დამელოდე

ქუქი: მიბარბაცებდა და უკან გავყევი, დავინახე რომელ საკანში შევიდა, ისიც რომ იქ მხოლოდ ერთი ლოგინი იყო გაშლილი, ყურადღების მიქცევა არ მინდოდა, ვერც საკანში შევყვებოდი, მოკლედ მეორე დღეს დილითვე სასაუზმედ ჩამოვიდა, ფორმაც კი უხდებოდა გეფიცებით, თმები დახვეული ქონდა  საყვარლად, თან თავს იფხანდა, ბაჯბაჯით შემოვიდა სასადილოში, მასთან დავჯექი და საუბარი დავიწყე, ძალიან ცივად ამომხედა და ისევ თავი ჩახარა, ჩემი გამარჯობა გაიგო მაგრამ ლამაზად დამაიგნორა, კიდევ გავუმეორე კითხვა, ახლა კი რაღაცნაირად მიპასუხა,მალევე გავეცალე,  ასე ვთქვათ დანახვისთანავე ძალიან მომეწონა.
იუნგი: მერე, რა დააშავე?
ქუქი: მაცადე, ერთ დღეს სადილის შემდეგ, როცა მაგიდიდან ადგა ტუალეტში გავიდა, შევამჩნიე სიცილით როგორ გაყვნენ ორნი,  ცუდზე არც მიფიქრია, მაგრამ მაინც გავეკიდე, ძალიან მალე მივედი, თითიც არ დაუკარებიათ მისთვის, მხოლოდ კედელზე აყუდებული დამხვდა და შეშინებული, იმ წამსვე შევედი და სიცილი დავიწყე ირონიულად, მინდოდა დამაჯერებლად გამომეყვანა თეჰიონი იქიდან, მაგრამ პასუხად - - ძმაო გაიარე, ჩვენ დაგასწარით, სხვა დროს შენი იყოს - ეს სიტყვები მივიღე.

 გავბრაზდი,ახლა უკვე აცახცახებულ თეჰიონს გადავეფარე, ხელი მოვკიდე და თეჰიონი იქიდან გამოვიყვანე. ის  ისეთი დამჯერი იყო და ისე ბავშვივით მომყვებოდა, წესები დავარღვიე დიახ აქ მყავდა ჩემთან საკანში. ჩამოვსვი და ველაპარაკე, მალევე ხასიათი გამოუსწორდა, შემდეგი დღეები ერათდ  ვსაუზმობდით, ვსადილობდით და ვვახშმობდით, მე მის გარდა ამ ცივ და გაყინულ  ადგილას ვერავის ვამჩნევდი, მომწონდა როგორც იხდენდა ის ამ ფორმას, მაგრამ მის დანაშაულზე კითხვას ვერ ვბედავდი სანამ თვითონ არ გაბედა, შემდეგ გავიგე რომ მამიცავალი შემოაკვდა, ჯანდაბა ვერ წარმოვიდგენდი მკველს და ასეთ  ლამაზ არსებას, მაგრამ მიზეზიც ქონდა, მან გული გადამაშალა, ცოტათი ანერვიულდა, მივუჯექი და თავი ჩავხარე, მცხვენოდა, მისი კოცნა მინდოდა, ის კი ჩემსკენ მობრუნებული მიყურებდა, არანაირი უხერხული გრძნობა არ ქონდა, მიყურებდა ამაყად, მეც თავი ავწიე და თვალბში შევხედე, რომელმაც მთელი გულით გამიღიმა, სახეზე მოვკიდე ხელები, მან კი თვალები დახუჭა, ღიმილი მოშორდა და ტუჩები ერთმანეთს დააშორა, მშრალი ტუჩები ქონდა, დაბერილს გავდა ლამაზად გამოყვავილს, როცა ტუჩებს შევხედე  ბილწი აზრები  გამიჩნდა, მინდოდა მისი ხმით ჩემი სახელი მომესმინა, მინდოდა შიშველს ჩავხუტებოდი, მაგიჟებდა მისი დახუჭული თვალები რომელიც რაღაცის მოლოდინში იყო, საჭოლი აჭრაჭუნდა როცა მისკენ გავიწიე, ტუჩი შევახე მხოლოდ მან კი ძლიერად მაკოცა, იმის ნიშნად, რომ კოცნაზე თანახმა იყო, დიდი ხანი ვკოცნიდი, კი ხელები თეძოებისკენ წავიღე მაგრამ გამაჩერა. მივხვდი, რომ ვჩქარობდი, მისთვის არაფერი მიგრძნობიებია ღიმილით შევხედე და ჩავიხუტე. 

