ԱՐԻ ԽԱՂԱՆՔ

Լռություն։ Ոչինչ չէր լսվում, միայն ջրի կաթիլները, որոնք թափվում են ճաքած առաստաղից՝ գետնին փոքրիկ լճակ ստեղծելով։ Մկները թափառում են ամենուր։

Տղայի պատռված սպիտակ վերնաշապիկը ցրված էր չորացած արյունով, բայց պետք է փոխարինվեր նորով։ Նրա տաբատը նույն վիճակում էր, ինչ վերնաշապիկը։

Երիտասարդի մազերը յուղոտ են և թափթփված, հիմա, երբ նա մտածում էր դրա մասին, երբ էր վերջին անգամ լոգանք ընդունել կամ դուրս եկել կապույտ երկինքը տեսնելու, հուզմունքով ու կարոտով էր լցվում։

Մետաղական սեղանին շղթայված լինելը երբեք հաճելի չէր, նա բախտավոր կլիներ, եթե ազատվեր այդ շղթաներից։

Ամեն օր գամված լինելով՝ այդ սեղանին մինչ իր խելագար եղբայրը, ամեն գիշեր ահաբեկում ու նվաստացնում էր իրեն։

Օր օրի խեղճ տղան փորձում էր դուրս գալ այս դժոխքից, բայց, իհարկե, ապարդյուն։

Ձանր ոտնաձայների ձայնը արձագանքեց երիտասարդի ականջներին։ Նա վախեցած թարթեց. նա վերադարձել էր ...

13 տարի առաջ

Չոնգուկ 8 տարեկան

Թեհյոն 5տարեկան

Ուղիղ կեսօր էր։

Գնացքը գնում էր Թեհյոնի ննջարանի բոլոր անկյուններով։ Անցնում էր մահճակալի տակով, հետո Թեհյոնի ոտքերի ու անցնում էր բազում բլուրների վրայով, որոնք ստեղծել էր նա գծերի տակ տեղադրելու մի քանի խաղալիք։

Ամբողջ գետինը լցված էր Թեհյոնի տարատեսակ, մեծ ու փոքր խաղալիքներով։ Երեխան տարված է իր նոր խաղալիքներով, որոնք հայրն էր նվիրել ու չէր նկատել մեծ եղբորը, որ կանգնած է դռան շեմին։

Թեհյոնը շարունակում էր հետապնդել գնացքին, երբ կանգնելով մեքենայի վրա սայթաքեց ու վայր ընկավ։ Տղան ցավից տնքած։

Բայց ահա նրա մանկական անմեղ աչքերը լայնացան, երբ տեսավ, որ գնացքը գալիս է իրեն ընդառաջ։

Երեխան թարթեց ու զգաց, թե ինչպես է ադրենալի կայծերը սիրտը շանթահարում։

Գնացքը եկավ ու բախվելով նրա ճակատին, շուռ եկաց ու ընկավ վայր։ Թեհյոնը սկսեց լաց լինել։ Նրա եղջերու աչքերից արցունքները գնացին։

Նա փորձում էր վարժեցնել գնացքին, բայց արդյունքում այն իրեն վնասեց։

Թեհյոնը միայն լաց էր լինում։ Նրա անմեղ սիրտը կոտրվեց։ Այլևս չէր սիրում իր նոր գնացքը, նա սկսեց ատել այն։

Չոների ընտանիքում միայն երկուսն են։ Հայրը աշխատանքի էր, իսկ մայրը շտապ դուրս էր եկել նախաճաշի համար մի երկու մթերք գնելու. երեխաները տանը մենակ են։

Չոնգուկը քիչ մոտեցավ ու վարանելով կանգ առավ։ Ընդամենը մի պահ նա ընկղմեց նրա հեկեկանքի նոտարների մեջ։ Դա կատարելություն թվաց։ Ինչպիսի զմայլվածությամբ կարելի է լսել Առնո Բաբաջանյանի «Էլեգիան», հենց այդպիսի զգացումներով էլ Չոնը լսում էր փոքր եղբորը։

Թեհյոնը սրբեց աչքերն ու, նայելով գնացքին, կատաղած այն շպրտեց, որն ընկավ եղբոր ոտքերի տակ։

- Հյո՛ն, - բացականչեց Թեհյոնը։

- Ի՞նչ է եղել։

- Չե՛մ ուզում էլ դրա հետ կախաղալ։ Նա ինձ վնասեց։

- Ուրեմն չե՛ս խաղա, - ասում է Չոնգուկն ու ոտքով ջարդում այն, ապա ձեռքն առնելով շպրտում միջացք։

- ...

