის ადგილისკენ კარისკენ უძღვება
-კარგი მორჩი ბებიაჩემივით წუწუნს წამო გავერთოდ ვატყობ აქ ხელს შევუშლით
ღიმილით ამბობს ბიონი და იმ ორს გაკვრით მზერას ესვრის
თეჰიონი კი თავისმხრივ რეიჩელს წელზე ხელს ხვევს და ოდნავი ბიძგით თავისკენ იზიდავს რითიც მიანიშნებს წითურს რომ მისი სიტყვები ხელის შეშლაზე სრული ჭეშმარიტებაა
კარი იხურება
ორი მეგობარი სახლიდან უჩინარდება
რამდენიმე წამით სიჩუმე ისადგურებს თუმცა ეს მხოლოდ იქამდე ვიდრე ვიდრე ამ სიჩუმეს დაბალი ბოხი ხმა დაარღვევს
-აბაა...
განომწვევად წელავს ფრაზას ქერა და ორ გამხდარ ხელს თავისაში იქცევს
ნელი ნაბიჯებით უკან ხევს გოგონას ვიდრე ეს უკანასკნელი დივანის საზურგეს არ ხვდება
-აბა...?
ოდნავი ღიმილით პასუხობს შავთმიანი და ბიჭის მომდევნო ქმედებას ელოდება
-მარტოვართ
კიდევ ერთი ნაბიჯით ახლოს და ახლა უკვე ჰაერის ნაკლებობა იგრძნობა ორ სხეულს შორის
-მერე..?
აშკარა იყო შავთმიანი მას აწვალებდა თუმცა სიმართლეითქვას...თეჰიონს ეს მოსწონდა კიდეც
რაჯობია თამაშს სადაც გამარჯვებული შენ ხარ
-მერე ისრომ შეგვიძლია ის გავაკეთოთ რასაც მათი აქ ყოფნისას ვერ გავაკეთებდით
სიტყვები უკვე პირდაპირ შავთმიანის ტუჩებთან წარმოითქვა
ბიჭის ცხელი სუნთქვა თავბრუს ახვევდა
ძლიერი ხელები ნელ-ნელა თეძოებისკენ რომ ინაცვლებდნენ ჭკუიდან შლიდა
ხოლო რძისფერი კანი რომელიც იისფერი ლაქების დატოვებას მოითხოვდა საკუთარ სახელს ავიწყებინებდა
-მაინც?
რეიჩელი ბოლო ძალებს იკრებდა რომ არ შერცხვებილიყო და თვალები არ დაეხუჭა
თეჰიონი აშკარად შეტევაზე იყო გადმოსული თუმცა როგორც უკვე ითქვა საუკეთესო თავდაცვა თავდასხმაა
შავთმიანმა ინიციატივა თავის ხელში აიღო
უხეში ხელისკვრა და თვალებ გაფართოებული თუმცა მიმდინარე პროცესისგამო გაღიმებული ქერა დივანზე წევს
ეს პირველი შემთხვევაა როცა შავთმიანი თავად აწვალებ მას
თავად დააცურებს ცივ ხელებს მის ახურებულ ლავიწებზე
თავად უტოვებს სველ კოცნებს ყელზე
ბიჭს აშკარად თავბრუაქვს დახვეული ვინაიდან სულარ ცდილობს ამ ბინძურ თამაშში კუთვნილი პოსტის დაბრუნებას
რეიჩელი აშკარად თამამდება როცა მისი მეწყვილე სიამოვნებისგან თვალებს ნაბავს და მის გასაღიზიანებლად ქერას მგრძნობიარე წევრს მუხლით აწვება
მარწყვივით ტკბილი ბაგეებიდან იმწამსვე სიამოვნებას კვნესა ვარდება და გოგონას უნაკლო კომპოზიციასავით ჩაესმის ყურში
-ოჰო..სიცილით ამბობს შავთმიანი და მეწყვილის მადისაღმძვრელ სხეულს წამიერად შორდება
-რა?
