3
-ვურეკავ, მაგრამ არ მპასუხობს იუნგი! - უკვე აფორიაქებული ხმით თქვა თეჰიონმა.
-თე ნუ ღელავ მან ხომ თქვა რომ ჯონგინთან მიდიოდა დაურეკე და ჰკითხე - თქვა მშვიდი ხმით იუნგიმ და სავარძელში კომფორტულად მოკალათდა.
-ეგ საერთოდ აღარ მომაფიქრდა. დავრეკავ ახლავე.
თე: გამარჯობა ჯონგინ.
ჯონგინი: გისმენთ?
თე: მე ჯიმინის უახლოესი მეგობარ ვარ თუ არ შეწუხდებით ტელეფონი მიაწოდეთ რაღაც მაქვს სათქმელი.
ჯონგინი: უკაცრავად მაგრამ ის აქ არ არის.
თე: როგორ თუ არ არის?! მან მითხრა რომ თქვენ დაურეკეთ და თქვენთან წამოვიდა.
ჯონგინი: ჯიმინი სადღაც ერთი კვირა არ შემხმიანება და არც მე მიმიწერია ან დამირეკია მისთვის. რამე მოხდა?
თე: ა-არა არაფერი საგანგაშო, მადლობა.
თეჰიონმა ტელეფონი გათიშა და დივანზე უკვე მეტად აღელვებული ჩამოჯდა.
- რა გითხრა იმ ბიჭმა?- იკითხა იუნგიმ რომელიც გრძნობდა, თუ როგორი დაძაბული იყო თეჰიონი.
- ჯიმინი მასთან არ არის, მითხრა რომ უკვე ერთი კვირა არ შეხმიანებიან ერთამენთს და ახლა სად ვეძებოთ? რომ არ მოვიდეს? იქნებ გაიტაცეს? იქნებ ვინმე გარეწარმა ალფამ დაიჭირა?იქნებ მას ბლ... - ბოლო ფრაზის წარმოთქმაზე თეჰიონმა ენაზე იკბინა რადგან მიხვდა რომ იუნგის წინ ზედმეტს ლაპარაკობდა, მას არ უნდა გაემხილა მეგობრის საიდუმლო ბლოკატორებთან დაკავშირენით.
- ბოლოს რა თქვი? - ვერ გაიგო წესიერად იუნგიმ.
- იუნგი მაგის დროა ახლა? მეც აღარ ვიცირას ვლაპარაკობ - თავის დაძვრენა გადაწყვტა თეჰიონმა.
- პოლიციაში ვერ განვაცხადებთ რადგან ჯიმინის გაუჩინარებიდან ჯერ ოცდაოთხი საათიც კი არ გასულა.
- მისმინე თეჰიონ ის უკვე სრულწლოვანია, ასე რომ სადაც უნდა იქ წავა. დამიჯერე ის კარგად იქნება და ვერცერთი ალფა ვერ დაესხმება თავს ბეტას.
- როგორ შეგიძლია ასე უემოციოდ ჯდომა და იმის ახსნა რომ მას არაფერი ემუქრება, შეგახსენებ რომ ოცდამეერთე საუკუნეში ვცხოვრობთ და არაფერია გამორიცხული მათ შორის არც ბეტაზე თავდასხმა.
- მაშინ გპირდები, რომ თუ ჯიმინი დილით სახლში არ მოვა პოლიციაში განვაცხადებთ კარგი? ახლა კი წამოდი დაიძინე ძალიან გვიანია, აი დამიჯერე ხვალ ჯიმინი სახლში მოვა.
-კარგი.. - ჩაიბურტყუნა ომეგამ და ოთახში წავიდა.
[მეორე დილა
ჯიმინთან]
როგორც იქნა გათენდა რადგან ზამთარი ახლოვდებოდა დღე უფრო და უფრო კლებულობდა, ამიტომ შვიდ საათზე ვერც იტყოდი რომ ბოლომდე გათენებული იყო.
ჯიმინმა გაღვიძება დაიწყო, ზანტად გაახილა გუშინდელის შემდეგ ცრემლებისგან ჩასიებული თავლები, საწოლზე წამოჯდა, ხელები სახეზე მიიფარა და გუშინდელის გახსენება დაიწყო. ბოლოს კი მიხვდა, რომ თეჰიონს არ შეატყობინა მისი სახლში არ მისვლის ამბავი.