- Արի՛ միասին խաղանք։

- Հա՛, արի՛, - Թեհյոնը դեմքին ժպիտ հայտնվեց։ Նա ոտքի ելավ ու արցունքների մեջ փայլելով նայեց նրան։ - Ես նոր խաղ ունեմ, արի՛ դա խաղանք։

- Ո՛չ։

- Ինչո՞ւ։

- Ուրիշ բան կխաղանք։

- Բայց հայրիկը սա նոր է գնել, շատ հավես կանցնի երկուսով։

- Ասացի՛ չէ, - կոպտեց Չոնգուկը։

- ...

Չոնգուկը հետ քայլեց ու դուռը փակեց։ Հետո նա մոտենաց մահճակալին։ Թեհյոնի համբերատար հայացքի ներքո նա նստեց ու ձեռքը սահեցրեց դեպի տաբատը։ Նա իջեցրեց այն վարտիքի հետ միասին ու, հենվելով ձեռքերի վրա,։հանդգնորեն նայեց շշմաց ու շփոթված Թեհյոնին։

Թեհյոնի եղջերու աչքերը մեծացել են։ Նա կուլ տվեց ու շարունակեց հետաքրքրվել նրանով՝ ինչ կա Չոնի վրա։

- Ուզու՞մ ես ձեռք տալ։

Այս Չոնգուկը լիովին այլասերվել էր, բայց նա դեռևս նույնքան քաղցր է և խելոք, որքան միշտ։ Պարզապես նա վերջերս մի տեսահոլով է տեսել, որտեղ աղջիկը ծծում ու այնպիսի հաճույք պատճառում տղային, որ նրա առնանդամը կանգնում է ու նա սկսում է սերմնաժայթքել։

Սակայն այս անմեղ երեխան չգիտի, թե դա ինչ է, նա կարծում է, որ եթե Թեհյոնը դա անի, ապա իրենը ևս կկանգնի ու նա ևս այդպիսի ձայներ կհանի ինչ տեսահոլովակում։ Բայց նա պարզապես չգիտի, որ նա դեռ շատ փոքր է նման բաների համար։ Նա սեռական հասունացման մեջ չէ, և Թեհյոնը նրան ոչնչով օգնել չի կարող։

- Արի՛ ինձ մոտ, Վի՛։

- Հ~Հա՞, - խառնված կակազեց Թեն։

- Մենք ընդամենը խաղում ենք, արի՛։

Թեհյոնը ամաչկոտ ու դանդաղ մոտեցավ։ Իհարկե, հնարավոր չէր լիովին ազատվել ամոթից, բայց նա ակնհայտորեն ավելի հնազանդ էր և չէր վախենում շփումից։

Թեհյոնը մատը դանդաղ առաջ պարզեց։ Այն դողում էր, չէր համարձակվում դիպչել։ Բայց ահա Չոնգուկը բռնեց նրա ձեռքն ու բռնել տվեց փոքրիկ անդամը։

Փոքրի աչքերը ավելի լայնացան։ Այն ինչ անում են նրան բոլորովին դուր չեկավ։ Նա ուզեց ձեռքը հետ քաշեց, բայց Չոնգուկն ավելի քաշեց։

- Հյո՛ն, թո՛ղ ձեռքս։

- Հիմա՛ չէ։

- Չե՛մ ուզում, - հուզվելով ասում է Թեհյոնն ու տրտնջալով փորձում ձեռքը հեռացնել։ - Հյո՛ն, մի՛ արա։

Չոնգուկը պլանավորում էր ինտենսիվացնել խթանումն ու անցնել ավելի այլասերված ոլորտի։ Նա պատրաստ էր ավելի հեռու գնալ։ Բայց Թեհյոնի նվնվոցն ու դիմադրությունը խոչընդոտում էր հաճույքի հասնելու համար։

- Վի՛, - շնչում է Չոնգուկն ու, բռնելով նրա մազերից, քաշում է դեպի իրեն։ - Եթե չլսես ինձ, բոլոր խաղալիքներդ կջարդեմ, հայրիկին էլ կասեմ, որ դու ես դա արել։

- Հյո՛ն, խնդրու՛մ եմ, չանես, - ասում է Թեհյոնն ու արցունքները գնում են։

- Ուրեմն ինձ համար սա՛ արա, ու ես ոչինչ չեմ անի։

Չոնգուկը հատակին ընկած տաբատի միջից հանեց բջջայինն ու տեսահոլովակը միացնելով շրջեց Թեհյոնը։

