Գլուխ 6
Դուռը շրխկաց։ Թեհյոնը վախից կուլ տվեց։ Մի քանի անգամ սիրտը սկսեց ավելի ուժեղ բաբախել։ Նա հետևում զգաց եղբոր ներկայությունը, որը նրան շրջում է։
- Փոքրի՛կ շնիկ, ես քեզ կսովորեցնեմ վարվելակերպ։ Առաջ ընկիր։
Քմծիծաղով ասում է Չոնն ու բռնելով նրան մազերից քաշում է առաջ ու ոտքով հարվածում է մեջքին։
- Ա՛խ։ Մի՛ արա։
- Նվնվոցդ տանել չե՛մ ուզում, - կոպիտ ասում է ու, ոտքերից բռնելով, քաշում գցում հյուսենյակ։
- Հյո՛ն, ի՞նչ ես անում։ Մի՛ արա։ Թո՛ղ ինձ։
- Հրաժարվում ես, հա՞, անակնկալից։ Արի՛ այստեղ դու չե՛ս փախչելու, ե՛ս քո։ Քանի դեռ խաղը չի վերջացել դու ոչ մի տեղ չե՛ս գնալու։
- Բա՛ց թող։
- Հանի՛ր սրանք։
- Մայրիկը հիմա կգա։ Մի՛ արա։ Խնդրու՛մ եմ։
- Բոմժ մորդ վրա թքած ունեմ, շան ծնունդ։ Հեռու՛ տար ձեռքերդ։
- Աղաչում եմ մի՛ արա։
Չոնգուկը քաշեց հանեց նրա վերնազգեստն ու, ուսից հրելով, հանեց նաև տաբատն։
- Հյո՛ն, խնդրու՛մ եմ, թո՛ղ գնամ։
- Ձա՛յնդ։
- Մայրի՛՛՛՛՛ կ։ Մայրի՛կ ... Մայրի՛կ։ Մի՛ արա։ Մայրի՛կ։ Օգնի՛ր ինձ։
- Հերիք մորդ կանչես։ Քեզ ոչ ոք չի փրկի, - գոչում է Չոնգուկն ու սեփական տաբատը հանում վարտիքիք հետ միասին։
Եվ այդ ժամ, երբ նա հանում էր հագուստները, Թեհյոնը հատակից սողաց դեպի դուռը։ Չոնգուկին դուր չէր գալիս եղբոր հանդգնությունը։ Նա վրդովված շրջեց նրա մեջքի վրա ու անողոքաբար սկսեց բռունցքներով հարվածեց նրա լացող դեմքին։
Վին բղավում է շատ ուժեղ։ Ամեն հարվածից գլուխը զրնգում էր։ Աչքերի դիմաց սև շրջանակներ հայտնվեցին։ Դեմքը կարմրեց ու կապտեց։ Բայց Չոնգուկը չէր հանգստանում նա պարզապես ցանկանում էր սպանել եղբորը։ Միայն թե իրեն հազիվ էր զսպում, քանի դեռ առաջինը չէր փորձել հենց նրա մեջ։
- Այշշշ շիբալ։ Քիչ ոռնա։ Նյարդերիս ազդում ես արդեն։ ՁԱ՛ՅՆԴ կտրիր։ Փչացած բոզ։ Քզ, այդքան մի՛ թանկացրու։ Իբրև չգիտեմ, որ դպրոցի բոլոր անդամներին անցել ես։ Հը՞ն դուրդ եկել է չէ՞ ծծան պտուկ։ Դե՛ արի։ Էշի ծնունդ։
Չոնգուկը բռնեց եղբորը, նետեց բացմոցին, շրջեց նրան և գլուխը դրեց եզրին։ Ուղղվելով՝ Չոնը բռնեց Վիի պարանոցից և պատրաստվեց։
Թեհյոնը նույնիսկ ժամանակ չուներ հասկանալու, թե ինչ էր կատարվում, մինչև նրա բերանը ակամա բացվեց, և այդ պահին կեղտոտ արական սեռական օրգանը ամբողջությամբ խրվեց նրա կոկորդը։ Հոտը ուղիղ հասավ նրա ուղեղին, իսկ սերմի համը հզոր ցնցում, սրտխառնոց առաջացրեց։
Հենց որ Չոնգուկը անդամը մտցրեց նրա բերանը, դողերի ալիք անցավ օրգանի ծայրից մինչև ստամոքս։ Գուկը տնքած հաճույքից։ Օրգանը սկսեց քոր քալ։
- Հը՜մ։ Աաաաաաահ։ Ի~ի՜նչ հաճելի է։ Հըմմմմմ՜։ Ա՛խ։ Դե՛, դե՛, շարժիչ լեզուդ ... ՇԱՐԺԻՐ։ ~ ԱԱաաաաաաաաաաաա
աաաաաաաաաա~
Չոնգուկը հերթական անգամ սարսռաց։ Հաճույքից դողում էր։ Ստամոքսում շանթահարվող թիթռնիկներ, որոնք կծում են ներսը։
