ԱՐԻ ԽԱՂԱՆՔ

Բազմոցին նստած Թեհյոնը երկար ժամանակ սպասում էր, և վերջապես կինը նրան ուշադրություն դարձրեց և խնդրեց դուրս գնալ։

Թեհյոնը ելքից դուրս եկավ և նայեց սևազգեստ տղամարդում, ով ըստ երևույթին այն մարդն է, ով իրեն տանելու է։

- Նստի՛ր։

- ...

Թեհյոնը լուռ գլխով արեց։ Նա հետևեց նրա քայլերին ու նստեց մեքենան, որտեղ բացի իրենից երեք դեռահաս աղջիկներ են և երկու մեծ կին։

- Բարև ձեզ, - ասում է Թեն ու նստում գեր կանանց կողքին։

Թեհյոնը ողջ ճանապարհին նայում էր անցնող շենքերին, մարդկանց ու ծառերին։

Ճանապարհն այնպես ձանձրացնող, հոգնեցող էր, որ աչքերը փակվեց ու նա քնով տարվեց։

Մեքենայում քար լռություն էր տիրում։ Մի քանիսը քնած են, իսկ մնացածն էլ լուռ նայում են պատուհանից դուրս անծանոթ արահետներին։

Թեհյոնը քնի մեջ ծամածռեց դեմքն ու կիսով չափ թեքվեց կողքի ու գլուխը հենեց կնոջ հաստ բազուկին ու սահեց դեպի նրա փարթամ կուրծքը։

- Հե՛յ, - բացականչում է կինն ու նրան հրում։

- Ա՛հ, - Թեհյոնի գլուխը ապակուն ուժեղ բախվեց։ Եվ հետո մի քանի ուժեղ հարվածներ կնոջից։ - Վայ։ Մի՛ արեք։

- Հիմա՛ր։ Նայիր ու՞ր ես դնում գլուխդ։

- Կներեք...

- «Կներեք» - կրկնում է զզվանքով։ - Այլասերված հիմար։ Ինչպե՞ս ես համարձակվում։

- Ես...

- Ի՞նչ դու։

- Ի՞նչ է եղել, - հարցում է մյուս կինը։

- Մորդ տարիքին կին եմ, բա չե՞ս ամաչում, գետինը մտնես հա։ Ամոթ քեզ, ամոթ։ ... Ի՞նչ պիտի լինի, թուլամորթի նման վզները ձիգ պահել չեն կարողանում։ ... Անդաստիարակ հիմա՛ր։ Գոնե այս երեխաներից ամաչիր։

- Դիդմամբ չարեցի։

- Նայիր, որ դեռ շարունակում է։

- Հա՛, բայց...

- Ի՞նչ բայց, ի՞նչ բայց... - կինը զայրացած մեջքն է դեմ տալիս Թեհյոնին ու նայում է կողքի։ - Ժամանակին, որ մի ապտակ ուտեր ծնողներից այս վիճակին չէր լինի։

- Այս սերունդը լրիվ այլասերվել է, - ասում է մյուս կինը։ - Ինձ հետ էլ մի անգամ այդպիսի դեպք եղավ...

Թեհյոնը ամաչկոտ նայեց պատուհանից դուրս՝զգալով երիտասարդ աղջիկների հանդիմանող հայացքները։ Նա ամեն կերպ փորձում էր խլացնել ականջները, որ այդ կանանց խոսակցությունները չլսեր։

Այնպես էր ամաչում, այնպես, որ ասածի նման ուզում էր գետինը մտնել։ Բայց այդ մասին մտքերը շուտ անէացան, երբ մոր մասին սկսեց մտածել։ Ուզում էր զանգել, բայց ամաչում ու անհարմար էր զգում խոսել և առավել ևս իր գոյության մասին հիշեցնել չէր ուզում կնոջը։

Մեքենան ևս մեկ ժամ ճանապարհ անցավ։ Մինչև վերջ Թեհյոնը փորձեց մնալ արթուն, բայց միևնույն է նա մերթընդմերթ մի երկու րոպեով քնով էր ընկնում։

- Իջեք, - ասում է վարորդն ու դուրս գալիս։

- Արթնացիր, - ասում է կինը, մյուս կնոջ ու աղջիկներին։

- Արդեն հասե՞լ ենք։

- Հա՛, հա՛, դուրս եկեք։

- Իսկ սա ի՞նչ ձայն է։

- Ի՞նչ ձայն է, որ։

- Սուսեք։

- Մի վայրկյան մի՛ բացիր դուռը, Թեհյո՛ն։

Թեհյոնը քարացած նայեց կանանց ու բաց թողեց բռնակը։

- Ուզաթիռի ձայն ասես լինի։

- Ուղաթիռով ենք գնալու՞։ Այդքան հեռու՞ է ուրեմն։ Ինձ դրա մասին ոչինչ չէին ասել։

- Այ ինձ էլ։ Գնա՛նք, գնա՛նք։

Թեհյոնը դուրս եկավ մեքենայից ու ամաչկոտ հետ քաշվեց։ Կանայք մի խոժոռ հայացք գցեցին տղայի վրա ու առաջ անցան և Թեն գլուխը կախ հետևեց նրանց։

