თავი 3
ავტორის pow:
გოგონამ ბიჭს მოეხვია, რამოდენიმე ხანი ესე იდგნენ, ერთმანეთს ჩახუტებულნი.
ბოლოს გოგონამ ბიჭს ხელი გაუშვა და უთხრა:
რონა-სად ჯანდაბაში იყავი,რატო არ მომძებნე, იცი როგორი აუტანელი იყო იქაურობა? ყველგან ბავშვების ტირილი ისმოდა და ისინი იმიტომ ტიროდნენ რომ, მათი თავი არავის არ უნდოდა.-თქვა გოგონამ და ჯონგუკს ცემა დაუწყო.
ჯკ-ბოდიში, ბოდიში მართლა გეძებდი მაგრამ, ვერ გიპოვე!-გოგონას ხელები დაუჭირა.
რონა-კარგი დავივიწყოთ- კვლავ მოეხვია ბიჭს.
სახლში შევიდნენ იქ კი საშინელი სანახაობა დახვდა რონას.
მოსამსახურეები საშინლად მოკლე კაბებით.
რომლებმაც ჯონგუკის დანახვაზე ხმები დაიწვრილეს და განგებ წაიკუზეს თითქოს რაღაცას ალაგებდნენ, ჯონგუკი კი მათ უბრალოდ უყურებდა.
რონა- აქ რა ჯანდაბა ხდება ჯონგუკ?-კითხა გაფითრებულმა გოგონამ ბიჭს.
ჯკ- ბოდიში, ახლავე ვუბრძანებ რომ გამოიცვალონ.- უთხრა გოგონას და ხმა მაღლა დაიყვირა- არავინ არ ვნახო ამ სახლში მსგავსი ჩაცმულობით!
მოსამსახურეებმა მოიწყინეს ხოლო ერთმა კი ჩაილაპარაკა.
??- ესეიგი მამიკოს პენისს ვეღარ ვიგემებ?- და ტუჩები გადმოაბრუნა.
რონა ამის სანახაობისას ძალიან გაბრაზდა და წარმოდგენა შეეცვალა ჯონგუკზე, წინ გაუსწრო ბიჭს და რომელიღაც ოთახში შევარდა.
მალევე ჯონგუკი მიდის და კარების გაღებას ცდილობს მაგრამ, კარები ჩაკეტილია.
ჯკ-რონა რა დაგემართა?- ბიჭი უკვე ანერვიულდა
ბევრი წვალების შემდეგ კარები გააღო და შიგნით შევიდა
ჯკ- რონა?
რონა-გისმენ - გოგონამ გამოსძახა სააბაზანოდან.
ჯკ- არაფერი, მალე ჩამოდი ქვევით, ჭამის დროა!- თქვა ბიჭმა და ქვევით ჩავიდა.
გოგონამც მალე ჩავიდა ქვემოთ და ჯონგუკის გვერდით დაჯდა,მალევე მოსამსახურეებმა კერძების მოტანა დაიწყეს. ერთ-ერთმა მოსამსახურემ, ჯონგუკთან მივიდა და ღვინო დაუსხა,როცა დაიხარა, მკლავები ერთმანეთს მიუახლოვა რომ უფრო დიდი მკერდი გამოჩენოდა, ამას კი ჯონგუკი ურცხვად აპარებდა თვალს.
რონა- ამაზრზენი სანახავია!- თქვა ორივე შემყურე.
??- შენ არავინ არ გეკითხება!- მივიდა რონასთან და ჩასჩურჩულა
გოგონამ ვეღარ აიტანა და მთელი დღის ჯავრი მოსამსახურეზე იყარა,ფეხზე წამოდგა მოსამსახურეს თმაში სწვდა და თავი მისკენ გადააწევინა.
რონა- შენ არ ხარ ჩემი მოსამსახურე, ამიტომ ვერაფერს ვერ გეტყვი, მაგრამ, ამ ჯერად იცი რას გეტყვი? მიფრთხილდი თორე ჩემს ხელებში დატოვებ სულს.- უთხრა და მოსამსახურე გვერდით მიაგდო.
მოსამსახურემ კი შეშინებულმა გაიქცა,
ჯონგუკი კი ამ სანახაობას კმაყოფილი უყურებდა,რადგან,ძალიან მოსწონდა რონას ფეთქებადი ხასიათი.
რონა და ჯონგუკი ჭამდნენ როცა ჯონგუკის ტელეფონმა დარეკა, ჯონგუკმა უმალვე უპასუხა და ადგა მაგიდიდან.
ჯკ- რონა, მე უნდა წავიდე ცოტახნით თუ რამე დაგჭირდება შეგიძლია მოსამსახურეებს სთხოვო.- უთხრა გოგონას და უკან მოუხედავად დატოვა სახლი.
რონას pov:
უკვე 2 საათია რაც ჯონგუკს ველოდები, ვნერვიულობ სად არის ამდენი ხანი, რამე ხომ არ შეემთხვა, ამდროს სახლის მთავარი კარი იღება და მთვრალი ჯონგუკი შემოდის, ვიღაც გოგოსთან ერთად რომელიც აშკარად ბორდელიდანაა ჩაცმულობისდან გამომდინარე.
გული ძალიან მეტკინა როცა ეს დავინახე, მივედი გოგონასთან და ვუთხარი.
რონა- სწრაფად მოაშორე ქუქის შენი ბინძური ხელები, ეს ადგილი ზედმეტად სუფთაა ამისთვის !- ვთქვი და ვიგრძენი ლოყაზე სიმწვავე, სწორედ მიხვდით, ჯონგუკმა ხელი გამარტყა.
ჯკ- შენ არავინ არ გეკითხება აქ ვის მოვიყვან-ბოლო ხმაზე დამიღრიალა.
რონა- კარგი თუ გინდა, მთელი ბორდელი მოგიყვანია, მე აქ არ გავჩერდები, ვთქვი და სახლიდან გავვარდი, არ ვიცოდი სად მივრბოდი უბრალოდ გავრბოდი წვიმის წვეთები თითქოს ოკეანედ იქცა თვალები მიბნელდება და სხვა სამყაროში ვვარდები.
ჯონგუკის pov:
თვალებს ვახელ,სრულიად შიშველი ვარ, ხელზე სიმძიმეს ვგრძნობ უცებ ვდგები და გვერდით ვიხედები, იქ კი ვიღაც უცნობი ქალი წევს.
ყველაფერი მახსენდება რაც გუშინ მოხდა და სახეზე ვთეთრდები, სწრაფად ვდგები ვიცმევ და გარეთ გავდივარ, ვფიქრობ თუ როგორ ვიპოვო რონა.
ჯკ- ეს რა ჩავიდინე,ნამდვილი ნაძირალა ვარ!- უცებ მახსენდება რომ რონას ტელეფონი აქვს, რომელიც მე ვაჩუქე ამ ტელეფონს კი აპარატი, ნომრის დახმარებით გავარკვევ თუ სად არის.
დაუფიქრებლად მივრბივარ ტყისკენ საიდანაც, რონას სიგნალი მოდის, მივრბივარ ტყეში და ვხედავ უგონოდ მყოფ სხეულს რომელიც უსულოდ წევს შუა მინდორზე, ახლოს მივდივარ
ჯკ- რონა...
_________
დაავოუთეთ რომ უფრო დიდი მოტივაცია მივიღოო ♥️
10 ვოუთზე შემდეგი თავი 💫♥️