Chapter FOURTY -Хайр-
"Одоо манай эдлэнгийн байшин руу буцаад явцгаая хайраа."
"Мм? Тэр байшин руу дахиад биш ээ."
"Яагаад вэ?"
"Нөгөө....намайг тавгүй туулах учраас."
"Гэхдээ бидний хайр байхад тэр таагүй зүйл багасах болноо."
"Аахх чи ёстой нялуун юмаа."
Жонгүк инээсээр "Санаа зоволтгүй ээ хайраа......өнөө шөнө......би чамдаа хайр хийж өгнөө."
Зохиогчийн талаас
Оройн 8:58 цаг
Тэднийг ирэхэд гадаа хэдийн харанхуй болсон байлаа. Жонгүк эхнэрээ хоёр гар дээрээ өргөн жаргалтай явах бол Лиза ичингүйрч байв.
Хаалгаа онгойлгон дотогш ороод шууд унтлагын өрөөндөө орж ирээд Лизаг орон дээр хэвтүүлээд халуухнаар үнсэж эхлэв. Доошлон хүзүүн дээр нь үнслээ.
Жонгүк "Хувцсаа сольчих би доод давхарт байж байя." гэж хэлэн уруул дээр нэг үнсчихээд явав.
-------------------
Лизагийн талаас
Жонгүкийг доор ямар нэг юм хийж байх хооронд би бүлээн шүршүүрт хурдхан орчихоод өмсөх дуртай улаан торгон унтлагын даашинзаа өмсөн үсээ хатаан самначхаад доош буулаа.
Жонгүк хэдийн хувцсаа сольж доогуураа өмдтэй байх цээж нүцгэн байлаа. Бурхан минь гэж тэр булчинг нь ээ...тэр үргэлж дасгал хийдэг байх.
Өөрийн мэдэлгүй түүний цээж рүү ширтэнэ.
Жонгүк наашаа харснаа "Амталмаар байна уу?" гээд нүдээ ирмэв.
"Нөгөө...би-" хацар халуу оргиод байх чинь. Яг одоо намайг ичиж байна гэж битгий хэлээч.
Жонгүк хөхрөн инээнэ.
"Би хоол ярьж байнаа."
"Аанн..нөгөө т-тэгье."
Тэр хийж буй хоолноосоо халбагадан аманд хийж өглөө. Амттай байна. Тэгээд өгсөн хоолыг нь амтархан зажилна. Үгүй ээ яахав давгүй л юм гэхдээ миний хоол хийх чадварыг бол гүйцэхгүй ээ.
Заза тоглосон юм. Тэр надаас 10 дахин илүү амттай хоол хийдэг юм байна.
"Чи энийг ч гэсэн амталмаар байх шиг байна." би түүний хурууг дагуулан харвал тэр булчинтай гэдэс рүүгээ зааж байлаа.
"Хайраа яасан бэ?"
Би үг дуугарч чадахгүй ил байгаа ус руу заана. Бурхан минь энэ залуу намайг алахаар шийджээ. Хэлсэн үгэнд нь яг хахаж үхэх гэж байна шд.
Жонгүк сандран хурдхан шиг ус хийж өгөв.
Тэгснээ намайг шоолон инээх юм.
"Хөөе одоо болно. Чамаас л болж байгаа юм."
"Өө за яахаараа?"
"Чи л тиймэрхүү зүйл хэлээгүй бол би хахахгүй байсан юм." гээд би ус уусан амаа арчлаа.
"Алив хийцгээе. Түрүүнээс хойш чи өөрөө булчин руу ширтээд байсан байж. Яагаад хувцсаа тайлахгүй байгаа билээ айн?" гээд хөмсгөө хөдөлгөнө.
"Гаж донтон."
Жонгүк хөхрөн инээсээр тэд хоолны өрөөндөө орж ирэн голд нь лаа ассан урт ширээний хоёр талд сууцгаалаа.
---------------------
Зохиогчийн талаас
Сайхан оройн хоолны дараа Лиза аяга таваг зэргээ угаахаар болов. Амттай сайхан хоол хийж өгснийх нь хариуд ингэж барих нь зүйтэй гэж бодсон хэрэг.