Ծառների միջով անցնելով նրանք հասան այնտեղ, որ նրանց դիմաց մեծ ուղաթիռի տեսարան բացվեց։ Թեհյոնը ապշած նայեց դրան ու երանության մեջ ընկավ, որ առաջին անգամ պետք է օդ բարձրանա։

Կանայք զրուցելով մոտենում են անձնակազմին, բայց Թեհյոնն այլևս ոչ մի բան չէր լսում։

- Հեռախոսները հանձնեք, - հրամայեց Ջոշուան։

- Դրանք ինչո՞ւ եք հավաքում, - հարցրեց կինը։

- Ձեր իսկ անվտանգության համար։ Եթե զլանում եք, կարող ենք մենք ինքս գալ և վերցնել։ Բելգի՛, գնա՛

- Չէ՛, չէ՛, չէ՛, ես կբերեմ։ Ինձ չմոտենաք։

- Ես կարո՞ղ եմ մեկ զանգ անել, - կմկմաց Թեհյոնը։

- Ո՛չ։

- Ընդամենը մեկ զանգ, խնդրում եմ։ Ես պետք է մորս զանգահարեմ դա շատ կարևոր է։

- Ես քեզ արդեն ասացի ոչ։

- Մայրս հիվանդ է։

- Իսկ ես այն չունեմ։ Բելգի՛, վերցրու այն, - կոպիտ ասում նա ու տղամարդը ենթարկվում է։

- Լա՛վ, վերցրեք, - գոչում է Թեն վախեցած ու այն տալիս։

Թեհյոնը հետ նայեց շուրջն ու ամբոխի հետևից քայլեց դեպի ուղաթիռը։ Նա հրճվանքով նայում էր դրան ու չնկատեց ինչպես արդեն հայտնվեց ներսում։

Բոլորն արդեն տեղավորվել էին, բայց այն այդպես էլ տեղից չշարժվեց, մոտ կես ժամ այդպես, իսկ հետո արդեն օդ բարձրացավ։

Ուղաթիռի ձայնից Թեհյոնի ստամոքսը թուլացավ։ Մի քանի րոպե անց Թեհյոնը քնեց, իսկ երբ արթնացավ արդեն հասել էին ու պատրաստվում էին դուրս գալ։ Թեհյոնը մոտեցավ ելքին ու մինչ բոլորը դուրս կգային նկատեց կապույտ ջուրը։

- Օվկիանոս... Ի՜նչ գեղեցիկ է։

- Ի՞նչ ես այդպես կանգնել իջիր անմիջապես, - գոչում է Ջոշուան։

- ԸԸ հա՛, ես...

- Արագ։

Թեհյոնը վայր իջավ ու հայացքը ջրից չկտրելով հետևեց կանանց շարժմանը։

Նա հայացքը թեքեց ու դիմացը տեսավ հսկայական մի շենք։ Բակում շատ մարդիկ կային, մեծամասամբ մեծ տղամարդիկ, հանդգնած հայացքով և կիսամերկ։

Թեհյոնը կարծում էր, թե գլխավոր մուտքից էին ներս մտնելու, բայց նրանց տարան հետամասով ու մի ձանձրալի դռանը մոտեցան։

- Ներս մտեք, - հրանգում է Ջոշուան։

- Տղա՛, դու մի րոպե կանգնիր, - բացականաչում է Դոնալդը վազելով դեպի նրանք։

- Ի՞նչ է եղել։

Թեհյոնը շփոթված նայեց երկու տղամարդկանց ու տեղում կանգնած մնաց։ Կանայք բոլորը ներս մտան։ Իսկ նա փորձում է լսել, թե ինչ են խոսում, բայց այդպես էլ չստացվեց, միայն նկատեց նրանց քմծիծաղը։

- Դու նրա հետ գնա, - ասում է Ջոշուան ու կանանց հետևից ներս մտնում։

- Արի՛, - ասում է Դոնալդը

- Ու՞ր, - հարցնում է Թեն ու գնում նրա հետևից։

Դոնալդը լռում է։ Նա մի հայացք է գցում հեռվում կանգնած գեր տղամարդուն ու Թեհյոնին առաջ տանում դեպի վերելակը։ Նրանք վեր են բարձրանում չորրորդ հարկ։ Թեհյոնը մի հայացք գցեց դրսի գեղեցիկ տեսարանին և մինչ կհասցներ նայել ջրում համբուրվող մարդկանց հետևի դռները բացվեցին։

