ԱՐԻ ԽԱՂԱՆՔ

Չոնգուկը լսեց դռան բացվելու ձայնը։ Նա հասկացավ, որ մայրը վերադարձել է, ուստի անհապաղ ձեռքը դուրս հանեց եղբոր բերանից ու շտապելով հագավ վարտիքն ու տաբատը։

- Սրա մասին ո՛չ ոք չպե՛տք է իմանա, հասկացա՞ր, - հոնքերը կիտած ասում է Չոնգուկն ու ոտքով հարվածում նրա փորին։

- Ա՛հ։

Թեհյոն բռնեց փորն ու սկսեց խժժալ ու լացել։

- Թեհյո՛ն, - բացականաչում է մայրն ու անհանգիստ ներս շտապում։ - Ի՞նչ է եղել քեզ։

- Մայրիկ նա ընկավ ցած ու հանկարծ փորը բռնեց, - պարզաբանում է Չոնգուկը՝ մտնելով իր դերասանության մեջ։

- Աաաաաաա՜, - աղաղակում է Թեհյոնը։

Այդ գոռոցներից ու ճճիչերից կոկորդը խզվեց։ Թեհյոնի դեմքը կարմրել էր։ Նա նորածնի նման լացում էր։ Մայրը շտապեց նրա մոտ ու գրկեց։

Թեհյոնն այդպես էլ չէր կտրում լացը, չէր խոսում, ոչինչ չէր ասում, որովհետև վախենում էր, որ եղբայը կարող է իր հետ կրկին վատ վարվել ու ստիպել այդ վատ խաղը խաղալ։

Կեսգիշերվա ժամը երկուսն էր։ Տանը բոլորը քնած են և միայն Չոնգուկն էր, ով տեղերում պառկած բջջայինով կարդում էր սեռական հասունացման մասին։

Ամբողջ համացանցը որոնելուց հետո նա գտավ իրեն հուզող պատախանները։ Չորսից հինգ տարի, միչև կսկսի իր արբունքի շրջանը։ Բայց Չոնգուկը սպասել չէր ուզում։

Մի կողմ գցելով հեռախոսը՝ Չոնգուկը ձեռքերը դրեց գլխի հետևում ու նայեց պատուհանից դուրս։ Նա մի հայացք գցեց Թեհյոնի մահճակալին։ Այսօր եղբայրը քնել էր ծնողների հետ։ Իրականում հայրը դեմ էր, բայց Թեհյոնն այնքան լաց եղավ, որ ստիպված համաձայնեց։

Ժամեր շարունակ միայն հեռախոսով այլասերված պոռնկություններ նայելով ու չկարողանալով քնել Չոնգուկը միայն ժամը 4 անց քնեց։

- Գու՛կ ... Գու՛կ, - ասում է մայրն ու ուսից հրում։ - Արդեն ուշ է արթնացի՛ր։

- Ըը՜Հ, մմմ՜... Ինձ հանգի՛ստ թող։ Ա՛յ։

- Չոնգու՛կ, վե՛ր կաց։ Հերի՛ք քնես։

- Մի՛ կպիր, վա՜յ, գնա՛ այստեղից։

- Չոնգու՛կ։

- Չե՞ս լսում, - բղավում է Չոնգուկն ու նստում։ - Ասացի՛ գնա, մի՛ խանգարիր ինձ։ Տեսնում ես, որ քնած եմ, ինչո՞ւ ես անասունի պես արթնացնում։ Գործերիդ գնա ի՞նչ կլինի։

- Ինչպե՞ս ես մորդ հետ խոսում, - շշմած ու նեղված ասում է մայրը։

- Ինչպես ուզում եմ։

- Չի կարելի այդպես։

- Ինչո՞ւ չի կարելի։

- Որովհետև քո մայրն եմ։

- Միայն նրա համար, որ քո կեղտոտ ծակից եմ դուրս եկել, չի նշանակում, որ քեզ հատուկ վերաբերվում եմ ցույց տալու։ Դու էլ, հայրիկն էլ կեղտոտ շներ եք, ովքեր առավոտից իրիկուն աղբից դուրս չես գալիս։ Ես ուղղակի ատում եմ ձեզ։