ტელეფონს სწრაფად დაავლო ხელი და ნახა თეჰიონის უამრავი გამოტოვილი ზარი.
- იმედი მაქვს სახლში რომ მივალ ჰიონი არ მომკლავს - ჩაიბურტყუნა ომეგამ და საწოლიდან წამოდგა.
თავი მოიწესრიგა და სახლში ტაქსით დაბრუნდა, რადგან ჯიმინს არ აქვს სურვილი ვინმემ იცოდეს რომ ის მანქანას მართავს ეს მისი პირადი ინტერესია და მის გარდა არ არის საჭირო ვინმემ იცოდეს. ამის თქმა რომ სურდეს პირველ რიგში თეჰიონს ეტყოდა, მაგრამ ჯიმინს სურს ამ ეტაპისთვის მაინც საიდუმლოდ შენახვა.
ნარინჯისფერფმიანმა გასაღები ამოიღო ქურთუკის ჯიბიდან, კარები ჩუმად გააღო და სახლში შევიდა არ უნდოდა თე და იუნგი გაეღვიძებინა.
კარგი მიხურა შემოტრიალდა დააა მის წინ გულზე ხელებგადაჯვარედინებული თეჰიონი იდგა რომელიც აშკარად ახსნა-განმარტებას ითხობდა.
- ჰიონ? - ფრთხილად იკითხა ჯიმინმა რადგან არ უნდოდა თეს უფრო გამწარება.
- ჯიმინ სად იყავი?
- მე-მე ჯონგუნთან ვიყავი - თქმა ჯიმინმა თან თეს თვალი აარიდა.
- ნუ მატყუებ! ჯონგინს დავურეკე და მითხრა აქ არ არისო, სად იყავი-თქო?!
- ჰიონ.. იცი. მე უბრალოდ თავი შეუძლოდ ვიგრძენი და წამოსვლა გადავწყვიტე არ მიდოდა გენერვიულათ თან ცოტას განმარტოვდებოდით... - თავის დაძვრენა ტყუილით სცადა ჯიმინმა.
- ხო მაგრამ სახლში რომ არ იყავი??
- ჰიონ ჯერ სახლში მოვედი წამლები არ იყო და აფთიაქში წასვლა გადავწყვიტე, შემდეგ სუფთა ჰაერზე გავისეირნე და შემაგვიანდა ტაქსი ახლო-მახლო არსად იყო და სასტუმროში დარჩენა გადავწყვიტე სულ ეს იყო - თქმა უკვე თავჩახრილმა ომეგამ.
-მოდი აქ - თეჰიონმა ჯიმინი გულში ჩაიკრა - იცი როგორ შემეშინდა მე მეგონა ვინმემ გაგიტაცა..
- კარგი რა ჰიონ მე ხომ ჯიმინი ვარ - თქვა ამაყად ჯიმინმა - მე ვინ გამიტაცებს.
- ზუსტადაც ჯიმინი რომ ხარ მაგიტომ გაგიტაცებენ - თქვა თემ და ჩაიხითხითა ჯიმინმა კი წარბები შეკრა.
- იუნგი ჰიონი სად არის?- იკითხა ნარინჯისფერთმიანმა.
-ძინავს.
- გასაგებია, მე მაშინ წავალ გამოვიცვლი.
- არ გშია? (თე)
- არა ხომ იცი დილით არ ვსაუზმობ.-თქვა ჯიმინმა და ოთახისკენ გაემართა.
- მოიცა მოიცა დამელოდე მეც წამოვალ ვიჭორაოთ სანამ იუნგი გაიღვიძებს. (თე)
თეჰიონმა კიბეებზე აირბინა და ჯიმინთან ერთად ოთახში შევიდა.
-ჯიმინ დაჯექი რა უნდა მოგიყვე (თე)
-რა ხდება? (ჯმ)
- ესეიგიიი გუშინ სანამ შენ საპირფარეშოში გახვედი იუნგიმ მაკოცა -ოდნავ აწითლდა თეჰიონი.
-კაი ღადაობ ხო?? - ჯიმინმა თავი მოიკატუნა თითქოს არაფერი იცოდა...
