Chapter TWENTY EIGHT -Галзуу!-
"Яа намайг тавь!"
Тэр нэг юм хөл дээрээ буун өөрийг нь бариад байгаа хүнээс мултрахыг хичээнэ.
Тэгтэл гэрэл аслаа...
"Жонгүк?"
"Тэгээд намайг гарахыг чи мэджээ мм."
"Ж-Жонгүк...чи согтуу байна."
Зохиогчийн талаас
"Ж-Жонгүк...чи согтуу байна." Лиза айдаст автан сандарч байлаа.
Тэр хаалгаа түгжээд дээгүүрх цамцаа тайлав.
"ЗҮГЭЭР БАЙЖ БАЙ."
"Ж-Жонгүк боль."
"Яагаад? Би ингэх эрхтэй гэтэл яагаад би болих гэж?" гээд ширүүнээр Лизаг хананд шахлаа.
"Чамайг ой санамжаа алдаагүйг чинь мэдэж байна. Тиймээс хараал идсэн дүр эсгэхээ боль."
"Ч-чи юу я-яриад-"
Үгийг нь таслан уруул дээр нь шунаглаг үнсэнэ. Түүнийг хүсээр үнсэх ч Лиза түүнийг эргүүлж огт үнсэхгүй байлаа. Харин түүнээс зугтахыг хичээнэ.
Жонгүк үнсэлтээ зогсоов,
"Чи зугтаж чадахгүй, яахав оролдож л бай." гэснээ орон дээрээ Лизаг аваачлаа.
"Я-Яах гээд байгаа юм?!"
"Өөрийнхөө зүйлийг авъя."
"Жонгүк сонс л доо....ч-чи согтуу байна, маргааш ярилцацгаая." хэмээн түүнийг ятгахыг хичээн бага багаар хойшлоно. Тэрээр Жонгүкээс зайгаа барин ухарсаар орны толгойд тулж ирэв.
"Үгүй ээ, энэ удаа биш хайрт минь." Жонгүк сахилгаггүй, дэггүй харцаар харан жуумалзаад шагайнаас нь барин орон дээр унагаан хэвтүүлэв. Тэгээд түргэхэн дээр нь гарч суун 2 гарыг толгой дээр нь бариад доороос нь дээш биеийг нь харна.
"Энэ халуухан хувцаслалтаараа Жиминийг урхидах гэж төлөвлөсөн хэрэг үү?"
*жуумалзах*
"Намайг биш."
"Т-тэр чинь миний нөхөр тиймээс намайг тавиадах!! Яа! Чи галзуу юм уу?"
"Галзуу? Тийм ээ би галзуу! Чамаас болоод би галзуурсан. Чамд галзууртлаа дурласан."
"Хэрэв чи надад хайртай байсан бол намайг өвтгөхгүй байсан."
"Чи өөрөө намайг огт сонсоогүй тийм болохоор би хүч хэрэглэх ёстой болсон."
"Жимин ирээд чамайг алах болно."
"Надад хамаагүй, түүнийг ажил руу нь дууд гэж би менежерт нь хэлсэн учраас. Дээрээс нь тэр маргааш болтол ирэхгүй."
"Ч-чи...тэрнийг явуулах зүйл хийжээ? Яаж чадав аа!?"
"Би тэгээгүй бол өөр яаж чамтай ингэж үлдэж чадах билээ. Яаж энхэртээ хайраа харуулж чадах билээ."
*жуумалзах*
"Муу солиотой амьтан! Надаас холд!!"
Жонгүк түүний эсэргүүцлийг мэдээжийн хэрэг үл тоон улам түүнд ойртож байв.
"Хөөе! Боль" гэж Лиза орилохтой зэрэгцэн нүднээс нь бүлээн нулимс урсаж байлаа.
Жонгүк хүзүүг нь үнсэж таалах бол харин Лиза уйлан хэвтэх ажээ.
Чих рүү нь дөхөөд "Тэр чамд хүрэхэд сайхан байсан уу?"
Лиза хариулсангй.
"ХАРИУЛААЧ!!"
"Чиний оролцох хэрэг биш!"
"Тийм үү? Харин ч надад хамааралтай гэж бодож байна. Хмм....тэр чамд хүрч болох нь тэгээд миний асуудал болохгүй гэж үү?"
Гараа доошлуулан унтлагын даашинзыг урж хөхийг нь ил гаргахад Лиза айж орилож байв.
"Жонгүк!! Юу хийгээд байгаа юм! Болиоч дээ."
Эрүүнээс нь барин хүчээр үнсэж, нөгөө гараараа дотуур өмдийг тайлан газар шидээд хөл гуянаас нь авхуулан дээшлээд эмзэг газар нь ирэн хуруугаа хийн галзуу мэт илж таалан хөдөлгөнө.
"Боль Жонгүк болиод өгөөч дээ!!!" улам чанга хашхирлаа.
Тэр зогсох байтугай хүзүү, уруулыг нь хазлана.
Лиза түүнийг өөрөөсөө холдуулахыг оролдсон ч Жонгүкыг дийлэх хүч түүнд үл байсан юм.
Тэмцэлдэх арга хүч мөхөсдөн сүүлдээ Жонгүкын нуруунд цус гартал нь хумсаараа маажлаа. Гэсэн ч тэр зогссонгүй хурууны хөдөлгөөнөө улам лавшруулах нь Лизаг гиншэхэд хүргэнэ.
"Гиншиж байгаа чинь намайг өдөөж байна. Үнэхээр халуухан." гээд түүний доор байх хуруугаа хурдан хурдан хөдөлгөсөөр хөхний товчийг нь үмхэж эхлэв.
