Գլուխ 12
Էլան Թեհյոնին հրեց մահճակալին պառկած Ջեյմսի կողքին։
- Ա՜խ, - վերջապես գոռաց Թեհյոնը, և որքա՜ն... Միայն վախ և խուճապ...
Նա վաղուց այդքան խղճալի ձայներ չէր հանել։ Բայց դա հասկանալի է...
Ջեյմսը հանկարծ հարձակվեց նրա վրա և սկսեց պատռել նրա հագուստը՝ պատռելով համազգեստի կտորները...
- Ա-ա-ա՜։ Ա-ա-ա՜։ Մի՛ արեք, խնդրու՛մ եմ, թողե՛ք գնամ։
- Ինձ զվարճալի է դիտել նրանց, - ասում է Էլան Հադսոնին։ - Դոմինանտը ... և խղճուկ պասիվ։
- Պասի՞վ, հը՜, տղան լավ էլ ակտիվ է իր ոսկրահան եղած ջանով։ Ջե՛յմս, զգույշ եղիր, տղային չկոտրես, շատ փխրունն է։
Թեհյոնը գոռում էր ամեն անգամ, երբ Ջեյմսը քաշում էր նրան և լսում գործվածքի պատռվելու ձայնը։
- Աաաա՜խ։ Մի՛... թո՛ղ։
Թեհոյնի մերկ կուրծքը անդադար ցատկոտում է, մինչ նա պատռում էր գրեթե ամեն ինչ, ինչ հանդիպում է իր ճանապարհին։ Վերջ։ Տղան լրիվ մերկ է։ Ջեյմսը ագահորեն շոյում էր նրա մարմինը՝ վայելելով շքեղ տեսարանը։ Պասիվի կազմվածքը իսկապես հիասքանչ էր...
Նուրբ և տոնուսավորված, կուսական և անձեռնմխելի...
Վարդագույն պտուկներ, փոքրիկ ինչպես բալերը, և փափուկ կուրծք՝ ինչպես նուրբ մարշմելոուի զույգ։
Հարթ որովայն, գեղեցիկ պորտ, բարակ, նիհար ոտքեր...
- Աա՜խ։
Երբ զուգագուլպաները պատռվեցին, դոմինանտը տղայից հանեց նրա անօգուտ ներքնազգեստը՝ մեկ անողոք շարժումով պատռելով։ Նրա գայթակղիչ վարտիքը սեքսուալ կերպով բացեց վարդագույն հիասքանչ տեսարանը։
- Ախ...
Թեհյոնը գրեթե լաց էր լինում։
Երեքը քաղցած նայում են նրա զարմանահրաշ մարմնին։
Այս ամենաթողության զգացումը հարբեցնող էր։ Նրանք կարող են անել նրա հետ այն, ինչ ուզում են, իսկ նա ոչինչ չէր կարող անել դրա հետ։
Նրանք բոլորը սկսեցին շոյել Թեհյոնին, միայն թե բերանը փակելուց հետո։
- Տեսքին հակառակ, այնքան կոշտ է մարմինը, - ասում է Էլան։ - Ինչու՞ ես դու այդքան նիհար, հըըը՞մ։ Փափուկ տեղ չկա։
- Տեսե՛ք ինչքան փոքր է եղած-չեղածը, - ծաղրում է Ջեյմսն ու խաղում նրա անդամի հետ։
- Զգույշ չկոտրես, դա դեռ մեզ պետք է գալու։ Ա՜խ, իսկ հետևդ... աա՜, սրանը ևս չոր է։
- Իսկ դու ե՞րբ ես վերջին անգամ փափուկ հետևույքի ձեռք տվել, - հարցնում է Հադսոնը, - որ հիմա էլ համեմատություն ես անում։
- Հըը՜, միշտ, - հեգնում է Էլան։
- Փափու՜կ հետույք... հիշում եմ Պեկինն ունեն։