ასევე სიცილით კითხულობს ქერა და გოგონას კრიალა თვალებში იძირება
-როგორცჩანს შენზე ძალიან ცუდად ვმოქმედევ
სიცილს არ წყვეტს გოგონა თეჰიონი კი ნატიფ თითებს ნელა აცურებს გიშლის თმებში
ოდნავ თავისკენ ქაჩავს და ვნებიანად კოცნის
ორ მოწყურებულ ენას ერთმანეთში ხლართავს
არ აძლევს შავთმიანს უფლებას ისუნთქოს
-პირიქით პატარავ ჩემზე ძალიან კარგად მოქმედებ
სიტყვებს ნელა წარმოთქვავს
ნელა ჩახრინწული ხმით
ნელა შავთმიანის ყურთან
გოგონას ტანში ჟრუანტელი უვლის და სხეულში სასიამოვნო კვანძს გრძნობს
არცერთი აღარ იღიმის
ამისთვის უბრალოდ აღარ სცალიათ
ქერა ფრთხილად
თითქმის შეუმჩნევლად თავის დომინანტის პოსტს იბრუნებს და რეიჩელს ზემოდან ექცევა
ისე რომ კოცნას არ წყვეტს ხელებს მისი მაისურის შიგნით დააცულებს
თბილი ხელები ნელ-ნელა მუქი ჯინსების შესაკრავისკენ მიიწევენ და გოგონას გონება ნამდვილი გამყიდველივით სულ ახალთახალ მოგონებას აღვიძებს
ფრაზას რომელიც ახლა ხანჯალივით ესობა მას
,,როცა მის ქვეშ იკვნესებ გახსოვდეს ოფიციალურად ვის ეკუთვნი,,
ჯეონის ფრაზა ნამდვილი ჭაობია
ჭაობი რომელიც მაშინ უფრო გითრევს როცა მისგან თავის დაღწევას ცდილობ
ის მასთანაა
ის მას ეხება
იდუმალებით და საიდუმლოებებით სავსე თეჰიონი ახლა მას თავს აკარგვინებს
,,ნაბიჭვარი,,
გონებაში ლანძღავს შავთმიანს რეიჩელი და ცდილობს მომენტი ამ უსარგებლო აზრებით არ გააფუჭოს
,,მან გაგაფრთხილა,,
,,მერე?,,
,,ეს შეიძლება ცუდად დამთავრდეს,,
,,ის არავინაა ჩემთვის,,
,,მაშინ რატომ ფიქრობ მის სიტყვებზე მაშინ როცა თეჰიონის მკლავებში ხარ,,
,,უბრალოდ,,
,,უბრალოდ არა შენთვითონ არიცი ეს ბიჭები რას გიშვებიან,,
,,მოკეტე,,
,,ერთმანეთის ცემისგან სიკვდილის დონემდე მიყვანა უნდათ მაგრამ ერთად რაღაც სპექტაკლს დგავენ რომელშიც მთავარ გმირად გიყენებენ,,
,,გითხარი მოკეტე მეთქი თეჰიონი ასეთი არაა,,
,,შეიძლება,მაგრამ ასეთი ჯონგუკია ხოლო იმას რომ ეს ორი რაღაც უცნაურ და ამოუხსნელ კავშირში არიან ერთმანეთთან შენც მშვენივრად ხვდები,,
,,არა არა არა არმინდა ამაზე ფიქრი,,
საკუთარ თავთან კამათისას კუთხეში მომწყვდეული იურაე ნერვიულად ქაჩავს თეჰიონს თმაზე და ქვედა ტუჩზე თითქმის სისხლდენის დონემდე კბენს
ბიჭს ეღიმება ვინაიდან ეს გოგონასმხრიდან გამოწვევად მიაჩნია თუმცა ვერ ხვდება რომ ახლა მისი პარტნიორის თავში ამაზე მეტად მნიშვნელოვანი აზრები ტრიალებს
საათის წიკწიკი
ორი სხეულის გახშირებული სუნთქვა და კარის ხმა
ოთახში კიდევ ორი სხეული შედის
ის ორი ერთმანეთს აღარ ეხება ახლა შორს სხედან და მათი გულისცემა ალბათ ყრუსაც კი ესმის
-რატომ დაბრუნდით?
ცდილობს ამ ფრაზაში ინტერესი ჩააქსოვოს ქერამ თუმცა მისი სიტყვები უკმაყოფილების ნათელი მაგალითია
-თეჰიონ შენი ბარათი...
ცდილობს წინადადება დაალაგოს ჯიმინმა
-რა? რასჭირს ჩემს ბარათს?
ბიონი შეუმჩნევლად შავთმიანის გვერდიდ დგება
მის გაოფლილ ხელს თავისაში იქცევს და ძლიერად უჭერს
მისი მზერა კი ყვირის
,,მოემზადე,, ,,გამაგრდი,,
-რასჭირს ბარათს? ნუთუ თანხა არიყო ზედ საკმარისი?საფულეში კუპიურებიც იყო ისინი გამოგეყენებინა თუარგეყო
-საქმე ეს არ არის...
ქერათმას იჩეჩავს პაკი და ხან მეგობარს ხანკი საკრედიტო ბარათს დაჰყურებს
-სანამ ბარში შევიდოდი ანგარიშზე თანხა გადავამოწმე რათა დავრწმუნებულიყავი რომ ფული მეყოფოდა და... თეჰიონ შენს ანგარიშზე რამდენიმე მილიონი ამერიკული დოლარია დარიცხული
გაოგნება,პანიკა,შიში,
და იქვე ჩამომჯდარი პინოკიო რომელსაც მხოლოდ გოგონა ხედავს და რომელიც ქედს უხრის შავთმიანს იმის ნიშნად რომ პინოკიოს ზღაპარს კიდევ ბევრი უკლია მის ცხოვრებამდე
____________________________________
მინდა რაღაც გითხრათ
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
ის ბავშვი მნიშვნელოვანია
.
.
.
.
.
.
რაც შეეხება ამ თავს...ჰო თქვენსავით არც მე აღმაფრთოვანა დიდად ვფიქრობ უკეთესი თავები დამიდია მაგრამ ადამიანები შეცდომებზე სწავლობენ ასერომ...შემდეგი თავი ხვალ💜