Չոնգուկը անընդհատ, անողոք և կոպիտ կերպով խցկվում էր նրա անպաշտպան բերանը։ Թեհյոնի արդեն հեղուկ աչքերը սկսեց ավելի արագ հոսել, և նրա շրթունքներից եկող թուքը անմիջապես ծածկեց Գուկի առնանդամը, որը նա անողոքաբար մտնում էր նրա կոկորդը։
Չոնգուկը շարունակում էր՝ ընդհանրապես չզսպելով իր շարժումները։ Վին հազիվ էր կարողանում շունչը բռնել։ Խեղդվում էր, իսկ եղբայրը շարունակում էր հարվածել նրա կոկորդին։
Վի սեղմված կոկորդը անընդհատ կծկումներից գրգռում են անդամի ծայրը, բայց Չոնի համար մեկ է։ Նա կտրուկ առաջ մղվեց և Վիի գլուխը թաղեց իր ազդրերի մեջ՝ կոպտորեն լվանալով նրա կոկորդը իր սերմով։ Սերմնահեղուկը լցվեց նրա ամբողջ բերանը։
Այդ պահին Թեհյոնի դեմքն այլևս չէր պահպանում իր նախկին տաք գեղեցկությունը. նրա ամբողջ տեսքը նման էր օգտագործված շան դեմքի։
- Աաահ... Ինչքա՜ն հաճելի էր։
Երբ Չոնգուկը դուրս եկավ, Թեն ռեֆլեքսորեն սկսեց օդ քաշել՝ հազալով մնացած սերմը։
Չոնգուկը ժպտաց էրոտիկ տեսարանին, հատկապես այդ սեքսուալ, անառակ դարձրած եղբոր դեմքին, ապա հատակից վերցրեց հեռախոսն ու նորից անդամը նրա բերանը մտցրեց։ Նրա տեսախցիկը մի քանի լուսանկար արեց. ի վերջո, առաջին օրից պետք է հուշ պահել։
- Որքա՜ն էի սպասել այս օրվան։ Սա պարզապես ցնցող է, Վի՛ ... Ինչո՞ւ ես լաց լինում, փոքրի՛կ շնիկ։
Չոնգուկը ծիծաղում էր՝ հատակին կծկված լաց լինող եղբոր վրա։ Թեհյոնը թքահոսում էր, տղամարդու սերմերը բերանից կափում էր։ բոլորովին անկարող էր կանգնել։ Նա անպայման հանգստի կարիք ուներ հիմա... Նա հազիվ էր կարողանում գիտակցությունը պահպանել, և միայն կոկորդում գտնված առնանդամի համը նրան ստիպում էր կտրել լեզուն ու դուրս գցել։
Չոնգունկի ծիծաղը դադարեց միայն այն ժամանակ, երբ հայացքը ընկավ նրա բաց հետույքի վրա։
- Տեսնե՛նք, տեսնե՛նք, ինչո՞ւ եմ ես միայն շշկռվել քո բերանի վրա, եթե այստեղ այլ բան էլ ունես, - ասում է Չոնն ու, բռնելով նրա հետույքի մի թշից ձգում կողքի որպեսզի տեսնի նրա այն փոքրիկ ծակը, որի հետ ևս ուզում է խաղալ։
Մինչ Թեհյոնը ընկած էր գետնին, Չոնգուկը ամբարտավանորեն խռմփաց՝ շարունակելով խաղալ հետույքի հետ։ Նա հարվածեց։
- Ը՜հ, - տնքած Թեն։
Չոնգուկի ժպիտը փայլատակվեց։
Եվս մեկ հարված։
- Ա՛խ։
Թեհյոնի արձագանքը յուրաքանչյուր ապտակի հետ ավելի ու ավելի բարձր էր դառնում։ Իրականում, հետույքին ապտակ ստանալը նրա համար նոր փորձառություն էր ու շատ ցավոտ։
- Էլ մի՛ արա, - նվնվաց Թեհյոնը արցունքները դաստակից սրբելով։
- Ա՛հ։
Չոնգուկին դուր էր գալիս եղբոր հնազանդ կերպարը։ Այսպիսով նա սկսեց երկու ձեռքով խբել ասես դհոլի վրա։ Խբում էր ու խբում։ Հետո բռունցքով խբում էր նրա ձվարաններին ու նրա ողբի վրա հրճվում։
- Ա՛հ։ Աղաչում եմ Հյոոոն, պետք չէ։