Նրանց հետևում երկար միջացք հայտնվեց։ Նրանք դուրս եկան վերելակից ու քայլեցին ձայների կողմը։

Թեհյոնը հոնքերը կիտեց։ Դոնալդի հետևից Թեհյոնը լուռ սողում է միջանցքով և հասկանում, որ ձայնը գալիս է այն դռնից, որի դիմաց կանգնեցին. դուռը կիսաբաց էր։

Դոնալդը դուռը բացեց Թեն նայեց դռան ներսը և տեսավ, որ ձայները ճիշտ այն են, ինչպես պատկերացնում էր. մի տղամարդ ու կին սեքսով են զբաղվում։

Դոնալդը Թեհյոնին առաջ հրեց ու փակեց դուռը։

Կինը նստած էր տղամարդու առնանդամի վրա՝ դեմքով դեպի դուռը։ Թեհյոնը տեսարան ուներ կնոջ ամբողջ մարմնը ինչպես նաև տղամարդու առնանդամի՝ նրա հեշտոցից մտնել-դուրս գալը։ Նրանք ընդհանրապես լարված չէին։

Կնոջ գեղեցիկ, մեծ կուրծքը ցատկոտում և տատանվում էր, երբ նա վեր ու վար էր շարժվում, ինչպես նաև նրա երկար, կարմիր մազերը։

Նա սառեց՝ հուսալով, որ բավականաչափ հեռու է, որպեսզի անհետանա նրանց տեսադաշտից, բայց կինը ուղիղ Թեհյոնին էր նայում։

- Արի՛ մայրիկի մոտ, փոքրի՛կս, ահհ, մմմ՜....

Թեհյոնը խառնված ու շփոթված շրջվեց, որ հեռանա, բայց դուռը փակ էր։

- Ի՞նչ.... բ~բացեք, - շշնջում է Թեհյոնը։ - բ~բացեք։

- Ահհհ, ավելի արագ, դե՛, դե՛, քշի՛ր, քշի՛ր ... ահհհ, դու ...

- Ա՛խ։

Թեհյոնը շրջվեց, և կինը սկսեց ավելի արագ շարժվեց և սերմնաժայթքել՝ ամբողջ ընթացքում ուղիղ Թեհյոնին նայելով։

Բարձրացված տեմպը հասավ տղամարդուն, և նա սկսեց տնքալ և սերմնաժայթքել կնոջ հեշտոցում։

- Ա՛խ, ինչ լավ։

Կինը դուրս եկավ անդամի միջից, որը ցից կանգնած էր։ Թեհյոնը սիրտը սկսեց խառնել։ Սենյակից սեքսի հոտ էր գալիս, որը անտանելի զզվելի էր։

- Ինձ մոտ արի՛ ։

- Ես պե՛տք է գնամ, - կմկմում է Թեհյոնը ու հետ-հետ գնում ու բախվում դռանը։

- Առանց սեքսի՞։

- Սա սխալմունք է, ես չպիտի այստեղ լինեի։

- Թեկուզ այդպես, միևնույն է արդեն, արի՛ ինձ մոտ։

- Ո՛չ, - Թեհյոնը սեղմած դռանը նայեց գետնին։

Դուռը հանկարծ հետ բացվեց, Թեհյոնն ընկավ մի ծեր տղամարդու վրա, ով անմիջապես բռնեց ուսերից համբուրեց պարանոցն ու հրեց դեպի կինը, ով իր հերթին բռնեց նրա անդամից ու ծիծաղեց։

- Ես ուշացա, որովհետև չէի կողմնորոշում ում ընտրեի, - ասում է գեր տղամարդը՝ Հադսոնը։ - Բայց ահա նա։

- Լավիկն է։

- Մի կպեք ինձ։ Ո՞վ եք դուք։ Թո՛ղ։

- Ինչո՞ւ է պոռնիկներին հագուստ պետք։ Հանվի՛ր, - գոչում է կինը՝ Էլան։

- Ես պոռնիկ չեմ..

- Հե՛յ, ձեռքերիդ ազատություն չտա՛ս, մեկ անգամ էլ ինձ հրես ու .... Հադսոն բռնի նրան։

- Ո՛չ, ինձ մոտ չգաք։ Թողե՛ք, թողե՛ք։

Դասերի ծանրաբեռնվածության պատճառով, որ էս հասցրել եմ գրել, արդեն հալալ է։

Էս տակի եսիմ ինչիկը նենց է դուրս եկել, հա ուզում եմ օգտագործեմ, ուղղակի չգիտեմ ինչ գրեմ...

Աչքերս էլ արդեն նենց են ցավում, ոչ նորից սխալները ստուգել չեմ կարողանա, ոչինչ էսօր էլ սենց յոլա գնացեք։

Հույս ունիմ մյուս մասը շուտ կկարողանամ գցեմ ու ոչ մեկիս էլ հետաքրքրությունից չեմ գցի