-არა რას ვღადაობ მართლა გეუბნებიი (თე)
- ვაა კარგია... - მომღიმარი სახით უთხრა ნარინჯისფერთმიანმა - და თე რაღაც მაინტერესებს..
-გისმენ (თე)
- იუნგი ჰიონი შენი მეწყვილეა? - იკითხა დაინტერესებულმა ჯიმინმა.
- არა, არ არის (თე)
- ხო მაგრამ შენ ხომ მეწყვილის პოვნა გსურდა? (ჯმ)
- კი ჯიმინ, მინდოდა მაგრამ რაც იუნგი გამოჩნდა ყველაფერი შეიცვალა, თუ ის ჩემს გვერდით იქნება სხვა ალფა არ მჭირდება, მეწყვილის პოვნა კიდევ ადვილი საქმე არ არის - თქვა თეჰიონმა.
- მმმ, გასაგებია იმედი მაქვს შენ და იუნგის ყველაფერი კარგად გექნებათ - შეიძლება ამ სიტყვების თქმა და მოსმენა ჯიმინისთვის მტკივნეულია, მაგრამ მას სხვა გამოსავალი არ აქვს მეგობარს ბედნიერებას ვერ წაართმევს.
- და შენ? (თე)
- რა მე? - იკითხა გაურვევლობაში მყოფფმა ჯიმინმა
- შენ როდის იპოვი მეწყვილეს? ან საყვარელ ალფას? (თე)
- ამაზე ფიქრი არ მინდა ხომ იცი... - თქვა ჯიმინმა.
-კარგი რა ჯიმინ ასე როდემდე უნდა იყო უკვე პატარა არ ხარ არ დაგავიწყდეს რომ ომეგა ხარ და ალფა გჭირდება არსებობისთვის და ლამაზი ოჯახის შექმნისთვის დაიმახსოვრე ეს - თქვა თემ და ომეგას ოთახი დატოვა.
ჯიმინი საწოლზე დაწვა და უბრალოდ დაეძინა ისე რომ ვერც შეამჩნია.
ნარინჯისფერთმიანმა საღამოსკენ გაიღვიძა რადგან წყურვილმა შეაწუხა და წყლის დასალევად დაბლა სართულზე ჩავიდა.
სამზარეულოში იუნგი დაინახა რომელიც მაცივრიდან წვენს იღებდა.
-თეჰიონი სად არის? - იკითხა უკვე სამზარეულოში შესულმა ჯიმინმა.
- მეგობარმა დაურეკა და მასთან წავიდა - თქვა იუნგიმ.
- გასაგებია - თქმა ჯიმინმა და თან მაცივრიდან წყალი გამოიღო.
ორი წუთით უხერხული სიჩუმე ჩამოვარდა რომლის დარღვევა ნარინჯისფერთმიანმა გადაწყვიტა.
- იუნგი ჰიონ შეიძლება რაღაც გკითხო?
- მკითხე.
- თეჰიონ ჰიონი შენი მეწყვილეა?- ჯიმინს ძალიან აინტერესებდა ალფას პასუხი.
- არა, არ არის მაგრამ მეწყვილის პოვნას არ ვაპირებ, რადგან თეჰიონთან კარგად ვგრძნობ თავს და მიყვარს. - თქვა იუნგიმ.
- აჰამ გასაგებია. - ჩაიბურტყუნა ჯიმინმა.
- და რაში გაინტერესებდა? - დააინტერესა ალფას.
- ისე, უბრალოდ. - ომეგამ "გაიღიმა" და წყლით სავშე ჭიქით მისაღებ ოთახში გავიდა, შემდეგ კი საერთოდ ოთახში ავიდა.
ჯიმინის ეჭვები უსაფუძვლო აღმოჩნდა. მან გაარკვია რომ თე და იუნგი ერთმანეთისთვის მეწყვილეები არ არიან, მაგრამ სამწუხაროდ ეს არაფერს არ ცვლის.
ომეგამ ცოტა ხნით განტვირთვა გადაწყვიტა და წიგნის კითხვა დაიწყო, როდესაც მის კარზე დააკაკუნეს.
- ჯიმინ შეიძლება შემოვიდე?
-------------------------
😌😌✨