Չոնգուկ մատները դիպչեցին նրա ծակին։ Չոնգուկը նույնիսկ չկարողացավ զսպել իր անպարկեշտ թուքը, ու թքեց ուղիղ նրա ծակի մեջ։ Նա բռնեց նրա հետույքից ու սկսեց թքել ու թքել։
Չոնգուկ մատով դիպչեց ծակին ու փորձեց ներս մտցնել։ Դեռ անգամ եղունգը ներս չէր մտել։ Անցքն այնքան փոքր էր, որ առաջ հրել չէր ստացվում։
Հանկարծ ամեն ինչ կանգ առավ, Չոնգուկը ձեռքը հեռու տարավ։ Նա ուղեց շորերն ու հյուսենյակից հեռացավ և երբ վերադարձավ նկատեց, որ եղբայը նորից նույն դիրքով է։
Անտարբեր անցում կատարելով՝ Չոնը նստեց նրա հետույքի դիմաց ու դանակը բարձրացնելով սուր խաչ ու փառ կտրեց անցքը։
- ԱԱԱԱԱԱԽ։
Թեհյոնը ճիչը խլացրեց Չոնգուկի ականջները։ Աչքերի անոթները պատառոտվեցին։ Նա խելագար աջ ու ձախ ընկավ, ձեռքով բռնած հետույքը նա գոռում էր։
Չոնգուկը խորը շունչ քաշեց։ Ու բռնելով Վիի ձեռքերը մի կողմ շպրտեց ու դանակը կես երկարությամբ մտցրեց նրա ծակը։ Արյունը ցփնվեց Չոնգուկի դեմքին։ Նա խելագարված դանակը փորձեց ավելի խորը մտցնել ու պտտել։
Թեն վաղուց ուշագնաց է եղել։ Նա վաղուց էր հանձնվել մահին։
- Ահհհհհհ։
Չոնգուկը խուճապահար շրջվեց, երբ լսեց մոր ձայնը։ Իսկ նրա հետևում երկու ոստիկան, ներառյալ հայրը, փոշոտ ու կեղտոտ, հագուստով։
Մեծերը մի պահ կորցրեցին խոսելու ընդունակությունները։ Նրանք եկել էին Չոնգուկին տանելու՝ կասկածելով աղջկա մահվան մեջ, բայց ահա հիմա հարուցվում է այլ գործ։
- Ինձ մոտ չգա՛ք, - գոչում է Չոնգուկն ու դանակը դուրս հանելով եղբոր միջից պարզում է դեպի մեծերը։ - Եթե գաք ձեր քաձին կսպանեմ։
- Դու՛ ....
- Լռի՛ր, - գոռում է նա ոստիկանի վրա ու, Թեհյոնի մազերից քաշելով, դանակը պահում է նրա պարանոցին ու կանգնում։ - Մի կողմ ճանպարահից։ Լսու՞մ եք։ Հե՛յ դու, եթե որդիս թանկ է քեզ համար, ասա՛ թող այս շները մի կողմ քաշվեն։
- ...
- ԽՈՍԻ՛Ր։
- Մի կողմ եղեք, - ճչած մայրն ու, տեսնելով ինչպես է Թեհյոնի ոտքերի արանքից արյունը պարզապես ծորում ուշագնաց եընկավավ։
- Լսեցի՞ք։ Կողքի եկեք։
- Ի՛նձ լսիր, Չոնգու՛կ, մենք քեզ ոչինչ չենք անի, եղբորդ բաց թող ու...
- Ու ռեխդ փակի՛ր, - ընդհատում է ոստիկանին։ Մի՛ ավել բառ ասեք ու ԷԷՍ ՇԱՆ ԼԵՇԸ ՓՌՈՒՄ ԵՄ ԴԵՄՆԵՐԴ։ ԿՈՂՔԻ ՉՔՎԵՔ։ ԴԵ՛, Ի՞ՆՉ ԵՔ ԿԱՆԳՆԵԼ։
Տղամարդիկ կողքի եկան և Չոնգուկը Թեհյոնին դիմացով քարշ տալով շտապեց դեպի դուռն ու նախքան կփախչեր դանակով հարվածեց նրա մեջքին ու ապա դանակը շպրտելով հոր վրա, ով գալիս էր դանդաղ վազեց ու աստիճաններն արագ-արագ իջնելով փախավ։
Եվ քանի դեռ շենքից դուրս չէր վազեց նա գրպանից հանեց հեռախոսն ու անմիջապես զանգահարեց պարոն Կիմին։
Բախտիբերմամբ դանակը միայն թեթև քերձվածք էր թողել հորը, բայց այ Թեհյոնը։ Նա սարսափելի վիճակում էր։
Ուզում եմ հասկանամ՝ ինչ եմ ծխում, որ սենց բաներ եմ գրում։ ... Ուժս