Гал тогоонд завгүй аяга тавгаа угааж байсан Лиза Жонгүкийг орж ирэн өөрийнх ард 5 алхмын зайтай тек налан зогсохыг нь анзаарсангүй. Тэндээ чимээгүй зогсон Лизаг дээрээс нь доош нэгд нэгэнгүй ажиглана. Угааж дуусахтай нь зэрэгцэн хэд алхам урагшлан Лизад ойртож зогслоо.
Түүнийг эргэж харах гэж байгааг нь мэдээд улам ойртлоо.
Харин Лиза өөртэй нь ойрхрн бараг тулаад шахуу зогсож байсан Жонгүкийг хараад цочив.
"Жон-"
Түүнийг үг дуугарахаас өмнө хоёр гар дээрээ өргөөд унтлагын өрөө рүүгээ явлаа. Орж ирээд хаалгаа түгжчихээд Лизаг газар буулгав.
Лиза түүн рүү харах бол Жонгүк өөдөс нь гал халуунаар цоо ширтэж байлаа. Тэд зөвхөн харцаараа ярилцах мэт. Яг л орчлон ертөнцөөс тасарсан гэлтэй.
"Хараал ид." Лизаг ор луу түлхлээ.
Жонгүк дээр нь гарч хэвтэн ягаахан уруулыг нь амтлан шунаглан үнсэж эхлэлээ. Халууханаар үнсэлцэх зуураа ямар нэг зүйл хайх мэт улам нэгэндээ тэмүүлнэ. Хэдэн минут орчим үнсэлцсэний эцэст амьсгаа авахаар түр салцгаав.
"Би чамайг маш их санасан."
"Би ч гэсэн энэ мөчийг дэндүү ихээр санасан хайрт минь." хэмээн Жонгүк хэмжээлшгүй их хүсэл тачаалын харцаар түүнийгээ ширтэх ажээ.
Жонгүкийн талаас
Энэ өдрийг дэндүү удаан хүлээлээ. Одоо бид гэр бүл гэрлэсэн учраас хүссэн зүйлээ жаргалтайгаар хийх болно. Яг энд миний доор мөрөөдлийн минь бүсгүй хэвтэж байгаад одоо ч гэсэн итгэж үл чадах юм. Түүний минь гэрэлтсэн нүд, ягаахан уруул, үзэсгэлэнтэй бие энэ бүгд минийх үүрд минийх. Аахх энэ эмэгтэйд улам ихээр донтон мансуурч байна.
Нүдээрээ түүнийг нэг бүрчлэн харж байгаад доод хэсэгт харц минь ирэхэд галзуурах шахаж байна.
Новш гэж! Энэ өмссөн халуухан унтлагын даашинз нь намайг солиоруулж байна.
Яагаад ийм тачаангуй юм бэ?
Зохиогчийн талаас
Лиза доор хэвтэх бол Жонгүк түүний дээр нь байлаа. Хүлээж тэсэхээ байсан бололтой даашинз доогуур нь гараа оруулан гэдсийг нь илж байгаад даашинзыг тайлан харвал Лизагийн тачаангуй бие торгомсог дотуур хувцастай бүр л төгс харагдана. Хурууныхаа өндгөөр дээрээс нь доош биеийг нь дагуулан илж харах болон мэдрэхүйн таашаалын эхлэлийг мэдэрнэ. Харин Лизад түүнд амар байлгах үүднээс хөлөө хоёр тийш дэлгээд булбарай гараараа түүний булчинлаг цээжийг илэх ажээ. Жонгүк түүнийг үнсэх зуураа гараараа доош зугаалан нэгэн байгалийн үзэсгэлэнт агуйг олоод илж байснаа дотогш нэвтрэн ороод хуруугаа хурдан хөдөлгөж эхлэхэд Лиза түүнд үнсүүлсээр бөглүү гиншинэ.
Эцэст түүний дотуур хувцсыг тайлж шидэв.