Մայրն ապտակեց։ Չոնգուկը կատաղած սկսեց արագ շնչել նա վեր նայեց ու նկատեց ինչպես է մոր աչքերում արցուքները փայլում, և ինչպես է կրծկավանդակը տրոփվում։

- Ինչո՞ւ ինձ ապտակեցիր, - վրդովված ու փրփրած հարցեր Չոնգուկը։

- Արժանի էիր։

- Առ քեզ, - գոչում է Չոնգուկն ու բռունցքներով հարվածում մորը։

- Հանգի՛ստ մնա։ ՉՈՆԳՈՒԿ։

- Առ։

- Ինչո՞ւ ես այդքան չարացած, - բացականչում է մայրն ու բռնում նրա ձեռքերը։

- Բա՛ց փող ձեռքերս։ Խու՞լ ես։ Ասացի՛ թող։ Ատում եմ քեզ։

- ...

- Ի՞նչ ես ուզում ինձնից, - բղավում է Չոնգուկը կարմրած։

- Երևի քեզ դաստիարակելու հարցում շատ եմ թերացել։

- Դու թերացել ես ուսմանդ մեջ, դրա համար էլ տգետի նման հարուստների թափածներն ես մաքրում։

- .... - մայրը անհանգիստ է շնչում։ - Մարդու արժեքն իր կատարած գործով չի որոշվում։ Յուրաքանչյուր աշխատանք պատվաբեր է։ Մենք մեր ողջ ժամանակն ենք վատնում, որպեսզի կարողանանք մի երկու կոպեք աշխատենք ձեզ ապահովելու համար։

- Ճիշտ է մի երկու կոպեկ, ոչ ավելին։

- ... Ապրես, Գուկ, - հուզված ասում է ու սրբում աչքերը։ - Ես գնում եմ։

- Աղբ հավաքելուց ուշանու՞մ ես։ Գնա՛ գնա՛ հայրիկին մենակ մի՛ թող։

- Մենք այս ամենը քեզ համար ենք անում։

- Ձեզ հիմարի տեղ դնելով ... Ինձ ձեզնից ոչինչ պետք չէ։

- Չոնգու՛կ ... Ըհ։ Սենյակից դուրս արի՛, որ Թեհյոնիս կողքին լինես։ Նրան մենակ չթողնես խնդրու՛մ եմ։

- Ես միշտ ի՛մ Վիի կողքին եմ, դու՛ կարող ես չմտածել, - քմծիծաղ է տալիս Չոնգուկը։

Մայրը հեկեկալով դուրս եկավ ննջարանից, իսկ Չոնգուկը հոգնած ոտքի ելավ և հագավ հատակին թափված հագուստները։

Ննջարանից դուրս գալով՝ Չոնգուկը քննաթաթախ քայլեց դեպի հյուսենյակ ու նստավ հեռուստացույցի դիմաց։ Նա դռան ուժեղ շրխկոց լսեց։ Մայրը հեռացավ։ Չոնգուկը քմծիծաղ տվեց ու իսկույն հագավ փլավին, որը քիչ առաջ էր մայրը լցրեց։ Բայց մի գդալ ծամելոց հետո այն թքեց հետ տեղն ու ամենը շպրտեց հեռուստացույցը կոտրելով։

- Յախք, զզվա։

Չոնգուկը գնաց որպեսզի ջուր խմի, բայց խոնավ ու չվերանորոգված խոհանոցից այնպես էր բորբոսի ու հետ տվածի հոտ գալիս, որ նա գերադասեց ծարավից մեռնել։ Նա նորից հետ գնաց։

- Վի՛ .... Վի՜, - սուլում է Չոնգուկն ու օրորվելով մոտենում ծնողների ննջարանին ու ներս մտնում։