"Жонгүк!! Боль....гуйж байна, намайг орхичох л доо..чамаас гуйж байна." хэмээн чарласаар гуйхад Жонгүк эцэст нь зогсов.
Үхсэн мэт байрандаа таг болов. Лизаг холдлох гэсэн ч тэр дээр нь хэвтэж байсан юм.
Түүн рүү аажуухан харвал тэр унтаж байлаа. Архийг их хэмжээгээр хэтрүүлэн ууснаас болж тэр ухаанаа алдан унасан нь энэ байлаа. Жонгүкын нүүр Лизагын хүзүүнд шигдсэн бол биенийх нь тал шахам хэсэг дээрээс нь дарсан байх ажээ.
Түрүүнээс хойш уйлсанаас болж нүүр нь улайж хавдсан Лиза түүнийг хажуу тийш нь түлхээд нулимсаа арчин орон дээр сууна. Толинд хагас нүцгэн, өөрийгөө хараад дахиад уйлаж эхлэв. Түүний дотуур өмд газар хэвтэнэ. Яг одоо өөрийнхөө байдлыг хараад шигшиж байлаа.
Орон дээрх хөнжилийг аван биеэ ороогоод орноос босохыг хичээсэн ч тамир тэнхэлгүй болсон мэт.
"Жимин...чамтай явах байсан юм.."
-------------------------
Өглөөний 7:40
Нарны хурц туяа өрөөнд тусаж өглөө болсоныг илтгэнэ.
Жонгүк шөнийн турш Лизаг явуулах ч үгүй тэвэрсээр унтсан бол нөгөө талаас Лиза огт унтаж үл чадав.
Тэр шөнөжингөө уйлсан юм. Бодож бас харууссаар. Түүнээс зугтаж чадах байтугай хөлдөх ч эрхгүй хэвтсэн. Тиймээ Жонгүк хэтэрхий чанга тэвэрсэн байсан учраас боломж байгаагүй хэрэг.
"Мммм"
Нарны гэрэл нүүрэн дээр нь тусч Жонгүкыг сэрээлээ.
Түүний нүдэнд шууд өөрийнх тэврэлтэд байх нүцгэн охины нуруу харагдав. Тэгээд тэр охины царайг хараад нүд нь томроод ирэв.
"Лиза!?"
"Ю-юу хийж- яагаад нүцгэн байгаан?" гээд түүнийг тавиад босож суув.
Тэр хүлээсэн ч зөвхөн мэгшин уйлах чимээ сонсогдлоо.
Жонгүк түүнийг өөр лүүгэ харуулахаар хөнжилөөс зөөлөн татвал түүний нүцгэн нурууг дахиад гаргачихав. Нуруу нь гайхалтай харагдах ч хүзүүн дээр нь шимсэн мөр их байв.
Тэгээд өөрийгөө цээж нүцгэн байгааг ч мэдэв. Өрөөг тойруулан хараад бас шалан дээр урагдсан хувцасны хэсэг, Лизагын дотуур өмд байхыг хараад юу хийснээ ойлгох шиг боллоо.
"Н-на-намайг уучлаарай, Лиза би ингэх гээгүй шүү. Би с-согтсон байж. Юм санахгүй байна." хэмээн уучлалт гуйн үсээ зулгаана. Хариу алга, зөвхөн уйлах дуу.
Лиза руу ойртсон ч гэнэт тэр чангаар гомдолтой нь аргагүй уйлав. Жонгүк түүнийг ийм байдалтай байгааг харахаас зүрхшээнэ. Хурдхан орноосоо өндийн шүүгээ рүү очин гартаа тааралдсан цагаан футболк аван түүний хажууд орон дээр тавиад өрөөнөөс гарлаа.
Түүнийг өрөөнөөс гарсаны дараа Лиза улам ихээр уйлсан ч удалгүй болив. Ямар аргагүйн улмаас өгсөн хувцасыг нь өмсөөд хаалга нээн аажмаар алхаж эхэллээ. Урдах замаа л харна. Урд шөнийн түүний хийсэн зүйлсийг санасаар. Өөрийг нь үнсэж, энхрийлж, бүр тэр газарт нь хуруугаа хийсэн гээд бүгдийг эргэн бодоход л тэр дахиад нулимс дуслуулна. Гэсэн ч энэ бүгдийн дараа Жонгүк түүнийг хүчиндээгүйд талархана. Тиймээ хэдий түүний эмзэг хэсэгт хүрсэн ч хүчиндээгүй.
Явж байтал урд нь тагтан дээр Жонгүк байхыг анзаарав. Үсээ илэн зогсож байлаа. Урд шөнийн зүйлс толгойд нь орж ирэн тэрээр өөрийгөө зүхэж байсан юм.
Хийсэн үйлдэлдээ харууссаар зогсох Жонгүк Лизаг ч анзаарсангүй.
Эргэж хартал ард тад нь зогсож байсныг мэдлээ.
"Л-Лиза...намайг уучлаарай."
Түүн рүү бага зэрэг дөхөх гэтэл.
Лиза "Битгий ойрт." гэж бувтнав. Гэтэл түүнийг унахаас өмнө Жонгүк гүйж очин барьж авлаа.
"Тэр ухаан алдчихлаа гэж үү?"
Духыг нь шалгаж үзвэл.
"Бурхан минь, тэр халуурч байна."
Оммо2 юу болоод байнаа. 😱😱 Их удаасан гээд энэ удаа дахиад нэг хэсэг орууллаа. 😍 Дараагийн удаа та хэд маань сэтгэгдлээ бичиж намайгаа дэмжиж байж л хүч аван иб нь оруулна шүү дээ. 🙏💪❣️
Vote, comment-оор өмнөх шигээ хайраа өгөөч дээ. 😊☺️