"Очиж байна шүү." гэсээр энэ удаа бяцхан найзаа түүнийхэд шургуулан хийж удаанаар хөдөлж байснаа аажмаар хурдсав.
Жонгүкийг гүн бас хүчтэй хийх үед "Аахх..." гэсээр Лиза өөрийн эрхгүй янагаар гиншинэ.
Түүний таатай нь аргагүй тачаадан дуугарах дуунаар Жонгүк жуумалзан инээгээд хөхний толгойноос нь зөөлөн хазлав. Хурдан бөгөөд хүчтэй хийх бүрт Лиза чангаар гинших бол Жонгүкийн хөлс бурзайж тэрээр архиран амьсгаадна.
Эхэндээ Лиза өвдөлтдөө гиншиж байсан боловч энэ нь удалгүй гайхалтай таашаалаар солигдсон юм.
"Тийм ээ хурдан, хурдан, Жонгүкаа~"
"Хараал ид чинийх үнэхээр бариу байна."
Ийнхүү нэгэндээ таашаалын гайхамшгийг мэдрүүлэх ажээ.
Хэсэг хугацааны дараа...
"Аах аахх Жонгүк би тавих гэж байх шиг байна."
Хэд хурдан бас хүчтэй хийгээд түүнийхээс найзаа сугалан харвал цагаан зүйл Лизагийн гоо үзэсгэлэнт эрхтнийг даган урсаж байлаа. Жонгүк түүний хөлийг илүү том алцайлгаад өөрөө доошлон юу ч үлдээлгүй бүгдийг нь долоов.
Тэгээд өндийж ирснээ уруул дээрхээ ч долоолоо.
"Дахих уу?"
Лиза инээмсэглэн толгой дохиод энэ удаа Жонгүкийг доороо оруулаад түүний бяцхан найз руу зочлохоор дөхлөө. Жаахан охин дуртай зайрмагаа амтархан долоох ажээ. Энэ үед Жонгүк нүдээ аньж түүний үсийг нүүрнээс нь холдуулж барьсаар зөөлөн архирна. Удалгүй дахин тэсгэл алдсаар Лизаг босгон үнссэнээ түүнийг дөрөв хөллүүлээд араас нь хийж эхэллээ.
Тэд 2, 3 удаа дахисаар хэдийн шөнийн 1 цаг хүргэсэн байлаа. Энэ удаа хоёул зэрэг тавьцгаасан юм. Жонгүк түүнд ямар ч хүч хэрэглээгүй, Лиза ч өөрийн хүсэл мэдрэмжээрээ хийж хайртай залуугаа ч жаргааж чадсан юм. Тэд хамтдаа гайхалтай хайрыг хийж, сэтгэл дүүрэн байх ажээ.
"Хайраа би чамд хайртай."
"Би ч гэсэн чамд хайртай Жонгүк."
Том ажлын дараа хайрын үгсээ шивнэлдсээр гүн нойрондоо дуг хийцгээлээ.
-------------------
Лизагийн талаас
"Мммммм ххммм Жон-гүк...энэ юун чимээ вэ?"
"Ж-Жон-гүүүүк.......буцаад унт л даа."
"Чимээгүй л дээ хайраа....Зүгээр...ммм зүгээр унтаач дээ."
Ямар чөтгөр нь вэ?
Ийнхүү нойроо харамласаар харамласаар эцэст нь нойрноосоо сэрчихлээ. Бэлхүүсээр хүнд оргино энэ угаасаа Жонгүкийн гар биз.
Нүдээ нухалсаар нээвэл хэдийн цонхоор нарны гэрэл тусаж байлаа. Жонгүк руу эргэж харвал тэр унтсаар байх ажээ. Унтаж байхдаа ёстой эгдүүтэй гэдэг нь. Энэ уруул бас үсийг нь хараад байгаарай.
Түр хүлээгээрэй...
Хэрэв тэр энд байгаа юм бол? Хэн тоос сорогч дуугаргаад байгаа юм бэ?
☺️🤫за энэ хэсэгт намайг уучлаарай😂