- Կարծում եմ՝ կզարմանաք, որ ասեմ՝ ես մեկ անգամ դիպչել եմ այդ Պեկինի հետևին... Բայց Տենտեինը.... Ախ, դա՜։ Հմմ՜մմ։ Նրա հետույքը աներևակայելի լավ է մարզված, նույնիսկ Պեկինն է նրան զիջում այս առումով։ Տենտենը դեռևս ինտենսիվ մարզումներ է անցնում, չնայած չեմ կարող նույնիսկ պատկերացնել, թե ինչպես է նա մարզում այդ մասը, հըմ... Ամեն դեպքում, սեքսի հարցը նրա համար շատ օտար է. նա ակնհայտորեն խուսափում է դրանից։ Կարծում եմ՝ այնտեղ ուրիշ բան էլ կա, գուցե նա ինչ-որ հատուկ գաղտնիքներ ունի։ Ես ուզում եմ նրան պատշաճ կերպով հարբեցնել և պարզել ճշմարտությունը։
- Ու՞մ մասին է խոսում, - հարցնում է Հադսոնը Ջեյմսին։
- Մարզասրահում մի տղա կա այ նրա։ Տիկնոջ խելքը գնում է նրա համար։
- Հետո ի՞նչ... - խոլորդում է Էլան։ - Այո՛, ես սիրում եմ նրան, բայց դա հետո... Ես քաղցած եմ և այս տղային վայելել եմ ուզում։
- Լավ, - գլխով արեց Հադսոնը և իր մատները մտցրեց Թեհյոնի բերանը, երբ հանկարծ դուռը թակեցին։
- Ի՞նչ, - Էլան միայն խոժոռվեց, իսկ Ջեյմսը ցնցվեց, բայց չթողեց իր գործն ու շարունակեց լիզել տղայի ականջը։
- Դուք ինչ-որ մեկի՞ն եք սպասում։
- Ինչո՞ւ ես վրաս նայում, - բարկանում է Էլան։ - Ես փակ համար եմ խնդրել ի դեպ։ Ո՞վ պետք է լինի, երևի շփոթել են։
Դուռը նորից թակում են
- Ջեյմս, գնա՛ տես ով է։
- Ես մերկ եմ, ինքդ գնա, - ասում է Ջեյմսը ու շարունակում լիզել։
- Եվ ի՞նչ, ամաչու՞մ ես, հըն, անբարո՛ հիմար, դե՛, ռադվիր դուռը։ - Կատաղած ասում է Էլան ու հարվածում։ - Հե՛նց հիմա գնա՛, տե՛ս։
Ջեյմսը գնում է դռան մոտ։
Հադսոնը հայացքը կախում է Թեհյոնին, ով վախից սառած ու կապտած նայում է առաստաղին։
- Համբերի՛ր, տեսնենք, ով է ու հարցերդ կլուծենք, - ասում է Հադսոնը Թեհյոնին ու տեղում արձան կտրում։
Թեհյոնը սարսափից սեղմվում է սավանին։
Լսվում է կրակոց։
- Աաաա՜, - ճչում է Էլան։ - Ի՞նչ արեցիք։
Փանփուշտը հարվածել է Ջեյմսի անդամին, և մինչ տղամարդը կհասցներ ծնկի ընկնել, մի փանփուշտ էլ ճակատն է կուլ տալիս։
Էլան ցնորված ճչում է։ Մարդասպանը մի քայլ առաջ է գալիս, անցնում է շեմն ու շրջվում երեքը։
- Նա ի՛մ... - մարդասպանը կրակում է Էլային, - սեփականությունն է, - կրակում է Հադսոնին։
Հադսոնին արյունը ցայտում է Թեհյոնի դեմքին, ինչից անշնչացած տղան կորցնում է գիտակցությունը և մնում է տղամարդու թափվող արյունի տակ պառկած։
Ախ, այս փոքրիկ մասը երկար բացակայությունից հետո...
Եթե այսօր հասցնեմ ևս մեկ մաս կտեղադրեմ։