Թեհյոնը վերմակի տակ վախեցած կծկվեց ու ձևացավ քնած։

- Արթնացիր, արդեն ուշ է։

- Մայրի՛կ, - շշնջաց Թեհյոնը։ - Մայրի՛կ։

Չոնգուկը մոտեցավ մահճակալին ու, կանգնելով հակառակ կողմում, նստեց մահճակալին ու վերմակը կտրուկ մի կողմ շպրտեց։ Թեհյոնը դրա հետ մեկ վեր թռավ ու նորից անցավ վերմակի տակ ու մի կծիկ դարձավ։

Չոնգուկը ծիծաղեց։ Նա վերմակը նորից քաշեց և այս անգամ գցեց գետնին։ Թեհյոնը բերանքսի վայր ընկավ բարձի վրա ու անհապաղ ուղղվելով բարձը դիմացը քաշեց։ 

Երեխան դողում էր։ Նա ակնհայտորեն վախենում էր եղբոր հետ խաղալուց։

- Լա՛վ տղա, ապրես որ նրանց բան չասացիր։

- ...

- Արի՛ նորից խաղանք ու այս անգամ էլ նրանց բան մի՛ ասա։

- Չ~չե՛մ ուզում։

- Իսկ ուզում ես, որ էլի խբե՞մ, - վրդովված ասում է Չոն ու, բարձը մի կողմ հրելով, ոտքերից բռնում է ու քաշում դեպի իրեն։ - Տես մայրիկիդ տված հարվածը քե՛զ հետ չվերադարձնեմ։

- Չէ՜, մ~մի՛ խբիր ինձ, հ~հյո՛ն։

- Ուրեմն շտա՛պ արի հյուրասենյակ, թե չէ քեզ կփակեմ սառնարանի մեջ։ Կսառես, կսատկես։ Ուզում ես դա հա՞, դե՛, արի՛ քեզ տանեմ։

- Ո~ո՛չ ։

- Հա՛-Հա՛, արի՛։

- Ո՛չ, հյո՛ն, ցավում է։

Չոնգուկը նրան քաշեց ու գցեց գետնին։ Թեհյոնը ոտքի ելավ ու իր փոքրիկ ոտքերով վազեց փախավ։ Չոնգուկը ընկավ հետևից ու բռնելով մազերից քաշեց գցեց գետնին ու քաշեց դեպի սառնարանը։

- Աաաաաա՜հ։ Ց~ցավում է, մի՛ արա։ Ըըն։ Ա՜խ, ա՜խ։ Խնդրու՛մ եմ, Հյո՛ն։

- Որոշի՛ր կամ խաղում ենք կամ քեզ սատկացնում եմ։ ԽԱՂՈՒ՞Մ ԵՍ։

- Հա՛։

- Արի՛ հետևիցս։ Եվ եթե զռունդ դնես լեզուդ կկտրեմ։

Չոնգուկը գնաց հյուսենյակ ու նստեց բազմոցին՝ ոտքերը բացելով։ Նրա տաբատը վաղուց իջեցված էր, և Թեհյոնը առանց ավելորդ խոսքերի հասկանում էր, որ նորից պաղպաղակի նման լիզելու էր այդ։

Դեռ մինչև երեկ Չոնգուկը երբեք ցույց չէր տվել դեմքին այդպիսի անբարոյական արտահայտություն, բայց հիմա, նույնիսկ առանց ամաչելու նա կրկնում է այն ինչ անում էր տեսահոլովակի տղան։ Չոնգուկը կծում է շուրթը, ապա լիզում է այն, հետո լիզում շուրթերի շուրջն ու ընդհանրապես թուքը կատեցնում է ներքև, իր որովայնի ստորին հատվածից ցած։

- Հյո՛ն, արի՛ չխաղանք, չ~չեմ ուզում, - տխուր ասում է ու ամեն պահի, երբ վախից դրդված արցունքները զսպում է, ցնցվում է։ 

