თავი 4
რონას pow:
შუა ტყეში თავის დასაღწევად მივრბოდი, რა დროსაც, რაღაცას ფეხი წამოვკარი და ძირს დავეცი...
მალევე გავიგონე ახლო მანძილში ნაბიჯების ხმა...
პანიკამ შემიპყრო. განა იმის მეშინოდა რომ, უღრან ტყეში ვიყავი? არა მე იმის მეშინოდა რომ,სანამ მე აქ ვიტანჯებოდი ჯონგუკი ვიღაც ქალთან ნებივრობდა!
რონა-არის აქ ვინმე?-ვიკითხე აკანკალებული ხმით.
ხმას არავინ არ მცემდა ,მაგრამ ,ხმა კვლავ ისმოდა მოძრაობის.
რონა- ჯანდაბა გამოჩნდი თუ ადამიანი ხარ!- ვიღრიალე.
რონა-ჯანდაბა ეს არ უნდა მექნა !-ვთქვი შეშინებულმა მას შემდეგ, რაც ჩემს წინ არსებულ არსებას შევხედე.
მისი ეშვების სიგრძე ენით აღუწერელი იყო, ნელ-ნელა ჩემსკენ მოდიოდა.
რონა- არა,არა ოღონდ ეს არა!- ტირილი დავიწყე, მას შემდეგ კი აღარაფერი აღარ მახსოვს, სადღაც უფრო ბნელ ადგილას წავედი.
როცა გონს მოვედი ჯონგუკის სახე დავინახე... რომლის სახეც სულ სისხლიანი იყო, მაგრამ მაინც ეტყობოდა თუ როგორ იკვლევდა მის ლოყებზე ცრემლები გზას.
მალევე შემომხედა და რომ დამინახა მის თვალებში:სიხარული,სინანული,სირცხვილი,სევდა,ტკივილი,და ყველა გრძნობა ამოვიკითხე.
ჯკ- რონა, ყველაფერი კარგადაა! მალე საავადმყოფოში მივალთ, ნუ ღელავ პატარავ.-მამშვიდებდა,მაგრამ თვითონ ჩემზე მეტად ღელავდა.
რონა- მე მინდა რომ ამ საშინელ ადგილს მოვშორდე აქ ყოფნა აუტანელია... - ვთქვი როცა წინ მჯდარი გოგონა დავინახე ხო ეს ის გოგო იყო.(ხო მიხვდით რომელი?🙈)
ჯკ- რას ამბობ!-თვალები უფრო აუცრემლიანდა.
მე კი ნელ-ნელა თვალები დავხუჭე და ახალ ქვეყანაში გადავეშვი.
Author pow:
ბიჭი გოგონას გულში იკრავს და გულიანად ტირის.
მალევე საავადმყოფოში მივიდნენ,
ჯონგუკს რონა ხელში აყვანილი ჰყავს და საკაცისკენ მიარბენინებს, მალევე ექიმები ეხმარებიან ჯონგუკს და რონას საკაცეზე აწვენენ, რეანიმაციაში მიჰყავთ, იქ კი ბიჭის შესვლის მოთხოვნას, დიდი უარყოფით აკნინებენ.
ჯკ-ნუთუ,ნუთუ ასეთია შენი ბედი?
არა, ეს მე ვარ ის ვინც ,შენი ბედი გაანადგურა! ვიცი რომ ტკივილს გრძნობ მაგრამ,რა მოხდებოდა რომ მე არ გამოვჩენილიყავი შენს ცხოვრებაში?? ალბათ კვლავ მშობლებთან ერთად იქნებოდი,უნდა გავქრე, არ მინდა კვლავ გაგაუბედურო.- ამბობს ბიჭი და საავადმყოფოდან მიდის.
ავტორის pov:
სად მიდის, მისი ადგილი ხომ რონას გვერდითაა,რატომ მიდის? ალბად ეს კითხვები გაწუხებთ.
მაგრამ, ვინ რა იცის რამხელა ტკივილი იმალება მის გულში, თავისი საყვარელი ადამიანის უბედურების მიზეზი ხომ თვითონ მან არის.
მის გარდა არავინ იცის,როგორია იმ ადამიანის მიტოვება რომელიც ახლა გჭირდება და არა მარტო შენ გჭირდება ის მასაც სჭირდები.
ბიჭმა ჯერ კიდევ არ იცის, თუ რამდენად უყვარს გოგონა, სახელად: რონა.
და არც ის არ იცის თუ რამდენად უყვარს გოგონას ის.
-----------
შემდეგი თავი 10 ვოუთზე♥️💝 ცოტა იაქტიურეთ♥️😭