თავი 2
??-მე? მე შენი ქმარი, ჯეონ ჯონგუკი ვარ!
რონა- რა ? ვერ გავიგე, შეგიძლიათ თავიდან გამიმეოროთ?- ენა დამება.
ჯკ-შენი ქმარი ვარ, ოღონდ დროებით სადღაც 5 თვე.- ჩასმირკა
რონა- 5 თვის შემდეგ რა ბედი მეწევა?-თვალები გამიფართოვდა.
ჯკ-ფულს გადაგიხდი და გაგიშვებ!-თქვა და წინ ყურება განაგრძო.
რონა- ამის დედაც! ყველაფერი ცუდი მე რატო მემართება?-ჩავიჩურჩულე.
ჯკ- სიტყვებს დაუკვირდი პატარავ, არ დაგავიწყდეს რომ მე, შენი პატრონი ვარ!-ბოლოს დაიყვირა.
რონა- კარგი -ვთქვი და ქვითინი დავიწყე.
მალევე დიდი სახლის წინ, სახლის არა სასახლის წინ, გააჩერა მანქანა ჯონგუკმა.
თვალებს ვერ ვაშორებდი,თითქოს ეს ადგილი მეცნობოდა მაგრამ,ვერ ვიხსენებდი საიდან.
ჯკ- არ მოდიხარ? პირი დახურე!-მითხრა და გზას გაუდგა.
რონა- გამახსენდა! აქ ჩემი მეგობარი ქუქი ცხოვრობდა!-დავიყვირე, ამ დროს ჯონგუკის ხელში არსებული ტელეფონი ძირს დავარდა და ჩემსკენ შემობრუნდა.
ჯკ- ამ წამს რა თქვი?-გაოცებული მიყურებდა თითქოს მოჩვენება დაინახა.
რონა-ამ სახლში ჩემი მეგობარი ქუქი ცხოვრობდა! ის ძალიან საყვარელი ბავშვი იყო!- როცა ეს ვთქვი ჯონგუკმა ჩამეხუტა, ცოტა დავიბენი.
ჯკ- ჯანდაბა, ჯანდაბა!!!! იცი რამდენს გეძებდი? დაძინების დროს შენს გამო ვტიროდი, მომენატრე! - ქვითინი დაიწყო მე კი გაქვავებული ვიდექი, ერთ ადგილას.
რონა- გიცნობ?-ვკითხე მორიდებით.
ჯკ- მე ვარ სულელო, ქუქი!-ეს სიტყვები დღევანდელი დღისთვიდ პიკი იყო, ტირილი დავიწყე და მეც მოვხვიე ხელები.
რონა-შეუძლებელია!
______
ნუ ხალხო დავბრუნდი !❤️ 10 ვოუთზე შემდეგი.
( ხალხოო, მწერლის და ვარ, მოკლედ მისი ტელეფონი ჩავიგდე და რეებს ჩავდივარ აზრე არ ხართ, ხოდა ვერ შევაგნებინე რომ მომცეს ეს დასაწვავი ტელეფონი რომ თავები დავურედაქტირო და მივცე რჩევები და თქვენ მაინც უთხარით რაა 👽)