- Հե՛նց հիմա, Վի՛։

Թեհյոնը լաց լինելով՝ առաջ եկավ, եղբարը նրան քաշեց ու գցեց ոտքերի առաջը։

- Ա~արի՛ ուրիշ խաղ խաղանք, - կմկմում է Թեհյոնը։

- Ես այս մեկն եմ ուզում։

- Բայց ես չե՛մ ուզում, - նվնվալով պոռթկած Թեհյոնն ու սկսեց բարձր լաց լինել՝ սարսափելի վախենալով։

Չոնգուկը նրան հրեց գցեց գետնին ու սկսեց ոտքով հարվածել։ Ասես ընկած լաց լինողը հարզատ եղբայրը չէ։ 

- Ահհհ, ըհհ՜, մ~մի՛։

- Ա՛ռ քեզ, հիմա՛ր անասուն։

Թեհյոնը ձեռքերը ամուր սեղմել էր կրծկավանդակին։ Չոնգուկը դադարեց հարվածել։ Նա նստեց հատակին ու ոտքերը լայն բացեց Թեհյոնի շուրջը։ Վին լացում է գլուխը դաստակին սեղմած։ Մարմինը ցավում է ուզում է միայն լաց լինել։

- Բերա՛նդ բացիր. պաղպաղակն ուտելու ժամանակն է։

Թեհյոնը տեղից չշարժվեց։

- ՀԻՄԱ՛։

Բղավում է Չոնգուկն ու Թեհյոնը լուռ հնազանդվում է։ Նա չորեքթաթ առաջ եկավ ու շան պես բերանը բացելով գլուխը կախեց նրա ոտքերի արանքում։

Հեկեկանքը հազիվ էր զսպում, ամեն վայրկյանում շուրթերից հառաչանք էր փախչում։ Դանդաղ լեզուն դուրս հանելով նա դիպավ անդամին։

Չոնգուկը հիշում է, անկասկած հիշում էր, թե ինչպես էր տեսահոլովակի տղան գլուխը հետ գցում ու հառաչում, երբ աղջիկը լեզվով թեթև դիպչում էր, բայց Չոնգուկը դրա ցանկությունը չուներ, ուստի ձևական էր անում այդ։

Թեհյոնն որձկաց ու հետ գնաց, ինչից դժգոհ եղբայրը բռնեց գլխից ու մտավ բերանը։ Թեն ամբողջ երկարությամբ, կուլ տվեց այն։

Չոնգուկը անպարկեշտ դեմքով վայելում է դա, բայց միևնույն է հաճելի ոչինչ չէր զգում։

Չոն Չոնգուկն աղջիկների հետ մտերմանալու ու նրանց հետ խաղալու կարիքը դեռ չէր զգում, ուստի դեռ չէր հետաքրքրվում դրանով։ Նա զվարճանում էր Թեհյոնի հետ խաղալով։

Նա վայելում էր Թեհյոնին նվաստացնելն և հաճախ պարգևատրում նրան իր ջանքերի համար ու տալիս էր իր անդամը ծծելու հնավորություն։

Բայց սա ամենը չէր։ Չոնգուկն ամեն օր կոտրում է եղբոր խաղալիքներից մեկը։ Ծնողները հազիվ էին կարողանում գումար վաստակել։ Եվ երբ նրանք տեսնում էին այդ ամենը սաստիկ բարկանում էին Թեհյոնի վրա կարծելով, որ նա է դա արել։ Այն ինչ իրական մեղավորը հրճվում էր հեռվից վայելելու եղբոր արցուքները։

Սա ընդամենը ֆանֆիկ է։ Վե՛րջ։

Բայց վստահ եմ քչերի ընտանիքներում չէ, որ կա Չոնգուկի նման երեխաներ, ովքեր չեն գնահատում իրենց ծնողների չարչարանքն ու ստորաբար նվաստացնում են իրենց եղբար/քույրերին....