Թեհյոնը վախից կծկվեց ու սկսեց դողալ։ Տեսանյությում աղջիկը մինետ է անում։ Նա այնպես է նրան ծծում ասես քաղցր կոնֆետ է։ Դա վախ առաջացրել երեխայի մեջ։ Նրա մանկական, անմեղ անհանտակությունը այդ պղձությունից փլատակ եկավ։

Չոնգուկը շրջեց բջջայինն ու մի պահ էլ ինքը նայելով, որտեղ արդեն այլ տեսարան է եկել, կողքի գցեց այն ու նայեց Թեհյոնին։ Բնականաբար, նա իր անդամը չէր թափանցելու այլ տեղեր, միայն նրա բերանը։

- Պատկերացրու պաղպաղակ է, ինչպե՞ս էիր այն լիզելու, հիմա արա սրա հետ։

- Կլինի՞ չանեմ։

- Չի լինի։

Թեհյոն վախենում էր հետևանքներից, ուստի նա դանդաղ առաջ ձգվեց ու լեզուն դուրս հանեց։ Չոնգուկը անհամբեր էր, իսկ Թեհյոնը նրան սպասեցնել էր տալիս։

Հաճույքի սպասումից Չոնգուկն էլ չդիմացավ նա ձեռքն առավ անդամն ու, եղբորը քաշելով, այն մտցրեց բերանը։

Թեհյոն սկսեց խեղդվել ու որձկալ։ Այն այնքան տհաճ էր, զզվելի, որ նա ատամներով կծեծ ու դուրս թքեց։

- Ա՛հ, տխմա՛ր, - բղավեց Չոնգուկն ու, բռունցքով խբելով Թեհյոնի գլխին, նրան գցեց գետնին։

Փոքրը սկսեց ուժեղ լաց լինել։ Հազալ ու որձկալ։

Չոնգուկը շոյում էր կարմրած անդման ու փորձում ցավը մեղմացնել, մինչ դեռ փոքր հատակին ընկած լաց էր լինում։ Գիշատիչ կերպով նայելով Թեհյոնին՝ նա ոտքի կանգնեց ու, ընկածի մարմինը ոտքերի մեջ առնելով, ծնկի իջավ։

Թեհյոն հանկարծ բացեց աչքերն ու տեսավ, որ այն տհաճ օրգանը աչքերի դիմաց է։

- Եթե հիմա չանես քեզ կծեծեմ։

- Է~լ չե՛մ ուզում խաղալ, հ~հյո՛ն։ Արի՛ չանենք։

- Բացի՛ր բերանդ։

- Հյո՛ն, չե՛մ ուզում խաղալ։

- Իսկ ես ուզում եմ խաղալ։ Բացի՛ր բերանդ ու լեզուդ դուրս հանիր։

Թեհյոնը վախեցած լեզուն դուրս հանեց, և անմիջապես Չոնգուկը ծայրը դրեց նրա լեզվին՝ աչքերում անբարոյական փայլով։

Գարշելի էր դա անել։ Թեհյոնը կարմրել էր, ուզում էր հետ տալ։ Չոնգուկը հենվեց ծնկներին ու անդամն ավելի ներս հրեց։

Շրթունքները հմտորեն չեն շարժվում։ Չոնգուկը բարկացնում է դա, ուստի ինքն ու շարժում կոնքերը։

Չոնգուկը ֆիզիկական զգացողություն է զգում, այո, ինչպես ցանկացած հպում, հաճելի ու տարօրինակ է թվում, բայց նա չի զգում այնպես, ինչպես տեսահոլովակի տղամարդը։ Նա հառաչելու ու տնքալու ցանկություն չունի։ Բայց Չոնգուկը շատ է ուզում դա զգալ։

Թեհյոնը աչքերից արցունքները հոսում են, բայց լուռ հանդուրժում է բերանի եղածը։

Չոնգուկը անդամը դուրս հանեց, այն ծածկված էր թքահոսությամբ՝ անպարկեշտ գործողությունների արդյունքում։

Ակնկալիքները չարդարացվեցին։ Անդամը չէր կանգնել, ոչ էլ սերմաժայթքում էր, որը Չոնգուկը ոչ էլ գիտի՝ ինչի համար է։

- Ինչո՞ւ դու չե՛ս կարողանում նորմալ անել։ Սա հաստատ այն պատճառով է, որ դու ինձ կծեծեցիր։ Վի՛, դու ամեն ինչ փչացրիր։

Չոնգուկը բռնեց նրա ծնոտից ու ձեռքը մտցրեց նրա բերանը։

- Թո՛ղ սա քեզ պատիժ լինի, - սպառնում է Չոնգուկն ու հանկարծ վեր թռնում, երբ լսեց դռան բացվելու ձայնը։