ჯიმინი: რა რომანტიულია.
იუნგი: მართლა ეს ყველაფერი მოუყევი ასეთი გრძნობებით და შეგირიგდება.
ქუქი: მაცადე, ერთ დღეს, რაღაც წერილი მომივიდა, სპეციალურად ჩამიყვანეს და  წამაკითხეს, არც წერილი გამატანეს,  საბოლოოდ ჩემზე კიდევ რამდენიმე ჩვენება მოვიდა სასამართლოში, წაკითხვის შემდეგ, ისინი ჩემი მეგობრების, რომლების გამოც ახლა აქ ვარ, მათი მშობლებისგან იყო, რომლებსაც ერთად შეეკრათ პირი ჩემს წინააღმდეგ, ჩემს უფრო მეტად დასჯას ითხოვდნენ, ან მათვის გადაცემას მათი შვილების საქმეში აყოლიების გამო, მოკლედ იმ საღმოს ვერ გავაანალიზე რა  შეიძლებოდა ამ ამბავს მოყოლოდა, წერილიც დაიტოვეს მაგრამ მეორე დღეს ჩემი ლოგინი აალაგეს და მითხრეს რომ მივყავარ. რამდენმა აზმა გამიარა თავში, საბოლოოდ სხვაგან გადამიყვანეს, წელიწად ნახევარი, ეს ისე რომ სიტყვის თქმაც ვერ მოვასწარი მისთვის, ახლა კი არ მელაპარაკება, ვერც ველაპარაკები, არ მიკარებს, მეშინია მის თვალებში ჩახედვის, ისე რომ არ შემომხედოს როგორც ადრე, ჩემს სიყვარულზე, რომ უარი მითხრას ვერ გადავიტან.
ჯიმინი: ჩვენ რა უნდა გავაკეთოთ?
ქუქი: უბრალოდ როცა სასადილოში ჩამოვა დაუახლოვდი. შენ მიგიკარებს ალბათ სახეზე გაწერია რა ნაზიც ხარ.
იუნგი: გიკრძალავ მისთვის კომპლიმენტების თქმას.
ქუქი: ძაან მკიდიხართ რაა, დამეხმარებით?
ჯიმინი: რა პრობლემა.

***
   შუადღის 3 საათია, ჯიმინი მიიწევს წინ, ეძებს ლამაზ ბიჭს, თან ეცინება რასაც აკეთებს,მაჭანკლობაც დაიწყო ციხეში სულ რამდენიმე დღეში, მოკლედ ვერავინ დაინახა, მართლაც თეჰიონი იქ არ იყო დააგვიანდა. ისევ იუნგის და ქუქის მიუჯდა, ამ დროს შემობარბაცდა პეპელაც.
ქუქი: აი თეჰიონიც
და ჩაეღიმა.
იუნგი: ბავშვს გავს.
ჯიმინი: შენ ჰო არ მიხვიდოდი?
გაბრაზებულმა უთხრა.
იუნგი: არა ძალიან მშია, არ მინდა გამოტენილი პირით ველაპარაკო.
ჯიმინმა მხარზე დაარტყა, თავის ლანგარდ ხელი მოკიდა და მიუჯდა,
ჯიმინი: ჰეი, როგორ ხარ? შეგამჩნიე მარტო იჯექი იქნებ გაგვეცნო ერთმანეთი.
თეჰიონი: ასე ადვილად ხელის გაწოდებით ცდილობ აქ მეგობრები გაიჩინო?
ჯანდაბა იუნგიმაც ეს მითხრა, რაღაც ნაზს და ტკბილ ბიჭს არ გავს.
ჯიმინი: კი რატომაც არა. მარტი იჯექი და მაგიტო მოვედიი....
თეჰიონი: სამაგიეროდ შენ არ იჯექი  მარტო, დაუბრუნდი შენს მეგობრებს.
ჯიმინი: არ ვიცი რას ფიქრობ მაგრამ, მე მართლა მინდა შენი გაცნობა, იმ შავ თმიან ბიჭს იცნობ?
ქუქზე ანიშნა.
მაგის გვერდით ჩემი შეყვარებულია.
თეჰიონი: არცერთს არ ვიცნობ.
ჯიმინი: მეგონა მარტივად დავამყარებდი შენთან კონტაკტს, მაგრაამ. მოკლედ კი ახალი ვარ და შენი გაცნობა მინდოდა, რომ იცოდე ქუქი ძალიან ნანობს თავის საქციელს და მის საქციელს გამართლებაც აქ, ასე არ უნდა ექცეოდე, მას მართლა ენატრები,
ქუქის ლუკმა არ გადასცდენია ნეევიულობისგან, მხოლოდ პირი გააჩერა, თავი ჩახარა და ქუქისკენ გაიხედა რომელიც სერიოზულად იყურებოდა, თეჰიონიც მიაჩერდა, ქუქიმ ვერ მოითმინე და მათკენ წავიდა...